• | | | | | |

    Hans Rooduijn: De voorloper

    DoorTitia Liese

    Hans Rooduijn: De voorloper

    Het gedurfde leven van mijn vader.

    Levensverhaal

    Levensverhaal van Hans Rooduijn (later: Roduin), 1915-1989, 11 jaar toen hij zijn vader verloor, samengesteld en geschreven door zijn zoon Tom Rooduijn.

    Wanneer Hans Roduin in 1989 vermist raakt in de buurt van het Noord-Italiaanse bergdorp Fanghetto, gaat zijn zoon Tom Rooduijn naar hem op zoek. Na de vondst van zijn lichaam besluit Tom het raadselachtige leven van zijn vader te reconstrueren.
    Als jonge dichter en theoloog weigert Hans in 1939 dienst en zit hij anderhalf jaar vast in Veenhuizen. In de oorlog biedt hij vanuit zijn antiquariaat d’Eendt in Amsterdam hulp aan Joodse onderduikers. Zijn sociëteit Le Canard vormt in de jaren vijftig het centrum van de artistieke voorhoede.

    Gelukkige jeugd

    ‘Gelukkige jeugd (tot mijn twaalfde) schrijft Hans Rooduijn in een autobiografische notitie vele jaren later. Heel veel later initieert hij als dramaturg een toneelstuk naar Kees de Jongen, het boek Kees de jongen geschreven door Theo Thijssen (1879-1943, 11 jaar toen hij zijn vader verloor). Voor een boekje bij het stuk selecteert Hans Rooduijn fragmenten uit geschriften van Theo Thijssen. Zoals over de dood van Thijssens eigen, 27-jarige vader, door tuberculose: ‘Ik weet dat het ontzaglijke veranderingen in ons gezinsleven heeft gebracht: ik zou bijna willen zeggen: het is een catastrofe geweest, die ons, kinderen, in stormachtig tempo tot wezenlijk andere wezens heeft gemaakt.’

    Ook het mooiste boek begint met de kleinste notitie

    ‘Je zou een boek over hem moeten maken‘ raadt journalist Henk Hofland Tom Rooduijn aan. Hofland schenkt hem een klein notitieboek. ‘Ook het mooiste boek begint met de kleinste notitie.’

    Fanghetto

    In 1971 ontdekt Hans Rooduijn het Noord Italiaanse dorp Fanghetto. In de loop van de jaren ontwikkelde zich daar een soort Nederlandse enclave. Over Fanghetto lees je onder anderen meer in het boek Bewaar de zomer van Alma Matthijssen: 1984 –         , 10 jaar toen ze haar vader verloor.

    Lezen

  • | | | |

    Dichtbij – Babette van Drunen

    DoorTitia Liese

    Dichtbij

    Steeds meer mensen – Verlaat Verdriet-ers ook – kiezen ervoor hun boeken uit te geven in eigen beheer. Babette van Drunen stuurde mij haar boek dat ze recent in eigen beheer heeft uitgegeven. Ze verloor haar vader in haar vroege jeugd.

    Babette van Drunen

    In dit indringende en persoonlijke boek neem ik je mee op een reis door rouw, herinnering en geloof. Na het verlies van mijn vader op jonge leeftijd, bleef een ondraaglijk verdriet achter – én een diep verlangen om hem te leren kennen. Maar hoe leer je iemand kennen die er al twintig jaar niet meer is? Door de verhalen van anderen. Hun woorden werden spiegels waarin ik stukje bij beetje mijn vader leerde zien, en mezelf.

    De weinige herinneringen die ik aan hem heb, werden mijn ankerpunten. Eén moment – op zijn schoot, na het avondeten – werd mijn veilige haven. Later begreep ik: dit beeld werd ook de basis van mijn Godsbeeld. In de zoektocht naar mijn vader vond ik de weg terug naar mijn Hemelse Vader.

    Dit boek is een rauw, eerlijk en hoopvol verhaal over verlies en herstel. Over gebrokenheid, heimwee en het zoeken naar een thuis dat niet met mensenhanden gemaakt is. Over hoe verhalen – van mensen én van God – ons helpen onszelf terug te vinden. Het is een uitnodiging om mee te wandelen, te voelen, te reflecteren. En misschien, net als ik, weer thuis te komen.

    Rouw

    Als ik maar kon herinneren hoe je stem klonk
    op de dagen waarop de pijn mij doordrong
    als ik maar kon voelen hoe jouw handen
    op mijn schouders een steun zouden zijn
    op dagen waarop ik mijzelf niet
    wist vast te houden
    de woorden die je mij toe zou fluisteren
    als ik me geen raad wist
    maar jij altijd zou luisteren

    Kennis maken

    Maak kennis met Babette van Drunen op Kenniscentrum Verlaat Verdriet 

    Bestellen

    Dichtbij

     

  • | | | | |

    Marijke van Oosterzee: Vreemde kamers

    DoorTitia Liese

    Boek van Marijke van Oosterzee over identiteit en thuiskomen na vroeg ouderverlies.

    We kennen elkaar al jaren, Marijke en ik. Lang geleden deed Marijke mee aan een Verlaat Verdriet-workshop. Met enige regelmaat verbleef ze in Vierhouten. Nu ze zich daar definitief heeft gevestigd ontmoeten we elkaar vaker. Inmiddels schreef ze haar boek over haar levenservaringen, voor en na het verlies van haar moeder toen ze acht was. Haar boek is verschenen. Ik deel het graag met je.

