• | | | | | | | | | | | |

    Stapelingen IIIII

    DoorTitia Liese

    Stapelingen van beschadigingen

    Amor Fati: Leer je lot lief te hebben

    Jong ouderverlies en stapelingen van beschadigingen zijn van alle tijden.
    In mijn site zijn zo’n 200 beroemde wereldburgers opgenomen, die allemaal in hun jeugd een ouder – of beide ouders – hebben verloren door de dood.

    Friedrich Nietzsche – 1844-1900 – is één van hen.
    Nietzsche verloor als kind van vijf zijn vader.
    Hij heeft een ingewikkeld, moeizaam leven gekend. Werd niet ouder dan 55 jaar. Een goede diagnose is nooit gesteld, zo kun je over hem lezen. Mogelijk de diagnose: verlaat verdriet? Gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn?

    Leer je lot lief te hebben

    Van Nietzsche is de volgende bekende quote: Leer je lot lief te hebben (Amor Fati).
    Als je iets weet over het leven van een bekend iemand, gaat zo’n quote toch meer voor je leven. Althans, voor mij wel.
    Zeker als je weet, dat de man die dit schreef een ervaringsgenoot van ons was.

    Edvard Munch

    Het portret bij deze blog is een portret van Nietzsche, geschilderd door Edvard Munch – 1863-1944.
    Vijf jaar toen hij zijn moeder verloor.
    Evenals Nietzsche kende Edvard Munch een ingewikkeld en moeizaam leven. Ook bij hem werd geen goede diagnose gesteld. Ook bij hem mogelijk: verlaat verdriet? Gevolgen van jong ouderverlies?

    Gedicht van Rainer Maria Rilke

    De serie blog’s Stapelingen wil ik voor dit moment graag afsluiten met het prachtige, helende gedicht van Rainer Maria Rilke – 1875-1926 – tijdgenoot van Nietzsche en Munch.

    Men moet de dingen aan de eigen, stille,
    ongestoorde ontwikkeling over laten,
    die diep van binnen komt
    en die zich door niets laat haasten of versnellen;
    eerst volledig rijpen – en daarna baren…

    Rijpen zoals een boom die zijn sapstroom niet stuwt
    en die rustig in de lentestormen staat,
    zonder angst, dat er straks geen  zomer kan komen.

    Die zomer komt toch!
    Maar hij komt alleen bij de geduldigen
    die leven alsof de eeuwigheid voor hen ligt
    zo zorgeloos stil en wijds…

    Men moet geduld hebben
    tegen de onopgeloste zaken in ons hart
    en proberen de vragen zelf lief te hebben,
    als gesloten kamers,
    en als boeken die in een zeer vreemde taal
    geschreven zijn.

    Het komt er op aan alles te leven.
    Als je de vragen leeft,
    dan leef je misschien langzaam maar zeker
    zonder het te merken
    op een goede dag
    het antwoord in.

     

    Stapelingen

     

     

     

     

    Lees ook

    Stapelingen I – beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers hebben opgelopen voorafgaand aan de dood van de ouder.
    Stapelingen II – beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers in hun jeugd hebben opgelopen als gevolg van de dood van de ouder.
    Stapelingen III – beschadigingen die Verlaat Verdriet-ers hebben hebben opgelopen als volwassene, als gevolg van een invloed van buitenaf: ziekte.
    Stapelingen IIII – Dubbel Ouderverlies als jeugdervaring.

     

  • | | | | | | | | | | | | | |

    ZEER en rouwmeter

    DoorTitia Liese

    Jazeker: ik ben me ervan bewust dat ik weinig schrijf op het moment.
    En dat terwijl er eigenlijk zoveel te vertellen is!

    ZEER

    Zoveel te vertellen over ZEER: het Verlaat Verdriet-symposium van 14 januari 2017.
    Zoveel te vertellen over ZEER: de bij het symposium behorende glossy.
    Zoveel te vertellen over ‘Gat in m’n ziel’: de bij het symposium en de glossy behorende schrijfwedstrijd.

    Werken en schrijven

    Het gaat me even niet goed af, dat schrijven.
    Zo veel als er voor de zomervakantie opborrelde, zo weinig komt er nu.
    En echt: dat is eigenlijk een beetje raar. Er gebeurt namelijk genoeg.

