• | |

    Verlaat Verdriet-ers en seksualiteit

    DoorTitia Liese

    Ervaringswerk – en ervarings-onderzoek – heeft ook z’n beperkingen. Zoals bijvoorbeeld blinde vlekken. ‘Je hebt zo weinig geschreven over seksualiteit.’ Bert Pekelder wees me er op in de tijd dat hij werkte aan de vertaling van mijn boek Gat in je ziel in het Duits: Ein Loch in meiner Seele.
    Ik was me er (enigszins) van bewust. Maar seksualiteit is nooit een hoofdthema in mijn leven geweest. Seksualiteit is/was er. Niks mis mee. Wat mij betreft niet speciaal een gebied voor onderzoek.
    Toch ben ik me ervan bewust dat seksualiteit voor veel Verlaat Verdriet-ers wel degelijk speelt. En wel degelijk een groot onderwerp kan zijn.

    Bijvoorbeeld in je jeugd

    • In wie kon je na het overlijden van je ouder(s) voldoende vertrouwen hebben om je vragen te stellen rond seksualiteit? Rond jouw eigen seksualiteit?
    • Liefkozingen – en seks – van je ouder met een nieuwe partner??
    • Met wie kon je je zoektocht naar jouw seksuele voorkeur delen?
    • Wie was er voor jou toen het tijd was geworden om uit de kast te komen? Met wie kon je daarover delen? Hoe geef je vorm aan jouw vraag/vragen hoe je overleden ouder gereageerd zou hebben op jouw homoseksualiteit? Zou je ouder je hebben afgewezen? Je geaccepteerd hebben?

    Bijvoorbeeld als volwassene

    • Hoe kwam de keuze voor jouw partner tot stand? Wilde je voor alles weg uit je ouderlijk huis? Was je – diep van binnen – blij dat er tenminste iemand was die jou wilde hebben?
    • Wat betekenen
      • Afstand? Nabijheid? Intimiteit? Bindingsangst? Verlatingsangst?
      • Verliesangst? In de relatie met je partner?
      • Grenzen stellen?
      • Trouw? Ontrouw?
      • Je plek in kunnen nemen? Geen plek in kunnen nemen?
      • Een kinderwens? Geen kinderwens? Als Verlaat Verdriet-er en man-zijn? Als Verlaat Verdriet-er en vrouw-zijn? Voor de partner van een Verlaat Verdriet-er?
      • Geen relatie vast kunnen houden?
      • Alleenstaand zijn?
    • Hoe gaat je partner om met jou en jouw (bovengenoemde) thema’s?

    Uitnodiging

    • Ben je Verlaat Verdriet-er en heb je onderzoek gedaan naar seksualiteit bij volwassenen die in hun jeugd een ouder hebben verloren door overlijden?
    • Ben je Verlaat Verdriet-er en doe je onderzoek naar seksualiteit bij volwassenen die in hun jeugd een ouder hebben verloren door overlijden?
      Neem acontact op 

    Meer lezen

  • | |

    Kennis uit ervaring is belangrijk!

    DoorTitia Liese

    Boeken zijn er over volgeschreven. Hoe om te gaan met kinderen en rouw. Boekenvol van goedbedoelende professionals. Van wetenschappers. Allemaal doen ze hun duit in weer een zakje. En nog een zakje. Allemaal willen ze graag kinderen helpen. Willen zo graag voorkomen dat kinderen ‘er later last van krijgen’. Baseren hun kennis op theorie. Op wetenschap. Statistieken. Op veronderstellingen: als je er als kind maar over had kunnen praten, dan had je vast nu niet een probleem gehad (nota bene: ook Verlaat Verdriet-ers denken dat zelf!) Als je maar een leuke buurvrouw had gehad, dan had je nu geen probleem gehad.

    Advies hier, advies daar

    Adviezen zat voor overgebleven ouders van kinderen die een ouder verliezen door overlijden. Makkelijk gedaan, adviezen geven vanaf je bureau. De ene ‘deskunige-uit- theorie’ praat de andere ‘deskundige-uit-theorie’ na. Wie vraagt zich nog af waar het verlies van een ouder voor een kind in de praktijk om gaat? Wat dat onomkeerbare, levensveranderende verlies in werkelijkheid teweeg brengt?
    Adviezen zat. Maar doe het na het verlies van je partner – als moeder/vader – in de praktijk maar eens allemaal!

    Hoe zit het met de ervaring?

    WIJ – Verlaat Verdriet-ers – zijn de deskundigen. Zoals dat heet ‘ervaringsdeskundigen.’ Gelukkig wordt kennis uit ervaring steeds belangrijker gevonden. Want wie weet beter dan wij zelf wat ons is overkomen. Wat het verlies van onze ouder(s) in onze kindertijd teweeg heeft gebracht. Hoe de impact van het verlies in alle hoeken en gaten van je ziel kruipt. Waar het zich verstopt. Geniepig ruimte inneemt.

    Leer van ons!

    WIJZELF zijn nu aan de beurt.
    Stap uit schaamte.
    Stap uit angst.
    Lever jouw bijdrage aan kennis uit ervaring van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Help jezelf – en daarmee heel veel andere Verlaat Verdriet-ers.

