• | | |

    Drie jonge wezen vertellen in Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese

    In Volkskrant Magazine In Beeld van 11 november 2023 vertellen drie jonge wezen hun verhaal.
    Hoe is het om op jonge leeftijd je beide ouders kwijt te raken?
    Wat mis je het meest?
    En: wat heb je nodig om uit te groeien tot een stabiele volwassene?

    Rutger (23) en Finette

    Op zijn 20e verliezen Rutger en zijn jongere zusje Finette hun beide ouders.
    ‘Op dinsdag, de eerste vakantiedag van mijn ouders, kreeg ik ’s morgens al om half acht een appje van mijn moeder, of ik mijn bed wel uit was. Woensdag bleven onze telefoons stil. Het werd acht uur, negen uur. Om half tien zei mijn zusje: ‘Er staat politie voor de deur.’………..

    Lindsay (19)

    Lindsay’s moeder overleed in 2015 aan kanker. Haar pleegmoeder stierf in 2022 aan dezelfde ziekte.
    ‘Ik ben altijd alert. Laatst was ik panellid op een symposium van jeugdzorg. Tijdens het gesprek bekroop me het gevoel: die man met die rode trui, daar helemaal achterin, die is niet te vertrouwen. Zo’n angst kan me zomaar overspoelen, zonder dat ik weet waarom.’………

    Amber (24)

    Ambers moeder overleed in 2007 aan een longembolie. Haar vader maakte in 2020 een einde aan zijn leven.
    ‘Bij elke keuze die ik maak, denk ik: zouden papa en mama dat ook zo doen? Ik vraag me vaak af of ze trots op me zouden zijn. Vooral op speciale dagen, zoals onze verjaardagen, mis ik ze erg.’…. 

    Volkskrant Magazine

    En dan ben je wees

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    Basisworkshop Dubbel Ouderverlies

    Weeswijzer

    Weeswijzer

    Lezen en zien

    Anny Duperey: Schaduw en stilte

    Nawoord

    Naar aanleiding van de stelling bij het artikel Drie wezen vertellen ‘De meeste jongeren die één ouder verliezen lukt het dit zelf te verwerken, blijkt uit onderzoek van Columbia University in New York’ heb ik (Titia Liese) via haar site contact gezocht met Mariken Spuij. Ik heb haar uitgenodigd voor een gesprek over deze stelling, en over de gevolgen die deze overtuiging heeft voor Verlaat Verdriet-ers.
    Ik ben benieuwd naar haar reactie!

  • | | |

    Moedervormige leegte: VPRO-Gids 6 november 2023

    DoorTitia Liese

    Vanmiddag kreeg ik uit de VPRO-Gids (Maandag Etalage, 6 november 2023) het artikel van Elja Looijestijn Moedervormige leegte over de documentaire van Wieke Kapteijns  Als ze er niet is.
    Een mooi artikel dat ik zojuist van het web heb gehaald om met jullie te delen.

    Moedervormige leegte

    De moeder van filmmaker Wieke Kapteijns overleed toen hij zes was. Vijfentwintig jaar later maakt hij een aangrijpend portret van haar.

    Wat is een moeder?

    Wat is een moeder? Die vraag is nog niet zo makkelijk te beantwoorden. En voor filmmaker Wieke Kapteijns al helemaal niet. Zijn moeder overleed toen hij zes was, zij was toen pas 37 jaar. Kapteijns, zijn twee zusjes en zijn vader leefden samen verder. Ze moesten wel. Het is nu vijfentwintig jaar later. Kapteijns merkt dat hij een moedervormige leegte in zijn leven heeft die hij nu graag wil vullen met iets anders dan het verdriet dat hem overspoelt als hij aan haar denkt. Dat proces legt hij vast in de documentaire Als ze er niet is. Gemaakt in het kader van het project Teledoc Campus.

    Documentaire

    Kapteijns gebruikt in zijn werk veel archiefmateriaal. De documentaire begint dan ook met een wat algemene beschrijving van beelden van moeders door de eeuwen heen en zelfs de obligate googlezoektocht. Maar al snel kruipt hij dichter naar zijn eigen moeder toe. Op de zolder van het ouderlijk huis worden kisten en dozen geopend. Er komen fotoboeken uit, met plaatjes van heuglijke momenten zoals elk gezin ze heeft. Zijn vader heeft ook wat van haar kleren bewaard, een jurk en een broekpak die in de jaren negentig superhip zullen zijn geweest. Hij laat de tas zien die ze elke dag meenam naar haar werk als docent Frans op een middelbare school. Een leren schooltas met wat persoonlijke spulletjes erin.
    Kapteijns’ zus krijgt het bij de aanblik te kwaad. En dat is begrijpelijk, want juist de alledaagsheid maakt zo pijnlijk duidelijk dat iemand in de bloei van haar leven er ineens niet meer was.

    Homevideo

    Dat besef wordt in de rest van de film verder uitgebouwd. Kapteijns stuit op een homevideo waarin zijn moeder te zien is terwijl ze speelt met haar kinderen. Ze probeert hun ontbijt te laten opeten en ze liefdevol op ze moppert. Later zien we haar in een ziekenhuisbed in de kamer liggen met een afwezige blik. Terwijl een peuter in haar bed klimt om haar welterusten te kussen.

    Aan het eind van de documentaire kan Kapteijns hopelijk wat meer vrede hebben met zijn dode moeder, omdat hij haar leven beter kent. Voor de kijkers geldt helaas het omgekeerde. Die kan het nauwelijks verkroppen dat een vrouw die ze een halfuur geleden nog helemaal niet kenden, uit haar jonge gezin is weggerukt.

