• | | | | | | | | | | | |

    Bijbellezen 2

    DoorTitia Liese

    Bij dit bijbellezen kan ik dus wel wat hulp van buitenaf gebruiken.
    Ik bel mijn vrienden I. en T.
    I.: vriendin van vele jaren, en haar man T.: emeritus predikant. T. weet de weg in de bijbel, zoveel weet ik in ieder geval zeker.
    I. krijg ik aan de telefoon. Ik vertel haar waarom ik bel: ‘Ik ben op zoek naar Handelingen der Apostelen, 10-11 En toen ze naar de hemel staarden. Ik wil graag graag weten: Hoe kom ik daar?’
    ‘Ah’, roept I. prompt. ‘Bekend! Niet naar de hemel staren, maar het hier op aarde doen.’

    Wat staat gij daar en ziet op naar den hemel

    ‘Ja, maar hoe kom ik daar’ piep ik nogal gegeneerd.
    ‘Ik geef je T., die weet de weg.’
    En jawel – met wat hulp van T. (‘Ik dacht dat jij de bijbel kende, wrijft hij nog wat extra zout in de wonde van mijn schaamte) kom ik waar ik zijn wil. ………………‘en nadat hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. En toen ze naar de hemel staarden terwijl hij hemelvoer, zie, twee mannen in witte klederen stonden bij hen, die ook zeiden: Galilese mannen, wat staat gij daar en ziet op naar den hemel? Deze Jezus, die van u opgenomen is naar den hemel, zal op dezelfde wijze wederkeren, als gij Hem ten hemel hebt zien varen. Toen keerden ze terug ………

    Ander perspectief

    Als Ernst de volgende dag belt roep ik meteen mijn nieuwe kennis in de telefoon: ‘Niet naar de hemel staren, maar het werk hier – op aarde – doen.’
    ‘Ik weet het’, zegt Ernst, ‘dat is meestal de verklaring die hieraan gegeven wordt. Maar ik wil het graag benaderen vanuit een ander perspectief. Namelijk de opdracht aan deze beide mannen uit Galilea: Keer terug naar waar je vandaan komt’.

    Teruggaan, om verder te kunnen

    Ik ben verrast door dit perspectief.
    Het perspectief dat ik Verlaat Verdriet-ers graag meegeef: verbind je weer met je overleden ouder.
    Keer terug naar waar je vandaan komt.
    Keer terug naar je oorsprong.
    Teruggaan, om verder te kunnen noemt Ernst dit in ons telefoongesprek.
    Wat bijzonder om aan de hand van de dominee (van twee dominees, mag ik wel zeggen) mijn werk zo in bijbels perspectief gezet te krijgen.
    Daar krijg ik het best een beetje warm van!

    Interview in kerkblad

    Het korte interview voor het kerkblad op Terschelling zal in de eerste week van mei verschijnen.
    Ernst ga ik om toestemming vragen het interview t.z.t. ook in mijn blog op te nemen.

  • | | | | | | | | |

    Bijbellezen 1

    DoorTitia Liese

    ‘Als ik dan toch zo vaak op Terschelling ben, dan is het tijd geworden ook een Verlaat Verdriet-lezing te houden op Terschelling.’ Afgelopen december sprak ik zowel ds. Mathilde de Graaff als ds. Ernst Zoomers, beiden predikant op Terschelling. ‘Lijkt me mooi om het niet alleen te bedenken, maar het ook te doen, en ik wil het graag doen in samenwerking met mensen op Terschelling.’

    Gesprekken

    Ik legde daarom contact met twee – mij bekende – predikanten op Terschelling en maakte een afspraak met ze om ze te ontmoeten.
    Beiden stemden van harte toe.
    Beiden gaven aan de problematiek van Verlaat Verdriet-ers te kennen en te (h)erkennen en beiden gaven aan op hun eigen manier een bijdrage te kunnen – en te willen – leveren aan het organiseren van een Verlaat Verdriet-lezing.
    ‘Ik weet uit ervaring hoe lastig het voor eilanders is om heel persoonlijke en heel emotionele kwesties in het openbaar te delen’ gaf één van de predikanten aan.
    Zelf kan ik me herinneren dat degene met wie ik jaren geleden een Verlaat Verdriet-informatie-avond op Terschelling organiseerde – iemand die haar hele leven al op Terschelling woont – indertijd tegen me zei: ‘Het is lastig voor eilanders om in het openbaar te praten over heel persoonlijke dingen, want zie je: morgen kom je elkaar weer tegen bij de supermarkt.’

    Interview

    ‘Ik wil je graag interviewen voor het kerkblad’ gaf de andere predikant in ons gesprek aan. ‘Als ik een onderwerp heb waarmee ik kan aansluiten op wat jij te vertellen hebt.’
    Vorige week belde hij me op. ‘Ik wil je graag interviewen ter gelegenheid van Hemelvaart. De link naar jouw thema is dan: iemand missen. Wil je meedoen?’
    Dat doe ik graag.
    ‘Lees dan vast in De Handelingen der Apostelen 10-11 ………..En toen zij naar den hemel staarden………….. raadt hij me aan. ‘Dan bel ik je maandag a.s. voor een kort interview.’
     ‘Zal ik doen’, roep ik terug. ‘Tot maandag’.

    Bijbellezen

    Nu had ik als kind de mooiste kinderbijbel ooit uitgegeven (Piet Worm). De bijbelverhalen, die zijn me (voor een deel) door deze prachtige kinderbijbel heel goed bijgebleven. Maar bijbellezen in een oude bijbel van mijn vader (NBG), mijn weg vinden in deze bijbel (en in de tale Kanaäns) – da’s toch wel heel iets anders.

