• | | | | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet: de dummy

    DoorTitia Liese

    Ik wist dat het er aan zat te komen, en toch is het een verrassing. Ik kom thuis, en op de deurmat ligt de envelop. Ik wist dat daar twee dummies (dummy = proefdruk) van de Gids voor Verlaat Verdriet in zouden zitten. De drukker had me aangeboden twee verschillende dummies voor me te maken, zodat ik beter een keuze kan maken over de omslag van het boek. We gaan de CD van Ingrid Schudde in de Gids meezenden. Een wat steviger kaft is daarom raadzaam.

    Spannend is het wel! Ik ben heel benieuwd. Hoe zal het boek er in het echt uitzien? Levert de drukker goed werk? Ik maak de envelop open, haal de beide boeken er uit, en zie in één oogopslag: het is goed!
    ‘Het eerste wat je ziet als je het boek openslaat is een fout’ zei mijn contactpersoon bij de drukker van het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek me jaren geleden toen ik maar bleef corrigeren. Het is niet het eerste wat ik zie, maar in tweede instantie zie ik wel iets wat ik herdruk zal gaan veranderen. Maar goed: herdruk. Daar gaat het nu nog even helemaal niet over. Eerst de eerste druk, dat is nu het meest belangrijke. En mijn besluit: terugslagflap of niet?

    In verband met de vakantietijd gaan er nog wel een paar weken overheen voordat de Gids echt beschikbaar is voor verkoop.
    Maar de volgende stap is gezet.
    Ik heb het boek in handen gehad.
    De eerste reacties zijn positief en lovend!

  • | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel

    DoorTitia Liese

    Eindelijk is het zo ver. Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel is naar de drukker.
    Ik heb het zelf gedaan. Zelf op de knop Verzenden gedrukt. Ik weet het heel goed, en toch voelt het onwerkelijk. Het manuscript is echt weg. Nu is het wachten op de volgende stap: de dummy van de drukker toegestuurd krijgen.

    Hulde aan Marieke

    Hulde daarom aan Marieke, de boekvormgeefster, voor haar geduld met mij.
    In oktober vorig jaar mijn vraag aan haar: wil je weer? Marieke’s antwoord: JA.
    In december 2014 is het boek voor mijn gevoel klaar om naar Marieke te sturen.
    Manuscript naar Marieke gestuurd.
    Naar de fotograaf voor een goeie foto op de omslag.
    Marieke zet het boek binnen een week in vorm.
    Nadenken over de vorm: is dit wat ik wil?
    Klopt het beeld dat ik voor de omslag heb gebruikt?
    Naar Marieke: ik heb veel tekst veranderd/aangepast. Het hele boek zal opnieuw in vorm gezet moeten worden.
    Voorstel van Ingrid: ik heb mijn lied ingezongen in een professionele studio. Zullen we een CD toevoegen aan het boek?
    Reactie van mij: geweldig Ingrid! Graag!
    Januari 2015, in een gesprek met vrienden weet ik het ineens. Het beeld op de omslag wordt anders. Hoe doe ik dat?
    Naar de grafisch vormgeefster: Erline wil jij dat doen? Antwoord van Erline: JA.
    Naar Marieke: ander beeld op de omslag.
    Maart 2015, naar Marieke: andere titel.
    Naar Marieke: formaat veranderen, er komt een CD in.
    April 2015: naar Marieke: lig met griep in bed.
    Naar Marieke: lig nog steeds met griep in bed.
    Mei 2015: naar Marieke: ben nog steeds niet hersteld. Wil even helemaal niet werken.
    Juni 2015: naar Marieke: er komt een subtitel. Kun je daar nog plaats voor maken?
    Juli 2015: naar Marieke: ik heb nog een heleboel correcties en aanpassingen.

    Het zijn zo wat complicaties op het pad van de vormgeefster – en van mijzelf, als je tegelijkertijd auteur, redacteur, corrector, ontwerper en uitgever wilt zijn.