    Organisatie ZEER

    Zo zijn we hard aan het werk om de hele organisatie van ZEER rond te krijgen. En dat lukt zeer goed. (Alleen de financiële kant van de zaak, daar moet nog het een en ander aan gebeuren. We zijn dus nog hard op zoek naar sponsoren.)
    De inhoud van de dag is zo goed als rond.
    De redactie van de glossy interviewt en schrijft naar hartenlust.
    Aan de vorm van de PR wordt hard gewerkt.
    De schrijfwedstrijd staat in de steigers.
    Kortom: we overleggen wat af.
    En genieten daar ZEER van.

    Verlaat Verdriet en bewustzijn

    Eén van onze doelen met ZEER is Verlaat Verdriet uit de schaduw te halen. Want o ja: ik kom weer op zoveel plaatsen tegen hoe weinig kennis – en niet alleen kennis, maar ook bewustzijn – er is als het gaat om de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

    Mary de Keijzer

    Gisteren sprak ik Mary de Keijzer.
    Mary is één van de kernleden van ons initiatief en zeer hard aan het werk met de redactie van de glossy (N.B: Mary is niet alleen degene die het plan opvatte een glossy uit te geven, Mary is ook degene die de titel ZEER aan ons werk heeft geven!).
    Gisteren spraken Mary en ik elkaar om het dubbelinterview met Henk Schut en mij voor te bereiden.
    Henk is als universitair hoofddocent verbonden aan de universiteit van Utrecht. Thema’s voor het interview zullen met name zijn: hoe komt het toch dat Verlaat Verdriet – of eigenlijk moet ik zeggen: dat de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn – zo niet lijkt te bestaan in de wereld van de wetenschap.

    Rouwmeter

    In haar research ter voorbereiding van dit gesprek kwam Mary de Rouwmeter tegen.
    Gisteravond heb ik de Rouwmeter opgezocht. En ‘m meteen ook maar gemaakt.
    Graag nodig ik jou, als Verlaat Verdriet-er, uit eens een kijkje te nemen op de site www.rouw.nl waarin deze Rouwmeter is opgenomen. En je mogelijk uitgenodigd te voelen ook eens de Rouwmeter in te vullen en in te sturen (je krijgt echt antwoord als je de meter ingevuld instuurt!).

    Zelf heb ik geen spoortje Verlaat Verdriet kunnen ontdekken (nou vooruit: een kleintje dan).
    Maar wie weet zie jij heel andere dingen.
    Ik hoor het graag!

  • | | |

    Ik denk, dus ……

    DoorTitia Liese

    Ik denk, dus ik besta.

    Je komt hem sinds enige tijd op allerlei plaatsen tegen – de opmerking dat René Descartes (1596-1650) toch wel heel erg ongelijk had met zijn stelling Ik denk, dus ik besta. De ’top-down-visie’ die uit deze stelling spreekt doet geen recht aan het verschijnsel mens. Alsof de mens alleen uit hoofd bestaat, en niet ook uit gevoel. We zijn toch niet alleen onze hersens, we zijn veel meer dan dat alleen.

    Nog afgezien van het feit dat Descartes het in mijn optiek verdient geplaatst te worden in de context van zijn eigen tijd en ruimte, moet ik ook altijd wel een beetje lachen om Ik denk, dus ik besta. Tenminste als ik Descartes plaats in het perspectief van de gevolgen van jong ouderverlies. Descartes verloor zijn moeder namelijk vlak na zijn geboorte. Zou hij anders gereageerd hebben dan talloos veel andere Verlaat Verdriet-ers, die als gevolg van het vroege verlies van hun ouder(s) een abrupte scheiding hebben aangebracht tussen verstand en gevoel?

    Onlangs kwam ik het volgende citaat van Descartes tegen: Ik ben iets dat denkt. Dat wil zeggen: dat twijfelt, dat iets bevestigt, dat iets ontkent, dat van weinig dingen iets af weet, dat van veel onwetend is, dat liefheeft, haat, iets wil en iets niet wil, dat zich voorstellingen vormt en gevoelens heeft.  

    Ook in dat citaat herken je, zo je wilt, moeiteloos de Verlaat Verdriet-er in Descartes.