• | | |

    BeeldTaal in Italië: een ongebruikelijk verhaal van liefde

    DoorTitia Liese

    Ontvangst op het kasteel

    Terwijl we de trap naar het kasteel oplopen – of eigenlijk naar het paleis – begint Raffaella honderduit te vertellen. Over Castiglione del Terziere. Het kasteel dat ooit fungeerde als Paleis van Jusititie van de stad Firenze. Ze laat zien hoe deze plek al sinds de allervroegste middeleeuwen van strategisch belang was voor de Toscane.

    Loris Jacopo Bononi

    Raffaella vertelt ons over Loris Jacopo Bononi. Haar overleden man. Zijn enorme project om de bouwval die deze borgo van Terziere was te restaureren. Zijn liefde voor verzamelen.
    De imense liefde van Loris voor de Lunigiana. De streek waar hij zelf vandaan kwam. Geboren en opgegroeid in Fivizzano, het middeleeuwse stadje in de Lunigiana. Beroemd om de boekdrukkunst die in Fivizzano eeuwenlang een hoofdrol heeft gespeeld.

    De Lunigiana

    De Lunigiana. De streek die hand over hand leger en leger loopt. Omdat de mensen wegtrekken. De niet aflatende ijver van Loris om de trots van de bewoners van de Lunigiana op hun identiteit te stimuleren. En de trots op de bijzondere rijkdom aan historie in de Lunigiana.
    Ze wijst met brede armgebaren op het weidse van het landschap. Op de rivier de Magra. De prehistorische velden.

    Een ongebruikelijk verhaal van liefde

    En ze vertelt over haar kennismaking met Loris.
    Zij, Raffaella, studentje kunstgeschiedenis. Nog geen 25 jaar oud. Hij, de vijftiger met een enorme staat van dienst. Onmetelijk rijk. De man die ouder was dan haar vader. Met wie ze 18 jaar lang een avontuurlijk liefdesleven heeft geleid. Una storia d’amore inconsueta – een ongebruikelijk verhaal van liefde.
    Ze vertelt over haar wereldwijde zoektocht om de nalatenschap van Loris veilig te stellen. Toegewijd. Vol van liefde.

    Koffie

    Dan gaan we het kasteel binnen, waar Raffaella nu in haar eentje woont. ‘Koffie?’ vraagt ze als rechtgeaard Italiaanse. We horen de geluiden van de onvermijdelijke espresso-kan in wat de keuken van het kasteel moet zijn.
    En daar staan wij. Ons te vergapen aan de ongelofelijke hoeveelheid kunstschatten om ons heen. Geen muur te bekennen of er hangt een portret van Dante.

    Rondleiding met de kasteelvrouw

    ‘Kom, roept ze als de koffie klaar is. ‘Dan vertel ik jullie alles’.
    Nou ja: eerlijk is eerlijk. Alles is een beetje veel gezegd. Maar veel vertelt Raffaella ons alvast. Alvorens ons te zeggen dat ze morgen een rondleiding in het kasteel heeft met een groep Amerikanen. ‘Kom erbij’ zegt Raffaella. ‘Een vriendin van me vertaalt alles wat ik zeg in het Engels.’
    Deze uitnodiging nemen we maar al te graag aan. Maar daarover later.

    Eten bij de kasteelvrouw

    ‘Jullie moeten nu weggaan, en minstens 2 uur wegblijven’ zegt Raffaella als we de koffie op hebben. Dan maken wij jullie dimori (slaaphuisje) in orde.
    ‘O ja, en jullie moeten ook bij me komen eten’ roept ze nog snel terwijl we naar de deur lopen.
    Ook die uitnodiging nemen we maar al te graag aan. En ook daarover later.

  • | |

    Castiglione del Terziere: Papa, ik ben verliefd

    DoorTitia Liese

    Verliefd

    ‘Papa, ik ben verliefd’ zegt de toenmaals 25-jarige Raffaella tegen haar vader.
    ‘Meisje, wat mooi’ zegt de vader van Raffaella.
    ‘Papa, ik moet je nog iets vertellen’ zegt Raffaella een beetje ongemakkelijk tegen haar vader.
    ‘Dat kan, meisje. Vertel het me.’
    ‘Papa, hij is wel wat ouder dan ik’ vertelt Raffaella haar vader, nog steeds een beetje ongemakkelijk.
    ‘Dat kan ook, dat is toch niet erg?’
    ‘Mmmmmm papa, ik moet je nog iets vertellen. Mmmmmmm hij is ook ouder dan jij’ vertelt Raffaella haar vader, nog een beetje ongemakkelijker.
    ‘Daar moest mijn papa wel even aan wennen. Maar het is goed gekomen’, vertelt Raffaella met de brede glimlach die steeds tevoorschijn komt als ze vertelt over haar grote liefde: Loris.

