• | | |

    De weg van liefde: BeeldTaal in Italië

    De weg van liefde

    Biografische retreat

    Met veel liefde en plezier nodig ik je uit voor de biografische retreat
    De weg van liefde van 23-29 oktober 2021 in Italië.

    BeeldTaal

    Schrijven in een inspirerende omgeving.
    Titia die je meeneemt in het BeeldTaal-schrijfprogramma dat ze speciaal voor Verlaat Verdriet-ers heeft ontwikkeld.
    Je met raad en daad terzijde staat bij je schrijfwerk.
    Stilte. Rust. Aandacht. Liefde.

    Mede-Verlaat Verdriet-ers ontmoeten. Levenservaringen delen.
    Leren van elkaar. Helen.

    Villa le Muse

    Maartje Schonefeld en Davide Donati, die je ontvangen in hun Villa le Muse in Codiponte met hun vanzelfsprekende gastvrijheid.
    Je verwennen met overheerlijke Toscaanse maaltijden en lekkernijen.
    Laat je muzen maar komen in Villa le Muse.

    Je bent van harte welkom, mede namens Maartje en Davide,  Titia

    Lees meer

    Aanmelden en informatie

    Meld je aan via de website https://wp.ronalt.nl/doen/hulp/inschrijven-activiteit/ ,
    bel Titia 06 – 53 76 58 43
    of mail titia@verlaatverdriet.nu als je meer wilt weten over De weg van liefde.

    ‘Biografisch werk is de brug tussen verleden en toekomst
    die je in het heden bouwt.’

  • | | | |

    Leeftijd: extra complicerende factoren bij Verlaat Verdriet

    De levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder

    Extra complicerende factoren

    In de verlieservaringen van veel Verlaat Verdriet-ers doen zich tal van extra complicaties voor. Complicaties die ik in de komende weken in willekeurige volgorde voor je wil benoemen. Mogelijk doen zich ook bij jou complicaties voor en brengt alleen al het benoemen je nieuwe realisaties. En daarmee nieuwe perspectieven.

    Leeftijd

    ‘Ik kan het niet meer horen, de mensen die tegen me zeggen ‘Jij hebt je vader helemaal niet gekend. Dan kan je hem ook niet missen.’

    Man, 62 jaar, 7 maanden toen hij zijn vader verloor. Zijn vader werd 25 jaar.

    Vragen

    Gaat dit thema ook op voor jou? Stel jezelf dan eens de volgende vragen:

    • Wat is er bij mij gebeurd?
    • Wat betekende dat voor mij?
    • Welke gevolgen heeft dat voor mij gehad?
    • Wat betekent dat voor mij in mijn leven van nu?
    • Wat ga ik daarmee doen?

    Verlaat Verdriet

    De impact van het vroege verlies van een ouder is in veel gevallen groot en omvangrijk voor het kind dat dit onomkeerbare verlies overkomt. Sporen van dit levens-veranderende verlies gaan een leven-lang mee en kunnen in je volwassenheid nog altijd vorm geven aan je leven.

    Verlate rouw

    Een verlaat rouwproces is een gecompliceerd proces. Voor veel verlaat verdriet-ers een  tocht door een mijnenveld.

    • Je moet teruggaan in de tijd;
    • Gedurende deze tocht stuit je op tal van mijnen (verstrikkingen);
    • Angst voor verandering speelt je parten;
    • Overlevingspatronen steken de kop op;
    • Je moet terug naar een plek waar je voor geen prijs naar terug wilt: het verliesmoment;
    • Je moet terug naar de gevolgen die dit vroege verlies voor je heeft gehad;
    • Intussen eist het leven van alle dag tijd en aandacht van je op.

    Tips

  • | |

    Als ons verleden een plaats krijgt

    ‘Dat is ook Verlaat Verdriet: hoe we verder mogen, als ons verleden een plaats krijgt.’ Gisteren ontving ik via de App een bericht van Bert Pekelder. ‘Dat is ook Verlaat Verdriet: hoe we verder mogen, als ons verleden een plaats krijgt.’

