• | | | | | | | | | |

    Vroegkinderlijk trauma

    DoorTitia Liese

    Marjolein van der Meer – Stichting Verlaat Verdriet – stuurde me een bericht in verband met het congres Vroegkinderlijk trauma van het Centrum Late Effecten Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering – CELEVT – op donderdag 8 oktober 2015 in de Eenhoorn in Amersfoort.

    CELEVT is een adviesbureau dat zich richt op inhoudelijke en organisatorische ondersteuning van diagnostiek en traumabehandeling voor volwassenen met psychische problematiek als gevolg van Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering: langdurende en aanhoudende lichamelijke of geestelijke mishandeling, waaronder seksueel misbruik, (emotionele) mishandeling, verwaarlozing of pesten. Via haar diensten deelt zij haar kennis, ervaring en netwerk met professionals uit het werkgebied.

    Onderwerp van het congres

    Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering – waaronder emotionele en/of fysieke verwaarlozing en mishandeling en seksueel misbruik – gaat gepaard met hoge stress gedurende een langere periode. Dit kan leiden tot diverse psychische-, gezondheids- en sociaal-maatschappelijke problemen in de volwassenheid met een hoge negatieve impact op persoonlijke levens, de directe omgeving en de maatschappij. De aard en ernst van de gevolgen varieert met de leeftijd waarop de traumatisering begon, de relatie met de agressor, de duur en ernst van de traumatisering en de emotionele en sociale ondersteuning uit de omgeving. Er is een lineair verband tussen Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering en een scala aan psychische stoornissen. In de klinische praktijk zien we cliënten met sterk uiteenlopende symptomen die veelal horen bij verschillende combinaties van psychische stoornissen. De vraag is: hoe kan binnen deze complexiteit van psychische problematiek passende traumabehandeling plaatsvinden? 

    Lees meer

    Lees meer over inhoud, inleiders en workshop van dit congres.

  • | | | | | | | | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet

    DoorTitia Liese

    ‘Een boek uitgeven is voor een man de enige manier om enigszins te snappen wat het betekent om een kind te baren’,vertelde een uitgever mij jaren geleden.
    Nu ben ik geen man, en leven heb ik evenmin gebaard. Maar boeken schrijven – en uitgeven: die ervaring heb ik wel. Zo ook met mijn nieuwe boek: Gids voor Verlaat Verdriet. Een week of twee geleden kreeg ik de dummy toegestuurd, op mijn Terschellingse adres. Een voor mij nieuwe drukker – een spannend avontuur dus. Tot mijn grote opluchting was het goed. En dat was best heel spannend. In overleg met de drukker had ik iets veranderd aan de omslag, zonder daar op dat moment de vormgeefster bij te kunnen betrekken. Die verandering vond ik nodig, omdat de CD met het lied van Ingrid Schudde in het boek geplakt gaat worden.

    Ik nam een weekje bedenktijd – en gaf het fiat aan de drukker. De eerste druk is onderweg.

    Reacties van mee-lezers

    De reacties van de mee-lezers van de Gids voor Verlaat Verdriet zijn unaniem positief
    ‘Geeft de problematiek helder weer, zonder poespas en vertelt ook nog dat het niet hopeloos is.’
    ‘Er ging een wereld voor me open.’
    ‘Zo logisch allemaal.’
    ‘Wat was het heerlijk om het te lezen.’
    ‘Duidelijk, consequent en zeer de moeite waard.’
    ‘Helend en versterkend.’
    ‘Dicht bij de mensen.’

     Beschikbaar

    Vanaf 1 september 2015 is het boek voor verkoop beschikbaar.
    Over de prijs – naar verwachting tussen € 10 en € 12 – wordt nog overlegd.

  • | | | | | |

    Sterk en volwassen: een praktijkvoorbeeld

    DoorTitia Liese

    Steeds vaker kom ik het tegen in mijn praktijk, de Verlaat Verdriet-ers die zo zijn vastgelopen dat ze geen andere mogelijkheid meer zien dan hulp te zoeken. Verlaat Verdriet-ers die zich onmiddellijk, in het eerste gesprek met de hulpverlener, niet gehoord, niet gezien, niet serieus genomen, afgewezen en gekleineerd voelen (terwijl de hulpverlener naar alle waarschijnlijkheid de bedoeling heeft gehad de hulpvrager juist een hart onder de riem te steken). Zo ook S. Enkele maanden geleden nam ze contact met me op. S., nu midden 20, verloor als kind haar beide ouders. Ze heeft gevochten als een leeuw om zich staande te houden, en zo goed en zo kwaad als dat ging haar opleiding af te maken. In het eerste jaar van haar studie begon haar lijf te protesteren. Kleine en grotere ongelukjes ‘overkwamen’ haar, ze ontwikkelde zware migraine. Ook psychisch kreeg ze steeds meer klachten. Studeren lukte niet meer. Ze besloot zich aan te melden voor hulp.

    Je hebt het tot nu toe prima gered

    Zo kwam S. bij een psychiater terecht. Hij hoorde haar aan. Zijn conclusie deelde hij haar al snel aan haar mee: ‘Je hebt je tot nu toe prima gered. Er is niets met je aan de hand’. Volkomen beduusd verliet ze de praktijkruimte. ‘Dan zal ik wel gek zijn’, bedacht ze en probeerde haar leven zoals het was geweest voor ze vastliep weer op te pakken. Dat mislukte volkomen, maar hulp vragen: dat durfde ze eigenlijk niet meer. De reactie van de psychiater was als een koude afwijzing bij haar binnen gekomen. Uiteindelijk, na een zoektocht op het web vond ze mij. En nam, gelukkig, contact met me op.

    Sterk en volwassen

    ‘Ik zie een sterke vrouw tegenover me zitten, die het verlies van haar vader heel volwassen heeft verwerkt’, zegt de huisarts tegen M. M, eind 20, verloor op haar 15e haar vader. Ze had zich bij de huisarts gemeld omdat ze vast was gelopen. Ook zij ging naar de huisarts omdat ze voelde dat dringend hulp nodig had om niet te verzanden en nog verder vast te komen zitten. Ook M. voelde zich niet gehoord, niet gezien en niet serieus genomen door de huisarts. ‘Als er nog eens iets is, mag je terugkomen, hoor’, zei de huisarts bij het afscheid. Desondanks voelde M. zich afgewezen. Geraakt op één van de meest kwetsbare Verlaat Verdriet-gebieden: je afgewezen voelen. Ook zij durft niet opnieuw naar de huisarts te gaan. Bang dat ze weer afgewezen zal worden.

    Ervaringen

    Ken je deze of een soortgelijke ervaring? Je kunt reageren via deze blog, of, als je dat prettiger vindt direct naar mij: titia@verlaatverdriet.nu.
    Ervaringen zijn welkom en helpen ons met deze ervaringen iets te doen.