• | | |

    Goed voor jezelf zorgen

    DoorTitia Liese

    Ruptuur. Trauma. Het gevoel uit je leven gevallen te zijn. Aan de overkant van jezelf terecht gekomen te zijn. Je denkt en handelt al sinds je jeugd vanuit overleven. Krampachtig. Voor jezelf opkomen – het lukt je niet goed. Je kunt het niet. Of het neemt zo’n krampachtige vorm aan dat opkomen voor jezelf niet goed lukt. Het effect is dan meer dan eens dat je afgewezen wordt. Het gevoel dat je afgewezen wordt werpt je op jezelf terug. Precies daar, waar je niet meer wilde zijn.

    Kind

    Goed voor jezelf zorgen. Zorgen voor het kind in je. Het verlaten kind dat zichzelf staande heeft moeten houden. Met de middelen die het toen had. Dat boven haar/zijn macht moest grijpen.

    Veel Verlaat Verdriet-ers met wie ik heb gewerkt (bij wie ik mezelf ook ooit moest rekenen) zijn met de rug naar dat kind gaat staan. Wijzen het kind af. Het kind is verdrietig. Eenzaam. Boos. Maar we willen het niet zien. We kunnen het niet troosten. We staan er met de rug naartoe. ‘Je redt jezelf maar.’

    Stap

    Een essentiële stap in je verlate rouwproces is de realisatie dat je dit kunt veranderen. Draai je om naar dit kind. Reik uit naar dit kind. Verwelkom het. Neem het in je armen. Doe waar het zo naar verlangt. Houd het stevig vast. Zeg in volle overtuiging tegen dit kind: ‘Ik ben er voor je. Ik houd je vast. De volwassene in mij kan voor je zorgen. Zorgt voor je. Help me er aan herinneren als ik weer geen tijd voor je heb. Als ik het weer vergeet. Want mijn bedoeling is het wel te doen. Mijn bedoeling is er voor je te zijn.’

    Levensvreugde

    Dan zal het kind er ook zijn voor jou. Het zal ervoor zorgen dat jij zorgt voor het kind in je. Dit kind in je is jouw oorspronkelijke levensvreugde. Het zal er zijn voor jou. Als jij trouw bent aan jezelf. Als jij trouw bent aan het kind in jou. Dat is voor Verlaat Verdriet-ers een essentiële weg naar heling.

    De weg van liefde

    Gun het kind in je de tijd, de aandacht, de rust en de liefde om het in je leven te verwelkomen.
    De weg van liefde ligt voor je open.

    Meer

     

  • | |

    De aanwezigheid van liefde: blog van Bert Pekelder

    DoorTitia Liese

    De onvoorwaardelijke liefde en loyaliteit

    De onvoorwaardelijke liefde is liefde die alleen ouders hun kinderen kunnen geven. Loyaliteit is liefde in afhankelijkheid die alleen kinderen voor hun ouders kunnen hebben. De onvoorwaardelijke liefde van je moeder of je vader verloor je voor altijd, behalve mogelijk in je herinneringen als lichamelijke ervaring. De kracht van loyaliteit naar je moeder of je vader bleef echter in het diepst van jezelf geworteld. Ze komt nu tevoorschijn in de vorm van ‘missen’. Je ervaart een gevoel van ‘tekort’. Een altijd aanwezig gevoel van verlangen. Zonder onder woorden te kunnen brengen wat dat ‘verlangen’ precies inhoudt.
    Met het verlies van je moeder of je vader verdween de energie van loyaliteit niet. Alleen de ontvanger van deze verbinding verdween voor altijd uit je leven.

    Uit: ‘Ein Loch in meiner Seele’, Titia Liese en Bert Pekelder

    Hunkering

    Je hebt niet alleen die liefde die je van je overleden ouder kreeg moeten missen, je kon haar of hem ook niet meer zelf liefhebben. Een onvervulbare hunkering, die zich nog altijd in jou bevindt. Dat hoeft niet zo te blijven.

    Maar hoe?

    Een oefening

    Let op:
    Als de relatie tussen jou en je overleden ouder gewelddadig was, of op een andere manier zwaar belast is geweest, dan is het beter deze oefening niet te doen!

    Ga zitten op een rustige, veilige plek.
    Word je bewust van je lijf.
    Volg je adem.
    Als je ervaring heb met meditatie kan dat helpend zijn.

    Stel je voor, dat je overleden mama of je overleden papa bij je is. Je hebt de leeftijd die je nu hebt. Zij of hij heeft de leeftijd zoals die nu bij jou opkomt.

    Waar bevindt zij of hij zich? Voor je, achter je, links van je, rechts van je?
    Hoe groot is de afstand? Of mogelijk is er helemaal geen afstand?
    Word je bewust van je borst. Van je hart. Van je buik.
    Word je bewust van jouw liefde voor haar of voor hem.
    Laat deze liefde groter worden en stromen.

