• | |

    Castiglione del Terziere: Papa, ik ben verliefd

    DoorTitia Liese

    Verliefd

    ‘Papa, ik ben verliefd’ zegt de toenmaals 25-jarige Raffaella tegen haar vader.
    ‘Meisje, wat mooi’ zegt de vader van Raffaella.
    ‘Papa, ik moet je nog iets vertellen’ zegt Raffaella een beetje ongemakkelijk tegen haar vader.
    ‘Dat kan, meisje. Vertel het me.’
    ‘Papa, hij is wel wat ouder dan ik’ vertelt Raffaella haar vader, nog steeds een beetje ongemakkelijk.
    ‘Dat kan ook, dat is toch niet erg?’
    ‘Mmmmmm papa, ik moet je nog iets vertellen. Mmmmmmm hij is ook ouder dan jij’ vertelt Raffaella haar vader, nog een beetje ongemakkelijker.
    ‘Daar moest mijn papa wel even aan wennen. Maar het is goed gekomen’, vertelt Raffaella met de brede glimlach die steeds tevoorschijn komt als ze vertelt over haar grote liefde: Loris.

    Loris Jacopo Bononi

    Liefdesrelatie

    Dat is het begin geweest van de liefdesrelatie tussen de toen 25-jarige Raffaella met de 30 jaar oudere Loris Jacopo Bononi. Geboren in 1929 in Fivizzano in de Lunigiana. Overleden 2012 in Castiglione del Terziere, eveneens in de Lunigiana.
    Medicus. Zakenman. Schrijver. Dichter. Verzamelaar. Restaurateur van Castiglione del Terziere.
    Voorvechter van het behoud en de versterking van de trots op de eigen identiteit van de bewoners van de Lunigiana.
    Schatrijk.
    Met een tomeloze energie, en een even tomeloos doorzettingsvermogen om recht te doen aan de stem van zijn hart.

    Castiglione del Terziere

    Een totale bouwval was Castiglione del Terziere. En Loris heeft het helemaal gerestaureerd om er zijn boeken- en kunstverzameling onder te kunnen brengen. Een ongelofelijke klus is het geweest.
    ‘Maar zie hoe mooi het is geworden.’

    Dichter

    ‘De prins der dichters.’
    ‘Loris was beter dan Dante. Beter dan Petrarca’
    ‘Niemand in de Italiaanse literatuur kan in zijn schaduw staan.’

    Zelf ben ik absoluut geen kenner van poëzie. Noch van de Italiaanse poëzie.
    Maar beter dan Dante? Beter dan Petrarca?
    Het lijkt me dat de liefde van Raffaella voor Loris de proporties heeft aangetast. Maar ja: als je geliefde zo’n liefdesgedicht voor je schrijft ………..

    Jij
    Raffaella
    blijf
    je levenlang
    in het slot van onze dromen
    droom je eigen droom
    de geuren van de zee
    de Appenijnen
    de smalle paadjes
    eeuwen en eeuwen na mij

    wat blijft
    is het grootse
    de overweldigende liefde

    o liefste
    uitverkorene van de schepping
    licht van mijn ogen
    ongekende vreugde

    Raffaella
    jou roep ik
    jou zoek ik
    jou wil ik

  • | | |

    De herschepping van het ik

    DoorTitia Liese

    De herschepping van het ik

    ……….. Kinderen rapen de scherven op van hun leven nadat het door de vroege dood van een ouder aan stukken is geslagen en proberen een zinvol geheel te reconstrueren. Ofschoon ze daarmee niet op dezelfde wijze een IK vormen als wanneer de dood niet tussenbeide was gekomen kunnen ze erin slagen een persoonlijkheid op te bouwen die in staat is de uitdagingen van het volwassen leven aan te gaan.

    Maar ook kan het zijn dat het IK dat ontstaat na het vroege verlies van een ouder te breekbaar en te instabiel is om de eisen van het opgroeien te doorstaan. Dan kan het nodig zijn voor het individu om het IK als volwassen persoon te herscheppen.

