• | | |

    Ondergedompeld in De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Maandagavond 1 november 2021. Ik ben terug in Nederland. Dat wil zeggen: mijn lijf is terug in Nederland.
    Dinsdag – ik doe wat ik moet doen nu ik terug ben. Woensdag – ik voel de vermoeidheid. Doe een dag niets. Wil eigenlijk zo graag schrijven over het avontuur van De weg van liefde. Het lukt me niet. Nog niet.

    Ondergedompeld

    Vrijdagochtend in alle vroegte, tijdens het sporten, weet ik het ineens. Ondergedompeld. Ondergedompeld in De weg van liefde. Want dat is wat er deze week gebeurde. Schrijven. Delen. Praten. Huilen. Lachen. Verdriet. Boosheid. Worstelingen. Vreugde. Opluchting. Gezien worden. Gehoord worden.
    Wat een prachtige teksten zijn er geschreven. Lange teksten. Korte teksten. Gedeeld met elkaar. Wat een prachtige gedichten zijn er geschreven. Kleine gedichten. Grote gedichten. Gedeeld met elkaar.
    Wat een prachtige BeeldTaal-foto’s zijn er gemaakt. Gedeeld met elkaar. BeeldTaal-foto’s die weer inspiratie boden voor teksten. Voor gedichten.

    Ondergedompeld in de warmte van de groep. De saamhorigheid. Elkaar zien. Horen. Elkaar steunen.

    Ondergedompeld in de liefde van Maartje en Davide. In hun aandacht. Hun zorgvuldigheid. Hun liefde. De verrassingen van de heerlijke maaltijden die Davide voor ons bereidde. In het grote gele huis. Voor deze week ons thuis.
    Codiponte ontdekken. Rust. Stilte. Aandacht. Historie. Zoeken naar beelden. Naar symbolen. Zoeken naar de juiste woorden voor gevoelens die zich aandienen. Weten dat je er mag zijn, met alles wat er is.
    Genieten van het heerlijke BosBad waarin Ada de Vette – deelneemster aan De weg van liefde – ons meenam. Waarin Ada ons begeleidde naar meer verbinding ervaren met de natuur. Onze zintuigen zich nog verder te laten openen.

    Ondergedompeld in De weg van liefde.
    Zo is het gegaan. Zo kan het weer gaan. In de volgende Weg van liefde. In Codiponte. Een nieuwe datum wordt gepland.

  • | | |

    16 x ver(t)rouwen – foto-expositie

    DoorTitia Liese

    16 X VER(T)ROUWEN

    Rosa van Ederen: Toen ik 16 was overleed mijn vader aan acute beenmergleukemie. Een heel groot verdriet en net iets te groot voor iemand van 16 om echt helemaal te bevatten. Dus kwam het verwerken ervan later.

    Training

    Twee jaar geleden heb ik een training gedaan voor mensen die op jonge leeftijd een ouder zijn verloren. Dat heeft mij veel inzichten gegeven over wat dit verlies met iemand doet. Ik ben Titia Liese en haar platform wp.ronalt.nl/ heel erg dankbaar omdat het zo helpt lotgenoten te spreken en herkenning te vinden bij elkaar!

    Foto-project

    Uit deze training ontstond het idee om een fotoproject te doen. Ik wilde heel graag terug naar het moment dat ik mijn vader nog had. Dat ik 16 was. Ik wilde weer vaders, en dochters van 16 zien. Hen vast leggen met een activiteit die zij samen ondernemen om iets te zien van de band die zij hebben.

    16 vaders en hun dochters

    Ik ging op zoek en vond 16 vaders en hun dochters. Ik was aanwezig bij onofficiële autorijlessen. Ging ik mee het water in als ze aan het surfen waren. Of wandelde wat door het Noord-Hollandse polderlandschap.
    Het waren hele bijzondere momenten voor mij om te zien hoe belangrijk hij voor haar is in die leeftijd. Ik zag hoe hij haar leerde vertrouwen op zichzelf. En hoe zij aan het einde van dat levensjaar al met een been in een meer zelfstandig leven stond.

    Ver(t)rouwen

    16 X VER(T)ROUWEN. Maar ook 16 x verder werken aan mijn verdriet ‘verrouwen’.
    Begin 2021 vroeg ik heel brutaal de oprichter Ruben Timman van het mooiste fotografiemuseum in de wereld Museum of Humanity of ik misschien mijn fotoproject bij hem kon laten zien. En dat mocht! (en dat hier nog veel meer uitgekomen is, is alleen maar een bonus).

    Mini-expo

    Heel graag had ik vorig jaar op wat mijn vader zijn 70e verjaardag zou zijn geweest mijn mini-expo willen openen. Maar dat moest nog even een jaar op zich laten wachten.
    En nu mag ik met veel enthousiasme delen dat 16 X VER(T)ROUWEN een maand lang te bezichtigen is!
    Na de opening op 26 november a.s. voor genodigden ontvang ik op zaterdag en zondag 27 en 28 november persoonlijk graag een ieder die wil komen!
    Voor praktische info zie: https://museumofhumanity.nl/bezoek
    Heel graag tot dan!

