• | | |

    Opname podcast over Verlaat Verdriet

    Podcast

    ‘Titia, wil je mee werken aan een podcast over Verlaat Verdriet?’ Aan de telefoon een Verlaat Verdriet-er die twee jaar geleden bij mij de workshop heeft gedaan. Een jonge vrouw. Vijf jaar toen ze haar vader verloor.

    ‘Jouw werk moet veel meer aandacht krijgen.’ herhaalt ze tijdens en na de workshop.
    In de jaren voorafgaand aan de workshop liep ze helemaal vast. Meldde zich bij de GGZ. Was een aantal jaren onder behandeling bij de GGZ. Kreeg diverse diagnoses. Niemand die ooit aandacht besteedde aan het vroege verlies van haar vader. Niemand die er ooit naar vroeg. Jarenlang liep ze met haar ziel onder de arm bij de GGZ. Kwam geen stap verder. Tot ze op het web Verlaat Verdriet ontdekte. Er ging een wereld voor haar open. ‘Dit gaat over mij! Dit gaat helemaal over mij.’

    Verlaat Verdriet-workshop

    Ze meldde zich aan voor de Verlaat Verdriet-workshop. Eén grote opluchting. Herkenning. Eindelijk. Erkenning. Eindelijk. Na de workshop maakte ze aan afspraak met de psychologe/hoofdbehandelaar. Vertelde vol enthousiasme over de workshop. Over wat ze had ervaren. Over wat we samen deden. ‘Het hoort bij jouw diagnose om op deze manier aandacht te vragen voor jouw problemen’ stelde de psychologe vast. Einde gesprek.

    Interview

    ‘Ik vind dat jouw werk veel meer bekendheid moet krijgen’ herhaalde ze. ‘Ik ga daar graag het mijne aan doen.’ Enkele weken geleden belde ze me op. ‘Een vriendin van me wil aandacht besteden aan Verlaat Verdriet door middel van het maken van podcasts. Ze wil zowel jou interviewen als mij. Doe je mee?’ ‘Vanzelfsprekend doe ik mee. Wanneer komen jullie naar me toe?’

    Komende woensdag 17 mei 2023 is het zover. Dan gaan we samen met de podcast aan het werk. Je hoort er vast en zeker binnenkort meer over. Maar dit wil ik je graag alvast laten weten.

  • | | |

    Catharina Janssen, Verlaat Verdriet-er

    Recent ontmoette ik in mijn huis na jaren Catharina Janssen om weer eens bij te praten. Een mooi en waardevol gesprek. Onder meer over het aanbod dat Catharina tegenwoordig heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Op mijn uitnodiging schreef Catharina twee blogs over haar eigen ervaringen, en over het aanbod dat ze heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Ik geef de beide blogs graag aan je door.

    Catharina Janssen

    Ik wil me graag even aan je voorstellen: ik ben Catharina Janssen, 58 jaar en Verlaat-Verdrieter. Een poosje geleden was ik bij Titia om te praten over een eventuele samenwerking. Ik ken Titia van haar jaartraining ‘De kunst van verbinden’. Ik wil nu graag mensen met jong ouderverlies helpen bij hun verlate rouwproces, en daar meer zichtbaarheid aan geven.

    Mijn verhaal

    Op mijn twaalfde overleed mijn moeder door zelfdoding. Ik ben de oudste van drie kinderen en ben toen vooral gaan zorgen dat ons gezin ‘bij elkaar bleef’. Ging me aanpassen, presteerde goed op school en nam veel verantwoordelijkheid. Ik weet ook nog dat ik heel bewust dacht: ‘Ik wil niet zielig gevonden worden’ door mensen in het kleine Noord-Limburgse dorp waar ik vandaan kom. Dus flink zijn en laten zien dat ik het echt wel kan.…(nog steeds heb ik de neiging om me uit te sloven, heel vermoeiend).

    Vraag aan mijzelf

    Zo rond mijn vijfentwintigste heb ik mezelf de vraag gesteld: wat heeft het overlijden van mijn moeder met mij gedaan? Ik had geen idee. Voelde wel dat ik een muurtje om me heen had gezet en dat ik het moeilijk vond mijn kwetsbaarheid te laten zien. Ik besloot een training intuïtieve ontwikkeling te gaan doen met als doel: ‘trouw te zijn en blijven aan mezelf’. Dat was een goede keus, waar ik nog steeds de vruchten van pluk. Ik geef er nu zelfs les in.