    Veel van de verhalen die ik hoorde getuigden van deze reconstructies.
    In elk geval was het reconstructieproces zo uniek en zo persoonlijk dat het moeilijk te generaliseren is.

    Maar al die verhalen hielden een strijd in waar een monumentale wil, energie en geesteskracht bij te pas kwamen.
    Het individu bracht letterlijk een nieuw Ik voort: deels gecreëerd uit noodzaak, deels doordat de kans zich voor deed en deels uit vastberadenheid en de wil om te overleven.
    Elk van die verhalen vertegenwoordigt een triomf van de menselijke geest……..

    Herschepping

    Het zat er al een tijd aan te komen. Maar zoals dat meestal gaat: je voelt wel iets. Er gaat iets veranderen. Maar waarom? Hoe? Wanneer? Waar naartoe?
    Het maakte me, zoals ik dat inmiddels gewend ben, een beetje onzeker. Maar ook nieuwsgierig.

    BeeldTaal in Italië

    En nu ontvouwt zich langzaam wat er is veranderd. Ik ga cursusweken geven in Italië – BeeldTaal in Italië. Ineens schiet een tekst uit het boek van Maxine Harris me te binnen: De herschepping van het ik.

    Een verlies voor altijd

    Vroeger, toen ik worstelde met mijn eigen proces, had deze tekst een heel speciale waarde voor me. Ik voelde me door deze tekst gezien. Herkend. Erkend.
    En nu, nu ik bezig ben met de BeeldTaal in Italië krijgt deze tekst nieuwe betekenis voor me.
    Graag deel ik op deze plaats De herschepping van het ik met je.

    Maxine Harris

    Een verlies voor altijd.
    De levenslange invloed van de vroege dood van een ouder
    (1996)
    ISBN: 9789057133497

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: Castiglione del Terzière en LaConcia

    DoorTitia Liese

    BeeldTaal in Italië: Castiglione del Terzière en LaConcia

    Het lag helemaal niet in mijn bedoeling om naar Italië te gaan.
    Maar het gebeurde gewoon.
    Het lag helemaal niet in mijn bedoeling om een cursusaanbod van een week rondom BeeldTaal te maken.
    Maar het gebeurde gewoon.
    Het lag helemaal niet in mijn bedoeling om BeeldTaal-cursussen in Italië te gaan geven.
    Maar het gaat gewoon gebeuren.
    Lees in de komende weken meer over de bijzondere manier waarop deze cursussen tot stand zijn gekomen.

    Samen naar Italië

    ‘We kunnen toch ook gewoon samen naar dat kasteel gaan’ Appt Jolanda me afgelopen maart. Aanleiding is een artikel dat ik afgelopen winter heb gelezen in Volkskrant Magazine over Castiglione del Terzière en Raffaella Paoletti. ‘Als je er komende zomer langsloopt op je pelgrimsroute moet je daar toch even gaan kijken.’ Ik overhandig Jolanda het artikel dat ik voor haar heb uitgeknipt.
    ‘Ik kom er helemaal niet langs’ Appt Jolanda een week later. ‘Maar we kunnen toch ook gewoon samen naar dat kasteel gaan?’

    Boeken

    Voor ik goed heb nagedacht App ik Jolanda JA!!! terug.
    Tien dagen Italië. Naar de Lunigiana. Het noordelijkste deel van de Toscane, vooralsnog vooral onbekend bij toeristen. En tot dat moment ook bij mij.
    Met de trein? Met het vliegtuig? We kiezen ‘toch maar’ voor het vliegtuig en boeken naar Pisa. Inmiddels weet ik: als het vliegtuig eenmaal van de grond is, landt het sneller in Pisa dan de Friesland vaart van de haven van Harlingen naar de haven van West Terschelling.

    Castiglione del Terzière

     

     

     

    Ik neem contact op met Raffaella en boek 3 nachten in een van de dimori (slaaphuisjes) van de borgo Terzière.
    La Guardia: het slaaphuisje met de romantische loggia waar ik mezelf al had zien zitten. Wat we overigens in 3 dagen tijd alleen op de eerste avond een uurtje hebben kunnen doen. Daarna door de voortdurende regen niet meer.

