• | | | |

    Dan blijkt je vader niet je vader te zijn

    DoorTitia Liese

    Je verloor heel jong je vader. Jaren geleden werd je je ervan bewust dat je in je functioneren werd gehinderd door dit vroege verlies. Je bent ermee aan het werk gegaan. Hebt je vader een nieuwe plek gegeven in je leven als volwassene. Je kunt weer verder.
    Dan komt er een dag waarop je ontdekt dat de vader om wie je hebt gerouwd niet je biologische vader is. Je wereld stort opnieuw in. Wie is je vader dan wel? Waar is hij? Wie ben jij? Wat is er gebeurd? Waarom wist jij het niet? Wie wisten het wel? Wie wil jou daarover vertellen? Bij wie moet je zijn als je moeder niet wil dat je het weet? Wat moet je met dit nieuwe gegeven? En wat ga je doen?

    De blikken trommel

    Ap Dijksterhuis, psycholoog en auteur, verloor als heel jong kind zijn vader. Hij groeide op bij zijn moeder. Enigst kind. Tot in zijn volwassenheid voelde hij geen behoefte aandacht te besteden aan het vroege verlies van zijn vader. Het feit was daar. De toekomst trok hem meer dan het verleden. Tot zijn moeder rond zijn dertigste overlijdt. Bij het uitzoeken van de nalatenschap van zijn moeder komt hij een blikken trommel tegen. Als een doos van Pandorra opent hij de doos een heel klein stukje. Om hem meteen weer te sluiten. ‘Die kan maar beter dicht blijven’ besluit hij.

    Vader, hier ben ik

    Dertig jaar blijft de trommel gesloten in zijn huis staan. Tot de dag waarop hij besluit: ‘Nu is het tijd de trommel te openen’.
    ‘Vader, hier ben ik. Jouw zoon.’ Zo start Ap Dijksterhuis zijn boek Vader. Zijn boek over zijn zoektocht naar de vader die hij maar kort heeft gekend. In brieven richt hij zich steeds weer tot zijn vader. Vertelt hem over zijn zoektocht. Wat hij tegenkomt. Wat dat met hem doet.

    Symposium Teruggaan om verder te kunnen

    Ap Dijksterhuis is als ervaringsgenoot een van de sprekers bij symposium voor hulpverleners Teruggaan om verder te kunnen op zaterdag 5 april 2025. Hij vertelt over zijn zoektocht. Waarom duurde het zo lang voor hij eraan begon? Wat gebeurde er met hem tijdens de reconstructie van zijn verhaal als zoon? Wat heeft het verlies van zijn vader gedaan in de relatie met zijn moeder? Welke gevoelens komen bij je naar boven als de man van wie je dacht dat hij je vader is niet jouw biologische vader blijkt te zijn? Wat gebeurt er met je als je besluit de vader die niet je biologische vader is toch te adopteren als vader? Op welke manier beïnvloedt deze reconstructie je leven van nu?

    Lees meer

    Bestellen

  • | | | | |

    Komende week gesprek met Margriet Breet

    DoorTitia Liese

    Komende dinsdag – 17 december 2024 – spreek ik Margriet Breet. Hoewel we hemelsbreed nauwelijks twintig kilometer van elkaar verwijderd wonen hebben we elkaar niet eerder ontmoet. Volgende week woensdag – 18 december – komt een nieuw boek uit van Margriet: haar boek over het vroege overlijden van haar moeder. Het gemis van haar moeder. En wat dat gemis al die jaren met haar heeft gedaan.

    Margriet Breet

    Margriet heeft in de loop van haar leven heel wat boeken gepubliceerd. Boeken voor de jeugd. Educatieve boeken. Kinderboeken. Een boek over het vroege verlies van haar moeder zat al lang in haar hoofd. Jaren is ze ermee bezig geweest. Maar altijd bekroop haar weer het gevoel: wie zit daar nou op te wachten. Tot ze afgelopen zomer de documentaire Vroeg verloren van Liesbeth Raske op t.v. zag. ‘Ik ben helemaal niet de enige’ realiseerde ze zich terwijl ze de documentaire bekeek. ‘Er zijn wel heel veel mensen vroeg hun ouder(s) verloren. Net als ik. Er zijn wel heel veel mensen voor wie mijn boek belangrijk kan zijn.’ Ze zette zich aan het werk met dit voor haar nog steeds kwetsbare deel van haar leven.

