• | |

    Het eiland van de verdwenen bomen

    DoorTitia Liese

    Het eiland van de verdwenen bomen

    Ada is 17 jaar als haar moeder overlijdt. Haar vader en Ada groeien na het verlies steeds meer uit elkaar. Beiden komen terecht op een eigen eiland van elkaar ontzien, en zwijgen.

    Cyprus

    Als haar tante Meryem onverwacht van Cyprus naar Londen komt, de woonplaats van dochter er vader, krijgt Ada de gelegenheid het verleden van haar ouders te ontrafelen. Stap na stap onderzoekt Ada de gelaagde geschiedenis van haar ouders; haar moeder Turks-Cypriotisch, haar vader Grieks-Cypriotisch.

    Dit boek neemt je mee in de bewogen geschiedenis van het eiland waar Ada’s ouders oorspronkelijk vandaan komen. De beproevingen van de liefde van haar ouders voor elkaar. De invloed van doorgegeven trauma’s als gevolg van de burgeroorlog op Cyprus; van verlies van wortels en van identiteit als gevolg van migratie.

    Ada en Meryem

    …… ‘Ik kan ergens wel begrijpen waarom mijn oudere familieleden er misschien moeite mee hadden om het huwelijk van mijn ouders te accepteren. Het was een andere generatie. Ze hebben vast allemaal veel meegemaakt. Maar wat ik niet begrijp, is waarom mijn eigen ouders nooit over het verleden gepraat hebben nadat ze naar Engeland waren verhuisd. Waarom dat stilzwijgen?
    ‘Ik weet niet of ik daar antwoord op kan geven’ zei Meryem, en er kroop een zweem van behoedzaamheid in haar stem. 
    ‘Probeer het.’ Ada boog voorover en zette de voicerecorder uit. ‘Dit is niet voor school trouwens. Dit is voor mijzelf.’……
    Blz 323

    Kloof

    Tijdens haar werkzame leven heeft Defne, de moeder van Ada, zich aangesloten bij een organisatie die zich inzet (massa)graven te vinden. En zo mensen die zijn omgekomen door oorlogsgeweld – en anoniem zijn begraven in ere te herstellen.

    …… Het zien van de diepe kloof die er bestond tussen familieleden van verschillende leeftijden baarde haar echter zorgen. Maar al te vaak zat de pijn bij de eerste generatie overlevenden, degenen die het meest hadden geleden, dicht onder de oppervlakte, herinneringen die als splinters onder hun huid zaten, waarvan sommige nog een stukje uitstaken en volkomen aan het oog werden voltrokken. Intussen koos de tweede generatie ervoor om het verleden te verdringen, zowel de dingen die ze wisten als die waar ze geen weet va hadden. De derde generatie daarentegen wilde juist wel diep graven en het verzwegen boven tafel halen. Wat vreemd dat in families die waren getekend door oorlogen, gedwongen verplaatsingen en wreedheden, juist de jongsten het oudste geheugen leken te hebben……
    blz 325

    Lezen

    Elif Shafak
    Het eiland van de verdwenen bomen 

  • | |

    Laat Elfjes je levenspad verlichten

    DoorTitia Liese

    Verdriet
    Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet verlaten
    Elfjes op je levenspad
    Licht

    Laat Elfjes je levenspad verlichten

    Als Verlaat Verdriet-er ken je ze vast wel. Die tijden die je zwaar vallen. Waarin je het gevoel hebt een zware last met je mee te torsen. Waarin je het gevoel hebt dat je maar niet verder komt.

    Of de moeite die je hebt met deze donkere tijd van het jaar. De korte dagen. Regen. Kou. Het weinige licht. Je wilt iets doen om het lichter te maken. Maar je weet niet wat. Je weet niet hoe.

    Of je voelt dat je ergens doorheen bent gegaan. Je hebt het gevoel in niemandsland terecht te zijn gekomen. Je kent de weg niet. Maar je weet dat je verder moet. Dat je verder wilt. Je kunt het nog niet onder woorden brengen. Terwijl je er naar verlangt dat wel te kunnen.

    Schrijven helpt

    Schrijven helpt. Helpt je woorden leren geven aan gevoelens. Helpt je uit de zwaarte te komen. Naar het licht.
    Schrijven??? ‘Ik kan helemaal niet schrijven.’ ‘Wat zou ik moeten schrijven.’ ‘Ik houd helemaal niet van schrijven.’ ‘Ik haat schrijven.’ ‘Voor wie zou ik moeten schrijven’. Ik ken de weerstand die je kunt voelen. Begrijp die weerstand. Maar: soms kan het zo simpel zijn. Moet je alleen even op weg worden geholpen. Een tip krijgen waarmee je verder kan.