    Lees meer

    Lees meer over Rosa van Ederen
  • | |

    SchatGids voor Codiponte is nu voor je beschikbaar

    DoorTitia Liese

    Ken je dat? Je bedenkt iets. Iets leuks. Je hebt er zin in. Begint er aan. En dan, al werkend, kom je er achter dat het veel meer werk is dan je had gedacht. Maar je wilt het. En je doet het toch.
    Zo begon ik aan een gidsje voor deelnemers aan De weg van liefde om ze wegwijs te maken in de bijzondere schat die Codiponte te bieden heeft.

    Dus: ik begon er aan. Voortvarend. Maar ja: als kunst- en cultuurgeschiedenis ook je vak zijn geweest moet je er wel iets goeds van maken. Dus zoeken in m’n boekenkasten. Zoeken op het web. Pagina’s lezen. In het rudimentaire Italiaans dat ik beheers. Gelukkig. Als niet al te ingewikkelde Italiaanse web-teksten over thema’s gaan uit de kunst- en cultuurgeschiedenis, dan lukt het me te begrijpen wat er staat. Maar het kost wel tijd.

    SchatGids

    Om een wat lang verhaal kort te houden: het gidsje voor Codiponte is SchatGids voor Codiponte geworden. Deelnemers aan De weg van liefde krijgen de SchatGids voor Codiponte uitgereikt. Maar misschien ben je nieuwsgierig geworden door alle blogs die ik in de afgelopen maanden heb geplaatst over de schrijf-retreat De weg van liefde. Of ben je geïnspireerd geraakt. Misschien wil je met eigen ogen zien waarom Codiponte zo’n bijzondere plek is. Waarom juist hier werken met BeeldTaal zo inspirerend is. Dat kan. SchatGids voor Codiponte heb ik met liefde gemaakt. Met even veel liefde deel ik SchatGids met geïnteresseerde Verlaat Verdriet-ers.

    Mail

    Vraag SchatGids voor Codiponte bij me aan en ik mail je hem gratis toe (denk er wel aan: op mijn computer telt SchatGids 42 pagina’s A4).
    Mail Titia codi@verlaatverdriet.nu 

    Datum

    Zaterdag 16 oktober vertrek ik naar Italië.
    Je kunt voor die tijd, dus tot vrijdag 15 oktober SchatGids voor Codiponte bij me aanvragen.
    Je bent welkom!

  • | | |

    Een heel bijzondere manier van voorbereiden

    DoorTitia Liese

    ‘Hoe ziet het programma van De weg van liefde in Italië eruit?’ wordt me regelmatig gevraagd. En ja: dat begrijp ik. Naar Italië. Om iets te doen waar je eigenlijk tegenop ziet. Dan wil je graag weten wat je kunt verwachten.

    Maatwerk

    ‘Ja, ik moet weer een programma maken voor die week’ bedacht ik dan. ‘Maar past dat in De weg van liefde bij mij? Een programma waarin ik van de deelnemers vraag zich aan te passen aan mij? Aan mijn programma? Aan wat ik van ze vraag? Wat kan voelen als moeten?
    Het heeft me afgelopen voorjaar aardig bezig gehouden. Tot ik kon besluiten: ‘Ik ga het anders doen.’ Als iemand na al die jaren Verlaat Verdriet-werk de kennis in huis heeft, de ervaring en de mogelijkheden om de deelnemer centraal te zetten, om maatwerk te leveren: dan ben ik dat.
    Op z’n Italiaans, zeg maar. Waarnemen. Afstemmen. Zien wat nodig is. Doen wat nodig is. Samen tot iets moois komen.

    Zo doe je dat in Italië

    Terwijl ik dit zit te schrijven groeit er een glimlach bij me. Van oor tot oor. De foto die Maartje Schonefeld me tijdens de eerste, strenge Italiaanse lock-down stuurde schiet me weer te binnen. Twee mannen. Twee mannen die iets hebben waargenomen. De koppen bij elkaar hebben gestoken. Zich op elkaar hebben afgestemd. Gedaan hebben wat nodig was. En samen tot iets moois zijn gekomen.
    Zo doe je dat in Italië.

    BeeldTaal in Codiponte

    Een andere manier van werken. Wat een verruimend besluit. Maar ook: wat een andere manier van me voorbereiden heb ik nodig. Niet alleen mijn kennis van Verlaat Verdriet en verlate rouw, maar ook mijn kennis van (Italiaanse) kunst- en cultuurgeschiedenis zijn dan belangrijk. Mijn kennis van vormen. Symbolen. Betekenissen. Ze zien. Ze herkennen. Deelnemers aan De weg van liefde wegwijs maken in de rijke geschiedenis, en de rijke BeeldTaal in Codiponte.

    Twee resultaten van mijn besluit zijn al zichtbaar

    1. De weg van liefde waarin je als deelnemer centraal staat. Waarin het gaat om jou. Om wat jij nodig hebt om te kunnen werken. Te kunnen schrijven. Maatwerk.
    2. BeeldTaal in Codiponte – bronnen van inspiratie. Een eenvoudige gids om je wegwijs te maken in de schatten die Codiponte je te bieden heeft. (binnenkort beschikbaar – ook voor niet-deelnemers, die toch nieuwsgierig zijn waarom Codiponte zo’n bijzondere plek is.)

    Lees meer

    Zo doen ze dat in Italië
    De weg van liefde