• | |

    De mythe van veerkracht, en wetenschappelijk onderzoek

    DoorTitia Liese

    Wetenschappelijk onderzoek

    ‘Er moet wetenschappelijk onderzoek gedaan worden naar Verlaat Verdriet.’ Ik hoor het vaak van Verlaat Verdriet-ers. En ja: in de eerste jaren van mijn Verlaat Verdriet-werk opperde ik het ook.
    Meer dan vijfentwintig jaar geleden stelde ik het voor aan een wetenschappelijk medewerker van een van de universiteiten. Hij keek me aan en zei: ‘Titia, dat is een veel te groot onderzoek. Dat gaat veel te veel kosten. En er is niemand die dat wil betalen.’ Ik vroeg het aan een hoogleraar, tevens ervaringsgenoot. ‘Ja, dat zouden we moeten doen.’ was zijn antwoord. En kwam er nooit op terug.

    Twee hoogleraren erkenden afgelopen jaar, onafhankelijk van elkaar, volmondig: wij, wetenschappers, hebben dit gebied helemaal laten liggen.’ ‘De problematiek van Verlaat Verdriet-ers is serieuze problematiek.’ zei de ene hoogleraar, tevens ervaringsgenoot, daarover. ‘Ik heb bewondering voor jouw werk’, zei de andere hoogleraar. ‘Daar wil ik graag op voortbouwen.’

    Veerkracht na verlies

    Wetenschappelijk onderzoek naar jong ouderverlies aan de Universiteit van Leiden. Veerkracht na verlies. Ik ken verschillende Verlaat Verdriet-ers die zich hadden aangemeld als respondent voor dit onderzoek. Zij wilden graag bijdragen aan ontwikkeling van wetenschappelijke kennis van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Bij het lezen van de beschamend oppervlakkige vragen in de vragenlijst die ze per mail ontvingen haakten de eersten al af. ‘Hier werk ik niet aan mee!’ Een andere Verlaat Verdriet-er, orthopedagoog van professie, werkte zich door de vragen heen. Deze Verlaat Verdriet-er wilde per sé uitgenodigd worden voor het aangekondigde interview. Ze meldde zich op de afgesproken tijd voor het  interview. Ergerde zich aan de  onverschilligheid van de interviewster, en het totale gebrek aan diepgang van de vragen. ‘Hier stop ik mee.’ besloot ze, ‘Dit dient geen enkel doel.’ En wandelde binnen een half uur gefrustreerd weer naar buiten.

    Veerkracht

    Het proefschrift is klaar. De onderzoekster is gepromoveerd. Via de app kreeg ik een bijdrage op LinkedIn van twee psychologen. Hun conclusie: Hieperdepiep!! Dankzij de veerkracht van kinderen die jong een ouder verliezen is er geen probleem.

    Wetenschappelijk vastgesteld: wij hebben geen probleem (of ons probleem is: wij hebben geen veerkracht). Wat te doen? Aan de schandpaal? Of deze dames uitnodigen deelnemer te zijn aan ons symposium Teruggaan om verder te kunnen komend voorjaar?

  • | | | | |

    Een heel leven leven in een jaar tijd

    DoorTitia Liese

    Ken je dat gevoel dat je een heel leven hebt geleefd in een jaar tijd? Ik hoorde het mezelf een aantal keren zeggen tegen andere mensen. ‘Ik heb het gevoel dat ik het afgelopen jaar een heel leven heb geleefd in een jaar tijd.’

    Paradigma-shift. Ik kende het woord. Lang is voor mij de meest beeldende paradigma-shift de dag geweest waarop de Berlijnse muur viel. Ik was niet in Berlijn op dat moment, ik was wel in Bremen. En voelde hoe alles in Duitsland veranderde.
    Maar voor je eigen leven de betekenis van een paradigma-shift voelen met je hele lijf: dat is toch weer iets heel anders.

