• | |

    Nieuwe data De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet 2013-2014

    Op vrijdag 13 december 2013 starten Titia Liese en Geerte Cammeraat een nieuwe cyclus van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet.

    Verbinden en je verbonden voelen zijn cruciale Verlaat Verdriet-thema’s. Het onomkeerbare, definitieve verlies van je ouder(s) kan een diepe breuk – een ruptuur -hebben veroorzaakt. Zowel van binnen (een innerlijke breuk), als van buiten (een breuk zowel in je gezin van herkomst, als met het leven zoals het tot aan de dood van de ouder was geweest). Je paste je aan de nieuwe situatie aan en verloor het contact met je oorspronkelijke Zelf. Het gevoel niet te weten wie je bent, geen werkelijk contact ervaren met jezelf, altijd een buitenstaander zijn kan daarvan het gevolg zijn.
    Mogelijk ervaar je een groot deel van je leven een diep gevoel van afgescheiden zijn. Een intens gevoel van – innerlijke – eenzaamheid .

    De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet is een jaartraining van vijf trainingsdagen op vrijdagen.

    RODE DRAAD in de jaartraining

    • Dag 1 (13 december 2013): In het licht van kiezen en doen.
    • Dag 2 (7 maart 2014): Je eigen plaats in het leven.
    • Dag 3 (13 juni 2014): Van klacht naar kracht.
    • Dag 4 (12 september 2014): Van gebonden naar verbonden
    • Dag 5 (28 november 2014): De kracht van het ritueel

    De trainingsdagen worden verzorgd door Titia Liese en Geerte Cammeraat. De grote deskundigheid van Titia en Geerte, het warme bad van het delen, het samenwerken met ervaringsgenoten en de natuurlijke balans in de jaartraining tussen verwerken en helen brengen je dichter bij jezelf en helpen je verder in je verlate rouw- en veranderproces.

    ERVARINGEN VAN DEELNEMERS

    • Heel bijzonder om te mogen ervaren wat het je allemaal kan brengen!
    • Uit ervaring kan ik zeggen dat ik blij ben dat deze training bestaat.
    • Nog dagelijks ben ik dankbaar voor het hebben gevolgd van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet.

    Nota bene

    • Om optimaal te kunnen profiteren van De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet is het noodzakelijk dat je al stappen hebt gezet in je verlate rouw- en veranderproces. Een startdocument maakt deel uit van je aanmelding voor deze jaartraining.
    • Om extra gelegenheid te creëren ervaringen te delen met groeps- en ervaringsgenoten gaat de groep tussen de trainingsdagen vier intervisiebijeenkomsten/-ontmoetingen aan. Voor deze intervisiebijeenkomsten draagt de groep zelf verantwoordelijkheid.

    MEER INFORMATIE

    Lees meer over de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet 

  • | |

    Ruimte voor rouw: tussen verbinden en loslaten

    Kijk, er zit beweging in!’ was het eerste dat bij me opkwam toen ik de titel las van het congres dat het null volgende maand organiseert – Rouw: tussen verbinden en loslaten.

    Komt er eindelijk ruimte in de fasen-gerichte opvattingen van rouw(en) tot nu toe?
    De manier van denken die zo bepalend is geweest voor de wijze waarop nu wordt gedacht – en wordt omgegaan – met rouw en vooral met rouwende mensen? Je moet een verlies verwerken. Je moet het verlies een plaats geven. Je moet verder met je leven. Komt er eindelijk ruimte voor opvattingen over wat een mens nodig heeft bij rouw – tijd, ruimte, aandacht, geduld, liefde – in plaats van opvattingen over wat een mens moet presteren bij rouw?

    Een verlaat rouwproces is een alternerend proces, laat ik mijn Verlaat Verdriet-cliënten graag zien aan de hand van een eenvoudig schema. Een alternerend – een afwisselend – proces. Tussen verbinden en loslaten. Tussen verwerken en helen. Tussen vreugde en verdriet. Tussen gevoel en verstand. Tussen rouwen en veranderen.

    Vanaf deze plaats nodig ik de LSR graag uit: neem alsjeblieft het voortouw in deze ontwikkeling! Ruimte voor rouw; ruimte voor verlate rouw; ruimte voor Verlaat Verdriet!

  • | | | |

    Gedicht van Maria

    Gisteren stuurde Maria mij het gedicht dat ze heeft gemaakt naar aanleiding van mijn Blog van 17 september 2013: Familiegeheim, een film van Jaap van Hoewijk

    ‘Ik heb zo’n last gehad van die dooie vader’
    Jaap van Hoewijk

     

    Gedicht van Maria

    Ik heb zo’n last gehad van
    het overlijden van ons mam
    Omdat door haar sterven alle zorg
    voor ons thuis op mij neerkwam

    Ik heb zo’n last gehad van
    het onnoemelijke grote verdriet
    Omdat ons mam mij, door haar doodgaan,
    met een enorme verantwoordelijkheid achterliet

    Ik heb zo’n last gehad van
    altijd dat moeten zorgen
    Nooit meer die vrolijke puber
    of een onbezorgde morgen

    Ik heb zo’n last gehad van
    het altijd alleen thuis zijn
    Ik kon dit met niemand delen
    en mijn wereld werd zo klein

    Ik heb zo’n last gehad van
    dat ik niet meer naar school mocht gaan
    Ik wou zo ontzettend graag verder leren
    voor een mooie, bij mij passende, baan

    Ik heb zo’n last gehad van
    mijn eigen persoonlijke identiteit
    Want in de loop der jaren
    raakte ik mezelf helemaal kwijt

    Ik heb zo’n last gehad van…
    En nog steeds doet het leven pijn
    Waarom kan ik niet gewoon
    een vrolijke en spontane vrouw zijn?

    Maria
    woensdag 25 september 2013

  • | | | | |

    Jaap van Hoewijk: Familiegeheim

    Gisteren tipte Theo mij over de film Familiegeheim van Jaap van Hoewijk. Na een mailwisseling tussen Theo en Jaap van Hoewijk geef ik graag aan je door:

    Citaat uit het artikel ‘Ik heb zo’n last gehad van die dooie vader’

    ‘Het eerste wat ik kon bedenken was: dit moet ik opnemen.’ Een paar jaar geleden deed documentairemaker Jaap van Hoewijk een schokkende ontdekking: de dood van zijn vader was in 1974 niet veroorzaakt door een brommerongeluk, zoals hij altijd had geloofd….

    Van Hoewijk besloot er een film over te maken. Het verhaal van zijn vader zou na die eerste onthulling nog veel vreemder worden, zo blijkt uit Familiegeheim, een intrigerende documentaire waarin de kijker, net als Van Hoewijk zelf destijds, langzamerhand achter de ware toedracht komt.

    Familieleden, buren en vrienden bleken al die tijd van de zelfmoord geweten te hebben. Alleen Van Hoewijk en zijn twee zussen wisten van niets; over hun vader werd helemaal niet meer gesproken. ‘Het onderwerp was volstrekt taboe’, zegt de regisseur. ‘Dat heeft me altijd veel verdriet gedaan.’

    Met zijn film wilde Van Hoewijk het stilzwijgen rondom zijn vader eindelijk verbreken. ‘Niemand verdient het om doodgezwegen te worden. Nadat dit geheim aan het licht gekomen was, vroeg mijn moeder me direct of ik het aan niemand wilde vertellen. Ik zei: nou mam, ik ga het aan de allergrootste klok hangen die ik kan vinden.’

    Lees meer

    Interview met Jaap van Hoewijk