• | | |

    Een trouwe vrouw

    DoorTitia Liese

    ‘Je mag me nooit verlaten’

    Een trouwe vrouw

    ‘Elizabeth, je mag me nooit verlaten. Dat is de voorwaarde. Ik ben mijn hele leven al verlaten. Vanaf dat ik klein kind was, ben ik bij mensen weggehaald. Raj-wees en zo. Niet dat ik de enige ben. En men zegt dat het ons ruggengraat heeft gegeven.’

    Elisabeth Macintosh, (Betty). Ierse, geboren en opgegroeid op Borneo, verliest in haar jeugd haar beide ouders in een interneringskamp. Ze gaat op zijn verzoek een verstandshuwelijk aan met de in Hongkong werkzame jurist Edward Feathers – Old Filth.

    Edward Feathers, Brit, geboren in ‘Brits Indië’. Verloor zijn moeder vlak na zijn geboorte. Raj-wees (kinderen van hoogeplaatste Britten werkzaam in de tropen. Raj-wezen zijn de kinderen van deze hoge ambtenaren, die al heel jong naar Engeland werden gezonden om een Europese opvoeding te krijgen. Ze groeiden op in (liefdeloze) pleeggezinnen en kostscholen).

    Cossee

    Van de site van Cossee, uitgever van Een trouwe vrouw 

    Begin jaren zestig keert Betty, op dat moment nog Elizabeth, terug naar haar geliefde, lawaaiige en naar heerlijk eten geurende Hongkong, waar zij is opgegroeid. Daar krijgt de jonge vrouw met de rode krullen, onmiskenbaar een kind van het British Empire, een onberispelijk huwelijksaanzoek. Schriftelijk, op briefpapier van een advocatenkantoor.

    Als Betty ‘eeuwige trouw’ belooft aan Edward Feathers, een advocaat met de rare bijnaam Old Filth (Failed In London Try Hong Kong), weet zij intuïtief, dat hun huwelijk nauwelijks op passie gegrond zal zijn. En zij weet nóg niet, dat zij kort daarna Terry Veneering zal ontmoeten, de liefde van haar leven, en Edward Feathers’ aartsrivaal. Toch zal ze later, als oude dame terug in Engeland, bij hoog en bij laag beweren dat zij hartstochtelijk van Edward houdt. Is liefde een kwestie van attitude? Of van integriteit?

    Lezers en boekhandelaren bewonderen de elegante stijl van Jane Gardam, haar altijd empathische observatievermogen, maar vooral haar uiterst genuanceerde inzichten in de human condition. Wie het verhaal vanuit het perspectief van Old Filth gelezen heeft in Een onberispelijke man, zal verrast zijn hoe totaal anders Betty haar jaren met Edward beschouwt.

    De manier waarop Jane Gardam hetzelfde verhaal – het huwelijk van het echtpaar Feathers in de laatste dagen van het British Empire – zonder enige herhaling in een volkomen ander licht kan laten zien, noemt The Guardian ‘gaandeweg meesterlijk’.

    Trilogie van Jane Gardam

    Deel twee uit de trilogie van Jane Gardam.
    Deel 1 – Een onberispelijke man
    Deel 2 – Een trouwe vrouw
    Deel 3 – Gaat verschijnen begin 2018

  • | |

    Auke Hulst, interview in VPRO Boeken

    DoorTitia Liese

    Auke Hulst, interview

    Vanochtend kreeg ik een bericht in verband met een interview met schrijver Auke Hulst in VPRO boeken, 29 oktober 2017.
    Auke Hulst – Hoogezand-Sappemeer 1975, verloor 2 dagen voor zijn 8e verjaardag zijn vader – schreef met Motel songs een nieuw indringend en muzikaal reisboek over de kracht van kunst en de schaduw van de dood.

    Motel songs

    Trouw, 28 oktober 2017

    Op z’n eentje in een motel dacht schrijver Auke Hulst na over zijn vaders dood

    …………Auke Hulst: ‘Mijn boek gaat ten diepste over de dood. Het is ontstaan vanuit een reis die ik in 2016 dwars door Amerika heb ondernomen, op stel en sprong nadat mijn relatie geklapt was. Ik dacht: ik kan me nu gaan bezatten of ik kan iets gaan doen met mijn leven. En toen heb ik de dag daarna een reis naar Amerika geboekt, in m’n eentje………….’

    ………..’Voor mij is schrijven denken met mijn handen; ik kan veel beter over dingen nadenken als ik ze op papier zet. De kern van het boek is toch wel het verhaal over mijn vader. Ik had voor deze reis heel weinig nagedacht over zijn dood en de betekenis daarvan in mijn leven en nu waren de omstandigheden ernaar dat ik er niet omheen kon. Echt reizen gaat naar buiten en naar binnen. Je vergroot je begrip van de wereld, maar je vergroot ook je begrip van jezelf. Dat is met dit boek wel gebeurd, denk ik.’……………..

    Kinderen van het ruige land

    Auke Hulst is tevens auteur van de (autobiografische) roman Kinderen van het ruige land.

    Over Kinderen van het ruige land

    Trouw / De Verdieping

    ………….Vader overlijdt twee dagen voor Kai’s achtste verjaardag, wordt twee dagen ná diens verjaardag begraven en laat moeder achter met vier jonge kinderen en een bedrijfje dat draaiende gehouden moet worden………..

