• | |

    Verlaat Verdriet-ers zijn gewone mensen….

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet-ers zijn gewone mensen…..
    die ongewone dingen hebben meegemaakt

    Denkend over de inhoud van het cursusboek-in-de-maak ROUW KENT GEEN TIJD realiseer ik me de verschillen in de verlies-ervaringen van Verlaat Verdriet-ers.
    Ongewone gebeurtenissen die de gewone kinderen die we waren overkwamen.

    Voorbeelden

    Ik noem een aantal voorbeelden:
    HET IS NIET GEWOON

    • als jong kind je ouder(s) te verliezen door de dood;
    • je vader te verliezen door de dood voordat je geboren bent;
    • op je 12e je ouder te vinden na de zoveelste zelfmoordpoging;
    • mede-inzittende te zijn van de auto waarin je ouders, je broertje en je zusje dodelijk verongelukten;
    • op je 14e de ‘moeder’ te worden van je broertjes en zusjes;
    • op te groeien met een ouder die elke keer opnieuw de boodschap krijgt: het is weer terug gekomen;
    • dat je ouder wordt vermoord;
    • er als volwassene achter te komen dat je jong overleden vader niet je biologische vader was;
    • seksueel misbruikt te worden door een gezinslid;
    • dat je ouder zelfmoord pleegt en daarvoor jouw speelgoed gebruikt;
    • op je 5e de man in huis te worden;
    • als jong kind getuige te zijn van de plotselinge onverwachte dood van je ouder;
    • op te groeien in een gezin waarvan een ouder ongeneeslijk ziek is, steeds meer zorg-afhankelijk wordt en overlijdt in je kindertijd;
    • dat je vader al een nieuwe relatie heeft terwijl je moeder worstelt met afscheid nemen;
    • als jong kind je ouder te verliezen door een medische fout;
    • als baby je moeder te verliezen bij je geboorte.

    Kinderen moeten leren dat de dood bij het leven hoort. Enig idee wat je zegt als het gaat om jong ouderverlies?

  • | |

    Het voordeel van een laatbloeier zijn

    DoorTitia Liese

    Ken je dat gevoel? ‘Verlaat Verdriet-er’ zijn?
    In je jeugd je ouder(s) verloren. Als volwassene vastlopen. Geen kant meer op kunnen.
    Boos. Woedend. Gefrustreerd. Ontredderd.

    Een verloren leven

    Het gevoel hebben een verloren leven te leiden. Mij overkwam dat. Rond mijn 40e levensjaar. Vastgelopen in mijn werk als leerkracht beroepsvorming op een internaat voor Bijzonder Jeugdwerk. Op straat toen het internaat ging sluiten. Werkloos. Werk zoeken? Hoe dan, terwijl ik totaal was vastgelopen? Een zombie in mijn eigen leven. Wat nu? Omscholing op omscholing. Nergens terecht kunnen. Wiedes. Ik wist niet wat ik wilde. Niet wat ik kon. ‘Neem mij vooral niet.’ Een verloren leven?

    Een leven winnen

    Borstkanker toen ik 48 was. In de WAO. Opluchting. Tijd en ruimte om mijn weg te zoeken in Verlaat Verdriet. In mijn Verlaat Verdriet-werk. In wat Verlaat Verdriet-ers nodig hebben. Mijn gevoel van eigenwaarde ontwikkelen. Zelfrespect. Een nieuwe weg in slaan. Nieuwe perspectieven. Een leven winnen.
    Nu, op mijn 70e, kijk ik vooruit. Plannen voor de komende 15 jaar. Ik heb geleerd op een goede manier voor mijzelf te zorgen. Voor mijn psyche. Voor mijn lijf.
    Lang heb ik het gevoel gehad dat ‘iedereen’ met reuzenstappen verder kwam in het leven. Behalve ik.

    Laatbloeien

    Waarmee ik maar wil zeggen: het duurt even voor je het merkt, maar dan heb je ook wat. Het voordeel van een laatbloeier zijn.

  • | |

    Samen werken aan mijn samenhangend aanbod

    DoorTitia Liese

    Een samenhangen aanbod voor Verlaat Verdriet-ers

    ‘Juul, wat ik wil is een samenhangend aanbod voor Verlaat Verdriet-ers’.
    Nog zie ik ons zitten. Twintig jaar geleden. Juliette en ik. Werkend aan de allereerste website van de allereerste Stichting Verlaat Verdriet. Hoe doe je dat: een website bouwen met een samenhangend aanbod als je nog een beginneling bent in je Verlaat Verdriet-werk. Een samenhangend aanbod….. Ik wist heel goed dat ik dat wilde. Maar uitleggen hoe dat er uit moest zien…… Dat lukt me natuurlijk niet. Er was helemaal nog geen samenhangend aanbod!