    LaConcia

    ‘Ik heb een hele mooie B&B ontdekt via CiaoTutti, niet zo heel ver van Terzière’, mailt Jolanda.
    En ja: ik ben meteen verkocht – kijk zelf maar!
    Ik neem contact op met Maartje Schonefeld en boek 4 nachten op LaConcia.
    Op de dag van aankomst worden we beneden bij de brug van Codiponte opgewacht door Davide en Beatrice. Davide, de partner van Maartje en Beatrice, de dochter van Maartje en Davide.
    Davide vervoert onze bagage naar boven. Beatrice loopt met ons de trappen op naar het huis. Je moet wel in een goeie conditie zijn!
    Davide brengt ons naar ons appartement. Wat zijn we blij verrast! Wat een ruimte hebben we nu ineens voor onszelf! En wat een warm welkom!

    Insieme

    Wat ik op dat moment nog niet weet, is dat dit het begin is van een samenwerking waar ik me enorm op verheug: INSIEME.
    Over deze samenwerking vertel ik je graag meer in de blogs van de komende weken.

    BeeldTaal in Italië

    Lees meer over het ontstaan van de 3 BeeldTaal-cursussen in Italië: De weg van liefde, Wegen naar stilte en De weg van de pelgrim in Codiponte.
    Anonneer je op mijn blogs.

  • | |

    Verliefd op mijn eigen cursus

    DoorTitia Liese

    Verliefd

    Ik ben verliefd op m’n eigen cursus. Het overkwam me jaren geleden al met de jaartraining De kunst van het verbinden. Alles klopte. Mijn plan voor de jaartraining. De uitnodiging aan Geerte Cammeraat om van de jaartraining een samenwerkingsproject te maken. Geerte die onmiddellijk en zonder voorbehoud ‘JA’ zei. Het samen ontwikkelen van de jaartraining. Alles ging in harmonieuze samenwerking. Vanzelf.
    ‘Ik ben verliefd op De kunst van het verbinden‘ realiseerde ik me indertijd ineens verrast. Wat had ik graag deze jaartraining zelf willen doen in de tijd dat ik nog snakte naar ‘iets’ dat mij verder zou brengen in mijn eigen Verlaat Verdriet-proces.

    Beginnen bij het eind

    En nu, in deze tijd, overkomt het me weer. Ik ben verliefd op m’n eigen cursus.
    De weg van liefde.

    Insieme (Samen)

    Insieme.
    Wat betekent: samen.
    In Italië vaak in het gesprek verbeeld door de vingers tegen elkaar te tikken (zie de foto hierboven).

    Ook nu weer valt alles als vanzelfsprekend samen.
    Mijn vakantie in de Lunigiana.
    Ontmoeting met Maartje Schonefeld.
    LaConcia, de heerlijke plek van Maartje en haar partner Davide.
    Het nieuwe grote huis in Codiponte waar Maartje en Davide groepen gaan ontvangen.
    De prachtige omgeving van de Apuaanse Alpen.
    De rijke historie van de Lunigiana.

    BeeldTaal in Italië

    Zijn dit puzzelstukjes die in elkaar vallen? vroeg ik me van de week af. Nee, zo voelt het toch niet. Het is als de caleidoscoop waar ik als kind zo door werd gefascineerd. Door steeds een heel klein stukje te draaien vallen de stukjes steeds weer op een andere manier in elkaar. Vormen ze een nieuw kleurrijk beeld.

    Meer over Insieme in de komende tijd

    Heel graag neem ik je in de komende tijd mee in de ontstaansgeschiedenis van de  cursus De weg van liefde.
    Ik nodig je uit met me mee te gaan in mijn volgende blog’s over BeeldTaal in Italië.
    Wie weet kriebelt het al bij je om mee te gaan.
    Je bent van harte welkom!