    Vreemde kamers

    Vreemde kamers gaat over het leven van een meisje van haar derde en haar achttiende. Als achtjarige verliest ze haar moeder, ze verhuist vijf keer naar een ander land, waar ze telkens een nieuwe naam krijgt en later krijgt ze te maken met een vrij harteloze stiefmoeder.

    Toch is het geen treurig boek. Er wordt haar niets verteld, maar ze luistert aan de deuren en bovenaan de trap naar de gesprekken van de volwassenen en komt zo aan snippertjes informatie over wat er gebeurt. Soms bespreekt ze dat met haar oudere zus of een lieve tante. Verder gaat ze naar school, leert ze zwemmen, de nieuwe taal en maakt ze nieuwe vrienden en vriendinnen. 

    Waargebeurde gebeurtenissen

    De auteur heeft de waargebeurde gebeurtenissen voorzien van kleuren en geuren uit haar herinnering en de overgeleverde anekdotes over toen. Het boek is geschreven in de ‘ik-vorm’ en in het hier-en-nu, waardoor het tot leven komt en de gebeurtenissen invoelbaar worden. 

    Commentaren van lezers

    • ‘Hartverscheurend, hartverwarmend.’
    • ‘Ontroering, verwondering en bewondering bij het lezen.’
    • ‘Persoonlijk, maar met genoeg afstand, knap geschreven.’

    Fragment

    De vader na het gesprek met de klassenleraar: “Ik weet niet wat ik hoor. Mijn ingetogen, stille, kleine dochter, die hier thuis rustig zit te borduren en heel gehoorzaam is, dat meisje dat in de klas zit weg te dromen, die gilt op het schoolplein de hele school bij elkaar van onder tot boven. Ik wist niet dat je zo’n stem in je had.” Hij valt stil, vervolgt: “Ik begrijp trouwens wel beter waarom je zo vaak je botten breekt.”

    Interview

    Interview met auteur op RTV-Nunspeet

  • | | | |

    ‘Wat blijft’ – een expositie over worden wie je bent na jong ouderverlies

    DoorTitia Liese

    Kunstenaar Bastiaan van den Berg stuurde mij afgelopen week een bericht over zijn komende expositie in Deventer. Ik geef zijn bericht graag aan je door. Verlaat Verdriet-ers die aanwezig waren bij symposium ZEER herinneren zich mogelijk nog het leren jasje dat Bastiaan daar exposeerde. Een bijzonder leren jasje. Het jasje dat van zijn papa was geweest. Het jasje dat Bastiaan nu zelf graag droeg. Inmiddels zelf vader geworden. Nu was het jasje dat voor hem Papa’s jasje was geweest voor zijn kinderen opnieuw Papa’s jasje.

    Een expositie over worden wie je bent na jong ouderverlies

    Hij was 40, ik was 8. Mijn dochter is 8, ik nu 38. Hij ging dood, ik ben er nog. Opgroeien en rouwen gaat niet tegelijk zeggen ze. Ik had en heb dus nog wel wat op te ruimen. Maar wat raak je kwijt als het echt opgeruimd is? En wanneer weet je wie je bent?

    In de expositie ‘Wat blijft’, maak ik ruimte voor de gevolgen van als kind mijn ouder verliezen. Een expositie over het zoeken naar wie ik ben en wie mijn vader is. Een expositie over ruimte geven aan dat wat er door het verlies nou eenmaal is. We ruimen op, kijken wat blijft.

    Programma

    Twee weken lang mag ik De Ruimte gebruiken in Deventer. Een experimentele plek voor makers die als atelier en expositieruimte wordt gebruikt. ‘Wat blijft’ wil ik graag samen met jou laten ontstaan, daarom is de expositie ook tijdens de opbouw al geopend.

    • 22 juli – 26 juli opbouwen | deze dagen bouw ik de expositie op, we installeren de werken, proberen dingen uit. Welkom om een handje te helpen! Tussen 11-16 uur.
    • 27 juli -3 aug bekijken en bespreken | van 27 juli t/m 3 augustus ben ik dagelijks aanwezig tussen 11-16 uur, zodat je de expositie kan bekijken en als je wilt in gesprek te gaan over de werken.

    Open voor spontaan initiatief

    Ga je ‘aan’ op het thema en vind je het leuk iets te organiseren tijdens deze twee weken? Voel je dan vrij contact op te nemen, lijkt me leuk te kijken wat we samen kunnen doen. Mail mij op bastiaan@injehemd.nl

    Locatie en tijden

    De Ruimte
    Nieuwstraat 38
    Deventer

    • 22 julli – 26 juli OPBOUW | 11-16 u.
    • 27 juli – 3 aug EXPOSITIE | 11 -16 u.

    Wat ga je zien

    Ik maak graag ruimte voor wezenlijke vragen, maar geloof ook erg in het spelen met deze vragen. Het thema voelt misschien groot en zwaar, in uitwerking is er ook genoeg ‘lucht’ naar mijn idee. In de expositie komen eerdere werken terug die ik gemaakt hebt zoals De Tranentent, Alles heeft zijn tijd, DHZ-gender, Iets om op te kauwen e.a.. Daarnaast geeft deze residentie mij de kans om groter nieuw werk uit te testen. O.a. mijn potgrond en adoptiebureau Lost Boys zien er voor het eerst het levenslicht. Voor een impressie van de werken die er te zien zullen zijn, klik hieronder onder de afbeeldingen.