• | | |

    De overlevenden – Alex Schulman

    DoorTitia Liese

    De overlevenden

    Twee citaten uit het boek

    ‘….. Ze vertelden me dat rouw een proces is, met fasen. En aan de andere kant wacht het leven. Niet hetzelfde leven natuurlijk, maar een ander leven. Dat is niet waar. Rouw is geen proces, maar een toestand. Het verandert nooit maar blijft als een steen op zijn plaats zitten.
    En rouw verstomt je…..’

    blz 235

    ……… ‘Toen de therapeut vroeg wat Benjamin voelde na de dood van zijn moeder, antwoordde hij dat hij niets voelde, maar misschien was dat niet waar, misschien voelde hij zoveel dingen dat het onmogelijk was om een bepaalde emotie te onderscheiden. Hij moest haar zijn hele levensverhaal vertellen, en ze legde hem uit dat het brein  merkwaardig in elkaar zat. Het doet dingen waar we ons niet van bewust zijn. Soms, als je iets traumatisch hebt meegemaakt, verandert de psyche de herinneringen. Benjamin had gevraagd waarom dat was en de therapeut had geantwoord: om ermee om te kunnen gaan.’.………..

    blz 197/198

    Drie broers keren terug naar het vakantiehuis bij het meertje waar twintig jaar eerder een ongeluk heeft plaatsgevonden dat hun leven voor altijd heeft veranderd. Ze hebben de as van hun overleden moeder mee om uit te strooien. Dat hun moeder liever niet had dat ze naast hun vader werd uitgestrooid, wordt pas de avond voor de crematie duidelijk via een brief die de broers in haar appartement vinden.

    Bestellen

    Alex Schulman
    De overlevenden
    ISBN: 9789403132419

  • | |

    Vaderskind; de oorlog van Renate Rubenstein

    DoorTitia Liese

    Vaderskind

    ‘…….. het zal wel niet in één moment gekomen zijn, meer stap voor stap, je vindt er na de oorlog telkens kleine sporen van. Maar op den duur moet het een inzicht zijn geworden. Het was niet alleen dat ze haar vader nooit meer terug zou krijgen en dat hij haar nooit meer zou beschermen, lassie, lassie. Het was niet alleen de dood, wat dat ook zijn mocht. Het waren de levenden. Hoe kon ze met hen verder? Hoe kon ze zich verweren tegen hun bedrog? Ze moest de moed verzamelen om nu voor altijd op haar eigen oordeel af te gaan, meer nog dan ze de laatste jaren toch al deed. Ze moest haar eigen argumenten vinden en daarbij vertrouwen op haar waakzaamheid en intuïtie. Luisteren naar de signalen van haar angsten, die zo juist waren gebleken. Ze was vijftien en haar angst was de bescherming die haar restte…….

    blz 140

    Vati

    …….’Dan staat hun vader op. Hij zal ze vast hebben geknuffeld en ze hebben gezegd dat ze lief voor elkaar moeten zijn. Deed hij vaker, maar dat weten ze niet meer. Hij gaat de deur uit en de trap af, tussen de twee mannen in, en dan zegt een van de twee nog gauw iets geruststellends dat de kinderen hun leven lang niet mee vergeten. ‘Der Vati kommt bald wieder nach Hause……..’

    blz 80

    Verantwoording

    …….’Dit is een verhaal met open plekken. Het vertelt van een kind dat wordt gestempeld door de wereld zonder zelf al te veel te stempelen. Een meisje uit 1929, Duits, met een vader die de nazi’s als jood zien, op de vlucht in Nederland. Een meisje als Anne Frank. Je wilt haar leren kennen, maar zo jong, wat kun je al over haar zeggen?………

    blz 141

    Vaderskind

    De oorlog van Renate Rubenstein.
    1929-1990.
    Vijftien jaar toen ze haar verder verloor.

    Lees meer

    Vaderskind

     

  • |

    Teruggaan, om verder te kunnen naar de uitgeverij

    DoorTitia Liese

    Het concept Teruggaan, om verder te kunnen ligt inmiddels bij de uitgeverij. Het oorspronkelijke boek was al enige tijd uitverkocht. Ik wist dat het nodig, en wenselijk, was het boek opnieuw uit te geven. Maar dan wel waar nodig aangepast. Het kostte me meer zweetdruppels, meer tijd en meer discipline dan ik had bedacht.

    Naar de uitgeverij

    In het afgelopen weekend hebben we het concept van de herziene versie naar de uitgeverij gemaild. (Steef, wederom dank voor jouw onmisbare hulp!). De vormgeefster kan op haar beurt met het boek aan het werk. Een aantal aanpassingen die ik heb aangebracht in de tekst moeten nog even rijpen, alvorens ik echt JA kan zeggen. Op 13 mei a.s. is het overleg gepland met de uitgeefster en de vormgeefster. Daarna kunnen we het startsein geven het boek klaar te maken voor productie.

    Na 15 mei 2022

    Nog even dus, en het boek is weer beschikbaar. Niet alleen voor Verlaat Verdriet-ers die willen onderzoeken wat het vroege verlies van hun ouder(s) nu nog voor ze betekent, maar voor ieder die meer wil weten over Verlaat Verdriet en de dynamiek van verlate rouw. Nader bericht volgt na 15 mei 2022.

  • | |

    Over het uitstellen, en het aangaan

    DoorTitia Liese

    Ken je dat? Je weet dat je iets moet doen. Dat het tijd is om het te doen. Je wilt het. Echt waar. Je wilt het. Maar je doet het niet. Stelt het uit. Iedere dag opnieuw weet je het. En toch doe je het niet.

    Teruggaan

    Mij overkwam dat in de afgelopen maanden met mijn boek Teruggaan, om verder te kunnen Ik wist allang dat het er aan zat te komen. Mijn boek Teruggaan, om verder te kunnen uitverkocht. Afgelopen winter was het me duidelijk: het is zover. Het is tijd. Het moet. Ik moet ermee aan het werk. Maar hoe? Op welke manier? Elke dag was het er. Maar ik deed het niet. Van alles deed ik, maar niet dat. Ik kwam in weerstand terecht. Deed een stapje. Toch maar niet. Het werd een last voor me. Ik voelde hoe ik dicht slibde. Weerstand kreeg de overhand. Ik trok me terug als het over Teruggaan ging. M’n lijf reageerde. Alles in me vertraagde. Stolde als het ware. Ongenoegen over mezelf groeide. Nog meer weerstand.

    Woord na woord

    Ik belde m’n uitgever. Na een gesprek met haar werd het wat lichter. Maar nog niet genoeg. Ik belde een bevriende coach. Op de terugweg van het gesprek met haar schoot de stop van de fles. Ineens wist ik wat me te doen stond. Ik moet het bestaande boek helemaal overschrijven. Met de hand. Pen op papier. Woord na woord. Voelen wat ik ooit eerder schreef. Klopt het nog wat ik schreef? Klopt het voor Verlaat Verdriet-ers nog om met dit boek terug te gaan? Om verder te kunnen?

    Liefde

    Ik kon niet wachten tot ik thuis was. Heb meteen een vers schrijfblok gekocht. Ben aan het werk gegaan. Woord na woord alles opnieuw schrijven. Het werkt! Langzaam, maar zeker voel ik me weer verbonden met het boek. Voel ik weer stromen van liefde in me. Liefde voor Verlaat Verdriet. Voor Verlaat Verdriet-ers. Voor mijn werk. Mijn boek. Voor teruggaan. Om verder te kunnen. Ik ervaar het weer zelf. In m’n lijf. M’n hoofd. In m’n hele zijn. Doen helpt!