• | | |

    Het wonder: J.M.A. Biesheuvel

    DoorTitia Liese

    Vader, je bent nu dood, maar deze geschiedenis herinner je je nog wel: Het was een wonderschone dag toen jij en ik op stap; op vakantie gingen.’

    Het wonder

    Ik lees in Zonnegloren (geschenk van de boekhandel/CPNB in het kader van Zomerlezen) het korte verhaal van Maarten Biesheuvel: Het wonder. Bij het lezen van de eerste regels van dit korte verhaal gaan mijn gedachten meteen naar Verlaat Verdriet-ers die in hun jeugd hun vader verloren. Hoe graag was je niet, net als Maarten Biesheuvel, op je 14e samen met je vader op vakantie gegaan!

    Maar vooral denk ik aan de Verlaat Verdriet-ers die hun vader verloren voor hun geboorte. Of heel kort na hun geboorte. Regelmatig komen er Verlaat Verdriet-ers naar mijn Verlaat Verdriet-workshops die hun vader niet, of nauwelijks, hebben gekend. Hun vader overleed al voor hun geboorte. Of hij overleed kort na hun geboorte. In een tijd waarin ze niet, of nauwelijks, talig waren. Voor hen waren er geen woorden voor de afwezigheid van hun vader. En meestal ook geen beelden. Op mijn vraag: ‘Hoe noemde jij je vader?’ hebben ze geen direct antwoord.

    Woorden

    Hun leven ging na het overlijden van hun vader gewoon door. Zo was hun leven. Zonder vader. Hun leven. Gewoon. Tot er iets begint te knagen.
    Wat is missen, als je missen niet kunt definiëren? Als je een gevoel van leegte ervaart in je leven? Van gemis? Van verlangen? Je voelt iets, maar je kunt er geen woorden aan geven. En dan, ineens, geeft iemand woorden aan wat jij geen woorden kunt geven. In een simpele zin als: ‘Vader, je bent nu dood, maar deze geschiedenis herinner je je nog wel: Het was een wonderschone dag toen jij en ik op stap; op vakantie gingen.’  Ineens weet je: dit heb ik nooit gehad. Dit zegt iets over het gemis dat ik altijd in me voel. De leegte. Het verlangen.

  • | | |

    Gastvrijheid: Schatgids voor Codiponte

    DoorTitia Liese

    ‘Kijk, daar. Dat gele huis, aan de rand van het dorp.’ We staan op de binnenplaats van B&B La Concia als Davide ons met een brede armzwaai in de verte een groot, geel huis aanwijst. ‘Dat hebben we zojuist aangekocht. Daar maken we een huis van waar we groepen kunnen ontvangen. Waar cursussen gegeven kunnen worden.’

    De weg van liefde 2022

    Ik wist het. Meteen. Daar. Een biografische cursus. Nog tijdens mijn verblijf indertijd heb ik overlegd met Maartje en Davide. Afspraken gemaakt. In 2019 vond de eerste schrijf-retreat De weg van liefde plaats. Covid kwam er tussen. In 2021 konden we opnieuw aan het werk met de schrijf-retreat De weg van liefde in Codiponte.
    En nu, in 2022, kunnen we opnieuw aan het schrijfwerk met De weg van liefde. En wel van 8-14 oktober 2022.

    Villa Sorgente, zo noemden aanvankelijk Maartje en Davide het grote gele huis. Villa Bron. ‘Teveel Villa’s Sorgente in de buurt’ vertelde Maartje afgelopen voorjaar aan de telefoon. ‘Dat gaf verwarring. Vanaf nu heet de villa Villa le Muse – Villa de Muzen’. Villa le Muse – kan het mooier voor een schrijfretreat?

    Gastvrijheid

    Bij mijn eerste verblijf op La Concia werd ik geraakt door de vanzelfsprekende gastvrijheid van Maartje en Davide. En ik werd geraakt door hun keuze voor liefde. Samen verruilden ze hun jachtige bestaan in Milaan voor de rust en de stilte van Codiponte. Ze restaureerden aandachtig en toegewijd de Concia tot een prachtige B & B. Kochten de grote gele villa aan: Villa le Muse.
    Gasten ontvangen ze met al hun vanzelfsprekende gastvrijheid, zowel in de Concia als in Villa le Muse. Van het ontbijt tot en met de avondmaaltijd – alles heerlijk. En prachtig verzorgd. Davide kookt voor ons. En hoe!

    Samen met Maartje en Davide

    Lees meer

    Volg Schatgids voor Codiponte:

  • | |

    De dag dat ik mijn vader en mijn moeder begroef

    DoorTitia Liese

    Bij het boek dat ik vorige week kocht in de boekhandel (Geen tijd verliezen) kreeg ik het kleine boekje Zonnegloren cadeau. Een kleine bundel korte verhalen, samengesteld door Matthijs van Nieuwkerk.

