Ook Titia was een goed en normaal kind
…….Terwijl toch andere mensen steeds weer benadrukken dat mijn beide kinderen – ook Titia – normale en goede kinderen zijn.
Gisteren schreef ik in mijn blog Familie: een onverwacht verrassend bericht over de onverwachte mail die ik ontving van een Duitse neef. Vandaag ontving ik nog een uitgebreide mail. Met bijvoorbeeld een brief die mijn vader in 1968 schreef aan de ouders van deze neef.
Opnieuw kantelt mijn idee over vroeger. In deze brief schrijft mijn vader over het huwelijk met zijn 2e vrouw. Onder meer: ……. Hoewel het tegen mijn principes is, heb ik vaak de kant van de kinderen – zeker van Titia – moeten kiezen. Wat mijn vrouw mij nooit heeft kunnen vergeven……..
En dat, terwijl ik me tot ver in mijn volwassenheid hopeloos verraden heb gevoeld door mijn vader. Omdat hij voor mijn gevoel altijd de kant koos van zijn 2e vrouw (met wie ik inderdaad vanaf het allereerste begin (vanaf dat ik 8 was) een hele slechte relatie heb gehad).
Kantelend perspectief
Een verandering van perspectief, mag ik wel zeggen. En dat wel tientallen jaren later……
En ja: er gebeurt iets met me als ik de zin lees ……..Terwijl toch andere mensen steeds weer benadrukken dat mijn beide kinderen – ook Titia – normale en goede kinderen zijn.
Nog een nieuw perspectief
Ik wist het altijd. Van de slechte relatie die mijn vader had met zijn vader. Zowel mijn grootvader als mijn vader geheelonthouder – nooit alcohol. Mijn overgrootvader verliet zijn gezin toen zijn kinderen nog jong waren. Zwaar alcoholist. Overleden in een tehuis voor alcoholverslaafden.
Ik kijk naar de stamboom die mijn nieuw verworven neef mij toestuurt. En zie dat mijn overgrootvader zijn moeder verloor toen hij 3 was. En zijn vader toen hij 8 was. Voor zijn 10e jaar wees dus.
Om over na te denken
Zo kun je op je 70e onverwacht nog een heleboel nieuwe perspectieven toegestuurd krijgen. Om over na te denken!