    Loris Jacopo Bononi

    Liefdesrelatie

    Dat is het begin geweest van de liefdesrelatie tussen de toen 25-jarige Raffaella met de 30 jaar oudere Loris Jacopo Bononi. Geboren in 1929 in Fivizzano in de Lunigiana. Overleden 2012 in Castiglione del Terziere, eveneens in de Lunigiana.
    Medicus. Zakenman. Schrijver. Dichter. Verzamelaar. Restaurateur van Castiglione del Terziere.
    Voorvechter van het behoud en de versterking van de trots op de eigen identiteit van de bewoners van de Lunigiana.
    Schatrijk.
    Met een tomeloze energie, en een even tomeloos doorzettingsvermogen om recht te doen aan de stem van zijn hart.

    Castiglione del Terziere

    Een totale bouwval was Castiglione del Terziere. En Loris heeft het helemaal gerestaureerd om er zijn boeken- en kunstverzameling onder te kunnen brengen. Een ongelofelijke klus is het geweest.
    ‘Maar zie hoe mooi het is geworden.’

    Dichter

    ‘De prins der dichters.’
    ‘Loris was beter dan Dante. Beter dan Petrarca’
    ‘Niemand in de Italiaanse literatuur kan in zijn schaduw staan.’

    Zelf ben ik absoluut geen kenner van poëzie. Noch van de Italiaanse poëzie.
    Maar beter dan Dante? Beter dan Petrarca?
    Het lijkt me dat de liefde van Raffaella voor Loris de proporties heeft aangetast. Maar ja: als je geliefde zo’n liefdesgedicht voor je schrijft ………..

    Jij
    Raffaella
    blijf
    je levenlang
    in het slot van onze dromen
    droom je eigen droom
    de geuren van de zee
    de Appenijnen
    de smalle paadjes
    eeuwen en eeuwen na mij

    wat blijft
    is het grootse
    de overweldigende liefde

    o liefste
    uitverkorene van de schepping
    licht van mijn ogen
    ongekende vreugde

    Raffaella
    jou roep ik
    jou zoek ik
    jou wil ik

  • | |

    BeeldTaal in Italië: Het ontstaan van 3 nieuwe cursusweken

    DoorTitia Liese

    BeeldTaal in Italië

    Met heel veel liefde en plezier stel ik met BeeldTaal in Italië 3 gloednieuwe cursusweken aan je voor in Codiponte (Lunigiana).
    De weg van liefde
    Wegen naar stilte
    De weg van de pelgrim

    Op het moment wacht ik op bericht van Maartje over de precieze datum.
    De weg van liefde komende herfst – dus in 2019, in oktober (de datum weet ik als ik bericht heb gekregen van Maartje).
    Wegen naar stilte in het vroege voorjaar (maart) 2020,
    De weg van de pelgrim in mei 2020.

    Heel graag vertel ik je in de komende tijd meer over het ontstaan van mijn nieuwe cursusaanbod BeeldTaal in Italië. Van mijn vakantie in de Lunigiana. Het verblijf van Jolanda en mij op Castiglione del Terziere. Onze ontmoeting met Raffaella Paoletti. Ons verblijf op LaConcia in Codiponte. Mijn ontmoeting met Maartje en Davide. De plaatsen die we hebben bezocht.
    Het komt allemaal in de komende tijd in volgende blogs, maar nu eerst de cursusweken die in de loop van deze vakantie als vanzelf in mij ontstonden. Haast alsof ik er zelf buiten stond kregen ze vorm (en natuurlijk: plaats).

