• | | |

    Gijs Groenteman in gesprek met Kitty Herweijer

    DoorTitia Liese

    Gijs Groenteman in gesprek met Kitty Herweijer. Gisteren kreeg ik de link toegestuurd van de podcast Met Groenteman in de kast.

    Kitty Herweijer

    Kitty Herweijer groeide op in de achterstandswijk Morgenstond in Den Haag, waar ze naar een montessorischool ging. Ze werd geboren in een seculier Joods gezin, binnen een familie met ‘een heel heftig Holocaust-verleden’. Ze groeide op in armoede.

    Beide ouders verloren

    Beide ouders overleden toen Herweijer 17 jaar was. Haar moeder leed aan een bipolaire stoornis. Ze overleed aan een inwendige bloeding. Haar vader was depressief. Hij pleegde suïcide. Door de ingewikkelde thuissituatie ging Kitty Herweijer al op 16-jarige leeftijd op zichzelf wonen.

    Gijs Groenteman

    Gijs Groenteman is de enige zoon van journaliste en televisiepresentator Hanneke Groenteman. Hij werd opgevoed door zijn seculier joodse moeder. Zijn vader leerde hij  pas op 23-jarige leeftijd kennen. Gijs Groenteman groeide op in Amsterdam, waar hij naar het Barlaeus Gymnasium ging.

    Sinds november 2017 heeft Groenteman zijn eigen wekelijkse podcast: Met Groenteman in de kast. In de archiefkast van de Volkskrant interviewt hij zeer uiteenlopende bekende en minder bekende Nederlanders. Met hen spreekt hij over verleden en heden. Over liefde en trauma. Te gast waren onder meer schrijfster en cabaretier Paulien Cornelisse. Zanger Lee Towers. Bioloog Midas Dekkers. Rapper Glen Faria. Muzikant Henny Vrienten. Modejournalist Cécile Narinx. Historicus Maarten van Rossem. Misdaadjournalist Peter R. de Vries. De keuze van de gasten is gebaseerd op Groentemans persoonlijke fascinatie voor deze personen.

    Boek

    Momenteel werkt Herweijer aan haar eerste boek. Dat boek zal gaan over haar traumatische jeugd, de angststoornissen die zij hieraan overhield en de therapieën die ze onderging.

    Podcast beluisteren

     

    https://juke.nl/podcasts/met-groenteman-in-de-kast/109-kitty-herweijer-columnist-en-mediaverslaggever-fef47970

  • | |

    Lampje: een heel bijzonder boek

    DoorTitia Liese

    Lampje

    …….‘Misschien. Dat deed je moeder ook nooit, koken.’
    Dat weet Lampje nog best.
    Haar vader kijkt weer naar de horizon, waar een laatste restje zon in zee zakt. ‘Ik, eh…’ zegt hij en schraapt zijn keel een paar keer. ‘Ik mis haar zo heel verschrikkelijk.’
    ‘Ik ook,’ zegt Lampje. ‘Maar ze is er soms ook nog gewoon.’
    ‘Wat bedoel je?’ Haar vader kijkt haar verbaasd aan.
    ‘Dat ik ‘r hoor praten in mijn hoofd.’
    ‘Em? Serieus? Wat zegt ze dan?’
    ‘Dat je nou eens op moet schieten.’
    ‘Ik? Waarmee?’
    Lampje haalt haar schouders op. ‘Dat weet ik ook niet precies.’
    Augustus kijkt in de verte en denkt na. Dan knikt hij en kijkt haar aan met de blik die ze zo goed kent. Maar hij zegt niks.
    Dat het hem spijt, denkt Lampje. Maar hij kan het niet zeggen. Geeft niet…..

    Boek

    Ik weet het. Bij een boekbespreking hoor je niet de plot van het boek te verklappen. Maar hier, op deze plek, doe ik het toch (bijna). Verlaat Verdriet-ers onder mekaar, zeg maar. En: ik verklap toch niet het hele plot.

    Avonturen

    Lampje, die eigenlijk Emilia heet, is een meisje van 11 dat haar moeder is verloren. Achter is gebleven met een drankzuchtige vader, die schaamteloos misbruik maakt van haar loyaliteit.

    Na een ongeval op zee wordt Lampje door haar vader aangewezen als de schuldige van dit ongeval. Lampje wordt ‘uit huis geplaatst’. Komt terecht in het grote zwarte huis dat, naar horen zeggen, een monster herbergt.
    In dit huis komt Lampje in grote avonturen terecht. Avonturen die gaan over Liefde. Over moed. Die gaan over jezelf durven zijn. Voor jezelf staan. Over je ‘anders’ voelen. Anders zijn. Over vriendschap. Loyaliteit. Over vijandigheid. Opofferingsgezindheid. Over de moed om, steeds opnieuw, dat te doen waar je het meest bang voor bent.