  • | |

    Als kind je beide ouders verliezen door de dood

    DoorTitia Liese

    Kinderen die een ouder verliezen aan de dood ontwikkelen angst. Ze worden bang ook hun overgebleven ouder te verliezen. Ik schreef er gisteren over in mijn blog https://wp.ronalt.nl/2020/03/12/als-kind-een-ouder-verliezen-aan-de-dood/

    Verlies van beide ouders

    Voor een aantal kinderen is deze angst werkelijkheid geworden. Ze verloren hun beide ouders. Sommige kinderen verloren hun ouders na elkaar. Bijvoorbeeld door ziekte. Of de overgebleven ouder overleed als gevolg van zelfdoding. Omdat hij/zij het verlies van de partner niet kon dragen. Deze kinderen groeiden een aantal jaren op met hun overgebleven ouder in hun oorspronkelijke ouderlijk huis. Tot ook de overgebleven ouder stierf.
    Andere kinderen verloren hun beide ouders tegelijkertijd. In Nederland meestal als gevolg van een ongeval.

    Alles kwijt

    Kinderen die hun beide ouders verliezen raken alles kwijt. Hun ouders. Het huis waarin ze woonden. Hun vertrouwde omgeving. De school. Vriendjes en vriendinnetjes. In een aantal gevallen ook hun broertjes en/of zusjes.
    Ze kwamen terecht in een pleeggezin. Soms bij directe familie. Soms bij vrienden of kennissen van ouders. Of bij wildvreemde mensen.
    Ze gingen zwerven, omdat ze zich op geen enkele plek meer veilig konden voelen.
    In sommige gevallen bleven broers en zussen bij elkaar wonen in het ouderlijk huis. Een oudere broer en/of een oudere zus – die ook zelf beide ouders was verloren – kreeg de ouderrol toebedeeld.
    In sommige gevallen was er geen voorziening getroffen en bleef een kind (alleen) wonen in het ouderlijk huis (Ik verzin dit niet. Ook niet 2020).

    Nooit meer onvoorwaardelijk aanwezig kunnen zijn

    Niet meer leven in je vertrouwde gezinscultuur. Waar de dingen waren zoals ze waren, en gingen zoals ze gingen.
    Je aanpassen.
    Nooit meer onvoorwaardelijk aanwezig kunnen zijn.
    Altijd dankbaar zijn.

    Nog een paar vormen waarop je je overgebleven ouder kunt verliezen

    De overgebleven ouder

    • kan het verlies van haar/zijn partner niet verwerken en gaat disfunctioneren, bijvoorbeeld door emotioneel op een kind/de kinderen te gaan leunen;
    • kan haar/zijn opvoedtaken niet meer aan en laat het kind/de kinderen als opvoeder in de steek;
    • raakte aan de drank als gevolg van het verlies van de partner;

    Sommige kinderen ‘verloren’ hun overgebleven ouder aan een nieuwe partner.

    Overleven

    In je jeugd je beide ouders verliezen betekent dat je alles kwijt raakt wat je vertrouwd was. Leven is overleven geworden.

  • | |

    Als kind een ouder verliezen aan de dood

    DoorTitia Liese

    Als kind een ouder verliezen aan de dood is een absolute ramp. Een ramp van de eerste orde, met een grote diversiteit aan gevolgen. Gevolgen die je meeneemt in je verdere leven. Die je kunnen hinderen tot op de dag dat je besluit er iets mee te gaan doen.

    Zorgen en aanpassen

    Kinderen die een ouder verliezen aan de dood ontwikkelen angst. Ze worden bijvoorbeeld bang ook de andere ouder te verliezen. Dat betekent dat ze alert worden. Hyper-alert.  Ze gaan, op hun manier en met hun kinder-mogelijkheden, zorgen voor de overgebleven ouder. Als de andere ouder maar niet doodgaat. Ze passen zich aan om de overgebleven ouder maar geen last te bezorgen.

    Herinnering

    Uit mijn eigen leven herinner ik me dat ik als kind altijd ging kijken of mijn vader nog wel ademde. Lag hij na z’n werk even op de bank, dan ging ik snel kijken. In de vaste overtuiging dat hij ook wel dood zou zijn. Altijd weer de opluchting als ik zijn buik op en neer zag gaan. Gelukkig – hij is toch niet dood!

    Gewoonte

    Deze gewoonte deed zich niet alleen voor in mijn jeugd, maar deed zich ook voor tot ver in mijn volwassenheid. Lag mijn partner op z’n bank? Eerst kijken of hij nog wel ademhaalde. Opluchting. Gelukkig: hij doet het nog. Was hij niet in de kamer als ik bij hem kwam? Meteen de schok: die ligt dood (in de wc. In z’n slaapkamer. Noem maar op.)
    Ook nadat ik me ervan bewust werd wat ik aan het doen was, en waarom, bleef ik dat doen. Tot het langzaam weggesleten is. Vooral nadat ik om mezelf kon lachen: sh.t – ik heb het weer gedaan. Het is me weer overkomen.

    Lees meer

    Lees meer over de impact van jong ouderverlies en de talrijke gevolgen gevolgen die dat voor jou en je verdere leven kan hebben op deze website en in de boeken die Titia Liese heeft geschreven over Verlaat Verdriet Boeken bestellen