• | |

    BeeldTaal in Italië: bezoek aan het museum van Pontremoli

    DoorTitia Liese

    Piove.
    Tira vente.

    Het is lang geleden dat ik taalcursussen Italiaans volgde. Al die jaren zijn deze twee zinnetjes uit de cursus die ik heel lang geleden in Florence volgde blijven hangen.

    Piove.
    Tira vente.
    Dagen achtereen maken we het mee tijdens ons verblijf in Castiglione del Terziere. En niet zo zuinig ook.
    Piove.
    Tira vente.
    Echt heel erg vinden we het niet, maar het beperkt ons wel in onze buitenactiviteiten. (Bijvoorbeeld ontbijten op onze romantische loggia. NOOIT).

    Menhirs in Pontremoli

    Menhirs in Italië??? Heb ik dan echt zo slecht opgelet in al die jaren dat ik me heb beziggehouden met kunst- en cultuurgeschiedenis, en met name de Italiaanse kunst en cultuur?
    Menhirs. Karnak. Stonehenge.
    Vooruit: Asterix en Obelix. Ik ken ze.
    De Venus van Willensdorf. De Griekse vleugelvrouwen. Ik ken ze.
    Maar menhirs (stèles)  in Italië?
    Nooit van gehoord. Nooit gezien.

    De stèles

    Die menhirs – stèles – wil ik zien. Dat heb ik me voorgenomen toen ik ze tot mijn stomme verbazing op het web vond. En dat gaan we nu doen.
    Wat een mooi museum in Pontremoli. Wat een bijzondere verzameling prehistorische stèles. Anders dan Karnak en Stonehenge zijn deze menhirs klein van formaat. Maar o zo mooi!
    En de verhalen over de vindplaatsen van deze stèles…….

    Labyrint

    Bij de balie van het museum hangt een grote foto van een labyrint. Nieuwsgierig geworden vraagt Jolanda als we het museum gaan verlaten aan een van de baliemedewerkers waar we het labyrint kunnen vinden. ‘Het labyrint hangt in een kerkje dat moeilijk te vinden is. En dat eigenlijk altijd gesloten is.’
    We besluiten niet in de stromende regen op zoek te gaan naar een kerkje dat moeilijk te vinden is. En bovendien bijna altijd gesloten.

    Thuis in Nederland blijft de foto van het labyrint van Poltremoli in mijn hoofd hangen. Ik ga op zoek naar informatie en…… vele nieuwe wegen (b) lijken zich te openen.
    Maar daarover later meer.

  • | |

    Castiglione del Terziere: Papa, ik ben verliefd

    DoorTitia Liese

    Verliefd

    ‘Papa, ik ben verliefd’ zegt de toenmaals 25-jarige Raffaella tegen haar vader.
    ‘Meisje, wat mooi’ zegt de vader van Raffaella.
    ‘Papa, ik moet je nog iets vertellen’ zegt Raffaella een beetje ongemakkelijk tegen haar vader.
    ‘Dat kan, meisje. Vertel het me.’
    ‘Papa, hij is wel wat ouder dan ik’ vertelt Raffaella haar vader, nog steeds een beetje ongemakkelijk.
    ‘Dat kan ook, dat is toch niet erg?’
    ‘Mmmmmm papa, ik moet je nog iets vertellen. Mmmmmmm hij is ook ouder dan jij’ vertelt Raffaella haar vader, nog een beetje ongemakkelijker.
    ‘Daar moest mijn papa wel even aan wennen. Maar het is goed gekomen’, vertelt Raffaella met de brede glimlach die steeds tevoorschijn komt als ze vertelt over haar grote liefde: Loris.

    Loris Jacopo Bononi

    Liefdesrelatie

    Dat is het begin geweest van de liefdesrelatie tussen de toen 25-jarige Raffaella met de 30 jaar oudere Loris Jacopo Bononi. Geboren in 1929 in Fivizzano in de Lunigiana. Overleden 2012 in Castiglione del Terziere, eveneens in de Lunigiana.
    Medicus. Zakenman. Schrijver. Dichter. Verzamelaar. Restaurateur van Castiglione del Terziere.
    Voorvechter van het behoud en de versterking van de trots op de eigen identiteit van de bewoners van de Lunigiana.
    Schatrijk.
    Met een tomeloze energie, en een even tomeloos doorzettingsvermogen om recht te doen aan de stem van zijn hart.

    Castiglione del Terziere

    Een totale bouwval was Castiglione del Terziere. En Loris heeft het helemaal gerestaureerd om er zijn boeken- en kunstverzameling onder te kunnen brengen. Een ongelofelijke klus is het geweest.
    ‘Maar zie hoe mooi het is geworden.’

    Dichter

    ‘De prins der dichters.’
    ‘Loris was beter dan Dante. Beter dan Petrarca’
    ‘Niemand in de Italiaanse literatuur kan in zijn schaduw staan.’