    VPRO-Gids

    Moedervormige leegte 

  • | | |

    Interview met Jellie Brouwer in Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese

    Interview met Jellie Brouwer

    In Volkskrant Magazine van 17 juni 2023 een groot en indrukwekkend interview van Sara Berkeljon met Kunststof-presentator Jellie Brouwer. Jellie Brouwer (geboren in 1964, en terminaal ziek) vertelt in dit interview over haar ziekte: (erfelijke) kanker.

    Ze vertelt over haar leven. Haar huwelijk. Over haar inmiddels volwassen kinderen. Over haar werkzame leven als journalist. Als presentator. Over erfelijke kanker. En ze vertelt over de invloed die het vroege verlies van haar vader op haar leven heeft gehad. En nog altijd heeft.

    Als ze 3 jaar is wordt haar vader ziek. Kort daarop overlijdt hij. Ze blijft achter met haar moeder, haar jongere broertje Harrie en haar zusje Gea van amper een half jaar.

    Citaat

    ‘Heb je een herinnering aan je vader, aan de tijd rond zijn dood?
    ‘Alleen aan de dag van de begrafenis, omdat wij daar niet bij mochten zijn. Wat ik volgens mij heel erg vond, maar dat is misschien ook achteraf geredeneerd. Mijn volgende herinnering, wat ziekte betreft, is dat mijn moeder tegen me zei: wat loopt Gea raar, daar moeten we even mee naar de dokter. Het was helemaal mis, Gea, toen 3 jaar, had uitgezaaide botkanker. Het heeft ongeveer een jaar geduurd tot ze stierf. Het gekke is: als kind ervaar je alles gewoon hè? Denkt niet: waarom maken wij het ene drama na het andere mee? Je neemt het zoals het komt.’

    ‘Je moeder hertrouwde met je oom. Wat vond jij daarvan?
    ‘Joop was de man van een zus van mijn vader. Zij waren geëmigreerd naar Canada en hadden vier kinderen, maar toen stierf zijn vrouw, ook aan kanker. Hij is met de kinderen terugverhuisd naar Nederland en in 1972 met mijn moeder getrouwd. Mijn broertje Harrie vond het prima, ik zag het helemaal niet zitten. Want ik was met háár, snap je, ik had die erepositie, dat verbond, en dat wilde ik behouden. Ik zag de bui hangen. Ze heeft het gedaan, en ik ben blij voor haar. We gingen in een nieuwe frisse flat wonen, maar het was natuurlijk één grote verzameling getraumatiseerde mensen bij elkaar……..’.. 

    Tip

    Een groot, indrukwekkend interview van Sara Berkeljon met Jellie Brouwer, dat je waarschijnlijk niet online kunt lezen in de Volkskrant van dit weekend. Zeker de moeite waard om te proberen dit interview op een andere manier te pakken te krijgen.

    PS

    Op verzoek van Jellie Brouwer zijn de illustraties bij dit interview getekend door Paul Faassen aan de hand van bestaande foto’s. De foto in deze (mijn) blog is zijn illustratie ‘VADER EN DOCHTER’.

  • | | |

    Gijs Groenteman in gesprek met Kitty Herweijer

    DoorTitia Liese

    Gijs Groenteman in gesprek met Kitty Herweijer. Gisteren kreeg ik de link toegestuurd van de podcast Met Groenteman in de kast.

    Kitty Herweijer

    Kitty Herweijer groeide op in de achterstandswijk Morgenstond in Den Haag, waar ze naar een montessorischool ging. Ze werd geboren in een seculier Joods gezin, binnen een familie met ‘een heel heftig Holocaust-verleden’. Ze groeide op in armoede.

    Beide ouders verloren

    Beide ouders overleden toen Herweijer 17 jaar was. Haar moeder leed aan een bipolaire stoornis. Ze overleed aan een inwendige bloeding. Haar vader was depressief. Hij pleegde suïcide. Door de ingewikkelde thuissituatie ging Kitty Herweijer al op 16-jarige leeftijd op zichzelf wonen.

    Gijs Groenteman

    Gijs Groenteman is de enige zoon van journaliste en televisiepresentator Hanneke Groenteman. Hij werd opgevoed door zijn seculier joodse moeder. Zijn vader leerde hij  pas op 23-jarige leeftijd kennen. Gijs Groenteman groeide op in Amsterdam, waar hij naar het Barlaeus Gymnasium ging.

    Sinds november 2017 heeft Groenteman zijn eigen wekelijkse podcast: Met Groenteman in de kast. In de archiefkast van de Volkskrant interviewt hij zeer uiteenlopende bekende en minder bekende Nederlanders. Met hen spreekt hij over verleden en heden. Over liefde en trauma. Te gast waren onder meer schrijfster en cabaretier Paulien Cornelisse. Zanger Lee Towers. Bioloog Midas Dekkers. Rapper Glen Faria. Muzikant Henny Vrienten. Modejournalist Cécile Narinx. Historicus Maarten van Rossem. Misdaadjournalist Peter R. de Vries. De keuze van de gasten is gebaseerd op Groentemans persoonlijke fascinatie voor deze personen.

    Boek

    Momenteel werkt Herweijer aan haar eerste boek. Dat boek zal gaan over haar traumatische jeugd, de angststoornissen die zij hieraan overhield en de therapieën die ze onderging.

    Podcast beluisteren

     

    https://juke.nl/podcasts/met-groenteman-in-de-kast/109-kitty-herweijer-columnist-en-mediaverslaggever-fef47970