Diversiteit: uit de praktijk 1
Ik las erover in de krant – de (politieke) zorgen om diversiteit in Nederland. De zorgen over de manier waarop we medelanders-met-een-kortere-familie-en-cultuurgeschiedenis-in-Nederland dan de Nederlanders die we autochtoon noemen, in de Nederlandse samenleving buitensluiten.
Zit dat in onze genen?
Zit dat vermaledijde, beschamende en tegelijkertijd schaamteloze woord APARTHEID in onze cultuur verankerd?
Dat enige, onvervalst Nederlandse woord APARTHEID, dat de hele wereld kent?
Is dat wat wij, Nederlanders, van nature doen?
Leven op basis van buitensluiten?
In de praktijk
Ik heb het me vaak afgevraagd in mijn Verlaat Verdriet-werk. Zelden, echt zelden, meldt zich iemand met roots – of delen van roots – uit andere dan de Nederlandse cultuur. Heel soms iemand met Indische of Surinaamse roots. Maar uit een van de andere ± 200 nationaliteiten in ons land? Nooit!
Als ik mijn verwondering daarover uitspreek, krijg ik vaak als antwoord ‘Maar in andere culturen rouwen ze heel anders dan wij’ (sic!).
Dat lijkt me zeer wel mogelijk, maar ondertussen lijkt het me geen afdoende verklaring voor de totale afwezigheid van deze Verlaat Verdriet-ers. Want, kort door de bocht gezegd: ik geloof er niets van, dat de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn niet zouden spelen bij deze volwassenen (indien wel: dan valt er zowel voor ons – Verlaat Verdriet-ers – als voor de hele Nederlandse samenleving een heleboel van deze mensen te leren!).
Symposium en glossy
Ik lees de zorgen rond diversiteit in de krant.
Ik vraag me weer af: hoe komt het toch, dat ik nooit Verlaat Verdriet-ers zie of spreek die niet al generaties lang in Nederland wonen?
In de voorbereidende fase van de organisatie van het symposium en het uitbrengen van de bij het symposium behorende glossy zie ik het al gebeuren: het symposium en de glossy gaan een wit feestje worden.
En dat, terwijl niemand van ons – organisatoren – de bedoeling heeft het een wit feestje te laten worden. Integendeel!
Samen
Dus kom op, Verlaat Verdriet-ers van alle kleuren uit alle land- en windstreken – het is niet alleen aan ons, maar ook aan jullie om op deze dag te zorgen voor diversiteit. Voor veelkleurigheid!