    Elfjes

    Gelukkig zijn er schrijf-werkvormen. Eenvoudige, simpele schrijfwerkvormen die je op weg helpen. Die je inspireren als je eenmaal bent begonnen.
    Ken je de schrijf-werkvorm van de Elfjes? Op mijn site vind je verschillende Elfjes van Elly, die ze schreef naar aanleiding van wat ze las over Verlaat Verdriet en verlate rouw in mijn boeken. Deze blog vandaag begint met een Elfje dat me gisteren te binnen schoot. Daag jezelf eens uit. Of liever: verleid jezelf. Probeer het eens uit. Verlicht deze donkere dagen van het jaar. Schrijf jezelf de zwaarte uit. Verras jezelf met woorden voor nieuwe perspectieven.

    Delen

    Deel jouw Elfjes met ervaringsgenoten. Met mensen die je pijn herkennen. Je pijn kennen. Je verdriet, je angst, je twijfel, je verlangen. Die begrijpen wat je schrijft. Jou kunnen inspireren om te schrijven. Die jij op jouw beurt kunt inspireren om te schrijven.

    Een plek voor Elfjes

    Er komt een plek voor Elfjes. Waar je Elfjes kunt delen. Waar je geïnspireerd kunt worden. Een plek waar jij kunt inspireren. Nieuwsgierig? Ik kom erop terug in een volgende blog.

    Doen

    Een elfje moet uit elf woorden en vijf regels bestaan. Op de eerste regel van een elfje staat slechts één woord. Op de tweede regel staan twee woorden, op derde regel drie woorden, op de vierde regel vier woorden en op de vijfde regel staat weer één woord. De laatste regel moet het gedicht samenvatten in één woord.

    1 woord
    2 woord woord
    3 woord woord woord
    4 woord woord woord woord
    5 woord

     

  • | | |

    Samenwerken met een Belgische Verlaat Verdriet-ster

    DoorTitia Liese

    Samenwerken met een Belgische Verlaat Verdriet-ster

    ‘Angelique, er ligt een heel Verlaat Verdriet-werkveld voor je open in België’ mailde ik Angelique voorafgaand aan de workshop Verlaat Verdriet van afgelopen december. In het formulier voor Persoonlijke Gegevens las ik dat Angelique werkzaam is als rouwbegeleider in de buurt van Gent. ‘Ik kom echt helemaal voor mezelf’ mailde Angelique me terug. ‘Ik kom niet voor m’n werk.’ Ze kwam, ze zag en ze ging deze dagen helemaal voor zichzelf.

    Magisch

    ‘Ik geloof niet in magie’ mailde Angelique me een paar weken na de workshop. ‘Maar wat er met mij is gebeurd tijdens en na de workshop is magisch.’ Het was een bijzondere workshop, de workshop van afgelopen december. Een workshop waarin heel bijzondere dingen gebeurden. Bij Angelique. Bij de andere deelnemers. En bij mij.

    Mailbox ontploft

    Wat deelname aan de workshop extra bijzonder maakte voor Angelique was de gelijktijdigheid waarmee de deelname aan de workshop samenviel met een groot interview met haar over het vroege verlies van haar vader, in een Vlaamse krant.

    ‘Mijn mailbox is ontploft’ meldde Angelique me in de eerste week na publicatie van het artikel. ‘Zoveel Belgische Verlaat Verdriet-ers die me gemaild hebben. Ze schreven me hun verhaal. Verlaat Verdriet-ers die, net als zoveel Verlaat Verdriet-ers in Nederland en elders op de wereld, worstelen met de gevolgen van het vroege verlies van hun ouder(s). Die zich niet gezien voelen. Zich niet gehoord voelen. Zich niet gekend weten. Niet erkend. ‘Ik wil in België aan het werk gaan met Verlaat Verdriet-ers. Deze mensen bieden wat ik zelf zo nodig heb gehad. Waar ik zelf nood aan had, zoals we dat in Vlaanderen zeggen. Ik wil leren van jou.’

    Is het te doen tussen al die Nederlanders?

    ‘Is het te doen daar, tussen al die Nederlanders?’ In de dagen van de workshop ontvangt Angelique diverse meelevende berichtjes van familie, vrienden en collega’s. ‘Ja hoor’ laat Angelique ze weten. ‘Er gebeurt hier een heleboel. Maar het gaat goed met me. Heel goed.’

