• | | | |

    Verlaat Verdriet, vaderskind, moederskind

    DoorTitia Liese

    Veel heb ik erover nagedacht. Vaderskind. Moederskind. Bestaan ze? Bestaan ze echt? Bestaan ze theoretisch onderbouwd? Of bestaan ze meer in onze taal als metafoor? Zijn ze eigenlijk verbeelding? Een manier om een bepaald mens aan te duiden?

    Eye-opener

    In mijn Verlaat Verdriet-werk ben ik ze gaan zien. Ze gaan onderscheiden. Vaderskind. Moederskind. En het heeft een enorme invloed. Een invloed die Verlaat Verdriet-ers vaak herkennen. Mijn gedachten over vaderskind/moederskind deel ik graag met je. Leg ik aan je voor. Zodat je zelf kunt onderzoeken: betekent dit iets voor mij? Zo ja: wat betekent het dan voor mij? Mogelijk is mijn gedachtegang ook voor jou een eye-opener.

    Vaderskind

    Op mijn achtste verloor ik mijn moeder door overlijden. Zelf was ik een uitgesproken vaderskind. Kind van een vader die op mijn achtste de vrouw verloor van wie hij zielsveel hield. Met het verlies van mijn moeder verloor ik ook mijn grote sterke pappie. Maar hij bleef. Hij ging niet dood (althans niet tijdens mijn jeugd). Het vaderskind had nog altijd een vader. Hoe beschadigd hij ook de rest van zijn leven is geweest. En hoe vervreemdend onze relatie zich ook ontwikkelde.

    Vaderskind / moederskind

    Vaderskind. Moederskind. Het fenomeen fascineerde me. En fascineert me nog steeds. In de loop van de jaren heb ik het voorgelegd aan tal van Verlaat Verdriet-ers in de workshops. ‘Heb jij enig idee of je een vaderskind was? Of een moederskind?’ (let op het waardeverschil tussen vaderskind en moederskind. Mocht vaderskind/moederskind theoretisch niet bestaan, dan bestaat het in taal nog steeds wel. En we hebben er een stevig waardeoordeel over ook nog!). Meestal resoneert er iets als ik de vraag stel: heb je enig idee of je een vaderskind/een moederskind bent? En dat wat resoneert wil ik graag hier voorleggen aan jou.

    Vragen

    • Herken je dat in je eigen leven? Was je een vaderskind? Was je een moederskind?
    • Wat betekent deze vraag voor jou? Wat doet deze vraag met jou?
    • Als je een vaderskind was, en je verloor je vader: wat betekende dat dan voor jou?
    • Als je een vaderskind was, en je verloor je vader wat betekende dat dan voor jouw relatie met je moeder?
    • Als je een vaderskind was en je verloor je moeder: wat betekende dat dan voor jou?
    • Als je een moederskind was en je verloor je moeder: wat betekende dat dan voor jou?
    • Als je een moederskind was en je verloor je vader: wat betekende dat dan voor jouw relatie met je moeder?
    • Als je een moederskind was en je verloor je vader: wat betekende dat dan voor jou?

     

  • | | | |

    Depressie: oorzaak en gevolg

    DoorTitia Liese

    Het kan me zo bezighouden. Wat zie ik bij Verlaat Verdriet-ers? Wat hoor ik bij Verlaat Verdriet-ers? Hoe zit het bij Verlaat Verdriet-ers? Wat betekent wat ik zie? Wat betekent wat ik hoor? Gaat wat ik zie over meer Verlaat Verdriet-ers? Gaat wat ik hoor over meer Verlaat Verdriet-ers? Kan ik wat ik zie en hoor veralgemeniseren? Kan ik wat ik zie en hoor interpreteren als Verlaat Verdriet-patronen? Mag ik wat ik zie en hoor zien als Verlaat Verdriet-patronen? Is het veilig patronen te veralgemeniseren?
    Vragen die me bezighouden. Vragen waar ik niet altijd een antwoord op weet. Ik leg mijn vragen daarom ook graag voor aan jou. Als mede-Verlaat Verdriet-er. Als mede-ervaringsdeskundige.

    Verlaat Verdriet-er

    Wat ik in dit geval graag aan je voor wil leggen gaat over depressie. Verlaat Verdriet-ers zijn nogal eens gevoelig voor depressie(s). Dat kan zijn een gevoeligheid voor depressie. Het kan ook zijn angst voor depressie. Angst die jou extra gevoelig maakt voor depressie. Ik geef je een voorbeeld uit mijn eigen leven. Een groot deel van mijn leven ben ik minimaal rand-depressief geweest. Ik gleed erin. Kwam er met veel moeite uit. Liep weer een tijd als een ware evenwichtskunstenaar – een koorddanser – op het randje. Gleed er weer in. Altijd was er die angst er weer in te glijden in tijden dat ik er even niet in zat. Ik heb er hard aan gewerkt. Langdurig. Veel. Op een dag was het weg. Over. Het duurde nog een tijd voor ik me realiseerde: het is over. Het is echt over. En wat ik me ook realiseerde – en eigenlijk was dat nog veel belangrijker –  de angst weer in een depressie te raken is ook over. Weg.

