• | | | | | | | | |

    Ruptuur Herstel Programma

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    …………..waarin wij ons één voelden in ons verlangen de Waarheid te dienen door de Rede en de mensheid door de Liefde

    Zelf was ik er niet bij als kind, bij de crematie van mijn moeder. Zelf heb ik de woorden die ‘oom’ Gerard toen sprak niet uit horen spreken. Maar ik wist dat ze er nog waren, deze woorden. Dat ze ergens in een kast in mijn huis moesten liggen. Maar ik bleef uit de buurt van de woorden. Lezen kon ik ze niet.
    Liefde: dat ging over mijn moeder. Niet over mij. Zeker niet in de tijd dat mijn eigen Verlaat Verdriet nog onaanraakbaar was.
    Te groot. Te veel. Te pijnlijk.
    Teveel boosheid in mij. Teveel eenzamheid. Teveel verdriet. Teveel angst. Teveel wrok. 

    Mijn eigen Verlaat Verdriet-proces

    Mijn eigen Verlaat Verdriet-proces hielp me.
    Langzaam, maar zeker ontdooiden mijn bevroren gevoelens.
    Langzaam, maar zeker kroop ik uit mijn ‘veilige’ schulp.
    Langzaam, maar zeker durfde ik me meer en meer aan de wereld te vertonen.
    Langzaam, maar zeker begon ik weer een verbinding met mijn moeder te voelen.
    De verbinding met mijn moeder, die ik totaal was kwijtgeraakt.

    Mijn Verlaat Verdriet-werk

    Ook door mijn Verlaat Verdriet-werk kon ik mij steeds meer verbinden met Liefde. Liefde die ik ook had. Liefde die ik (misschien?) van mijn moeder had geëerfd.
    Mijn Liefde had weer een doel.
    Mijn Liefde kon weer gaan stromen.

    De langste weg

    ‘De langste weg die je kunt afleggen is de weg van je hoofd naar je hart’ hoor je wel eens zeggen.
    Er is nog een lange weg. Namelijk de weg naar dat wat eigenlijk heel voor de hand liggend is.
    Vanochtend in alle vroegte kwam ik aan het einde van zo’n lange weg. Ik zag de titel van mijn werk voor de toekomst: het ontwikkelen en in de wereld zetten van het Ruptuur Herstel Programma.

    Ruptuur Herstel Programma

    Op z’n Nederlands: RHP.
    Aan het werk ermee!

  • | | | | | | | | | | | | |

    Houd me vast

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

    Vorige week kreeg ik het boek Houd me vast, van Bijou Cloin. Bijou [welkom in de familie, Bijou!] is psycholoog. Contextueel therapeut, opgeleid in EFT.
    Bijou werkte een paar dagen bij mij met haar Levenspanorama, onderdeel van de biografische cursus Heel je leven.

    Houd me vast

    Houd me vast is geschreven door dr. Sue Johnson, ontwikkelaar van EFT – Emotionally Focused Therapy.
    Recensie over Houd me vast:  We zijn allemaal op zoek naar liefde, steun en verbondenheid, maar soms hebben we daar een beetje hulp bij nodig. Die hulp komt van dr. Sue Johnson, ontwikkelaar van Emotionally Focused Couple Therapy. In Houd me vast maakt Sue Johnson de lezer deelgenoot van haar baanbrekende en buitengewoon succesvolle programma voor het creëren van hechte en veilige relaties.

    Bindingsangst, verlatingsangst, verliesangst

    Inmiddels ben ik halverwege in het boek.
    Steeds opnieuw voel ik de bevestiging van de levenslange invloed van het vroege, onomkeerbare, verlies van een ouder.
    Als het over complicaties in relaties gaat, zoeken we vaak naar bindingsangst en verlatingsangst. We proberen de complicaties dan op te lossen met communicatieve vaardigheden.
    Klopt niet, schrijft Sue Johnson over deze oplossing. Het gaat niet om communicatieve vaardigheden. Het gaat om thema’s uit hechting.
    Het gaat om het verlangen naar liefde.
    Naar steun.
    Naar verbondenheid. 

