• | | | | | | | | | |

    Verlaat Verdriet-lezing in Apeldoorn

     

    VERLAAT VERDRIET VERWERKEN EN HELEN

    Lezing te Apeldoorn op 4 februari 2015.

    Complicaties

    Meer dan een miljoen volwassen Nederlanders verloren in hun jeugd een ouder – of beide ouders – door overlijden. Veel van deze mensen, en dat betreft zowel mannen als vrouwen, ondervinden in hun volwassenheid moeilijkheden die te maken hebben met het vroege verlies van hun ouder(s). Ze hebben bijvoorbeeld angst niet ouder te worden dan hun ouder, hebben het gevoel altijd alles alleen te moeten doen, voelen zich een buitenstaander. Ze voelen zich overal verantwoordelijk voor, leggen de lat voor zichzelf heel erg hoog, passen zich altijd aan. Ze twijfelen aan alles en iedereen, en nog het meest aan zichzelf. Ze kunnen niet genieten, hebben moeite met (intieme) relaties, houden altijd alles onder controle. Verliesangst manifesteert zich in al hun levensgebieden, met als gevolg overgevoeligheid voor stress, voor depressie, voor burn-out en voor angst- en paniekaanvallen. Veel van hen hebben gezondheidsklachten.
    Tal van complicaties dus, die niet alleen de Verlaat Verdriet-er zelf raken, maar die ook een negatieve impact hebben op mensen in de omgeving van de Verlaat Verdriet-er.

    (H)Erkenning

    Ondanks het feit dat Verlaat Verdriet een grote groep mensen betreft, is er nog steeds relatief weinig (h)erkenning voor deze problematiek. Zowel bij hulpverleners als bij Verlaat Verdriet-ers zelf. Te veel Verlaat Verdriet-ers krijgen niet de hulp die ze nodig hebben. Ervaring wijst uit dat ze zich in hun hulpvraag niet gehoord en gezien voelen. Ze trekken zich in zichzelf terug. Blijven rondlopen met schijnbaar onoplosbare problemen. Of worden afhankelijk van verslavingen of van medicijnen.

    Anders

    Dat dit anders kan laat Titia Liese, Verlaat Verdriet-specialiste en auteur van diverse boeken rond Verlaat Verdriet en verlate rouw, zien in haar lezing Verlaat Verdriet: verwerken & helen op 4 februari in Apeldoorn. Deze lezing is zowel bedoeld voor volwassenen die in hun jeugd een ouder – of beide ouders – verloren door overlijden, als voor hulpverleners als voor andere belangstellenden. Datum: 4 februari 2015. Tijd: 19.30 – 22.00 uur. Kosten: € 10,- per persoon, contant te betalen bij entree. Meer informatie over deze lezing en over Verlaat Verdriet: wp.ronalt.nl/

    Datum

    Woensdag 4 februari 2015

    Plaats

    Apeldoorn
    Wijkcentrum De Stolp
    Violierenplein 101
    7329 DR  Apeldoorn

    Tijd

    19.30 – 22.00 uur

    Kosten

    € 10,- p.p., aan de zaal contant af te rekenen

    Aanmelden

    Er is beperkt ruimte. Om zeker te zijn van een plaats bij deze lezing, meld je je per mail aan vóór dinsdag 3 februari a.s.: lezing@verlaatverdriet.nu

  • | | | | | | | | |

    Geef het door! Verlaat Verdriet-lezing!

     

    Verlaat Verdriet-lezing in Apeldoorn

    Verlaat Verdriet verwerken en helen
    Lezing over de gevolgen van jong ouderverlies door Titia Liese

    Geef het door!

    • Wil je deze lezing bijwonen? Meld je dan aan: lezing@verlaatverdriet.nu
    • Ken je iemand voor wie deze lezing belangrijk kan zijn? Geef het door! Maak gebruik van je Facebook- en/of TwitterAccount!

    Lees meer

    Verlaat Verdriet-lezing in Apeldoorn

    Datum

    Woensdag 4 februari 2015

    Tijd

    19.30 – 22.00 uur

    Plaats

    Wijkcentrum De Stolp
    Violierenplein 101
    Apeldoorn

    Kosten

    € 10,- pp, bij entree contant te betalen

    Geef het door!

  • | | | | | | | | |

    Geef het door! Verlaat Verdriet-lezing!

     

    Verlaat Verdriet-lezing in Apeldoorn

    Verlaat Verdriet verwerken en helen
    Lezing over de gevolgen van jong ouderverlies door Titia Liese

    Geef het door!

    • Wil je deze lezing bijwonen? Meld je dan aan: lezing@verlaatverdriet.nu
    • Ken je iemand voor wie deze lezing belangrijk kan zijn? Geef het door! Maak gebruik van je Facebook- en/of TwitterAccount!

    Lees meer

    Verlaat Verdriet-lezing in Apeldoorn

    Datum

    Woensdag 4 februari 2015

    Tijd

    19.30 – 22.00 uur

    Plaats

    Wijkcentrum De Stolp
    Violierenplein 101
    Apeldoorn

    Kosten

    € 10,- pp, bij entree contant te betalen

    Geef het door!

  • | | | | | | | | | | |

    Bibliotherapie: Zonder Ouders

    Gisteren, tijdens de Terugkomdag van de workshop Dubbel Ouderverlies, kreeg ik een boek cadeau van één van de deelnemers: Zonder Ouders, geschreven door Judith van der Stelt.

    Van der Stelt, J.
    Zonder Ouders
    ISBN: 97890-8570-637-3
    Uitgegeven in 2010

    Vijf portretten van mensen die tussen 1922 en 1952 in het Elisabeth Gasthuis (Weeshuis, van 1555 tot 1952) in Culemborg hebben gewoond.

    Citaten

    Uit twee van de portretten:
    Arie Pothuizen, geboren in 1920, woonde van 1923-1939 in het weeshuis.
    Drie jaar toen zijn moeder overleed, 3,5 jaar toen zijn vader overleed.

    Over mijn ouders heb ik nooit meer iets gehoord. Nu denk ik nog wel ‘ns: ik had het aan m’n tánte moeten vragen. Hoe was moeder? Maar ja, dat deed je niet. Je praatte sowieso veel minder vroeger. Ik weet dus niets over mijn moeder, maar ze staat wel naast m’n bed. Ziet u wel? Toen mijn zus voelde dat haar einde naderde, zei ze: moeder moet nu maar bij jou staan, Arie. Door die foto is ze toch een beetje bij me. Het klinkt misschien gek, maar ik vind het een mooie vrouw. Ik zeg altijd: als moeder geleefd had, dan had ik haar op handen gedragen.

    Corrie Pop-van Beurden, geboren in 1925, woonde van 1934-1942 in het weeshuis. Zeven jaar toen haar moeder overleed, 8 jaar toen haar vader overleed.

    Uiteindelijk is het voor ons allemaal een slag geweest dat ons gezin zo uit elkaar is gevallen. Mijn oudste broer zei op zijn sterfbed dat het het ergste was wat hem ooit was overkomen, terwijl hij toch al het overlijden van zijn zoon had meegemaakt en twee vrouwen was verloren. Misschien ligt het aan de leeftijd waarop je zo’n drama meemaakt, dat kan ook. Van mijn jongste broer vonden we na zijn overlijden een brief waarin stond dat hij nooit had willen trouwen en kinderen krijgen, omdat hij geen enkel ander kind aan wilde doen wat hem zelf op zijn veertiende was overkomen. Misschien is dat de reden waarom ik mijn kroost nog altijd graag bij me heb. Dat wilde ik vroeger, en dat wil ik nog steeds.