    Samenwerken

    Op zaterdag 31 december jl spreek ik Angelique aan de telefoon. ‘We zijn bezig met het organiseren van symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis op zaterdag 2 maart 2024 in De Ontmoeting in Nunspeet. Zou je in de middag een schrijfworkshop willen geven voor Verlaat Verdriet-deelnemers?’ vraag ik Angelique. ‘Ja’, zegt Angelique. ‘Dat wil ik doen.’ Op zondag 1 januari 2024 hebben wij – Els, Paul, Stephanie en ik (Titia) van het ‘Organisatiegroepje Symposium’ Angelique van harte opgenomen in ons midden.

    De eerste stappen voor nieuwe samenwerking België – Nederland / Nederland-België 2024 zijn gezet!

    Lees meer

  • | |

    Verlaat Verdriet: ideeën, plannen en initiatieven voor 2024

    DoorTitia Liese

    Ideeën, plannen en initiatieven

    Verlaat Verdriet: op deze plaats deel ik graag ideeën, plannen en initiatieven voor 2024 met je.

    Verdriet
    Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet verlaten 
    Samen verwerken en helen
    2024 

    Agenda 2024

    Ontmoeting met Ap Dijksterhuis

    Symposium. Geplande datum op zaterdag 2 maart 2024. Zet de datum alvast in je agenda. Er is nog een klein voorbehoud, dus volg de informatie over het symposium in mijn blogs.

    Terugkomweekend Dubbel Ouderverlies

    ‘Zo fijn om weer samen te zijn met mensen die mij begrijpen. Die ik begrijp. Met wie ik de ervaring van het verlies van mijn beide ouders kan delen’. Samen met Albertine Richaerts heb ik een datum gepland voor een nieuw terugkomweekend Dubbel Ouderverlies: 19, 20 en 21 april 2024.

    De weg van liefde

    Schrijfretraite in Villa le Muse in Codiponte. Voorjaar en/of najaar 2024. Volg mijn blogs of neem nu al contact op als je deelname overweegt.

    Werk in uitvoering 2024

    Nieuwe website.

    Tijdens De weg van liefde oktober jl. ontstond het aanbod. Twee deelnemers aan De weg van liefde gaan samen een nieuwe website voor ons bouwen. Begin 2024 gaat het werk van start.

    Casa Bodoni

    Lees meer over plannen, ideeën en initiatieven rondom Centrum voor levensverhalen Casa Bodoni in Codiponte in mijn blogs.

    Complicaties rondom je geboorte

    Ook ontstaan tijdens De weg van liefde in oktober jl.: Verlaat Verdriet en de mogelijke invloed van complicaties rondom je geboorte. Hoe kunnen we een handreiking ontwikkelen voor bewustwording van de mogelijke invloed van complicaties rondom je geboorte op wie je bent geworden, en daarmee op je verlate rouwproces. De eerste stappen zijn gezet. Wij gaan verder.

    Verlaat Verdriet en verlate rouw internationaliseren

    ‘Ik heb het hele web afgespeurd naar iets of iemand die weet wat jij weet en/of doet wat jij doet’ vertelt Annmieke tijdens de workshop. Annemieke is werkzaam als onderzoeker en docent, verbonden aan Public Health. ‘Ik heb niets en niemand gevonden’ vertelt ze. ‘Jouw werk is uniek en moet geïnternationaliseerd worden’. Een opsteker voor iets wat al heel lang sluimert bij mij. Wordt aan gewerkt in 2024!

    Animatiefilm

    Tijdens de Terugkomdag liet Annemieke een animatiefilmpje zien van de WHO over depressie. ‘Een dergelijk filmpje zou er moeten zijn over Verlaat Verdriet en verlate rouw.’ Ook dit idee is in vruchtbare aarde gevallen. We zijn er onmiddellijk mee aan de slag gegaan: Mijnen en mijlpalen. Volg ons in mijn blogs!

    Verlaat Verdriet structureren

    Mijn kennis en kunde van Verlaat Verdriet en verlate rouw structureren tot een samenhangend en overdraagbaar aanbod. Zowel voor Verlaat Verdriet-ers en hulpverleners in Nederland en België, als wereldwijd. Wordt aan gewerkt in 2024. Volg mijn blogs.

    Wens

    Symposium Ontmoeting in de moedermaand. Het is mijn wens in de moedermaand mei (2024) een symposium te organiseren met focus op verlies van je moeder in je jeugd: Ontmoeting in de moedermaand. Of het gaat lukken kan ik nu nog niet zeggen. Volg de blogs ook over dit onderwerp.

    Workshops

    En natuurlijk ook in het komende jaar de meerdaagse workshops Verlaat Verdriet en Dubbel Ouderverlies. Lees alles over de workshops Verlaat Verdriet en Dubbel Ouderverlies op www.verlaatverdriet.nu

    Leef mee
    Denk mee
    Doe mee
    Ga mee

    Ik wens je alle goeds voor 2024,
    en graag TOT ZIENS!

    Titia