    Depressie

    Depressie. Ik heb er veel over nagedacht. Het is echt een thema voor Verlaat Verdriet-ers. ‘Ik zit weer in een depressie. Ben het contact weer helemaal kwijt.’ Ik hoor het regelmatig van Verlaat Verdriet-ers. Afgelopen dagen was ik even op mijn Terschellingse plek. Om na te denken. Een van de thema’s die deze dagen een rol speelden gaat over mensen die ik ken. Volwassenen die in hun jeugd een gezinslid hebben verloren door overlijden. Dat kan zijn je moeder. Dat kan ook zijn je vader. Of je beide ouders. Of een broertje. Een zusje.

    Afsluiten

    Volwassenen die ik ken die in hun jeugd de ruptuur van het onomkeerbare verlies hebben meegemaakt. Afgescheiden zijn. Afgescheiden voelen. Die als volwassene in een depressie terecht kunnen komen. Soms keer op keer op keer. Die zich afsluiten. In de eenzaamheid terecht komen van zichzelf. Zich nog meer naar binnen keren. Zich nog meer afgescheiden voelen van andere mensen. Van het leven. Niet meer in staat zijn uit te reiken. Niet meer in beweging kunnen komen. Het gevoel hebben dat er geen andere weg voor ze open staat dan af te wachten tot het weer over is.

    Oorzaak en gevolg

    Dit gevoel van afgescheiden zijn, van innerlijke eenzaamheid zien we vaak als gevolg van de depressie. Maar is het niet zo dat de innerlijke eenzaamheid als gevolg van de ruptuur van het vroege verlies in je gezin van herkomst die veel volwassen Verlaat Verdriet-ers kenmerkt in wezen oorzaak is van de depressie waar je als Verlaat Verdriet-er in terecht kunt komen? Veel meer Verlaat Verdriet-ers dan je misschien zou denken.

    Uitnodiging

    Als je dit leest voel je mogelijk als Verlaat Verdriet-er de wens opkomen hierover te delen. Doe dat, als je dat verlangen voelt. Mail me jouw bijdrage aan het verder ontwikkelen van de ervaringskennis van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn titia@verlaatverdriet.nu 

    ‘Wat maakt het uit als ik er weer in zit’ denk je mogelijk. ‘Wat maakt het uit als ik er in zit of het oorzaak is, of gevolg. Ik weet niet hoe ik eruit moet komen. Daar heb ik mee te maken.’
    Maar juist daarom, om wegen te openen naar heling, leg ik de vraag bij je neer. Is wat wij – Verlaat Verdriet-ers – vaak zelf zien als gevolg van depressie in wezen niet  oorzaak? Hoe is het voor jou? Ervaar jij de eenzaamheid waarin je terecht bent gekomen als gevolg van depressie? Of ervaar jij de eenzaamheid waarin je terecht bent gekomen als oorzaak van depressie?

    Tip

  • | | |

    Je een keer gehoord, gezien en begrepen voelen

    DoorTitia Liese

    Zelf herinner ik het me nog zo goed. Als kind van acht verloor ik mijn moeder. Ik worstelde met moeilijkheden in mijn leven waar ik geen gehoor voor vond. Eigenlijk bij niemand. Terwijl ik er zo’n behoefte aan had te mogen vertellen waar ik tegenaan liep. Wat voor mij het leven zo moeilijk maakte. Zo moeizaam ook. Gezien te worden. Gehoord. Begrepen. Wat zou ik het in die tijd fijn hebben gevonden als er iemand was geweest voor mij. Iemand die naar me wilde luisteren. Met wie ik gewoon had kunnen praten over het verlies van mijn moeder. Over mijn gevoelens van eenzaamheid. Mijn onzekerheid.

    Gisteravond plaatste ik mijn blog Het heeft mijn leven veranderd. Vanochtend realiseerde ik me dat er zoveel Verlaat Verdriet-ers zullen zijn met een zelfde verlangen. Die worstelen met dezelfde thema’s als waar ik toen mee worstelde. Die zich afvragen wat ze zouden kunnen doen met deze thema’s. Zich zo graag eens gehoord zouden willen voelen. Gezien. Begrepen.

    Uitnodiging

    Nu de blaadjes weer aan de bomen komen, nieuw leven zich weer aandient komt spontaan de gedachte bij me op dat ik graag op mijn manier een bijdrage wil leveren. Niet erover te aarzelen, maar het gewoon te doen. In dit voorjaar en deze zomer van 2024 stel ik graag een aantal uren per week mijn tijd gratis beschikbaar voor een gesprek. Een gesprek met Verlaat Verdriet-ers die zich ook zo graag een keer gehoord willen voelen. Gezien. Begrepen. Bij deze nodig ik jou, Verlaat Verdriet-er daar van harte voor uit.