    Gids voor Verlaat Verdriet

    Maar zie: er is weer een wezenlijke stap gezet.
    Het boek is naar de drukker.
    In verband met de vakantietijd zal de Gids voor Verlaat Verdriet begin september 2015 beschikbaar zijn voor verkoop. Over de beschikbaarheid van de Gids stuur ik begin augustus nader bericht rond.

    CD

    Het voorstel van Ingrid om haar lied bij het boek te voegen heeft een prachtig resultaat: inmiddels staat een doos met CD’s bij mij  thuis. Klaar om voor verzending aan de Gids toe te voegen.
    Met het lied van Ingrid wil ik je graag vast kennis laten maken.

    Over Leven

    Op zoek naar mezelf
    weggestopt gevoel
    Op zoek naar mezelf
    weggestopt verdriet

    Ik voel me verward
    Weet niet wat er gebeurt
    Opeens doet het pijn
    dan voel ik weer niets

    Wegstoppen, negeren, ontwijken.
    Aanpassen, het is mijn tweede natuur…
    Ik ben het zelf

    Maar ik wil niet leven puur met mijn verstand
    Ik wil meer gaan leven met gevoel
    Ik wil van overleven naar leven

    Maar dit verlangen is ook mijn grootste angst
    Te leven in mijn onontgonnen land

    maar ik wil niet leven puur met mijn verstand
    Ik wil meer gaan leven met gevoel
    Ik wil van overleven naar leven
    Ik wil van overleven naar leven
    Ik wil van overleven….
    naar leven!

    Thuis bij mezelf
    ruimte voor gevoel
    Thuis bij mezelf
    ruimte voor verdriet….

  • | | | | | | | |

    Tijd voor verandering: time out

    DoorTitia Liese

    De signalen waren er een jaar geleden al volop: ik was moe. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Doodmoe. Twintig jaar Verlaat Verdriet-werk + de voorafgaande jaren van mijn eigen intense en intensieve proces waren bepaald niet langs me afgegleden. Ik deed het een tijdje rustiger aan, maar pakte mijn werk weer op zodra de energie zich aandiende. Te vroeg!
    Begin april van dit jaar maakte ik een heel bijzondere en indrukwekkende reis door IJsland. Meteen daaraan sluitend kreeg ik griep. Een heftige griep, waar ik maar moeizaam van herstelde. Te moeizaam. En veel te langzaam. Alles wat ik van mezelf moest in de afgelopen weken kon rekenen op een intens gevoel van weerzin.

    Jippie! Ik heb er weer ZIN in

    Vanochtend vroeg fietste ik naar Elburg voor een behandeling bij de osteopaat. Ineens voelde ik door mijn hele lijf: Jippie, ik ben er weer! Ik heb er weer ZIN in! En meteen wist ik: dit ga ik anders doen dan vorig jaar. Dit is het moment om niet alleen van binnen te besluiten, maar het ook naar buiten toe te zeggen: het is tijd voor een time-out. Het is tijd voor verandering. Het is tijd voor veranderkracht. Het is tijd om verandering tijd en ruimte te geven. Het is tijd om tijd en aandacht te besteden aan mijzelf. Ik neem een time out. En ik neem alle tijd en alle ruimte om te onderzoeken:

    • Hoe kan ik in de komende jaren, naast de basisworkshops en de jaartraining De kunst van het verbinden Verlaat Verdriet-ers van dienst zijn;
    • Hoe zet ik in de komende jaren Verlaat Verdriet verder op de kaart en creëer ik meer maatschappelijk bewustzijn omtrent de levenslange invloed van de vroege dood van een ouder;
    • Hoe zet ik in de komende jaren de kennis en de inzichten die ik heb verworven – en verder heb ontwikkeld – in;
    • Hoe geef ik dat vorm;
    • Welke plaats geef ik mijzelf daarin;
    • Wat is goed voor mij.

    Met dat laatste: wat is goed voor mij ben ik al begonnen. De rest komt mee als ik mezelf de tijd en de ruimte daarvoor gun.