    Herbegraven en cremeren

    In de trein, op weg naar Terschelling, sla ik het boekje open. In de Inhoud valt mijn oog meteen op het korte verhaal van Heleen van Royen De dag dat ik mijn vader en mijn moeder begroef. Herbegraven en cremeren zijn thema’s die nogal eens spelen bij Verlaat Verdriet-ers (lees ook: Herbegraven en cremeren, blz 108 in Gat in je ziel). Daarom deel ik een fragment uit het korte verhaal van Heleen van Royen graag met je. Het cadeau-boekje is vast nog voorradig in de boekhandel.

    ……….Ik strek mijn hand uit naar de bekleding en raak die aan. En dan gebeurt het: het universum scheurt open en ik word in een wormgat gezogen. Van het ene op het andere moment ben ik weer dertien jaar. Het is 1978. Mijn vader is dood. Ik breek. Ik begin te jammeren en onbedaarlijk te huilen. We hebben nooit afscheid van elkaar genomen, want hij vertrok als een dief in de nacht en was daarna bijna een week vermist. Nu is hij hier. Dichter bij hem ben ik in geen veertig jaar geweest……  

    Zonnegloren

    Zomerlezen 2022

  • | | |

    Via Amor: Schatgids voor Codiponte

    DoorTitia Liese

    Via Amor

    ‘Wat staat er toch op die stenen?’ Vraag ik me af. ‘Er staat iets. Maar wat?’ Als ik dichterbij kom zie ik het. Via Amor. Daar is hij. De naam voor de schrijf’cursus’ die ik in Codiponte wil gaan geven. Gevonden. Zomaar. Aan de kant van een pad aan de Ligurische Zee. ‘Wat een mooi toeval’ denk ik meteen. Het zit al in mijn hoofd. In mijn gevoel. Ik ben er al mee bezig. Schrijven aan de hand van BeeldTaal. Met Verlaat Verdriet-ers. In Italië. Dan vind ik wat ik nodig heb om mijn idee concreet te maken. Vanzelfsprekend. Het valt me toe.

    Als je de tijd neemt, vind je woorden

    Als je de tijd neemt, rust en aandacht hebt om bezig te zijn met wat belangrijk voor je is, dan vind je wat je nodig hebt. Dat is hoe ik De weg van liefde, de Via Amor, vorm wil geven. Samen met jou. Met mede-Verlaat Verdriet-ers. Met Maartje en Davide. Zo, dat De weg van liefde jouw weg van liefde kan worden. Met woorden die je zelf hebt gevonden. Geschreven. Jouw eigen Via Amor.

    Het ritme van dag en tijd

    We werken deze week in het ritme van dag en tijd. Zowel gezamenlijk, als individueel. Je gaat op zoek naar beelden. Te voet, deze dagen. Als een pelgrim. In je eentje. Of samen. Je verzamelt beelden. Doet inspiratie op om te schrijven. Schrijft wat in je opkomt. Aan de hand van het beeldmateriaal dat je hebt gevonden. Of aan de hand van eenvoudige schrijfoefeningen die Titia voor je heeft. Je deelt. Of je deelt niet, als dat prettiger is voor jou.

    De weg van liefde

    • We werken in een inspirerende omgeving;
    • Gedragen door de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide – en natuurlijk de overheerlijke maaltijden die steeds weer voor je klaar staan;
    • Je hebt – desgewenst – de beschikking over een mooie, ruime 1-persoons kamer waar je je terug kunt trekken;
    • Je kunt delen met ervaringsgenoten/mede-Verlaat Verdriet-ers;
    • Titia zet met liefde en plezier haar deskundigheid in. Ze ziet je. Hoort je. Begrijpt je. Voelt en denkt met je mee. Weet wat je nodig hebt.

    Nb: De weg van liefde is geen therapeutisch traject waarin voor je gedacht wordt. Jouw eigen inzet, en je bereidheid co-creator te zijn van De weg van liefde geven mede vorm aan jouw weg van liefde.

    Contact

    Wil je meer weten over de schrijf-retreat De weg van liefde in Codiponte? Bel Titia Liese 06- 53 76 58 43 of stuur Titia een mail titia@verlaatverdriet.nu

    Aanmelden

    Ben je Verlaat Verdriet-er en heb je bij Titia een workshop of een andere activiteit gevolgd? Meld je aan voor De weg van liefde.

    Ben je Verlaat Verdriet-er en heb je tot nu toe geen workshop of een andere activiteit bij Titia gevolgd? Neem contact op met Titia 06- 53 76 58 43 of stuur Titia een mail titia@verlaatverdriet.nu

    Lees meer

    Lees meer over Codiponte www.roccadicodiponte.blogspot.com