• | |

    Gat in je ziel: nieuw boek van Titia Liese nu te koop

    DoorTitia Liese

    Nieuw boek Gat in je ziel nu te koop

    Direct bestellen

    In haar nieuwste boek Gat in je ziel. Helen door schrijven deelt Titia Liese haar unieke kennis van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. In ruim 80 prettig leesbare blogs neemt ze je mee in haar ideëen, gedachten, invallen en alles wat in je op kan komen als je je bezig houdt met Verlaat Verdriet.
    Dit boek zet je aan het denken.
    Vult gaten voor je.
    Zet deuren voor je open.
    Geeft betekenis.
    Inspireert je.
    Neemt je mee naar volgende stappen in je proces.
    De vele treffende illustraties en citaten van beroemde Verlaat Verdriet-ers vullen de blogs prachtig aan.
    Een boek om te hebben. Om op je nachtkastje te leggen. Of om in je tas te stoppen, zodat je het altijd bij je hebt.

    Blog Ik had het niet willen missen

    Voor mijzelf is het inmiddels jaren geleden dat het gebeurde. De dag waarop ik zonder directe aanleiding door me heel voelde gaan ‘Ik had het niet willen missen’.

    Ehhh, wat had ik niet willen missen?

    Het duurde even voor ik me realiseerde wat ik dan precies niet had willen missen.

    Want wat ik niet had willen missen was het verlate rouw- en veranderproces waar ik in vele jaren voor die dag doorheen was gegaan.

    Dat proces dat ik honderdduizend maal honderdduizend maal heb vervloekt.

    Dat ik heb gehaat.

    Dat me elke keer als ik dacht ermee klaar te zijn weer naar beneden sleurde.

    Dat proces waar maar geen einde aan leek te komen.

    Dat me keer op keer bang maakte.

    Boos. Verdrietig. Wanhopig.

    Dat me keer op keer naar een einde deed verlangen.

    Of naar het einde.

     

    Ik lijk wel gek

    Van dat proces voelde ik ineens ‘Ik had het niet willen missen.’

    Ik lijk wel gek. Of misschien ben ik wel gewoon gek geworden.

     

    Ik had het niet willen missen

    En toch: steeds weer hoor ik het Verlaat Verdriet-ers zeggen die hun proces helemaal zijn aangegaan. ‘Ik had het niet willen missen.’

     

    Uit: Gat in je ziel. Bladzijde 14

    Bijzonderheid

    De hele opbrengst van het boek Gat in je ziel. Helen door schrijven stellen de makers van dit boek Titia Liese en Stephanie Braggaar ter beschikking aan Stichting Verlaat Verdriet voor bijzondere projecten.

    Bestellen

    Meer boeken van Titia Liese

    Gids voor Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek
    Teruggaan, om verder te kunnen
    Herinneringsboek Moeder
    Herinneringsboek Vader 

  • | |

    In blijde verwachting van een boek

    DoorTitia Liese

    In blijde verwachting

    Ken je dat? Je loopt maandenlang rond met het gevoel dat er iets moet gebeuren en het gebeurt maar niet. Er lijkt zich iets aan te kondigen. Je hebt het gevoel in verwachting te zijn van iets. Maar je krijgt er maar geen vat op. Wat is er toch aan de hand?

    Gevoel

    Afgelopen jaar gebeurde mij dat weer eens.
    Er sluimerde iets. Maar wat?
    Iets in mij wilde iets. Maar wat?

    Het gevoel is een bekend gevoel. Ik ken het gevoel. Maar toch laat ik mij er nog steeds door verrassen. Sterker nog: ik trap weer in dat sluimerende onbevredigende gevoel. Wat is er toch met me aan de hand?
    Waarom ben ik zo ontevreden over mijzelf?
    Over wat ik doe?
    Over wat ik laat?

    Site

    Afgelopen dagen was ik in Amsterdam. Werk aan m’n site. Je snapt het. AVG/DGPR.
    Al werkend aan de gevolgen van AVG/DGPR voor mijn werk en mijn website kijk ik met andere ogen naar mijn site.
    Ineens zie ik het.
    Een nieuw boek. Er komt een nieuw boek!
    Nu ineens weet ik wat er diep van binnen al die tijd gesluimerd heeft.
    Een nieuw boek. Dat is het!

    Geboorte

    Vorm en inhoud van het boek ontrolt zich, terwijl ik ondertussen eigenlijk met hele andere dingen aan het werk moet zijn. AVG/DGPR bijvoorbeeld.
    Een goed boek moet rijpen.
    Nou: dat heeft het in het afgelopen jaar gedaan.
    Vorm en inhoud van dit nieuwe boek houd ik nog even voor me.
    De geboorte van dit nieuwe boek staat gepland voor november a.s.
    Je hoort van me!

    Bestaande boeken van Titia Liese

    Gids voor Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek
    Teruggaan, om verder te kunnen

  • | |

    Zoeken en vinden met Yoeke Nagel

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Zoeken naar mijn moeders moeder
    die verdween in het verzet

    ‘Wil je een recensie schrijven voor mijn boek Zoeken naar mijn moeders moeder?’ vraagt Yoeke Nagel me na afloop van onze sessie van vorige week.
    Yoeke leerde ik een aantal weken geleden kennen. Ik was op zoek naar hulp bij het vormgeven van een nieuw Verlaat Verdriet-tool dat ik aan het ontwikkelen ben. En vond Yoeke Nagel.