    Deze liefde verbindt jullie. Mogelijk sta je op en omarmt haar of hem en drukt haar of hem zachtjes of juist stevig tegen je aan.
    Word je ervan bewust hoe dat voelt.
    Word je bewust van de warmte.
    Ruik haar of zijn geur.
    Vertel haar of hem wat je haar of hem wilt vertellen.
    Blijf zolang samen als jullie willen.
    Word je ervan bewust dat zij of hij altijd bij je is.
    Word je ervan bewust dat je een mama hebt, dat je een papa hebt, die jou altijd begeleidt.

    Wat verandert dat voor jou?
    Hoe voelt die verandering voor jou?
    Wat doet die verandering met jou?
    Wat betekent het voor jou niet meer alleen onderweg te zijn?

    Nieuw begin

    Het is een nieuw begin van een levenslange aanwezigheid van liefde.

    Lees meer

  • | | | |

    Verscheurdheid: blog van Bert Pekelder

    DoorTitia Liese

    Verscheurdheid, versplintering, breekbaarheid, kwetsbaarheid

    Pas bij het lezen op jezelf. Als er teveel in je loskomt, ga dan later verder. Het verdient aanbeveling deze reis naar binnen samen te doen met een goede trauma-therapeut.

    Woorden

    Woorden kunnen een bijzondere kracht in zich hebben. Als ze op het juiste moment, op de juiste plek gebruikt worden. Dan kunnen ze haast magisch werken. Vandaag wil ik graag schrijven over woorden die bij mij op dit moment zo’n sterkte werking hebben: verscheurdheid, versplintering, breekbaarheid, kwetsbaarheid. Dat begon bij mij met een tekst uit het boek Endlich frei van Josef Giger-Butler (je vindt de tekst aan het einde van deze blog).

    Tegenstellingen

    Ik heb in mijn leven veel strijd geleverd met onoplosbare tegenstellingen. Leven betekent voor mij voortdurende dilemma’s. Strijd tussen gevoel en denken, lichaam en geest, controle en passie, verplichting en vrijheid, geborgenheid en losmaken, openheid en grenzen, hoop en wanhoop, verstarring en levendigheid, moed en angst, droom en werkelijkheid, nabijheid en afstand. Misschien bedenk je zelf vergelijkbare tegengestelde woord-paren.

    Dilemma’s

    Ik spreek hier niet over de kleine en ook grote ‘dilemma’s’ die iedereen zo nu en dan moet overwinnen. Het gaat hier om een doorgaande lijn sinds onze kindertijd. De thema’s die zich aandienen mogen in de loop van de tijd variëren, maar het gevoel van innerlijke verscheuring is altijd aanwezig. Deze innerlijke strijd kost ongelofelijk veel levensenergie en levensvreugde.

    Peter E. Levine schrijft:

    ……. Ondanks de innerlijke versplintering, die een trauma veroorzaakt……..

    Versplintering

    Versplintering is het uit elkaar vallen in veel kleine deeltjes. Het is dat gevoel van ontreddering. Het is de strijd met al deze tegenstellingen in ons. Waarom deze versplintering? Deze innerlijke verscheurdheid? Josef Gigler-Butler beschrijft hoe wij in onze kindertijd gevormd worden. Als in onze kindertijd sprake is van kwetsbaarheid, dan gaat deze kwetsbaarheid deel uitmaken van je identiteit, met alle overlevingspatronen die daaruit zijn ontstaan. Hoewel hij niet expliciet spreekt over jong ouderverlies, zal je toch veel thema’s uit verlate rouw herkennen.

    Josef Gigler-Butler: Endlich frei

    Breekbaarheid betekent:

    Gebroken

    Iets wat heel was is gebroken of verbroken. De onderlinge samenhang, het geheel, het alomvattende: het kan nooit meer worden wat het voordien was. Zoals een mooi glas heeft het scheuren gekregen die, al kit je ze nog zo zorgvuldig aan elkaar, blijvend zijn. Ze zijn een herinnering aan het voorval en laten zien dat hier een breekbaarheid zit die altijd op zal vallen. Er is iets kapot gegaan, misschien de onschuld, het schone, de harmonie, het ideaal.

    Basisvertrouwen

    Dat ook het vanzelfsprekende, het basisvertrouwen, de bassiveiligheid die er voor die tijd waren kapot zijn. Dat wat kapot is gemaakt kan je misschien overschilderen, maar je kunt het nooit meer maken zoals het was. Van een verstoorde vanzelfsprekendheid kan nooit meer een nieuwe vanzelfsprekendheid gemaakt worden. De breuk heeft aangetoond dat er nooit meer sprake kan zijn van vanzelfsprekendheid.