    Een aantal jaren geleden volgde Bert een workshop Dubbel Ouderverlies. Na de workshop besloot Bert mijn boek Gat in je ziel te vertalen in het Duits. En daar uit te geven. Omvangrijker dan mijn Nederlandse boek. Bert nam in zijn boek Ein Loch in meiner Seele ook delen op uit Gids voor Verlaat Verdriet en Teruggaan, om verder te kunnen.

    Onderzoeken

    Net als ik is Bert gefascineerd door Verlaat Verdriet en verlate rouw. Door de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Hij vertaalde niet alleen. Gaf niet alleen het boek uit. Ook in de jaren daarna bleef Bert Verlaat Verdriet en verlate rouw onderzoeken.

    Vliegen

    Al ruim 20 jaar woont en werkt Bert in Duitsland. Sinds enkele jaren in het zuiden. Aan de Bodensee. Bergen in de buurt. Heel veel bergen. Hele mooie bergen. En daar begon het. De passie van Bert voor vliegen. Paragliding. Zweven. Vliegen. Luchtstromen. Kou. Wind. Zon. Samen met anderen trekt hij de bergen in. Een club. Een club die gerund moet worden. Gisteren stuurde hij me een artikel uit een blad.

    Verder

    Bert is voorzitter geworden. Van de club. Verantwoordelijkheid dragen. Verantwoordelijkheid nemen.
    Verláát verdriet. Zo kunnen we verder. Als ons verleden een plek heeft gekregen.

  • | |

    Ze stonden erbij, en keken ernaar

    Ze stonden erbij, en keken ernaar.
    Of: ze stonden erbij, en zagen het niet.
    Of misschien stonden ze erbij, maar mochten niets doen.

    Overtuiging

    Deze week hoorde ik het weer. ‘Kinderen hebben maar één iemand nodig die in ze gelooft. Dan redden ze het wel.’ Een hardnekkige overtuiging, die ik vaker hoor. Die ene tante. Die ene buurvrouw. Op school die ene meester.

    Bofkonten?

    Maar is die overtuiging waar? Is dat bewezen? Door wie dan wel? Hoe? Welke voorsprong hebben deze kinderen op Verlaat Verdriet-ers die dat niet gehad hebben? Die ene meester, die ene tante, die ene buurvrouw? Waar uit zich dat dan in? Functioneren ze beter? Is hun gevoelsleven beter op orde?
    Hoeveel kinderen die jong hun ouder(s) verloren hebben zo’n speciaal iemand gehad? Zijn de kinderen die dat wel hebben gehad bofkonten?
    En als die persoon er niet was? Hoe is het die kinderen dan vergaan?

    Werkelijkheid

    En dan nog iets. Veel Verlaat Verdriet-ers hebben zich als kind in de steek gelaten gevoeld. Voor hun gevoel was er niemand. Dat voelde als: ‘Ze stonden erbij, en keken ernaar.’ Maar is dat echt zo? Of sloten ze zich zo af dat niemand meer in de buurt kon komen? (‘Laat maar praten. Ze snappen er toch niets van.‘)
    En als er iemand was in de buurt of in de familie. Mocht die dan iets doen? Kreeg die toegang tot het gezin? Kon die iets doen?

    Het is zo gemakkelijk gezegd. ‘Kinderen hebben maar één iemand nodig die in ze gelooft. Dan redden ze het wel.’ Het klinkt zo mooi. Zo dierbaar. Maar hoe ziet de werkelijkheid eruit?
    Hoe zag jouw werkelijkheid eruit?
    Wat heb jij gemist? Wat had je nodig? En wat heb je gekregen?
    Wat mis je nu? Wat heb je nodig? En wat wil je krijgen?