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet ingelezen

    DoorTitia Liese

     

    ’t Is klaar!’
    Ik stap afgelopen donderdagmiddag uit de kleine opnamestudio de werkruimte in van Lydia, op dat moment nog net bezoldigd opnametechnicus van de CBB.
    ‘We hebben het’ zegt Lydia tevreden. ‘Gids voor Verlaat Verdriet is helemaal ingelezen’.

    Voor mensen met een leesbeperking

    Zoals ik eerder in mijn Blog’s (25 november 2015, 7 januari 2016 en 1 maart 2016) heb laten weten, heeft de CBB mij in de gelegenheid gesteld van de Gids voor Verlaat Verdriet een gesproken boek te maken. Zo komt de Gids voor Verlaat Verdriet nog dit jaar ook beschikbaar voor mensen met een leesbeperking.

    Zelf inlezen

    Ik mag het zelf inlezen en dat is een bijzondere ervaring. Eerst een oefenrondje bij Lydia thuis, vervolgens een week later naar de studio in Ermelo. Na het oefenrondje realiseer ik me ineens dat ik, inmiddels lang geleden – namelijk tijdens mijn opleiding op de Bibliotheek en Documentatie Academie – ben opgeleid om voor te lezen. Het is weer even wennen, maar kennelijk net als bij zwemmen en fietsen: als je het ooit hebt geleerd kan het wel wegzakken, maar echt verleren doe je het niet meer.

    Fatsoenlijk en foutloos

    De eerste minuten in de studio zijn spannend – lukt het me een beetje fatsoenlijk en foutloos te lezen? Het went snel, maar goed: zo heel erg ingewikkeld is het nou ook weer niet. In drie leesbeurten stevig doorlezen ben ik door de Gids heen. Tijdens het lezen word ik verrast door een nieuwe ontdekking. Van diverse kanten heb ik na het uitkomen van de Gids gehoord: ‘Je schrijft zo gemakkelijk en toegankelijk, zo duidelijk en zo gemakkelijk leesbaar.’

    Aangename verrassing

    Bij de eerste voorbereiding voor de eerste leesbeurt vraag ik me een beetje bezorgd af: en wat als ik nu allemaal vreselijk dingen tegenkom – fouten, onzinnige opmerkingen, onleesbare zinnen enzovoort. M’n hoofd wist het eigenlijk wel: het zit wel goed. Er hebben genoeg verschillende mensen meegelezen. Heel erg raar kan het niet lopen, maar ja: een beetje onzeker was ik toch wel. Ook dat is gelukkig alles mee gevallen. Sterker nog: ik heb nu ook zelf ervaren hoe gemakkelijk (voor)leesbaar dit boek is. Een goede en fijne ervaring – met heel veel dank aan Lydia en CBB!

    Bericht van beschikbaarheid

    Al werkend heb ik (deels) gezien hoe bewerkelijk het proces is om van een boek een gesproken boek te maken. De ingesproken tekst ligt nu klaar, maar het zal nog even duren voor het boek in gesproken vorm beschikbaar is (datum planning: najaar 2016).
    Je hoort van me, zodra het gesproken boek beschikbaar is (en hoe je er dan aan komt).

  • | | | | | | | | | | |

    Eva Vriend: De helpende hand

    DoorTitia Liese

    Nieuw boek van historica Eva Vriend : De helpende hand.
    De verborgen geschiedenis van de gezinshulp in Nederland  

    Eva

    Het jeugdtrauma van Eva Vriend (42) laat zich samenvatten in het beeld van een pot koude, donkere thee. Die thee zette haar vader als hij rond een uur of vier even pauze nam van zijn werk op de boerderij. Was Eva nog op school, dan dronk hij vast een kopje en liet daarna de pot op tafel staan. Tegen de tijd dat Eva thuiskwam, was haar vader aan het melken en was de thee koud en zwart. Ze was veertien jaar. Haar moeder was toen vier jaar dood.
    Als ze in de winter thuiskwam en het buiten al donker werd, moest ze zelf thuis de lichten aan doen. Ze zag er de hele fietstocht van school naar huis – zo’n zestien kilometer door de winderige polder – tegenop. Broer Gert en zus Ida waren het huis al uit.

    Eva’s moeder

    Eva’s moeder Ria had in 1978 kanker gekregen. Of ‘k’ zoals ze het zelf noemde – want over de ernst van de ziekte spraken ze thuis niet. Soms, als kinderen op school een opmerking maakten over het hoofddoekje dat Ria droeg om haar kale hoofd te verbergen, merkte Eva dat er iets met haar moeder aan de hand was.

    Artikel NRC

    Lees meer over Eva in het artikel in de NRC van 18 januari 2016 

    De helpende hand

    Wij klampten ons vast aan Tineke
    ISBN 9789460031007

    De verborgen geschiedenis van de gezinszorg in Nederland

    Geboren in de Tweede Wereldoorlog als oudste dochter in een katholiek tuindersgezin, wordt Ria, zoals zoveel meisjes in die tijd, al jong ingezet als steun en toeverlaat in het altijd drukke huishouden. Als om zes uur ’s ochtends de wekker gaat, staat zij op om de kachel op te stoken, boterhammen te smeren en de bedden op te maken. Ze schilt aardappels, lapt de ramen en poetst het koper. Naar school gaan zit er voor haar niet in.

    Maar dan worden in de jaren van wederopbouw duizenden jonge vrouwen en meisjes gerekruteerd als gezinsverzorgsters, om gezinnen in nood te ondersteunen en zo de ontwrichte samenleving te behoeden voor verder moreel verval. Ook Ria besluit in op leiding te gaan en waagt de stap naar Amsterdam.

     

    Eva: ‘Ik word altijd heel boos als mensen zeggen dat kinderen zo veerkrachtig zijn’