Workshop Dubbel Ouderverlies van de afgelopen dagen
Workshop Dubbel Ouderverlies
Verlaat Verdriet-thema’s
Deelname
Lees meer
Aanmelden
Inschrijven voor de workshop Dubbel Ouderverlies van 21, 22 en 23 november 2019

Inschrijven voor de workshop Dubbel Ouderverlies van 21, 22 en 23 november 2019

……….. Kinderen rapen de scherven op van hun leven nadat het door de vroege dood van een ouder aan stukken is geslagen en proberen een zinvol geheel te reconstrueren. Ofschoon ze daarmee niet op dezelfde wijze een IK vormen als wanneer de dood niet tussenbeide was gekomen kunnen ze erin slagen een persoonlijkheid op te bouwen die in staat is de uitdagingen van het volwassen leven aan te gaan.
Maar ook kan het zijn dat het IK dat ontstaat na het vroege verlies van een ouder te breekbaar en te instabiel is om de eisen van het opgroeien te doorstaan. Dan kan het nodig zijn voor het individu om het IK als volwassen persoon te herscheppen.
Veel van de verhalen die ik hoorde getuigden van deze reconstructies.
In elk geval was het reconstructieproces zo uniek en zo persoonlijk dat het moeilijk te generaliseren is.
Maar al die verhalen hielden een strijd in waar een monumentale wil, energie en geesteskracht bij te pas kwamen.
Het individu bracht letterlijk een nieuw Ik voort: deels gecreëerd uit noodzaak, deels doordat de kans zich voor deed en deels uit vastberadenheid en de wil om te overleven.
Elk van die verhalen vertegenwoordigt een triomf van de menselijke geest……..
Het zat er al een tijd aan te komen. Maar zoals dat meestal gaat: je voelt wel iets. Er gaat iets veranderen. Maar waarom? Hoe? Wanneer? Waar naartoe?
Het maakte me, zoals ik dat inmiddels gewend ben, een beetje onzeker. Maar ook nieuwsgierig.
En nu ontvouwt zich langzaam wat er is veranderd. Ik ga cursusweken geven in Italië – BeeldTaal in Italië. Ineens schiet een tekst uit het boek van Maxine Harris me te binnen: De herschepping van het ik.
Vroeger, toen ik worstelde met mijn eigen proces, had deze tekst een heel speciale waarde voor me. Ik voelde me door deze tekst gezien. Herkend. Erkend.
En nu, nu ik bezig ben met de BeeldTaal in Italië krijgt deze tekst nieuwe betekenis voor me.
Graag deel ik op deze plaats De herschepping van het ik met je.
Een verlies voor altijd.
De levenslange invloed van de vroege dood van een ouder
(1996)
ISBN: 9789057133497
Ik ben verliefd op m’n eigen cursus. Het overkwam me jaren geleden al met de jaartraining De kunst van het verbinden. Alles klopte. Mijn plan voor de jaartraining. De uitnodiging aan Geerte Cammeraat om van de jaartraining een samenwerkingsproject te maken. Geerte die onmiddellijk en zonder voorbehoud ‘JA’ zei. Het samen ontwikkelen van de jaartraining. Alles ging in harmonieuze samenwerking. Vanzelf.
‘Ik ben verliefd op De kunst van het verbinden‘ realiseerde ik me indertijd ineens verrast. Wat had ik graag deze jaartraining zelf willen doen in de tijd dat ik nog snakte naar ‘iets’ dat mij verder zou brengen in mijn eigen Verlaat Verdriet-proces.
En nu, in deze tijd, overkomt het me weer. Ik ben verliefd op m’n eigen cursus.
De weg van liefde.
Insieme.
Wat betekent: samen.
In Italië vaak in het gesprek verbeeld door de vingers tegen elkaar te tikken (zie de foto hierboven).
Ook nu weer valt alles als vanzelfsprekend samen.
Mijn vakantie in de Lunigiana.
Ontmoeting met Maartje Schonefeld.
LaConcia, de heerlijke plek van Maartje en haar partner Davide.
Het nieuwe grote huis in Codiponte waar Maartje en Davide groepen gaan ontvangen.
De prachtige omgeving van de Apuaanse Alpen.
De rijke historie van de Lunigiana.
Zijn dit puzzelstukjes die in elkaar vallen? vroeg ik me van de week af. Nee, zo voelt het toch niet. Het is als de caleidoscoop waar ik als kind zo door werd gefascineerd. Door steeds een heel klein stukje te draaien vallen de stukjes steeds weer op een andere manier in elkaar. Vormen ze een nieuw kleurrijk beeld.
Heel graag neem ik je in de komende tijd mee in de ontstaansgeschiedenis van de cursus De weg van liefde.
Ik nodig je uit met me mee te gaan in mijn volgende blog’s over BeeldTaal in Italië.
Wie weet kriebelt het al bij je om mee te gaan.
Je bent van harte welkom!
Over Verlaat Verdriet en verlate rouw valt veel te zeggen en te schrijven en er valt nog veel meer over te vragen.
Een aantal van de veelgestelde vragen – en antwoorden! – vind je de komende tijd in de blogs van Titia.
Hoe ga ik om met andere mensen?
Soms is het o zo moeilijk om mensen in je omgeving, bijvoorbeeld gezinsleden, vrienden of collega’s, te vertellen over het vroege verlies van je ouder.
Nog moeilijker kan het voor je zijn om te vertellen wat dat verlies op dit moment van je leven met je doet. Andere mensen, buitenstaanders, begrijpen het niet, want het verlies heeft toch al zo lang geleden plaatsgevonden.
Ondertussen voel je je waarschijnlijk erg ongemakkelijk en schaam je je er eigenlijk voor dat dit verdriet nog steeds bij je opspeelt. Je houdt dus maar liever je mond, dan dat je er over vertelt.
Overwin je schroom, ook als je je ellendig voelt. Het is een deel van het verlate rouwwerk dat je te doen hebt om woorden te leren geven aan de gevoelens die je hebt over de vroege dood van je ouder.
Het helpt je je aarzelingen om erover te praten te overwinnen, als je je realiseert dat je, door er wel over te praten, een meer dan waardevolle bijdrage levert aan het gewoner en meer bespreekbaar maken van Verlaat Verdriet.
Vertel het daarom wèl.
Vertel wat het vroege verlies van je ouder met jou en met je leven heeft gedaan.
Tegen welke gevoelens en patronen je nu, als volwassene, aanloopt.
Dat je, net als zoveel andere mensen, worstelt met het verlies van je ouder(s), met je Verlaat Verdriet en je verlate rouwproces.
Lever jouw persoonlijke bijdrage aan een bredere erkenning van Verlaat Verdriet. Zodat meer mensen zich begrepen kunnen voelen.
In plaats van altijd te moeten vechten tegen scepsis, ongeloof, minachting en onbegrip.
Lees meer over Verlaat Verdriet en Veelgestelde vragen over Verlaat Verdriet en verlate rouw in het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek, geschreven en samengesteld door Titia Liese.