    Zelf ben ik absoluut geen kenner van poëzie. Noch van de Italiaanse poëzie.
    Maar beter dan Dante? Beter dan Petrarca?
    Het lijkt me dat de liefde van Raffaella voor Loris de proporties heeft aangetast. Maar ja: als je geliefde zo’n liefdesgedicht voor je schrijft ………..

    Jij
    Raffaella
    blijf
    je levenlang
    in het slot van onze dromen
    droom je eigen droom
    de geuren van de zee
    de Appenijnen
    de smalle paadjes
    eeuwen en eeuwen na mij

    wat blijft
    is het grootse
    de overweldigende liefde

    o liefste
    uitverkorene van de schepping
    licht van mijn ogen
    ongekende vreugde

    Raffaella
    jou roep ik
    jou zoek ik
    jou wil ik

  • | | |

    De weg van liefde: BeeldTaal in Italië in oktober 2019

    DoorTitia Liese

    DE WEG VAN LIEFDE

    BeeldTaal in ItaIië 2019.
    Zojuist krijg ik bericht van Maartje Schonefeld van LaConcia over beschikbare data voor de volledig verzorgde cursusweek in Codiponte (Lunigiana).
    Er is ruimte op LaConcia voor DE WEG VAN LIEFDE tussen 7 en 18 oktober 2019.

    Meer informatie

    Volgende week meer informatie over inhoud van de cursusweek DE WEG VAN LIEFDE, precieze data en cursusprijs.

  • | |

    BeeldTaal in Italië: Het ontstaan van 3 nieuwe cursusweken

    DoorTitia Liese

    BeeldTaal in Italië

    Met heel veel liefde en plezier stel ik met BeeldTaal in Italië 3 gloednieuwe cursusweken aan je voor in Codiponte (Lunigiana).
    De weg van liefde
    Wegen naar stilte
    De weg van de pelgrim

    Op het moment wacht ik op bericht van Maartje over de precieze datum.
    De weg van liefde komende herfst – dus in 2019, in oktober (de datum weet ik als ik bericht heb gekregen van Maartje).
    Wegen naar stilte in het vroege voorjaar (maart) 2020,
    De weg van de pelgrim in mei 2020.

    Heel graag vertel ik je in de komende tijd meer over het ontstaan van mijn nieuwe cursusaanbod BeeldTaal in Italië. Van mijn vakantie in de Lunigiana. Het verblijf van Jolanda en mij op Castiglione del Terziere. Onze ontmoeting met Raffaella Paoletti. Ons verblijf op LaConcia in Codiponte. Mijn ontmoeting met Maartje en Davide. De plaatsen die we hebben bezocht.
    Het komt allemaal in de komende tijd in volgende blogs, maar nu eerst de cursusweken die in de loop van deze vakantie als vanzelf in mij ontstonden. Haast alsof ik er zelf buiten stond kregen ze vorm (en natuurlijk: plaats).

    Insieme (Samen)

    De titel van de samenwerking met Maartje en Davide diende zich als vanzelf aan. Samen (Insieme).
    Maar ook de titels voor deze 3 cursusweken in Codiponte kwamen vanzelf.
    De weg van liefde
    Wegen naar stilte
    De weg van de pelgrim
    Over Insieme vertel ik je graag meer in een volgende blog.

    Schrijven en meer

    We werken in alle 3 de cursusweken aan de hand van BeeldTaal. BeeldTaal is een nieuw ‘tool’ dat ik heb ontwikkeld. Een uitnodiging tot autobiografisch schrijven, aan de hand van woord en beeld. Over BeeldTaal zelf zal ik je in een volgende blog eveneens meer informatie geven.

    Voor Verlaat Verdriet-ers

    BeeldTaal in Italië is dus mijn nieuwe aanbod, specifiek voor Verlaat Verdriet-ers. We werken met de kracht van werken met ervaringsgenoten: delen en leren van elkaar. Belangrijk in elk van deze cursusweken is co-creatie. Samen maken we de week.

    Tijd voor aandacht

    Op LaConcia stap je als vanzelf in de circulaire tijd. Ook dat is een belangrijke kracht van deze weken. Alle ruimte in tijd. Voor aandacht. In liefde stilstaan bij jezelf. Bereidheid tot verandering.

    Titia Liese

    Wil je weten wie Titia Liese is en wat ze jou als Verlaat Verdriet-er te bieden heeft?
    Lees meer over Titia.

    Inschrijven

    Heb je interesse om deel te nemen aan De weg van liefde in oktober 2019? Maak gebruik van de ruimte die het Inschrijfformulier je biedt voor jouw bericht over aanmelden onder voorbehoud.
    Wil je op de hoogte worden gehouden van BeeldTaal in Italië? Neem dan contact op met Titia.