    LEVENS-grote thema’s

    Al lezend voel ik ook steeds weer de bevestiging van mijn gevoel dat onder bindingsangst en verlatingsangst bij Verlaat Verdriet-ers altijd verliesangst zit.
    En dat verliesangst zich in al je levensgebieden manifesteert – dus ook in relaties.
    LEVENS-grote thema’s in een tijd waarin zoveel kinderen van gescheiden ouders de noodzakelijke veiligheid moeten ontberen die ze nodig hebben om uit te kunnen groeien tot evenwichtige volwassenen.
    LEVENS-grote thema’s voor Verlaat Verdriet-ers, voor wie het onomkeerbare verlies van hun ouder(s) niet alleen een ruptuur veroorzaakte in hun dagelijkse bestaan, maar ook in hun ziel.

    Angst en liefde

    Angst en liefde in relaties.
    Door middel van verhalen uit haar praktijk, gesprekstechnieken, oefeningen en verhelderend advies biedt Sue Johnson je inzicht en hulp bij je onderzoek naar jouw eigen relaties.
    Naar angsten die in jou leven.
    Die leven in je partner.
    In je medemensen.
    En naar liefde die in jou leeft.
    In je partner.
    In je medemensen.

    Lees meer

    Lees meer over LIEFDE en ANGST bij Verlaat Verdriet in Gids voor Verlaat Verdriet van Titia Liese

  • | | | | | | | | | |

    Klaagmuur

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Je kent dat vast ook wel: je bent in gesprek met iemand, en die iemand zegt iets over wat jij een tijd geleden hebt gezegd. Ineens komt dat wat jij hebt gezegd in een ander daglicht te staan. Niet zo’n fijn daglicht, meestal. Wat de ander zegt raakt je pijnlijk.

    Mij overkwam dat (weer eens) afgelopen zondag in een telefoongesprek met een vriendin.
    ‘Hoe gaat het met je?’ vroeg ze me.
    ‘Met mij gaat het goed.’ antwoordde ik meteen.
    ‘Vorige keer klaagde je nog over je gezondheid’.
    ‘Klaagde ik over m’n gezondheid? Daar weet ik niks meer van.’
    Ik probeer terug te halen wat ik indertijd heb gezegd en kan niet anders dan bedenken dat ik iets heb gezegd over iets in mijn gezondheid dat niet helemaal lekker liep.
    Dat was geen klagen. Dat was iets zeggen over een feit dat ik constateerde. Een feit dat op dat moment niet helemaal positief was.
    Maar klagen: nee, zo heb ik dat zelf helemaal niet gevoeld.

    Klaagmuur

    Wat is de Klaagmuur dan toch een goed idee. Een plek waar je een briefje in kunt stoppen waarop je iets hebt geschreven wat op dat moment niet helemaal lekker loopt. Niet helemaal lekker voelt.
    Zo kan het van je hart.
    Het lucht je op.
    Je creëert ruimte voor nieuwe ideëen.
    Voor andere gevoelens.
    Je bent het kwijt, en niemand draagt je na wat je kwijt wilde.
    Noem het klagen.
    Of verwerken.
    Of gewoon: loslaten.

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Uitreiken

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Als Verlaat Verdriet-er kun je je soms zo afgesloten voelen. Zo onbegrepen.
    Een buitenstaander. Geen deelnemer.
    Hoe meer je je onbegrepen voelt, hoe meer je de verbinding met ‘buiten’ verbreekt.
    Hoe minder je je in staat voelt om uit te reiken.
    Hoe meer je je in jezelf terugtrekt.
    Hoe meer je in je innerlijke eenzaamheid terecht komt.
    Uitreiken wordt steeds moeilijker voor je.

    Machteloosheid

    Gevoelens van machteloosheid lijken weer bezit van je te nemen.
    Je voelt je steeds kleiner worden.
    ‘Ik kan het niet.’
    ‘Het lukt me niet.’
    ‘Ik ben nu eenmaal zo.’

    In beweging komen

    Voor Verlaat Verdriet-ers – dus ook voor jou – is het belangrijk om in beweging te komen. Ook kleine stapjes doen hun werk!

    Uitreiken

    Stap voor stap leren om uit te reiken. Hoe moeilijk uitreiken ook is als je nog steeds in de ‘overlevenstand’ staat.
    Naar buiten gaan.
    Het leven  (opnieuw) verkennen.

    Ontmoeten

    Het helpt je in je proces enorm (kleine) stappen te zetten door ervaringsgenoten te ontmoeten.
    In beweging te komen.
    Uit te reiken

    Delen

    Delen helpt onmiddeliijk.
    Verlaat Verdriet-symposium ZEER op 13 mei 2017 biedt ook jou een unieke mogelijkheid ervaringsgenoten te ontmoeten.
    Te delen met mensen met overeenkomende ervaringen.
    Thuiskomen!