    Bijzonderheden

    • Een gesprek duurt maximaal 1,5 uur;
    • Gesprekken vinden plaats bij mij thuis in Nunspeet;
    • Je bent nu tenminste 20 jaar, een bovengrens in leeftijd is er niet;
    • Jouw ouder(s) overleed/overleden tenminste 8 jaar geleden;
    • Ik bied jou als zoekende mede-Verlaat Verdriet-er dit gesprek gratis aan.
    • We kijken samen naar mogelijkheden die er voor jou zijn om met jouw verlate rouwproces aan het werk te gaan.
    • Bel Titia Liese 06 – 53 76 58 43, of mail Titia.

    Zelftest

    Verloor je in je jeugd je ouder(s) door overlijden? Vraag je je af of Verlaat Verdriet ook over jou gaat?
    Doe de Zelfstest op deze site

     

  • | | | |

    Het heeft mijn leven veranderd

    DoorTitia Liese

    ‘Het heeft mijn leven veranderd.’
    ‘Wat ben ik blij dat ik dit proces ben aangegaan.’
    ‘Het was soms verschrikkelijk, maar ik had het niet willen missen.’

    Contact

    Regelmatig word ik gebeld of gemaild door Verlaat Verdriet-ers die het gevoel hebben dat ze bezig zijn vast te lopen. Of al vastgelopen zijn. Toe zijn aan verandering. Die weten dat ze eigenlijk iets zouden moeten gaan doen. Die zich ervan bewust zijn dat ze het voor zich uitschuiven. Altijd weer een argument vinden om het toch maar weer uit te stellen. ‘Niet het goeie moment.’ ‘Te druk met werk.’ ‘Geen geld.’ Ze overwegen deelname aan een Verlaat Verdriet-workshop , maar durven niet goed. Zijn bang een beerput open te trekken. Overspoeld te worden door emoties die nooit meer zullen stoppen.

    Het zijn altijd weer bijzondere gesprekken. Gesprekken waarin ik deze Verlaat Verdriet-ers gerust kan stellen. ‘Je bent in ervaren handen.’ ‘Samenzijn met ervaringsgenoten. Delen met ervaringsgenoten. Het werkt altijd zo helend.’ ‘Het is angst die jou tegenhoudt. Begrijpelijk. En je deelt het met heel veel ervaringsgenoten. Maar de werkelijkheid is dat de erkenning, de herkenning, de manier waarop ik werk, de kleine groepjes deelnemers zoveel waardevols brengt.’

    Voor jou

    Herken je deze angst? Deze neiging om steeds maar weer deelname uit te stellen? Weet jij ook dat het goed zou zijn voor jou om in beweging te komen? Het vroege verlies van je ouder(s), en de gevolgen van dat vroege verlies, aan te gaan? Onder ogen te zien? In plaats van het altijd maar met je mee te zeulen als een zware last die onoplosbaar lijkt?

    Contact

    Neem contact op met Titia Liese. Bel of mail. Titia begrijpt je. Ze weet uit eigen ervaring hoe moeilijk  het kan zijn te besluiten: ik ga het doen. Ik ga het aan. Ik meld me aan. Ze vertelt je over de workshop. Over de opluchting die deelnemers voelen zodra ze over de drempel zijn van mijn huis, de plek waar we deze dagen werken. Samenzijn met gelijkgestemden. Over delen met elkaar. Ze helpt je een besluit te nemen. De stap te zetten. Of het nog uit te stellen naar een ander moment, maar dan wel een besluit te nemen. Een echt besluit. Ook dat lucht op.

    Besloten Verlaat Verdriet-lotgenotengroep op Facebook

    Meld je aan voor de besloten Verlaat Verdriet-lotgenotengroep op Facebook. In deze groep kun je delen met ervaringsgenoten. Ze begrijpen je. Ondersteunen je. Helpen je verder in je zoektocht.

    Teruggaan om verder te kunnen

    Lees het boek Teruggaan om verder te kunnen van Titia Liese. ‘Hoe is het mogelijk dat iemand zo precies weet wat ik allemaal voel.’ ‘Alsof ze het over mij heeft.’ ‘Het lijkt wel alsof dit boek speciaal voor mij is geschreven.’

    Rouw kent geen tijd

    In dertien video-modules legt Titia Liese de ervarings-gebaseerde theorie die ze in de loop van haar vele jaren werk met Verlaat Verdriet-ers heeft ontwikkeld op een heel begrijpbare manier aan je uit.

    Contact met Titia Liese

    Wat jou verder helpt

    Niet de overwinning maakt de held in je,
    maar de weg die je hebt afgelegd om daar te komen.