Afgelopen week kreeg ik zo’n mooi bij Verlaat Verdriet en psycho-biografisch werk passend gedicht van Esther Jansma toegezonden. Ik geef het graag aan je door.
Archeologie
Weer aan het licht gekomen
Lijkt ieder verleden
Op de grond waarin het lag
De dichter die ik zijn wil
De voddenman, verzamelaar van
Resten, momenten, barsten
In dingen, brailleschrift
Ontcijfert uitdrukkingen
Van steeds datzelfde gedicht
Uit: Altijd vandaag
Esther Jansma
7 jaar toen ze haar vader verloor
Wanneer ik het woord Toekomst uitspreek,
vertrekt de eerste lettergreep al naar het verleden.Wanneer ik het woord Stilte uitspreek,
vernietig ik haar.Wanneer ik het woord Niets uitspreek,
schep ik iets dat in geen enkel niet-bestaan past.Wislawa Szymborska, 1923-2012, 13 jaar toen ze haar vader verloor
Mijn hoop heet tesjoewa de ommekeer
haar moeder heet berouw en zij huilt
om wat zij heeft aangericht
ze keert zich en loopt
langzaam, voetje voor voetje
de andere kant op.Ze zegt klein niet nog groter
ze zegt langzaam niet nog sneller
ze zegt zacht niet met geweld
ze produceert niet ze geneest
ze plundert niet ze balanceert
haar moeder heet berouw en zij huilt.Mijn hoop heet tesjoewa
de ommekeer
en mijn moeders zeggen
er bestaat geen dag en geen uur
voor niemand ter wereld
waarop ommekeer niet mogelijk is.Dorothee Sölle
Gedicht geplaatst met toestemming van de uitgever: Ten Have
Ik vond cassettebandjes in een doos op zolder
en wilde weten of er nog iets moois op stond.
Toen hoorde ik ineens de stem van mijn vader,
alsof de woorden kwamen uit zijn mond.Hij zong een liedje over edelweiss en alpen;
ik denk dat hij het zomaar zelf verzonnen heeft.
Ik zat verstard en luisterde geschrokken
omdat mijn vader al sinds jaren niet meer leeft.Tot nu toe had ik enkel maar een boek met foto’s
en ook een envelop waarop zijn handschrift staat.
Ik ben verbaasd dat een cassette heeft onthouden
dat hij ademhaalde, zong en heeft gepraat.Zijn stem was het eerste dat ik ben vergeten
en toch herken ik hem bij elk gezongen woord.
Het valt me op dat hij een heel klein beetje sliste.
Toch gek, dat heb ik toen hij leefde nooit gehoord.
Ted van Lieshout
Met toestemming van de auteur geplaatst
Uit: Hou van mij, Leopold 2009