• | | | | | | | | | | | |

    Het einde van de eenzaamheid

     

     

     

     

    Benedict Wells
    Het einde van de eenzaamheid
    ISBN 9 789029 091787

    Afgelopen week las ik het boek van Benecict Wells: Het einde van de eenzaamheid. Jules, de hoofdpersoon en verteller in het boek, meandert door zijn leven van verleden naar heden, naar toekomst, terug naar het verleden, weer naar het heden.

    ‘Weet je wat ik weleens denk?’ Ik veegde over mijn bovenlip en keek haar strijdlustig aan. ‘Dat alles hier in me gezaaid wordt, als op een akker. Het internaat, school, wat er met mijn ouders is gebeurd. Dat wordt allemaal in me gezaaid en ik kan nog niet zien wat dat met me doet. Pas als ik volwassen ben komt de oogst op en dan is het te laat.’
    Bladzijde 60

    Wees

    Als kind van 11 verloor Jules zijn beide ouders als gevolg van een fataal auto-ongeval. Samen met zijn oudere broer Marty en zijn oudere zus Liz komt Jules terecht in een weeshuis. Gedurende zijn verdere leven is hij voortdurend op zoek naar de gevolgen die het vroege verlies van zijn beide ouders niet alleen voor hem, maar ook voor zijn broer en ook voor zijn zus en voor hun onderlinge relatie heeft – en heeft gehad.

    Kinderleven

    Aan een heel gewoon kinderleven komt abrupt een einde als de beide ouders van Jules bij een ongeluk omkomen. Hoe kun je als volwassene nog weten welke invloed je vroege jeugd heeft gehad op wie je bent geworden?

    Verlangen naar geborgenheid

    Je zien te handhaven in een weeshuis waar je niet wilt zijn omdat je eindeloos verlangt naar de geborgenheid van je gewone kinderleven.

    Relatie met je broer en zus

    Ervaren hoe de relatie met je oudere broer en zus, die je eigenlijk zo hard nodig hebt, steeds verder uit elkaar valt.

    Je staande houden

    Je staande zien te houden in je leven als volwassene terwijl je te weinig ‘bagage’ hebt meegekregen.

    Relaties

    Geen relaties aan durven gaan in je volwassen leven.
    Niet weten wie je bent.
    Je stuurloos voelen.

    Verlaat Verdriet-perspectief

    Hoewel ik persoonlijk het enorme enthousiasme en de lovende kritieken over dit boek niet helemaal deel – het boek heeft mij geen moment ontroerd, daarvoor is het mij te ‘stug’ – is het hele bijzondere aan dit boek dat het helemaal geschreven is vanuit het perspectief van de gevolgen die het vroege verlies van zijn ouders voor Jules heeft gehad. Uit mijn lange ervaring met Verlaat Verdriet-ers kan ik wel volmondig zeggen: dit boek klopt.

    Leren

    Het boek behandelt tal van thema’s die allemaal herkenbaar zijn voor Verlaat Verdriet-ers.
    Er valt een hoop te leren uit dit boek als het over Verlaat Verdriet-thema’s gaat!

    Centrale vraag

    Centraal in Het einde van de eenzaamheid staat de vraag die Verlaat Verdriet-ers zich vaak stellen: wie zou ik zijn geweest als ik niet zo jong mijn ouder(s) was verloren? Wat is echt aan mij?

    Citaat

    Nog een citaat uit dit boek dat mij bijzonder heeft getroffen ………. Ik moet denken aan een citaat van Wordsworth *: ‘The child is the father of the man’.
    Bladzijde 298 

    Lees meer over
    Het einde van de eenzaamheid 

    * William Wordsworth, 1770-1850
    8 jaar toen hij zijn moeder verloor, 13 jaar toen hij zijn vader verloor

  • | | | | | | | | | | |

    Sluitingsdatum aanmelden symposium ZEER

    Sluitingsdatum aanmelden symposium ZEER

    Op dinsdag 9 mei om 23.59 uur sluit de mogelijkheid je aan te melden voor symposium ZEER op 13 mei 2017.
    Na 9 mei 23.59 uur kun je je dus niet meer aanmelden voor dit symposium.

    Nog enkele plaatsen

    Op dit moment (6 mei 2017) zijn er nog slechts 8 plaatsen beschikbaar.

    Aanmelden

    Meld je dus snel aan als je nog mee wilt doen  https://www.zeer.nu/aanmelden/  .

