• |

    Andremo a Codiponte! (als het kan…..)

    DoorTitia Liese

    Andremo a Codiponte! We gaan naar Codiponte! (als het kan…..).

    ‘Silvijn, ik wil je de toren van Pisa laten zien. Ga je mee?’ Het is inmiddels zeker 1,5 jaar geleden dat ik Silvijn, de kleinzoon van mijn partner, uitnodigde om mee te gaan naar Pisa. De ziekte van Michel kwam er tussen. COVID-19 kwam er tussen.

    De scheve toren van Pisa

    Maar nu kunnen we – COVID dienende – in februari gaan. Naar Pisa. De scheve toren zien. Maar ook een aantal dagen naar Codiponte. Logeren bij Maartje en Davide. Verblijven op de Concia. Genieten van de gastvrijheid van Maartje en Davide.

    De weg van liefde

    Al is het hartje winter: wat verheug ik me er op eindelijk weer naar Codiponte te gaan (als het kan – die slag om de arm blijft, gezien de ontwikkelingen in Europa rond COVID-19). Op de plek te zijn waar ik voorjaar 2021 weer de schrijf-retreat De weg van liefde hoop te kunnen geven.

    De goeie kant op

    En wat hoop ik met deze reis bij de kleinzoon van Michel (dan 8 jaar) een zaadje van liefde te planten. Liefde voor dit grootse, bijzondere, inspirerende, ergerniswekkende, indrukwekkende, veelzijdige, idiote, vertederende, knotsgekke land. Italië.

    De eerste woorden Italiaans is Silvijn al aan het leren.
    Wat dat betreft gaan we de goeie kant op!

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: je ziel bevrijden van ballast

    DoorTitia Liese

    De weg van liefde

    De ballast die je ziel bedrukt

    Welke Verlaat Verdriet-er kent het niet: de ballast die je ziel bedrukt. Die je leven zo zwaar maakt.
    Het gestolde verdriet om het vroege verlies van je ouder(s).
    De schaamte omdat je nog steeds worstelt met wat door ‘de buitenwereld’ geacht wordt allang ‘verwerkt’ te zijn.
    De chronische boosheid omdat je het gevoel hebt een verloren leven te leiden.

    Hartlabyrint

    In mijn berichten over BeeldTaal in Italië heb ik veelvuldig gebruik gemaakt van het hartlabyrint, zoals op de foto hierboven. Over dit Hartlabyrint wil ik je graag nog iets meer vertellen. Dit Hartlabyrint is namelijk gemaakt door Selma Sevenhuijsen, als afsluitingsritueel van haar grote zoektocht naar de mens achter Matilda van Canossa.

    Matilda van Canossa

    Matilda van Canossa. Markgravin van Toscane, 1046-1115, 6 jaar toen ze haar vader verloor is één van de meest opmerkelijke en bijzondere Europese vrouwen geweest in de middeleeuwen. Als enige vrouw groots begraven in het Vaticaan. Ondersteuner van kerkhervormingen. Mediator. Groothertogin. Beschermster van tal van heiligdommen. Legeraanvoerder. Inspirator. Naar alle waarschijnlijkheid minnares van paus Gregorius VII.
    Trots. Koppig. Eigenwijs.
    Middeleeuwse vrouw die haar eigen weg van liefde is gegaan.
    In haar kasteel vond de beroemde ontmoeting plaats tussen de Duitse keizer Hendrik IV en paus Gregorius VII. De vernedering van Hendrik IV door deze paus. Zijn boetedoening. De ontmoeting die in onze taal nog altijd levendig is in de uitdrukking Naar Canossa gaan.

    Symbool

    Voor deze bijzondere vrouw heeft Selma Sevenhuijsen het symbool gemaakt van het Hartlabyrint.
    Symbool voor de weg naar binnen. De weg van liefde, door je ziel te bevrijden van ballast. Zie ook op de foto het symbool van de parel. Die parel is er ook voor jou.

    Ga mee naar Canossa

    Ga mee naar Canossa.
    Lees meer over de biografische retreat in Italië: De weg van liefde. Helen door schrijven.
    Meld je aan voor de biografische retreat van 12 – 18 o0ktober 2019 Inschrijfformulier 

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: Het gebaar voor Samen / Insieme

    DoorTitia Liese

    Samen / Insieme.