    Je kent het fenomeen als Verlaat Verdriet-er mogelijk ook. Daarom wil ik graag met je delen wat er met mij is gebeurd in het afgelopen jaar.
    Jarenlang sijpelen er veranderingen binnen in je bestaan. Soms zo klein dan je ze nauwelijks registreert als verandering. Per stuk veranderen ze je dagelijkse bestaan niet opvallend. Hier raakt een verbindinkje los. Daar ontstaat een nieuw verbindinkje. Er verandert iets, maar je weet niet zo goed wat. En ook niet hoe. Hier bezeer je je aan een verbinding die voor jou lang een waardevolle en mooie verbinding is geweest. Bijvoorbeeld in een relatie met een betekenisvolle persoon. Je vraagt je af: wat gebeurt hier toch? Daar ontstaat een relatie met een persoon die nieuwe wegen voor jou – of met jou – opent. Op een andere manier vraag je je ook af: wat gebeurt hier toch?

    In mijn directe privé-leven is in de afgelopen jaren langzaam maar zeker van alles veranderd. Zo ook in mijn Verlaat Verdriet-werk. Omdat mijn privé-leven en mijn Verlaat Verdriet-werk voor bijna 100% met elkaar verbonden zijn voelde het alsof er voor minstens 200% veranderingen gaande waren. Ontwikkelingen die ik soms (bijna) niet bij kon houden. ‘Mijn lijf trekt dit niet meer’ voelde ik afgelopen jaar sterker dan ooit. ‘Ik moet iets doen.’

    Paradigma-shift

    Een van de dingen die ik ben gaan doen is me goed realiseren: wat gebeurt er met me? Wat is er met me gebeurd? Wat heb ik nodig? Ik heb tijd genomen vorige maand om op mijn Terschellingse plek goed te doorvoelen waar die merkwaardige uitvallen die ik de afgelopen jaren heb gehad vandaan konden komen. Tot het moment waarop ik me echt realiseerde: ik heb het afgelopen jaar een heel mensenleven in een jaar geleefd. Natuurlijk is alles in me moe. Wat zich in werkelijkheid in het afgelopen jaar in mij heeft voltrokken is een paradigma-shift. Al die kleine, binnen-sijpelde, veranderingetjes van jaren en jaren hebben ervoor gezorgd dat ik een intens grote verandering in mijn leven meemaak. Paradigma-shift.

    Casa Matilde

    Een van de hele grote veranderingen in mijn leven is de naamsverandering sinds vorige week van het huis dat ik heb aangekocht in Codiponte. De nieuwe naam van het huis is Casa Matilde. Het huis heeft sinds vorige week ook een beschermvrouwe. Namelijk Matilde van Toscane. Maar dat deel ik graag met je in een andere blog, en op een andere manier..

    Lees meer

    Paradigmashift 

  • | | | | |

    Laat symbolen met je spreken

    DoorTitia Liese

    Gisterochtend, op m’n laatste Terschellingse ochtend loop ik naar het strand om deze zomer nog één keer de zee in te gaan. Als ik terugloop naar de duinen zie ik op het strand twee puntjes uit het strand steken. Nieuwsgierig geworden trek ik aan de puntjes. Er komt een stokje tevoorschijn dat eruit ziet als een wichelroede. Verrast kijk ik naar het stokje in m’n hand. Wat trek ik hier zo onverwacht uit het zand?

    Laat symbolen met je spreken

    Ik kijk naar het stokje. Als in een flits zie ik de symboliek. Onmiddellijk komen mooie schrijfoefeningen in me op:

    • Waar viel mijn aandacht op?
    • Wat riep mijn nieuwsgierigheid op?
    • Wat trek ik uit het zand?
    • Waarin word ik geraakt bij het vasthouden van dit stokje?
    • Wat raakt me bij het zien van dit stokje?
    • Sta ik met mijn levensweg in m’n hand?
    • Zie ik hoe mijn levensweg zich vertakt in twee gelijkwaardige wegen?
    • Welke wegen zijn dat?
    • Als ik het stokje ondersteboven houd, houd ik dan twee levenspaden in mijn beide handen die in één weg samenkomen?
    • Welke levenspaden zijn dat?
    • Hoe gaat mijn levensweg er verder uit zien?

    Een heel ander perspectief

    Als ik op een heel andere manier kijk naar dit stokje zie ik een ‘wichelroede’.

