• | | | | | | | | | |

    Verlaat Verdriet-informatieavond in Bergum

    Gat in m’n ziel

    Op woensdagavond 15 februari 2017 verzorgen Titia Liese en Diederika Tasma een Verlaat Verdriet-informatieavond in Bergum (Friesland).

    Verlaat Verdriet

    Ruim een miljoen volwassen Nederlanders verloor als kind – op een leeftijd jonger dan 20 jaar – een ouder door overlijden. De impact van dit vroege, onomkeerbare verlies wordt in veel gevallen niet, of onvoldoende,  onderkend. De gevolgen op de langere termijn uiten zich onder meer in angst- en paniekaanvallen, moeite intieme relaties aan te gaan, twijfel aan bestaansrecht, controle, stressgevoeligheid en gezondheidsproblemen.

    Inhoud van de avond

    In de informatie-avond Gat in m’n ziel in Bergum geeft Titia Liese informatie over de problematiek die speelt bij veel volwassenen die in hun jeugd een ouder verloren door overlijden.
    Diederika Tasma neemt je mee in de mogelijkheden die Wingwave je biedt om stressvolle situaties uit je verleden aan te pakken met Wingwave.

    Doelgroep

    Deze informatieavond is bestemd voor ieder die geïnteresseerd is in de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder. Dus zowel voor Verlaat Verdriet-ers, als voor professionals, familieleden en anderszins belangstellenden.

    Titia Liese

    Titia Liese ontwikkelde in de afgelopen decennia, vanuit ervaring, haar veelzijdige kennis op het gebied van Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet. Ze is tevens auteur van Gids voor Verlaat Verdriet, Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek en Teruggaan, om verder te kunnen.

    Diederika Tasma

    Diederika Tasma, Friezin van oorsprong en regelmatig in Nederland op werkbezoek, heeft haar eigen praktijk Tasma Life Balance in Bern (Zwitserland). In TLB werkt ze onder meer als Wingwave-specialist. Diederika is tevens Verlaat Verdriet-er.

    Aanmelden

    In verband met de beschikbare ruimte is het raadzaam tevoren aan te melden voor deze informatieavond bergum@verlaatverdriet.nu

    Plaats

    De Stryp
    Bulthuissingel 7
    Bergum

    Tijd

    19.30 – ± 22 uur

    Kosten

    Deze avond is gratis toegankelijk

    Let op!

    • Deze informatieavond is geen gebruikelijke Gat in m’n ziel-lezing, maar een combinatie van inhoudelijke informatie over Verlaat Verdriet door Titia Liese en informatie over de werking van Wingwave door Diederika Tasma.
    • Op 15 februari 2017 was oorspronkelijk een Verlaat Verdriet-lezing gepland in Leeuwarden. De lezing in Leeuwarden wordt verschoven naar een nog onbekende datum. Neem contact op met Titia Liese als je meer wilt weten. 
  • | | | | | | | |

    Het grote ontbreken

    ‘Het grote ontbreken’ noemt Jo het vanochtend.
    Jo en ik kennen elkaar al jaren. Lang geleden deed ze mee aan een basisworkshop. We hebben altijd contact gehouden.
    Jo verloor als baby haar moeder.
    Voor haar is het altijd moeilijk geweest contact te leggen op momenten dat ze het moeilijk heeft.
    Ze is al haar leven lang gewend haar eigen gang te gaan. ‘Ik vergeet gewoon te zeggen wat ik ga doen. Waar ik ben.’ zegt ze daar zelf over.

    Als ze het moeilijk heeft trekt ze zich terug.
    En krijgt het nog moeilijker.
    Zeker in de herfst- en wintertijd. Als de winterdepressie waar ze gevoelig voor is (geweest!!!) weer op de loer ligt.

    Afgewezen

    Een aantal weken geleden werd Jo afgewezen bij een solliciatie voor een baan die ze graag wilde hebben.
    Zelf was ik de degene die contact legde. Via de App. Via de telefoon. En nog een keer. En nog een keer.
    Geen reactie.
    Ik begon me zorgen te maken. Maar dacht na verloop van tijd wel: het is nu aan jou om contact te leggen.