    Nieuw boek

    Volgende week, een dag voordat haar nieuwe boek uitkomt, komt ze naar me toe. Gaan we met elkaar in gesprek. Waarover spreken wij? Over Verlaat Verdriet, natuurlijk. Over boeken. En over hoe belangrijk het is dat Verlaat Verdriet een breed bespreekbaar thema is.
    Ik kijk uit naar onze ontmoeting.
    En natuurlijk: naar het boek van Margriet Breet.

    Documentaire

    Vroeg verloren

  • | |

    Rien Poortvliet: De kabouter

    DoorTitia Liese

    Rien Poortvliet (1932-1995)

    Ken je hem nog? Rien Poortvliet? Rien Poortvliet en zijn kabouterboeken? Een vriendin van me nodigde me uit. ‘Ik wil naar de tentoonstelling van Rien Poortvliet in het Veluws Museum.’ ‘Huh, Rien Poortvliet?? Nooit bedacht dat ik ooit naar een tentoonstelling zou gaan van Rien Poortvliet!! En zeker niet in het Noord Veluws Museum in Nunspeet.’ Tot mijn schande moest ik het bekennen. Al sinds 8 juni van dit jaar is de tentoonstelling van Rien Poortvliet gaande. Wij konden het nog net redden. Op 8 december a.s. sluit de tentoonstelling, vandaag is het zaterdag 30 november 2024.

    Huisdieren

    Ik loop over de tentoonstelling. Er hangt veel meer van zijn werk dan alleen schilderijen die hij maakte van de kabouters. Ik zie de afbeelding van de huis-hond Sep die hij maakte. En dan gebeurt het. Tot mijn verrassing inspireert dit schilderij me om deze blog te gaan schrijven met vragen die bij me opkomen, zoals:

    Vragen aan jou

    • Hadden jullie in je gezin van herkomst een hond?
      • Hoe heette de hond?
      • Wat voor soort hond hadden jullie?
      • Welke plaats nam de hond in jullie gezin in?
      • Wat betekende de hond voor jou?
    • Hadden jullie andere huisdieren?
      • Welke andere huisdieren hadden jullie?
      • Wat betekenden de huisdieren voor jou?
      • Of wat betekende het voor jou dat jullie geen huisdieren hadden?

    De Kabouter

    Wie kent/kende hem niet. De Kabouter van Rien Poortvliet, de rode puntmuts fier rechtop. Een beetje besmuikt deden we daar vroeger wel over. Dat was toch niet echt kunst, wat hij deed. Een beetje braaf, op z’n zachtst gezegd. Maar dan loop ik toch, op de valreep, rond op de tentoonstelling van Rien Poortvliet. Waar ik nooit gekomen zou zijn als ik niet was uitgenodigd mee te gaan.

    Vragen aan jou

    • Hoe zit het bij jou? Heb jij de Kabouter van Rien Poortvliet gekend?
      • Had jij als kind zijn boek(en)?
    • Werd je voorgelezen uit de boeken over de kabouter?
      • Zo ja: wie las jou dan voor?
    • Wat is je bijgebleven?
      • Waren het de verhalen die jou zijn bij gebleven?
      • Waren het de tekeningen die jou zijn bijgebleven?

    Uilen

    Uilen, symbool van wijsheid. Als ik voor dat schilderij sta komen de volgende vragen bij me op:

    Vragen aan jou

    • Wie uit jouw gezin van herkomst staat voor jou symbool voor wijsheid?
      • Wat zei of deed deze persoon in jouw ogen om dit label te verdienen?
    • Wie uit de familie van jouw moeder staat voor jou symbool voor wijsheid?
      • Wat zei of deed deze persoon in jouw ogen om dit label te verdienen?
    • Wie uit de familie van jouw vader staat voor jou symbool voor wijsheid?
      • Wat zei of deed deze persoon in jouw ogen om dit label te verdienen?
    • Waarvoor ken jij jezelf het symbool van wijsheid toe?
      • Wat deed je om dit label te verdienen?
      • Wat deed je niet om dit label te verdienen?

    Godsdienst

    Rien Poortvliet was een overtuigd godsdienstig man. Bij zijn schilderij Jezus en de kinderen komen de volgende vragen bij me op:

    Vragen aan jou

    • Welke rol speelde godsdienst in jouw gezin van herkomst?
    • Wat voor herinneringen heb jij aan de rol die godsdienst speelde in jouw jeugd?
    • Welke herinneringen heb jij aan de rol die jij speelde in de levensbeschouwelijke opvattingen in jouw gezin van herkomst?
    • Welke rol spelen geloof en godsdienst in jouw leven van nu?

