Wie ben je?

Hoe simpel kan het zijn?

Je kunt je in de veiligheid van de workshop – in de (h)erkenning – zo gedragen voelen dat pijn, angst, verdriet en boosheid ineens (b)lijken op te lossen. Ineens veel minder groot en overweldigend (b)lijken te zijn.
Je bent helemaal niet zo anders dan andere mensen.
Er zijn heel veel Verlaat Verdriet-ers, zoals jij.
Je blijkt ergens bij te horen!
Als je weer thuis gekomen bent, kun je het gevoel krijgen dat de verlichting van je gevoelens niet helemaal echt was.
Want: zó simpel kan het toch niet zijn?

Hoe simpel mag het zijn?

Geloof me: zo simpel is het vaak wèl!
Eén van de grote kunsten van een verlaat rouwproces is om daarmee te leren omgaan.
Dúrf je jouw grote gevoelens van angst, eenzaamheid, verdriet, boosheid, dúrf je jouw (basis)patronen wel los te laten?
Kun je daarna nog bestaan?
Of eigenlijk: besta je daarna nog?
Durf je het zo simpel te laten zijn?

Loslaten

Het valt je misschien moeilijk om afstand te doen van die oude jas.
Al is-t-ie mottig en verschoten. En stinkt-ie een beetje.
Hij is wel van jou!
Het is wel jouw jas, die jou al die jaren als een tweede velletje beschermd heeft!
Precies jouw maat!
Helemaal zelf gemaakt!
Hij voelt (nog) lekker warm.
Hij is je o zo vertrouwd…..
Je bent eigenlijk toch zo gehecht aan die jas……
Afstand doen………?
Uit die jas ………?
Helemaal zonder………?

Wie ben je?

Wie ben je?
Zonder die jas?

Tekst

Bovenstaande tekst komt uit
Verlaat Verdriet,
verwelkom het leven.

Cursusboek bij de basisworkshop Verlaat Verdriet / basisworkshop Dubbel Ouderverlies.