• | |

    Lezing Verlaat Verdriet in Zelhem (Gld)

    DoorTitia Liese

    Lezing over Verlaat Verdriet

    Wij, Caroline Boenink, Gabriëlle Disselhorst en Titia Liese geven op 26 maart 2020 een lezing over Verlaat Verdriet. De gevolgen van het vroege verlies van je ouder(s) kunnen in je bestaan als volwassene nog altijd een (grote) rol spelen. Titia vertelt over haar jarenlange ervaringen met Verlaat Verdriet en Verlaat Verdriet-ers. Caroline en Gabrielle delen op een bijzondere manier hun verlies-verhaal.
    De avond op 26 maart a.s. is toegankelijk zowel voor Verlaat Verdriet-ers zelf, als voor andere geïnteresseerden.

    Datum

    26 maart 2020

    Plaats

    De Boerentempel in Zelhem

    Tijd

    Van 19.30 uur (inloop met koffie en thee om 19.00 uur) tot ± 21.30.

    Prijs

    Gratis toegang

    Aanmelden

    Wil je zeker weten dat er plek is voor je? Meld je dan aan en stuur een mailtje naar lezing@verlaatverdriet.nu

    Meer informatie

    We zullen regelmatig meer informatie over dit onderwerp vermelden.
    Houd ook Facebook in de gaten!

    Verlaat Verdriet

    Wil je meer weten over de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn? Lees de informatieve website van Titia Liese www.verlaatverdriet.nu

  • | |

    Ook Titia was een goed en normaal kind

    DoorTitia Liese

    …….Terwijl toch andere mensen steeds weer benadrukken dat mijn beide kinderen – ook Titia – normale en goede kinderen zijn.

    Gisteren schreef ik in mijn blog Familie: een onverwacht verrassend bericht over de onverwachte mail die ik ontving van een Duitse neef. Vandaag ontving ik nog een uitgebreide mail. Met bijvoorbeeld een brief die mijn vader in 1968 schreef aan de ouders van deze neef.

    Opnieuw kantelt mijn idee over vroeger. In deze brief schrijft mijn vader over het huwelijk met zijn 2e vrouw. Onder meer: ……. Hoewel het tegen mijn principes is, heb ik vaak de kant van de kinderen – zeker van Titia – moeten kiezen. Wat mijn vrouw mij nooit heeft kunnen vergeven…….. 

    En dat, terwijl ik me tot ver in mijn volwassenheid hopeloos verraden heb gevoeld door mijn vader. Omdat hij voor mijn gevoel altijd de kant koos van zijn 2e vrouw (met wie ik inderdaad vanaf het allereerste begin (vanaf dat ik 8 was) een hele slechte relatie heb gehad).

    Kantelend perspectief

    Een verandering van perspectief, mag ik wel zeggen. En dat wel tientallen jaren later……
    En ja: er gebeurt iets met me als ik de zin lees   ……..Terwijl toch andere mensen steeds weer benadrukken dat mijn beide kinderen – ook Titia – normale en goede kinderen zijn. 

    Nog een nieuw perspectief

    Ik wist het altijd. Van de slechte relatie die mijn vader had met zijn vader. Zowel mijn grootvader als mijn vader geheelonthouder – nooit alcohol. Mijn overgrootvader verliet zijn gezin toen zijn kinderen nog jong waren. Zwaar alcoholist. Overleden in een tehuis voor alcoholverslaafden.
    Ik kijk naar de stamboom die mijn nieuw verworven neef mij toestuurt. En zie dat mijn overgrootvader zijn moeder verloor toen hij 3 was. En zijn vader toen hij 8 was. Voor zijn 10e jaar wees dus.

    Om over na te denken

    Zo kun je op je 70e onverwacht nog een heleboel nieuwe perspectieven toegestuurd krijgen. Om over na te denken!

  • | |

    Column van Loes Reijmer in de Volkskrant: Verlies

    DoorTitia Liese

    Column

    In de Volkskrant van zaterdag 28 december 2019 lees ik een prachtige column van Loes Reijmer: VERLIES. Als kind van 13 verloor Loes Reijmer haar vader als gevolg van kanker. Deze column heeft ze geschreven in het kader van Terugblikken: de uitnodiging van de Volkskrant aan columnisten om een persoonlijke terugblik op het afgelopen decennium te schrijven.

    Ik kan deze column niet helemaal voor je overnemen. Een foto plaatsen van de column kan – in verband met auteursrechten – niet zomaar, vrees ik. Ook de link, zo lang hij werkt, geef ik graag aan je door. De intro van de column neem ik graag voor je over. Advies: probeer deze Volkskrant te pakken te krijgen – haar column is heel mooi geschreven en echt de moeite waard.

    Verlies

    ‘Heel zwaarmoedig denk ik niet te zijn. Of helemaal niet, eigenlijk. Maar toen me werd gevraagd een persoonlijke column te schrijven over de jaren twintig, ‘wat je hoopt of vreest’ mailde de chef behulpzaam, bleef het hoofd maar vol verlies. 
    Dat krijg je als op jonge leeftijd een van je ouders doodgaat. Mijn vader overleed toen ik 13 jaar oud was. Hij had kanker, was heel ziek, maar zelfs op het moment dat de huisarts binnenkwam om euthanasie te verlenen wist ik zeker dat mij dit niet ging overkomen.
    Ouders zijn lief, irritant, geweldig, stom, je zet ze op een voetstuk en je schaamt je er kapot voor, maar ze zijn er boven alles gewoon altijd. 
    Gewoon en altijd – een paar uur later wist ik wel beter………

     

  • | |

    Veerkracht en weerbaarheid

    DoorTitia Liese

    Veerkracht

    Veerkracht is een woord dat te pas en te onpas opduikt. Een soort van modewoord. Zeker in de wereld van verlies en rouw.

    Bij mij roept dit gemakkelijke gebruik van het woord veerkracht altijd weer wrevel op.
    Want.
    Stel.
    Je bent in je jeugd je ouder – of je beide ouders – verloren door overlijden.
    Stel.
    Als volwassene word je geconfronteerd met tal van moeilijkheden in jezelf. In je leven.
    Heeft je veerkracht dan gefaald? Heb jij dan gefaald? Moet je je daarvoor schamen?
    Terwijl je al je beschikbare veerkracht hebt gestoken in overleven (?).

    Weerbaarheid

    Afgelopen vrijdag had ik, samen met Gerardine, een gesprek bij mijn uitgever over een nieuw te schrijven/maken project in verband met verlies en rouw in de klas. Gerardine heeft een lange staat van dienst in het onderwijs. Onder veel meer heeft ze jarenlang de functie gehad van vertrouwenspersoon op een scholengemeenschap.

    In ons gesprek zei Gerardine: ‘We doen tegenwoordig zo ons best om kinderen te behoeden voor pijn en verdriet. En dat is zo slecht voor de ontwikkeling van hun weerbaarheid!’

    Kwartje

    Mijn kwartje kon ik met een knal horen vallen.
    Misschien jij het jouwe ook?

    Wordt vervolgd.