    ………………………Auke Hulst: ‘Nee, een reclamespotje voor zijn moeder is het boek niet geworden, zegt Hulst. Maar een afrekening is het evenmin: ‘Kinderen van het Ruige Land’ is juist een barmhartig boek geworden.’
    ‘Schrijven is, volgens mij, één grote oefening in empathie. Ik wil mijn moeder begrijpen. Ze is geen slechte vrouw. Ze heeft het ongelooflijk voor haar kiezen gehad – stel je eens voor: 33 jaar oud, weduwe en moeder van vier kinderen – ik geef het je te doen. Maar mijn moeder heeft daar bovenop de pech dat ze een sterke neiging heeft om haar kop in het zand te steken. Zij was net de verkeerde persoon om in deze situatie terecht te komen.’……………………….

    Kinderen van het ruige land

     

  • | |

    Arthur Japin in Psychologie Magazine

    DoorTitia Liese

    Arthur Japin

    Vandaag kreeg ik een tip in verband met een artikel over de Nederlandse schrijver Arthur Japin in Psychologie Magazine.

    Hooggevoeligheid

    Japin zegt in dit artikel over zichzelf (en zijn hooggevoeligheid)
    ‘Lang heb ik niet begrepen dat anderen mij niet net zo duidelijk konden lezen als ik hen. Ik weet in een oogopslag wat iemand voelt, wil, denkt en meestal ook grofweg waaruit dat voortkomt. Diegene hoeft daarvoor niet dichtbij te zijn, maar wel in mijn blikveld. Dat klinkt zweverig, maar is heel praktisch. Het is niet het lezen van gedachten, maar het oppikken en combineren van heel veel fysieke signalen. Als kind heeft dat me geholpen om te overleven.’

    Kolja

    Het artikel over Arthur Japin (1953, 13 jaar toen hij zijn vader verloor) verscheen naar aanleiding van zijn nieuwe roman Kolja.
    Een roman waarin leven en dood van componist Peter Iljitsj Tsjaikovski (1840-1893, 14 jaar toen hij zijn moeder verloor) een centrale rol speelt.

    Glazen kind

    Over Peter Iljitsj Tsjaikovksy zei zijn gouvernante ooit: “Voorzichtig met Petja, het is een glazen kind.” 

     

  • | | | | | | | | | | | |

    Het einde van de eenzaamheid

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Benedict Wells
    Het einde van de eenzaamheid
    ISBN 9 789029 091787

    Afgelopen week las ik het boek van Benecict Wells: Het einde van de eenzaamheid. Jules, de hoofdpersoon en verteller in het boek, meandert door zijn leven van verleden naar heden, naar toekomst, terug naar het verleden, weer naar het heden.

    ‘Weet je wat ik weleens denk?’ Ik veegde over mijn bovenlip en keek haar strijdlustig aan. ‘Dat alles hier in me gezaaid wordt, als op een akker. Het internaat, school, wat er met mijn ouders is gebeurd. Dat wordt allemaal in me gezaaid en ik kan nog niet zien wat dat met me doet. Pas als ik volwassen ben komt de oogst op en dan is het te laat.’
    Bladzijde 60

    Wees

    Als kind van 11 verloor Jules zijn beide ouders als gevolg van een fataal auto-ongeval. Samen met zijn oudere broer Marty en zijn oudere zus Liz komt Jules terecht in een weeshuis. Gedurende zijn verdere leven is hij voortdurend op zoek naar de gevolgen die het vroege verlies van zijn beide ouders niet alleen voor hem, maar ook voor zijn broer en ook voor zijn zus en voor hun onderlinge relatie heeft – en heeft gehad.

    Kinderleven

    Aan een heel gewoon kinderleven komt abrupt een einde als de beide ouders van Jules bij een ongeluk omkomen. Hoe kun je als volwassene nog weten welke invloed je vroege jeugd heeft gehad op wie je bent geworden?

    Verlangen naar geborgenheid

    Je zien te handhaven in een weeshuis waar je niet wilt zijn omdat je eindeloos verlangt naar de geborgenheid van je gewone kinderleven.

    Relatie met je broer en zus

    Ervaren hoe de relatie met je oudere broer en zus, die je eigenlijk zo hard nodig hebt, steeds verder uit elkaar valt.

    Je staande houden

    Je staande zien te houden in je leven als volwassene terwijl je te weinig ‘bagage’ hebt meegekregen.

    Relaties

    Geen relaties aan durven gaan in je volwassen leven.
    Niet weten wie je bent.
    Je stuurloos voelen.

    Verlaat Verdriet-perspectief

    Hoewel ik persoonlijk het enorme enthousiasme en de lovende kritieken over dit boek niet helemaal deel – het boek heeft mij geen moment ontroerd, daarvoor is het mij te ‘stug’ – is het hele bijzondere aan dit boek dat het helemaal geschreven is vanuit het perspectief van de gevolgen die het vroege verlies van zijn ouders voor Jules heeft gehad. Uit mijn lange ervaring met Verlaat Verdriet-ers kan ik wel volmondig zeggen: dit boek klopt.

    Leren

    Het boek behandelt tal van thema’s die allemaal herkenbaar zijn voor Verlaat Verdriet-ers.
    Er valt een hoop te leren uit dit boek als het over Verlaat Verdriet-thema’s gaat!

    Centrale vraag

    Centraal in Het einde van de eenzaamheid staat de vraag die Verlaat Verdriet-ers zich vaak stellen: wie zou ik zijn geweest als ik niet zo jong mijn ouder(s) was verloren? Wat is echt aan mij?

    Citaat

    Nog een citaat uit dit boek dat mij bijzonder heeft getroffen ………. Ik moet denken aan een citaat van Wordsworth *: ‘The child is the father of the man’.
    Bladzijde 298 

    Lees meer over
    Het einde van de eenzaamheid 

    * William Wordsworth, 1770-1850
    8 jaar toen hij zijn moeder verloor, 13 jaar toen hij zijn vader verloor