    Doorgaan

    Hij kwam er, die eerste website. Gezwoegd hebben Juliette en ik. Maar hij kwam er. En ook de tweede website kwam. Namelijk mijn eigen website www.verlaatverdriet.nu. Een samenhangend aanbod? Mmmmmm, nou nee. Doorgaan dus. Stug doorwerken. Geduld hebben. Vertrouwen.

    Mijn aanbod

    Inmiddels zijn we twintig jaar verder. Twintig mooie jaren. Samen met heel veel Verlaat Verdriet-ers. Verlaat Verdriet-ers die een Verlaat Verdriet-workshop kwamen doen. De jaartraining De kunst van het verbinden. Die in vroegere jaren meegingen met De reis van je leven op Terschelling, of die de biografische workshop Heel je leven bij me kwamen doen. Die  meegingen met BeeldTaal in Italië: De weg van liefde.

    BeeldTaal ontwikkelen. Boeken schrijven. Boeken uitgeven in eigen beheer…. Wat kan er mooier zijn voor een Verlaat Verdriet-er die altijd alles zelf wil doen!

    Samenhangend aanbod

    En of het een kwestie was van doorwerken. Van geduld. Van vertrouwen. En nu, twintig jaar later, is het er. Het samenhangend aanbod waarvan ik twintig jaar geleden al wist: dat moet er komen voor Verlaat Verdriet-ers.

    Carin Wormsbecher en Gopher

    ‘Carin begrijpt waar ik mee bezig ben. Ze ziet het, soms beter dan ikzelf het zie.’ Vijf jaar geleden ontmoette ik Carin Wormsbecher. In die tijd directeur/eigenaar van drukkerij Wedding in Harderwijk. Inmiddels directeur/uitgever van uitgeverij Gopher in Harderwijk.
    Gistermiddag hebben we een spijkers-met-koppen-gesprek gehad. Carin en ik. We gaan samen verder werken aan mijn samenhangend aanbod. Ik als Verlaat Verdriet-deskundige. Carin als uitgever. Nu. En in de toekomst.

    Nieuwsgierig?

    Nieuwsgierig naar de volgende stappen? Lees mijn blogs. Ontvang je mijn blogs nog niet? Je kunt je abonneren via HOME op deze website. Of volg ons op Facebook. Ik doe m’n best je zoveel mogelijk op de hoogte te houden van de nieuwste ontwikkelingen.

  • | | | |

    BeeldTaal komt weer een stapje dichterbij

    DoorTitia Liese

    ‘Wat een verrassende en mooie manier van werken.’
    ‘Ik sta versteld over wat schrijven aan de hand van BeeldTaal met me doet.’
    ‘Had ik BeeldTaal maar bedacht….’

    BeeldTaal

    De positieve reacties op BeeldTaal zijn niet van de lucht. Wat bijzonder om al die complimenten te mogen ontvangen! Met name in 2019 ben ik bezig geweest met BeeldTaal. Bedenken. Ontwikkelen. Testen van de online-versie van BeeldTaal. De voorbereidingen voor BeeldTaal in Italië. De retreat De weg van liefde bij Maartje en Davide in Codiponte.

    José Franssen

    In de afgelopen herfst had ik, als gevolg van omstandigheden in mijn privéleven, te weinig tijd en te weinig ruimte om bezig te zijn aan het verder uitwerken en vormgeven van BeeldTaal.
    Langzaam maar zeker is daar verandering in gekomen. Ik heb weer wat grip gekregen op mijn eigen leven. Er is weer ruimte om creatief te denken.
    ‘Ik wil dit samen doen met degene die haar sporen heeft verdiend met haar jarenlange pioniers-werk op het gebied van (auto)biografisch schrijven. Met José Franssen.’ Vanaf het moment dat ik weer wat ruimte voelde voor BeeldTaal wist ik het. Een paar jaren geleden maakten José en ik kennis met elkaar. Er was meteen een mooie klik tussen ons. We herkenden elkaar. We herkenden de manier waarop we beiden in het leven staan. De manier waarop we ons werk doen.

    Samen aan de slag

    Ik nam contact op met José. Legde haar uit wat ik graag samen met haar wilde gaan doen. ‘Kom maar’, reageerde José meteen. ‘Leuk. Gaan we samen mee aan de slag. Dan zien we al werkend wat ik voor je kan betekenen.’
    Komende zondagavond reis ik naar Maastricht. Logeer een nachtje bij Albertine Richaerts, met wie ik samen de workshops Dubbel Ouderverlies geef. En dan, maandag, samen met José, aan het werk.
    Ik zie ernaar uit. BeeldTaal komt weer een stapje dichterbij!