    Getroost door herkenning

    Ik loop mijn hele leven te strugglen. Van buitenaf zien mensen het vaak niet aan me, maar binnenin heb ik veel  ’triggers’ te overwinnen. Nu ik onlangs de website over Verlaat Verdriet weer las, voelde ik me blij en getroost door de herkenning. Ook het gegeven dat het verlaat rouwproces niet een lineair, maar een circulair proces is, maakte dat ik mezelf niet meer op de kop hoefde te zitten met de ondermijnende gedachte: ‘wanneer ben ik hier nou eens klaar mee?’. Het verdriet en het rouwproces mogen iedere keer weer terugkomen. En gevoeld worden. Ze mogen er zijn.

    Mijn missie

    Mijn missie is: ‘Een moeder voor mezelf zijn’.
    Mezelf niet op de kop zitten, perfectionisme laten varen, voelen wat er is en doen waar ik blij van word. Gewoon (!) omdat ik het waard ben. Het lukt me lang niet altijd, maar steeds vaker wél. Iedere keer weer een uitnodiging om in genegenheid te gaan.

    Persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling

    Twee keer in mijn leven heb ik mijn baan opgezegd om te ontdekken wat ik écht wil. Daaruit is mijn ontwikkelatelier voor inzicht en intuïtie ontstaan, met de naam InzichtPresent. Ik geef les in persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling, ik doe inzichtswandelingen met cliënten en ik faciliteer workshops SoulCollage®.

    Over SoulCollage®

    In mijn volgende blog wil ik je graag meer vertellen over deze zachte maar krachtige methode, die mij helpt verder te komen en mij te helen. Jou ook?
    Ik hoop dat ik je interesse hebt gewekt. Graag tot lezens!

    Hartelijke groet, Catharina

    Lees meer

    www.inzichtpresent.nl

  • | | |

    Catharina Janssen, Verlaat Verdriet-er

    Recent ontmoette ik in mijn huis na jaren Catharina Janssen om weer eens bij te praten. Een mooi en waardevol gesprek. Onder meer over het aanbod dat Catharina tegenwoordig heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Op mijn uitnodiging schreef Catharina twee blogs over haar eigen ervaringen, en over het aanbod dat ze heeft voor Verlaat Verdriet-ers. Ik geef de beide blogs graag aan je door.

    Catharina Janssen

    Ik wil me graag even aan je voorstellen: ik ben Catharina Janssen, 58 jaar en Verlaat-Verdrieter. Een poosje geleden was ik bij Titia om te praten over een eventuele samenwerking. Ik ken Titia van haar jaartraining ‘De kunst van verbinden’. Ik wil nu graag mensen met jong ouderverlies helpen bij hun verlate rouwproces, en daar meer zichtbaarheid aan geven.

    Mijn verhaal

    Op mijn twaalfde overleed mijn moeder door zelfdoding. Ik ben de oudste van drie kinderen en ben toen vooral gaan zorgen dat ons gezin ‘bij elkaar bleef’. Ging me aanpassen, presteerde goed op school en nam veel verantwoordelijkheid. Ik weet ook nog dat ik heel bewust dacht: ‘Ik wil niet zielig gevonden worden’ door mensen in het kleine Noord-Limburgse dorp waar ik vandaan kom. Dus flink zijn en laten zien dat ik het echt wel kan.…(nog steeds heb ik de neiging om me uit te sloven, heel vermoeiend).

    Vraag aan mijzelf

    Zo rond mijn vijfentwintigste heb ik mezelf de vraag gesteld: wat heeft het overlijden van mijn moeder met mij gedaan? Ik had geen idee. Voelde wel dat ik een muurtje om me heen had gezet en dat ik het moeilijk vond mijn kwetsbaarheid te laten zien. Ik besloot een training intuïtieve ontwikkeling te gaan doen met als doel: ‘trouw te zijn en blijven aan mezelf’. Dat was een goede keus, waar ik nog steeds de vruchten van pluk. Ik geef er nu zelfs les in.

    Getroost door herkenning

    Ik loop mijn hele leven te strugglen. Van buitenaf zien mensen het vaak niet aan me, maar binnenin heb ik veel  ’triggers’ te overwinnen. Nu ik onlangs de website over Verlaat Verdriet weer las, voelde ik me blij en getroost door de herkenning. Ook het gegeven dat het verlaat rouwproces niet een lineair, maar een circulair proces is, maakte dat ik mezelf niet meer op de kop hoefde te zitten met de ondermijnende gedachte: ‘wanneer ben ik hier nou eens klaar mee?’. Het verdriet en het rouwproces mogen iedere keer weer terugkomen. En gevoeld worden. Ze mogen er zijn.

    Mijn missie

    Mijn missie is: ‘Een moeder voor mezelf zijn’.
    Mezelf niet op de kop zitten, perfectionisme laten varen, voelen wat er is en doen waar ik blij van word. Gewoon (!) omdat ik het waard ben. Het lukt me lang niet altijd, maar steeds vaker wél. Iedere keer weer een uitnodiging om in genegenheid te gaan.

    Persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling

    Twee keer in mijn leven heb ik mijn baan opgezegd om te ontdekken wat ik écht wil. Daaruit is mijn ontwikkelatelier voor inzicht en intuïtie ontstaan, met de naam InzichtPresent. Ik geef les in persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling, ik doe inzichtswandelingen met cliënten en ik faciliteer workshops SoulCollage®.

    Over SoulCollage®

    In mijn volgende blog wil ik je graag meer vertellen over deze zachte maar krachtige methode, die mij helpt verder te komen en mij te helen. Jou ook?
    Ik hoop dat ik je interesse hebt gewekt. Graag tot lezens!

    Hartelijke groet, Catharina

    Lees meer

    www.inzichtpresent.nl

  • | | |

    Jong ouderverlies: voorbeelden van complicerende factoren

    Verlaat Verdriet-ers tellen meestal vanaf de datum waarop hun ouder stierf. Op die dag veranderde hun leven. Voorgoed. Ze vergeten nog wel eens dat voorafgaand aan het overlijden van hun ouder gebeurtenissen kunnen hebben plaatsgevonden die van – grote! –  invloed zijn op wat er voor, tijdens en na het overlijden van je ouder met je gebeurt. Dat kunnen complicerende gebeurtenissen zijn uit je eigen leven, vanaf je geboorte tot het moment waarop je ouder overleed. Dat kunnen ook trauma’s zijn uit het leven van je ouders. Van je grootouders. Van je voorouders.
    In deze blog deel ik een aantal van deze ervaringen uit mijn Verlaat Verdriet-praktijk.

    Voorbeelden

    Ziekbed

    Je ouder is langdurig ziek geweest. Eigenlijk heb je niet anders meegemaakt. Totdat je ouder overleed heb je op moeten groeien in een huis waarin ziekte, verval en dood altijd aanwezig waren. De ouder die bedoeld was om voor jou te zorgen werd steeds meer zorgafhankelijk. Aanpassen was voor jou dagelijkse kost. De dood van je ouder heeft een enorm gat geslagen in je bestaan. Tegelijkertijd waren er gevoelens van opluchting.

    Geboortetrauma

    Jouw geboorte is een traumatische ervaring geweest. Zowel voor jou, als voor je moeder. Als gevolg daarvan is er iets misgegaan in de wederzijdse hechting. Zowel bij jou, als bij je moeder. Er is altijd een een kloof geweest tussen jullie, die jullie niet hebben kunnen overbruggen. Dan, nog voor je 10e jaar, overlijdt je vader door een noodlottig ongeval. Vanaf nu ontbreekt de ouder aan wie jij je gevoel van veiligheid ontleent.

    Wees geworden

    Jouw moeder verloor in haar jeugd haar beide ouders door overlijden. Haar ontwrichte jeugd bezorgde haar vervolg-trauma op vervolg-trauma. Dan ontmoet ze de man die jouw vader zal worden. Bij hem voelt ze zich veilig. Geborgen. Ze bloeit op. Dan overlijdt je vader plotseling. Niet alleen jij verloor voor je 10e je vader. Ook het leven van je moeder stort op dat moment in. Voorgoed. De automatische piloot in haar zorgt voor je. Emotioneel is ze nooit meer beschikbaar voor jou.

    Verlies van status

    Het werk van je vader is zijn lust en zijn leven. Ook uiterlijk draagt hij de kenmerken van zijn status. Zijn werk brengt met zich mee dat hij vaak langdurig afwezig is. Je ouders besluiten dat je vader werk zoekt dichter bij huis, bij het gezin dat ze willen stichten. De arbeidsmarkt is slecht. Hij moet genoegen nemen met een baan zonder status. Het werk past hem slecht. Hij sluit zich in zichzelf op. Wordt eenzelvig. Drinkt steeds meer. Steeds vaker komen uitbarstingen voor. De situatie wordt steeds meer onveilig. Jij en je moeder beschermen elkaar. Dan overlijdt je vader na een kort ziekbed.

    Fout in de oorlog

    Als peuter verlies je plotseling je moeder. Binnen een jaar heeft je vader een nieuwe vrouw. En jij een nieuwe moeder. De situatie is zoals hij is. Zo is jouw jeugd. Totdat je je, naarmate je ouder wordt, ervan bewust wordt dat je niet met je vader over gevoelens kunt praten. Ieder gesprek over gevoel kapt hij af. Botweg. Hoe meer jij het probeert, hoe meer hij de deur dichtsmijt. In je verlate rouwproces ga je op zoek naar familiebanden. Dan ontdek je dat je vader kind is geweest van ouders die fout zijn geweest in de oorlog.