    • Stel dat dit een wichelroede zou zijn, kan deze wichelroede me dan naar een onontdekte bron brengen?
    • Welke onontdekte bron zou ik graag willen ontdekken?
    • Wat zou ik doen als ik met deze wichelroede die bron ontdek?

    Als je de tijd neemt, zie je meer

    In de complexiteit van het hedendaagse leven zijn we vergeten hoe simpel dingen kunnen zijn (wat iets heel anders is dan gemakkelijk). Hoe weinig je nodig hebt. Hoe (schijnbaar) kleine symbolen of vormen waar jouw aandacht op valt je kunnen inspireren. Je kunnen later ervaren wat belangrijk is voor jou. Je dichter brengen bij jezelf. Jou als vanzelf woorden laten vinden voor gevoelens. Helen door schrijven.

    De weg van liefde, 2024

    Laat symbolen ook met jou spreken tijdens De weg van liefde in Codiponte, 2024.
    De rijkdom aan vormen en symbolen in Codiponte. De tijd die je neemt om stil te staan bij de vormenrijkdom die je stap na stap ontdekt. Vormen en symbolen die jou aanspreken. Die met jou spreken. Helen door schrijven. Codiponte waar oud zeer heelt.

    Lees meer

    De weg van liefde 2024

  • | | |

    Kenmerken en patronen bij Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    ‘Bang zijn dat je niet ouder wordt dan je ouder is geworden.’ Ik zit in een radiostudio in Hilversum. Een paar jaar daarvoor ben ik begonnen met mijn Verlaat Verdriet-werk (dat toen nog niet Verlaat Verdriet heette, maar Zonder Moeder). We zijn met z’n vijven. De interviewster, drie Verlaat Verdriet-ers, van wie ik er een ken uit de workshop die ze kort daarvoor bij mij heeft gedaan, twee mij onbekende Verlaat Verdriet-ers en ik.

    ‘Wat is er nou toch zo bijzonder aan jong ouderverlies?’ vraagt de interviewster aan mij. Ik schrik. Ik ben nog bezig mijn Verlaat Verdriet-werk te ontwikkelen. Bij zo’n rechtstreekse vraag sla ik dicht. Weet ik niet meer wat ik moet zeggen. Ik zeg het eerste wat me te binnenschiet. ‘Volwassenen die jong een ouder hebben verloren zijn bang niet ouder te worden dan hun ouder is geworden.’ De twee mij onbekende Verlaat Verdriet-ers kijken me stomverbaasd aan. ‘Nou, dat heb ik nooit gehad hoor!’ roepen ze als in koor uit. Ik schrik. Wat moet ik nu nog zeggen? Wat kan ik nu nog zeggen?

    Gelukkig verloopt het interview (een uur!) verder goed. Na afloop van het interview komt een van de twee mij onbekende Verlaat Verdriet-ers naar me toe. ‘Je zei dat, over die angst niet ouder te worden dan je ouder is geworden. Ik zei dat ik dat nooit heb gehad. Dat is niet waar. Ik heb het wel gehad. Ik ben me er alleen nooit bewust van geweest.’

    Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet

    Welke van de kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet herken jij bij jezelf?

    • Je altijd aanpassen;
    • Altijd de dood in je hoofd
    • Een muurtje om je heen hebben;
    • Geen grenzen kunnen stellen;
    • Een basaal gebrek aan zelfvertrouwen;
    • Je anders voelen dan andere mensen;
    • Angst niet ouder te worden dan je moeder/je vader werd;
    • Het gevoel hebben altijd alles alleen te moeten doen;
    • Geen hulp kunnen vragen;
    • Altijd alles onder controle houden;
    • Niet kunnen genieten;
    • Een scheiding in jezelf voelen tussen gevoel en verstand;

    Lees meer

    Veel Verlaat Verdriet-ers herkennen zich in de Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet. Lees meer Kenmerkende Patronen: Kernthema’s en kenmerken 

    Doen

    Zelftest 

    Kijken

    Rouw kent geen tijd

    estellen

    Teruggaan om verder te kunnen