    Wat zag ik dit gebaar vaak tijdens mijn vakantie in de Lunigiana van afgelopen voorjaar.
    Italianen spreken niet alleen met hun mond, ze spreken met hun hele lijf. Met hun handen. En ze doen dat op hun hele eigen, Italiaanse manier. Hun eigen manier van BeeldTaal. Lichaams-BeeldTaal zeg maar. Zo Italiaans, dat ik vermoed dat je als niet-Italiaan niet alleen Italiaans kunt spreken met een meer of minder zwaar accent, maar dat zelfs je pogingen tot deze lichaamstaal een meer of minder zwaar buitenlands accent zullen hebben.

    Lichaams-BeeldTaal

    Mij fascineert die Lichaams-BeeldTaal iedere keer weer. De gezichtsuitdrukkingen. ‘Ehhhhhh’. Schouders die worden opgehaald ‘Ik weet van niks. Bij mij moet je niet zijn’. Handen die dramatisch ten hemel worden geheven. ‘Madonna! Che disastro!’

    Samen

    Vooral het gebaar dat ik in mijn vakantie op allerlei verschillende plaatsen zag gebeuren hield me bezig. Het gebaar voor SAMEN. INSIEME, om een Italiaans woord te gebruiken. In Castigliano del Terziere zag ik het Raffaella doen. Eleonora. Davide op La Concia. Ook Maartje zag ik het doen.

    Het gebaar

    Tijdens het spreken heft de spreker de beide handen op. Brengt de handen met korte bewegingen naar elkaar toe. Tikt de buitenkanten van de wijsvingers met korte veelzeggende gebaartjes tegen elkaar. SAMEN maakt de spreker duidelijk. INSIEME.

    De weg van liefde

    Samen met Maartje en Davide

    Als ik op La Concia ook Davide het gebaar van SAMEN weer zie maken valt deze terloopse, maar ‘sprekende’ BeeldTaal samen met mijn groeiende gevoel dat ik op deze plek wil werken. Met BeeldTaal. En met Verlaat Verdriet-ers. Dit is het gebaar dat zegt wat ik graag wil. SAMEN. INSIEME. Met Maartje Schonefeld. Met Davide Donati. En met een kleine groep Verlaat Verdriet-ers. Om samen De weg van liefde in Codiponte tot een onvergetelijke week te maken.

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: kennismaken met Maartje Schonefeld

    DoorTitia Liese
    Codiponte, foto mei 2019

     

    Kennismaken met Maartje Schonefeld

    Op de 2e dag van ons verblijf op La Concia maken we kennis met Maartje Schonefeld. Maartje is een paar dagen naar Nederland geweest. En is de vorige avond teruggekomen in Codiponte. Ons heerlijke, royale ontbijt heeft ze in alle vroegte al op ons terras gezet. En nu hebben we gelegenheid elkaar te spreken.

    Op La Concia in Codiponte

    ‘Ik heb je website gelezen. Wat bijzonder dat je dit werk doet. Weet je: mijn vader is als kind van 10 zijn moeder verloren. Hij is nu 84, heeft best een goed leven gehad. Maar ik merk dat hij meer bezig is met zijn moeder en het verlies van haar toen hij nog zo jong was. Het was echt heel bijzonder om jouw site te lezen.

    En wat je me mailde over het feit dat je zelf meerdaagse workshops, cursussen en trainingen biedt aan mensen die jong een ouder zijn verloren. Het lijkt me mooi in de komende dagen te zien of we iets – en zo ja: wat – voor elkaar kunnen betekenen.

    Van oorsprong ben ik psycholoog. En ik ben ook pianist. Sinds 15 jaar woon ik in Italië. Eerst in Milaan met Davide. Na de komst van Beatrice met ons 3-en. En nu in Codiponte, op La Concia. Dit is nu ons werk. We zijn hier inmiddels helemaal ingeburgerd. Zo nu en dan geeft ik hier nog pianolessen.’ vertelt Maartje met een brede glimlach. ‘En de liefde voor mijn vak als psycholoog komt me van pas in het verzorgen van de randvoorwaarden om de retreats en de cursussen goed en soepel te laten verlopen.

    Ons nieuwe huis

    Heb je ons nieuwe huis gezien aan de andere kant van Codiponte? We hebben het al enigszins in gebruik genomen. Het huis is in goede staat. We hebben daar een ruime keuken. En een grote, gezamenlijke ruimte met een kachel voor een houtvuur, waar ook de maaltijden plaats kunnen vinden. Dan is er nog een kleine woonkamer met een open haard. En er zijn 5 2-persoonskamers en een 1-persoonskamer.
    Ook bij dit huis hoort een enorm terrein. Kijk, je kunt het vanaf hier zien. Het is dat terrein dat helemaal de heuvel opgaat. We broeden nog op een naam voor het huis. Maar we verheugen ons er nu al op om in dat huis groepen te gaan ontvangen.’