    Het grote ontbreken

    Vanacht logeerde Jo bij mij.
    Vanochtend stonden we nog even te praten.
    Ik vertelde Jo dat ik me zorgen had gemaakt. ‘Waarom bel je niet even?’ vraag ik haar.
    Ze lacht wat en zegt: ‘Ach ja: het grote ontbreken.

    Bodem

    ‘Het was niet leuk,’ gaat ze verder. ‘Maar weet je: ik heb gevoeld dat ik bodem heb. En dat is wel heel bijzonder.’ 

  • | | | | | | | | |

    De achterkant van veerkracht

     

     

     

     

     

     

    Wat denk jij bij het woord VEERKRACHT?
    Welke associaties roept dat woord bij jou op?

    Zelf betrapte ik me erop dat het woord veerkracht bij mij toch vooral associaties oproept met kracht.
    Met sterk zijn.
    Met jezelf redden.
    Met overleven, dus eigenlijk.

    Veerkracht

    Veerkracht is een woord dat hevig in de mode lijkt te zijn.
    Maar wat is veerkracht nu eigenlijk?
    Niet alleen maar sterk zijn, toch?

    De achterkant van veerkracht

    Er is een achterkant aan veerkracht, realiseerde ik me.
    De achterkant van veerkracht is je kwestbaarheid durven ervaren.
    Je kwetsbaarheid onder ogen durven zien.
    Je kwestbaarheid durven laten zien.

    Je hulpeloosheid durven ervaren.
    Je machteloosheid durven ervaren.
    Je durven realiseren dat je als Verlaat Verdriet-er slachtoffer bent (geweest) van omstandigheden waar je geen invloed op had.

    Onder die kwetsbaarheid ligt je kracht.
    Je veerkracht.
    Veerkracht die uit jezelf komt.
    Je werkelijke kracht.
    Veerkracht uit leven.

  • | | | | | | | | |

    Ruptuur Herstel Programma

     

     

     

     

     

     

    …………..waarin wij ons één voelden in ons verlangen de Waarheid te dienen door de Rede en de mensheid door de Liefde

    Zelf was ik er niet bij als kind, bij de crematie van mijn moeder. Zelf heb ik de woorden die ‘oom’ Gerard toen sprak niet uit horen spreken. Maar ik wist dat ze er nog waren, deze woorden. Dat ze ergens in een kast in mijn huis moesten liggen. Maar ik bleef uit de buurt van de woorden. Lezen kon ik ze niet.
    Liefde: dat ging over mijn moeder. Niet over mij. Zeker niet in de tijd dat mijn eigen Verlaat Verdriet nog onaanraakbaar was.
    Te groot. Te veel. Te pijnlijk.
    Teveel boosheid in mij. Teveel eenzamheid. Teveel verdriet. Teveel angst. Teveel wrok. 

    Mijn eigen Verlaat Verdriet-proces

    Mijn eigen Verlaat Verdriet-proces hielp me.
    Langzaam, maar zeker ontdooiden mijn bevroren gevoelens.
    Langzaam, maar zeker kroop ik uit mijn ‘veilige’ schulp.
    Langzaam, maar zeker durfde ik me meer en meer aan de wereld te vertonen.
    Langzaam, maar zeker begon ik weer een verbinding met mijn moeder te voelen.
    De verbinding met mijn moeder, die ik totaal was kwijtgeraakt.

    Mijn Verlaat Verdriet-werk

    Ook door mijn Verlaat Verdriet-werk kon ik mij steeds meer verbinden met Liefde. Liefde die ik ook had. Liefde die ik (misschien?) van mijn moeder had geëerfd.
    Mijn Liefde had weer een doel.
    Mijn Liefde kon weer gaan stromen.

    De langste weg

    ‘De langste weg die je kunt afleggen is de weg van je hoofd naar je hart’ hoor je wel eens zeggen.
    Er is nog een lange weg. Namelijk de weg naar dat wat eigenlijk heel voor de hand liggend is.
    Vanochtend in alle vroegte kwam ik aan het einde van zo’n lange weg. Ik zag de titel van mijn werk voor de toekomst: het ontwikkelen en in de wereld zetten van het Ruptuur Herstel Programma.

    Ruptuur Herstel Programma

    Op z’n Nederlands: RHP.
    Aan het werk ermee!