    Insieme (Samen)

    De titel van de samenwerking met Maartje en Davide diende zich als vanzelf aan. Samen (Insieme).
    Maar ook de titels voor deze 3 cursusweken in Codiponte kwamen vanzelf.
    De weg van liefde
    Wegen naar stilte
    De weg van de pelgrim
    Over Insieme vertel ik je graag meer in een volgende blog.

    Schrijven en meer

    We werken in alle 3 de cursusweken aan de hand van BeeldTaal. BeeldTaal is een nieuw ‘tool’ dat ik heb ontwikkeld. Een uitnodiging tot autobiografisch schrijven, aan de hand van woord en beeld. Over BeeldTaal zelf zal ik je in een volgende blog eveneens meer informatie geven.

    Voor Verlaat Verdriet-ers

    BeeldTaal in Italië is dus mijn nieuwe aanbod, specifiek voor Verlaat Verdriet-ers. We werken met de kracht van werken met ervaringsgenoten: delen en leren van elkaar. Belangrijk in elk van deze cursusweken is co-creatie. Samen maken we de week.

    Tijd voor aandacht

    Op LaConcia stap je als vanzelf in de circulaire tijd. Ook dat is een belangrijke kracht van deze weken. Alle ruimte in tijd. Voor aandacht. In liefde stilstaan bij jezelf. Bereidheid tot verandering.

    Titia Liese

    Wil je weten wie Titia Liese is en wat ze jou als Verlaat Verdriet-er te bieden heeft?
    Lees meer over Titia.

    Inschrijven

    Heb je interesse om deel te nemen aan De weg van liefde in oktober 2019? Maak gebruik van de ruimte die het Inschrijfformulier je biedt voor jouw bericht over aanmelden onder voorbehoud.
    Wil je op de hoogte worden gehouden van BeeldTaal in Italië? Neem dan contact op met Titia.

  • | | |

    De herschepping van het ik

    DoorTitia Liese

    De herschepping van het ik

    ……….. Kinderen rapen de scherven op van hun leven nadat het door de vroege dood van een ouder aan stukken is geslagen en proberen een zinvol geheel te reconstrueren. Ofschoon ze daarmee niet op dezelfde wijze een IK vormen als wanneer de dood niet tussenbeide was gekomen kunnen ze erin slagen een persoonlijkheid op te bouwen die in staat is de uitdagingen van het volwassen leven aan te gaan.

    Maar ook kan het zijn dat het IK dat ontstaat na het vroege verlies van een ouder te breekbaar en te instabiel is om de eisen van het opgroeien te doorstaan. Dan kan het nodig zijn voor het individu om het IK als volwassen persoon te herscheppen.

    Veel van de verhalen die ik hoorde getuigden van deze reconstructies.
    In elk geval was het reconstructieproces zo uniek en zo persoonlijk dat het moeilijk te generaliseren is.

    Maar al die verhalen hielden een strijd in waar een monumentale wil, energie en geesteskracht bij te pas kwamen.
    Het individu bracht letterlijk een nieuw Ik voort: deels gecreëerd uit noodzaak, deels doordat de kans zich voor deed en deels uit vastberadenheid en de wil om te overleven.
    Elk van die verhalen vertegenwoordigt een triomf van de menselijke geest……..

    Herschepping

    Het zat er al een tijd aan te komen. Maar zoals dat meestal gaat: je voelt wel iets. Er gaat iets veranderen. Maar waarom? Hoe? Wanneer? Waar naartoe?
    Het maakte me, zoals ik dat inmiddels gewend ben, een beetje onzeker. Maar ook nieuwsgierig.

    BeeldTaal in Italië

    En nu ontvouwt zich langzaam wat er is veranderd. Ik ga cursusweken geven in Italië – BeeldTaal in Italië. Ineens schiet een tekst uit het boek van Maxine Harris me te binnen: De herschepping van het ik.

    Een verlies voor altijd

    Vroeger, toen ik worstelde met mijn eigen proces, had deze tekst een heel speciale waarde voor me. Ik voelde me door deze tekst gezien. Herkend. Erkend.
    En nu, nu ik bezig ben met de BeeldTaal in Italië krijgt deze tekst nieuwe betekenis voor me.
    Graag deel ik op deze plaats De herschepping van het ik met je.

    Maxine Harris

    Een verlies voor altijd.
    De levenslange invloed van de vroege dood van een ouder
    (1996)
    ISBN: 9789057133497