    Yoeke

    Afgelopen oktober maakten we kennis. We kenden elkaar niet, maar vanaf het eerste moment is er een bijzonder soort klik tussen ons. ‘Mijn moeder verloor als kind haar moeder’ vertelt Yoeke me bij ons eerste contact. Om me na de sessie van de vorige week te vertellen: ‘Ik ben bezig een boek te schrijven over de levenslange zoektocht van mijn moeder naar haar moeder Jeanne. Mijn oma dus.’
    Jeanne, verzetsstrijdster en joods, verdween in 1944 spoorloos uit het leven van haar beide dochters. Om nooit meer terug te keren.

    Manuscript

    Ik beloof Yoeke dat ik de gevraagde recensie zal schrijven. Yoeke geeft me het manuscript van haar boek mee dat voorjaar 2018 uit zal komen.
    Thuisgekomen begin ik meteen te lezen.
    En word vanaf de eerste bladzijde het boek in gezogen.

    Zoektocht

    Haar hele leven lang is de moeder van Yoeke op alle mogelijke manieren op zoek geweest naar haar moeder.
    Wat is er gebeurd?
    Waar is ze gebleven?
    Wie was ze?
    Enzovoort, enzovoort.
    In Zoeken naar mijn moeders moeder leggen dochter Yoeke en moeder de gevonden puzzelstukjes bij elkaar om samen de puzzel, zoveel als mogelijk is, tot een geheel te maken.

    Mijn eigen moeder

    Zelf voel ik iets heel bijzonders gebeuren bij het lezen van dit manuscript.
    Het verlies van mijn eigen moeder heb ik vooral gevoeld in het verlies van de links-humanistische cultuur van mijn moeder.
    Het vaderdeel van die cultuur bleef over in de persoon van mijn vader.
    Het levende moederdeel verdween. Met mijn moeder.

    Wonder

    Al lezend voltrekt zich langzaam maar zeker een wonder in mij. Ik was niet meer op zoek. Maar vind – volkomen onverwacht – een heel bijzonder verloren innerlijk puzzelstuk terug.
    Zo waardevol.
    Zo helend.
    Echt een wonder!

    Zoeken naar de moeder van mijn moeder

    Ik zal je zeker op de hoogte brengen als het boek van Yoeke Nagel voorjaar 2018 uit komt.

  • | | | | | |

    Moederziel alleen, artikel in Libelle 39, 2017

    DoorTitia Liese

    Moederziel alleen: artikel in Libelle 39, 2017

    Moederziel alleen: Deborah Ligtenberg interviewde voor Libelle 39 (7-13 september 2017) drie dochters die als kind hun moeder verloren: Carla (52 jaar, 12 jaar toen ze haar moeder verloor door zelfdoding), Anouk (42 jaar, 7 jaar toen ze haar moeder verloor door kanker) en Carla (43 jaar, 9 jaar toen ze haar moeder verloor door kanker.
    Zelf verloor Deborah haar moeder op haar tiende. 

    Drie verhalen

    Deborah schreef drie prachtige verhalen, die veel meer diepgang hebben dan meestal het geval is. Vanuit haar eigen ervaring kent Deborah de thema’s die spelen bij het vroege verlies van een moeder, en dat is in alles merkbaar in deze artikelen.

    Carla

    .……..’Ik ben aan haar verplicht om mezelf wél te doorgronden en te ontdekken wat ik wil. Dat het nu lukt, geeft een heel fijn gevoel. Door het vroege verlies van mijn moeder was ik mezelf kwijt, maar ik ben weer terug bij wie ik daarvoor was: het blije meisje dat wil genieten van het leven.’ 

    Anouk

    ……..‘Mensen zijn vaak bang voor de dood en praten met moeite over ziekte. Ik niet. Ik weet hoe belangrijk het is om er open over te zijn, want dat maakt minder eenzaam.’

    Carla

    …….’ Het doorleven van mijn verdriet heeft mij verbinding met mijzelf en anderen gebracht. De reis was prachtig. Ik dacht na over wat ik ben kwijtgeraakt, maar ook over wat ik heb overwonnen. Ik voel me sterk, rustig, en ben blij met wat ik heb. Ik hoop dat mijn moeder trots op me is.’
    (Op de foto boven deze blog: Carla).

    PS

    In het PS ter afsluiting van het artikel in Libelle:
    Jaarlijks verliezen ruim zesduizend minderjarige kinderen een of beide ouders. Uit onderzoek blijkt dat mensen die op jonge leeftijd een ouder verliezen later drie keer meer kans hebben op depressies.
    Verlaat Verdriet (www.verlaatverdriet.nu) is er voor mensen die jong een ouder verliezen. 
    Meer lezen: Gids voor Verlaat Verdriet. Titia Liese, Uitgeverij Funale