    Nieuwe berichten

    De komende zomermaanden ga ik vooral ook genieten van het vorm en inhoud geven aan ons nieuwe verblijf op Terschelling.
    Begin september 2015 starten we een nieuw seizoen, met de tweede bijeenkomst van de jaartraining De kunst van het verbinden en een dag later met de presentatie van mijn nieuwe boek: Gids voor Verlaat Verdriet.

    Maar: wees niet verbaasd als je van tijd tot tijd toch een nieuw bericht van me onder ogen krijgt. Want dat gebeurt vooral ook met mijn Verlaat Verdriet-werk: Verlaat Verdriet houdt me altijd bezig. Letterlijk: dag en nacht. Altijd weer dienen zich nieuwe thema’s en inzichten aan. Thema’s en inzichten die gedeeld willen worden. Ook wat dat betreft is het fijn weer ZIN te hebben. Dan kunnen (nieuwe) thema’s en inzichten – zoals nu in dit bericht het geval is – letterlijk gedeeld worden.

  • | | | | | | | | | |

    Alle goeie dingen komen ……..

    DoorTitia Liese

    Alle goeie dingen komen langzaam. ‘En bij mij helemaal’, heb ik in de loop van mijn leven vaak chagrijnig/gekscherend (doorhalen wat niet van toepassing is) gezegd. Afgelopen week mocht ik op Terschelling getuige zijn van de klus die twee geweldige, heel hardwerkende klussers in mijn nieuwe Terschellingse onderkomen aan het klaren zijn. Alle goeie dingen komen langzaam. Maar wel. Een kwestie van vertrouwen (en inzet en vakmanschap, in dit bouw-geval).

    Voor ik naar Terschelling vertrok heb ik mijn nieuwe boek, Gids voor Verlaat Verdriet, naar de vormgeefster kunnen sturen. De eerste keer dat ik dat deed, in december j.l., was het te vroeg. Dat vond ik toen niet, maar de tijd heeft het me geleerd dat het wel zo was. Met de nodige aanpassingen ligt het dus nu, opnieuw, bij de boek-vormgeefster. Er gaat nog even wat tijd overheen, maar de geplande verschijningsdatum van Gids voor Verlaat Verdriet is rond 7 mei 2015. Alle goeie dingen komen langzaam. Ik heb het weer aan den lijve ondervonden.

    Wat mij raakt

    Kort geleden was ik, op uitnodiging van een jarige vriendin, in een heel bijzonder – en heel klein – theatertje in Deventer: het papieren theater. Het papieren theater is het piepkleine theatertje (15 stoelen) van Frits Grimmelikhuizen grimspapierentheater.nl

    We zagen zijn prachtige voorstelling Violet. Violet is onder meer gebaseerd op Liefdeslied van Rainer Maria Rilke. Tip: Bekijk vooral het filmpje Violet op youtube!

    Ik zocht naar dit Liefdesgedicht en kwam al zoekend Rilkes gedicht tegen: Wat mij raakt. Dit gedicht is zo van toepassing op Alle goeie dingen komen langzaam…, dat ik het graag aan je doorgeef.

    Wat mij raakt

    Men moet de dingen
    hun eigen, stille,
    ongestoorde ontwikkeling laten
    die diep van binnen komt
    en die door niets opgejaagd
    of versneld kan worden;
    alles moet rijpen –
    tot de
    geboorte…

    Rijpen als een boom die zijn sap niet stuwt
    en die rustig in de stormen
    van het voorjaar staat
    zonder angst,
    dat er straks geen zomer
    zal komen.
    Die komt er toch!

    Maar hij komt alleen voor geduldige mensen
    die leven
    alsof de eeuwigheid voor hen ligt,
    zo zorgeloos stil en wijds…

    Men moet geduld hebben
    met de onopgeloste zaken in ons hart
    en proberen de vragen zelf lief te hebben, als
    gesloten kamers,
    en als boeken die in een zeer vreemde taal
    geschreven zijn.

    Het komt er op aan alles te leven.
    Als je de vragen leeft,
    dan leef je misschien langzaam maar zeker
    zonder het te merken
    op een goede dag
    het antwoord in.

    Rainer Maria Rilke
    Vertaling: Arie van der Krogt