    Pauw

    En dan natuurlijk de pauw:

    Vragen aan jou

    • Op welke daad of daden van jouzelf ben je trots?
      • Wat deed je?
      • Of wat deed je niet?
      • Wat gebeurde er?

    Lees meer

  • | | | | |

    Liefde voor De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Hoe vertel je iets heel bijzonders als het zo bijzonder is dat je er eigenlijk geen woorden voor hebt. Terwijl ik toch heel graag De weg van liefde 2024 met je wil delen. Ik ga dus toch proberen iets met je te delen van deze unieke Weg van liefde 2024.

    Het gele huis

    Zoals je wellicht weet verzorgen we De weg van liefde altijd in het grote, gele huis van Maartje en Davide – Villa le Muse – in Codiponte. Over het algemeen liefkozend ‘het gele huis‘ genoemd. Ook dit jaar werkten Els Pronk en ik – evenals het vorige jaar – samen aan De weg van liefde. Of eigenlijk moet ik zeggen: Els en ik werkten samen met Maartje en Davide aan De weg van liefde.

    Twee maanden voor vertrek naar Codiponte besloten we te werken met een kleine groep van vier deelnemers. In overleg sloten we de aanmeldingsmogelijkheid voor De weg van liefde 2024. Zo kwam een extra kamer beschikbaar voor een speciale extra bewoner van het gele huis. Een bewoner die wel Verlaat Verdriet-er is, maar geen actieve deelnemer aan De weg van liefde. ‘Zou het niet mooi zijn als we gedurende deze week een soort Italiaans-Nederlandse familie kunnen zijn?’ stelde ik Maartje afgelopen zomer voor. ‘Wijzelf verzorgen het ontbijt en de lunch en eten samen met de extra gast. Davide verwent ons in de avond met zijn overheerlijke avondmaaltijden. ’s Avonds eten we allemaal samen in de grote keuken. Aan de grote tafel. Als een Italiaanse familie.
    Zo gezegd, zo gedaan. En zo groeide in de loop van De weg van liefde 2024 een heel bijzondere extra liefde: de liefde van een soort Italiaans-Nederlandse familie van negen personen.

    Duizend soorten van gevoelens

    Duizend soorten van gevoelens die zich aandienen gedurende de dagen van De weg van liefde. Gevoeld worden. Ge-uit. Herkend worden. Erkend. Gezien. Gehoord. Begrepen. Deskundige feedback krijgen. Vorm krijgen. In woord. In beeld. Die verwerkt worden. Geheeld. In Codiponte. Waar oud zeer kan helen.

    Kom je daar nou helemaal voor naar Italië?

    En dan nog het weer. Terwijl we de berichten krijgen uit Nederland van prachtig nazomerweer regenen wij weg. ‘Kom je daar nou helemaal voor naar Italië? verzuchtten we om de beurt. Om vervolgens toegewijd verder te gaan met ons werk: De weg van liefde. Waarmee de twee dagen van onafgebroken regen ook op een heel bijzondere manier een heel bijzondere betekenis hebben gekregen. De weg van liefde kreeg een ongekende diepgang. Terwijl buiten in de rivier de modderstromen kolkten openden zich in ons allemaal eigen stromen van verbinding. Van heling. Van liefde.

    A la prossima Via Amor, 2025.

    Met heel veel liefde kijk ik terug op deze unieke Weg van liefde 2024.
    Deelnemers: dank voor jullie vertrouwen. Voor jullie toewijding. Voor jullie liefde.
    Els: dank voor jouw vertrouwen. Voor je toewijding. Voor je liefde.
    Maartje en Davide: dank voor jullie vertrouwen. Voor jullie toewijding. Voor jullie liefde.

    Grazie tutti! A la prossima Via Amor 2025. De eerste deelnemers voor De weg van liefde 2025 hebben zich al aangemeld!

    Fiori di zucca en scabei

    Als ik dan nu toch met je deel, moet ik natuurlijk ook de jaarlijks terugkerende favorieten van elke Weg van liefde met je delen. De gefrituurde fiori di zucca – de gefrituurde bloemen van de courgette. En de scabei – gefrituurde deegkussentje die we zelf vullen met overheerlijke soorten kaas en vleeswaren.