    Symposium ZEER

    Thuiskomen…

    Als Verlaat Verdriet-er kun je je (soms) zo anders voelen dan anderen.
    Een buitenstaander. Iemand die er niet bij hoort.
    Ervaringsgenoten ontmoeten is dan een warm bad. ‘Zie je wel, ik ben niet gek!’
    Delen met ervaringsgenoten is thuiskomen…

    Verlaat Verdriet-symposium ZEER biedt ook jou als Verlaat Verdriet-er op 13 mei 2017 een eenmalige gelegenheid om thuis te komen.
    Thuiskomen bij jezelf.
    Thuiskomen bij ervaringsgenoten.
    Tal van mede-Verlaat Verdriet-ers te ontmoeten.
    Je met ervaringsgenoten te verbinden.
    Met elkaar te delen.
    Te leren van elkaar.
    Elkaar te inspireren.
    Elkaar te bemoedigen.

    Magazine ZEER

    Ter gelegenheid van symposium ZEER verschijnt op 13 mei 2017 magazine ZEER.
    Magazine ZEER is een must have voor Verlaat Verdriet-ers,
    maar ook een must give:
    aan hulpverleners, familieleden, kennissen, kinderen van Verlaat Verdriet-ers, collega’s
    en verder voor iedereen die geïnteresseerd is in de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

    ZEER VERBONDEN

    Houd je van schrijven?
    Zou je jouw verhaal in druk willen zien verschijnen?
    Geloof je in de waarde van leren van elkaar?
    Wil je met jouw ervaringen andere Verlaat Verdriet-ers helpen nieuwe stappen in hun proces te zetten?

    Laat je dan als deelnemer van symposium ZEER op 13 mei 2017 uitnodigen – als nazorg en follow up van het symposium – je eigen ervaringsverhaal te schijven. Je eigen verhaal over hoe jij een obstakel in je eigen proces hebt overwonnen. Jouw verhaal dat, als jij dat wilt, een plaats krijgt  in één van de kleine pocketboekjes die we na het symposium uit gaan geven in de serie ZEER verbonden.

     

  • |

    Jane Gardam: Een onberispelijke man

     

     

     

     

    Jane Gardam

    Een onberispelijke man
    ISBN 9789059367067
    Engelse titel: Old Filth

    Raj-wezen

    Ooit van Raj-wezen gehoord?
    Raj-wezen zijn kinderen van Britse ouders die in het (verre) oosten verbleven. Kinderen die op heel jonge leeftijd door hun ouders naar Engeland werden gestuurd. Voor hun opleiding, en om ze te beschermen tegen tropische ziekten.

    Deze kinderen groeiden op zonder hun ouders in een voor hun vreemd pleeggezin, in een voor hun vreemd land, in een voor hun vreemde cultuur. In veel gevallen vervreemdden ze totaal van hun ouders.

    Een onberispelijke man

    De hoofdpersoon in de roman ‘Een onberispelijke man’ van Jane Gardam, Edward Feathers, verloor vlak na zijn geboorte zijn moeder.
    Zijn vader, zelf een Raj-wees, was niet in staat voor zijn zoon te zorgen en droeg hem over aan een min en de dochter van deze min. Zijn eerste levensjaren bracht Eddie door als kind in de kampong.
    Voor zijn vijfde jaar werd hij door zijn vader naar Engeland gestuurd om daar verder op te groeien.
    Zijn vader ziet hij nooit meer.

    Verlaat Verdriet-thema’s

    In dit boek kom je op vrijwel elke bladzijde Verlaat Verdriet-thema’s tegen. Niet alleen van de hoofdpersoon Eddie – in zijn latere leven een schijnbaar onberispelijke man met een schijnbaar onberispelijk huwelijk en een schijnbaar onberispelijke carrière als advocaat (en later als rechter in Hongkong), maar ook bij de andere Raj-wezen met wie hij in Engeland opgroeit. Kinderen van ouders die ook als Raj-wezen opgroeiden, van ouders die op hun beurt ook als Raj-wezen opgroeiden.

    Mooi geschreven

    Mooie, met Britse humor, zorgvuldig door Jane Gardam geschreven roman.
    De moeite waard als je (weer) eens een kijkje wilt nemen in Verlaat Verdriet-thematiek.

    DWDD

    https://dewerelddraaitdoor.bnnvara.nl/media/371549

  • | | | | | | | | | | | | |

    Waar ging het ooit mis?

    Waar ging het ooit mis?