    Continuïteit

    Dat er een breuk ontstaat in continuïteit, in de tijd. Wat er vroeger was, is er niet meer. Er is iets nieuws het leven binnengekomen waardoor alles is veranderd.

    Kwetsbaar

    Dat het gebouw scheuren heeft, niet meer overal dicht is. Niet meer zo betrouwbaar, niet meer zo duidelijk afgescheiden van buiten. Dat buiten binnen kan dringen, vooral als je het niet verwacht. De lucht die je inademt is ruwer geworden en kouder. Alles is ongewis geworden. Afhankelijk van invloeden van buitenaf. Eerder was je in contact met jezelf, onafhankelijk en sterk. Nu ben je kwetsbaar. De wereld buiten je heeft een grotere invloed dan vroeger. Iets bedreigends heeft bezit van je genomen.

    Fundament

    Dat langzaam en onmerkbaar, stilletjes en onhoorbaar iets is veranderd. Zonder dat je het kunt begrijpen of benoemen is het leven veranderd, zijn houvast en fundament aangetast. Hoewel alles verder gaat alsof er niets is gebeurd.

    Vertrouwen

    Wie op een wankele bodem staat heeft geen werkelijke houvast, staat niet stevig en kan niet werkelijk rechtop staan. Een onstabiele bodem is een onzekere en wiebelige ondergrond waardoor je niet stevig op de grond kunt staan, niet een eigen standpunt in durft te nemen, geen weerstand durft te bieden. Een kind dat zijn omgeving ervaart als onberekenbaar en onveilig kan geen vertrouwen in het leven ontwikkelen voor zichzelf en in zichzelf. Voelt zich alleen, en op zichzelf teruggeworpen.

    Mildheid

    Als je er in slaagt, al is het maar voor een kort moment, je betrokkenheid van deze losstaande ‘dilemma’s’ af te halen en er iets meer afstand van te nemen, dan kan er iets wonderbaarlijks gebeuren. Je kan met je hart deze verscheurdheid als allesomvattende toestand van je ziel waarnemen. Daaruit kan een grote mildheid, een barmhartigheid voor jezelf ontstaan. Het is niet jouw onvermogen dat je die dingen niet samen kunt brengen. Je bent niet iemand die verzaakt. Je bent niet dom of zwak. Het heeft een oorzaak waarom je bent zoals je bent. Deze barmhartigheid naar jezelf is het begin van zelfheling. Dit proces werkt als een pendel. Je beweegt steeds heen en weer tussen grote kwetsbaarheid en diepe liefde voor jezelf. Dat is oké. Dat mag.

    Geautoriseerde vertaling: Titia Liese

    LEES MEER

  • | |

    Angst voor angst; angst voor voelen

    DoorTitia Liese

    Neem de tijd om te voelen.
    Krijg de rust om te zijn.
    Ervaar de ruimte voor liefde.

    Angst voor angst

    Angst voor angst noemde ik mijn angsten lange tijd. Mijn angst voor alles wat ik uit de weg ging. Waarvan ik wist dat ik het eigenlijk zou moeten doen. Dat het goed voor me zou zijn om het te doen. Het voelde oké voor me om er zo naar te kijken. Het gaf me ruimte om te oefenen. Te oefenen met ‘mijn angsten aankijken’. Ze onder ogen te zien. Ze stuk na stuk te overwinnen. Onschadelijk te maken. En ja – zo leerde ik langzamerhand dat ik de angsten groter had gemaakt dan ze in werkelijkheid waren. Dat ik in mijn werkelijkheid angst had voor angst die ik zelf had gecreëerd.

    Angst voor voelen

    Zo kwam ik, stap na stap, tot het besef dat wat ik altijd ‘angst voor angst’ had genoemd (en wat er in mijn werkelijkheid ook was) eigenlijk angst was voor voelen. Angst nog weer te moeten voelen hoe peilloos diep de ontreddering was. De existentiële eenzaamheid die ik voelde na het verlies van mijn moeder. Waar ik in de aller verste verte toen, maar ook later, geen woorden aan kon geven. De angst die ik had toen ik allang volwassen was om in een peilloos diep gat te storten als ik die gevoelens toe zou laten. Dat ik zou verdrinken in mijn eigen tranen. Dat het nooit meer goed zou komen.

    De weg naar liefde

    Stap na stap ben ik gaan voelen. Ben ik de weg gegaan van overleven naar leven. Van mezelf verstoppen, naar zijn. Van zijn, naar liefde. Mijn eigen weg naar liefde.

    Neem de tijd om te voelen.
    Krijg de rust om te zijn.
    Gun jezelf de weg naar liefde.

    Ben je Verlaat Verdriet-er?
    Heb je in een nabij verleden, of langer geleden, met Titia gewerkt aan jouw Verlaat Verdriet-thema’s?

    Dan is De weg van liefde een mooie en bijzondere weg voor jou.

    Je bent van harte welkom!