    Echt

    Een heel bijzonder boek, dat je meeneemt in alle avonturen van Lampje.
    En de plot: die heb ik echt niet helemaal verklapt.

    Annet Schaap

    Meer over Annet Schaap

    Bestellen

    Annet Schaap: Lampje

     

  • | | |

    Verlaat Verdriet: Let it be, Paul MacCartney

    DoorTitia Liese

    Met enige regelmaat sturen Verlaat Verdriet-ers mij tips toe over boeken, gedichten, songteksten enzovoort. Het komt er niet altijd van ze onder jullie aandacht te brengen. En dan, ineens, komt een song of een tekst weer onder mijn aandacht. En dan, ineens, besluit ik naar boven te lopen. Naar m’n computer. Om toch deze (song)tekst met jullie te delen.

    Paul MacCartney

    Wie kent niet deze song van Paul MacCartney van The Beatles.
    Melodie: JA, natuurlijk……
    Tekst:  ja, maar misschien niet helemaal…..
    Betekenis: nou, nee. Dat eigenlijk niet. Tenminste mogelijk op mijn manier tot nu toe. Het aanroepen van Mother Mary – de heilige Maria die haar woorden van wijsheid spreekt – is tot voor kort altijd mijn interpretatie geweest van de tekst van deze song. Dat Paul MacCartney zingt over zijn moeder die Mary heette en die hij als 14-jarige jongen verloor. NEE – dat had ik nooit bedacht.

    Tekst

    Daarom deel ik graag de tekst van Let it be met jullie – met hartelijke dank aan Pieter die me attent maakte op de werkelijke inhoud van Let it be.

    Let it be

    When I find myself in times of trouble, Mother Mary comes to me
    Speaking words of wisdom, let it be
    And in my hour of darkness she is standing right in front of me
    Speaking words of wisdom, let it be

    Let it be, let it be, let it be, let it be
    Whisper words of wisdom, let it be

    And when the broken hearted people living in the world agree
    There will be an answer, let it be
    For though they may be parted, there is still a chance that they will see
    There will be an answer, let it be

    Let it be, let it be, let it be, let it be
    There will be an answer, let it be

    Let it be, let it be, let it be, let it be
    Whisper words of wisdom, let it be

    Let it be, let it be, let it be, let it be
    Whisper words of wisdom, let it be, be

     And when the night is cloudy there is still a light that shines on me
    Shinin’ until tomorrow, let it be
    I wake up to the sound of music, Mother Mary comes to me
    Speaking words of wisdom, let it be

     And let it be, let it be, let it be, let it be
    Whisper words of wisdom, let it be

    And let it be, let it be, let it be, let it be
    Whisper words of wisdom, let it be

  • | |

    Het pad dat ik niet nam

    DoorTitia Liese

    Het pad dat ik niet nam

    Burgemeesterscrisis op Terschelling. ‘Huh???’ zal je misschien denken. ‘Wat moet ik nou met Terschelling? En wat moet ik met een burgemeesterscrisis op Terschelling??’ Nou: daar hoef je niks mee. Niet met Terschelling. En ook niet met een burgemeesterscrisis.

    Maar naar aanleiding van deze crisis plaatste een vaste columnist van weekblad De Terschellinger een column in verband met deze crisis. In zijn column haalt hij het beroemde gedicht aan van de Amerikaanse dichter Robert Frost: The road not taken.
    En dit gedicht wil ik heel graag met je delen.

    The road not taken

    Two roads diverged in a yellow wood,
    And sorry I could not travel both
    And be one traveler, long I stood
    And looked down one as far as I could
    To where it bent in the undergrowth;

     Then took the other, as just as fair,
    And having perhaps the better claim,
    Because it was grassy and wanted wear;
    Though as for that the passing there
    Had worn them really about the same,

    And both that morning equally lay
    In leaves no step had trodden black.
    Oh, I kept the first for another day!
    Yet knowing how way leads on to way,
    I doubted if I should ever come back.

    I shall be telling this with a sigh
    Somewhere ages and ages hence:
    Two roads diverged in a wood, and I —
    I took the one less traveled by,
    And that has made all the difference 

    Robert Frost
    1874-1963

    Wikipedia

    The road not taken is een dubbelzinnig gedicht dat de lezer uitnodigt om na te denken over keuzes in het leven. Als het leven een reis is, belicht dit gedicht de momenten in het leven waarop een beslissing moet worden genomen en de mens zich afvraagt: “Welke kant ga ik nu op?”