    En nu, nu ik alles doorgewerkt heb, wat er in mijn leven met mij gebeurd is. Waar ging het ooit mis? Het moment. Toen mijn vader vroeg om zijn tweede vrouw ‘Mammie’ te noemen, zoals ik ook mijn moeder noemde. Toen ging bij mij de knop om. Ik kan soms van binnen nog voelen hoe dat gegaan is.

    Verraad

    Ik heb me er bij neergelegd en ik heb het gedaan, maar ik heb het als zo’n verraad ten opzichte van mijn moeder gevoeld dat ik op dat moment dacht; ik doe in mijn hele leven niks meer, want helemaal niets is meer de moeite waard. En daar heb ik jarenlang tegen moeten vechten. Uiteindelijk heeft het me gebracht waar ik nu ben. Daarom kan ik ook voluit zeggen dat het zo de moeite waard is.

    Zwakkeling en kneus

    Jaren en jaren heb ik mezelf een zwakkeling gevonden, een kneus, iemand die nergens echt voor kon gaan, iemand die bij alles wat ze deed mislukte. Als ik nu terugkijk naar wat er in al die jaren met me is gebeurd, dan heb ik wel degelijk keuzes gemaakt in mijn leven, ook al had ik altijd het gevoel dat ik mij door omstandigheden liet leiden.

    Altijd doorgegaan

    Ik ben altijd door gegaan, tegen alle scepsis, ongeloof en minachting in. Ik heb alles opzij gezet om te komen waar ik nu ben en ik heb, ondanks teleurstellingen en tegenslagen, nooit opgegeven. Het kind, het meisje, de jonge vrouw, de vrouw die altijd aan alles twijfelde, en het meeste nog aan zichzelf, is de vrouw geworden die nu met grote letters boven haar hoofd voelt staan: WEET ALLES VAN VERLAAT VERDRIET WAT NODIG IS OM ANDERE MENSEN IN HUN PROCES VAN DIENST TE KUNNEN ZIJN. Een autodidact zou je kunnen zeggen, maar dan wel een autodidact van een speciale soort, die om te beginnen eerst de puinhopen van haar eigen bestaan heeft moeten verkennen, inventariseren en grondig heeft moeten opruimen, die alles wat stond af heeft moeten breken, alvorens het huis steen voor steen weer op te kunnen bouwen. Een degelijk bouwplan ontbrak, dat moest al werkend uitgevonden worden, maar het huis dat nu staat is stevig en nog mooi ook.

    Mezelf recht gedaan

    Steeds was ik uitgegaan van de gedachte dat ik trots zou zijn op mezelf als ‘het grote werk’ eenmaal achter de rug zou zijn. Maar dat ben ik niet. Ik ben niet trots op mezelf. Ik heb een oude belofte ingelost. Ik heb er geen behoefte meer aan om trots te zijn op mezelf. Ik heb mezelf recht gedaan. Zo voelt het en zo is het goed. Van binnenuit doorgaan, linksom, rechtsom, het moet gebeuren en je moet het doen. Buiten is binnen geworden. Het voelt als een missie, ik heb er geen ander woord voor.

    Een verlies van dezelfde orde

    Volwassenen weten van elkaar verschrikkelijk zeker: het ergste wat je kan overkomen is je kind verliezen. Een kind dat een ouder verliest, lijdt een verlies van dezelfde orde. Het is de hoogste tijd dat volwassenen dat zien en erkennen. Een ingrijpend verlies als jeugdervaring, kinderen en rouw, wordt pas werkelijk serieus genomen als Verlaat Verdriet serieus genomen wordt. Nu en in de toekomst.

    Een leven te winnen

    Het geschenk om te worden wie je bent
    Van binnenuit doorgaan
    Linksom, rechtsom
    Totdat binnenkant buitenkant wordt
    Je hebt een – extra – leven te winnen

    SYMPOSIUM ZEER

    Ben je Verlaat Verdriet-er?
    Herken je je in bovenstaand fragment?
    Dan is symposium ZEER op 13 mei 2017 geschikt voor jou.
    Weet dat je welkom bent.
    Meld je aan!

    INTERVIEW

    Bovenstaande tekst is afkomstig uit het interview dat Joyce de Schepper (redactie glossy ZEER) een paar jaar geleden met Titia Liese had.
    In de komende dagen meer delen uit dit interview in de blogs.

    Het hele interview

    Lees het hele interview

    VERMENIGVULDIGEN DOOR DELEN

    Help mee zo veel mogelijk mensen te bereiken voor dit symposium.
    Deel ZEER- berichten in je eigen netwerk!