• | |

    Artikel in de Volkskrant over Carola Schouten

    DoorTitia Liese

    Carola Schouten

    In de Volkskrant van vandaag (maandag 16 oktober 2017) een groot artikel van Jan Tromp over Carola Schouten. Politica, Tweede Kamerlid voor de Christen Unie: Het draait niet om Carola Schouten.
    Carola Schouten (1977) verloor als kind van 8 plotseling haar vader als gevolg van een bedrijfsongeval op zijn boerenbedrijf. Carola: ‘Ik ben nooit boos geweest, alleen maar verdrietig. Ik vroeg God of Hij mij kon uitleggen waarom mijn vader zo jong dood moest gaan, maar ik kreeg geen antwoord. Misschien is er ook helemaal geen reden.’ 

    Vier vrouwen

    Vier vrouwen, te weten haar moeder, haar twee zussen en zijzelf deden een oefening in overleven. ‘Wij vieren, we zijn niet kapot te krijgen. Het is ons gelukt. We hebben het gered.’

    Verlaat Verdriet-Patronen

    Toch worden, ook in dit artikel weer, verschillende Verlaat Verdriet-patronen zichtbaar, zoals bijvoorbeeld:
    Je licht onder de korenmaat plaatsen.
    Twijfelen aan je eigen kunnen.
    De lat verschrikkelijk hoog leggen.
    Weerstand opzoeken om de weerstand te kunnen weerstaan.
    Veel verantwoordelijkheid op je schouders nemen.
    ‘Gewapend’.
    Een groot sociaal hart.
    Moeite met grenzen stellen.

    Over het vroege verlies van haar vader zegt ze zelf: ‘Als ik terugkijk heeft dat mijn leven heel erg bepaald.’

    Volkskrant 16 oktober 2017

    Als je dit artikel nog te pakken kunt krijgen: zeer de moeite van de inspanning waard. Al was het alleen maar om de prachtige foto’s die het artikel illustreren. Je zou er een verhaal over kunnen schrijven, over deze foto’s!

    Gids voor Verlaat Verdriet

    Mocht je nog twijfelen aan de Verlaat Verdriet-patronen die je in dit artikel tegenkomt: sla er de Gids voor Verlaat Verdriet eens op na.
    Je zult het zelf zien!

     

  • | | | | | |

    Moederziel alleen, artikel in Libelle 39, 2017

    DoorTitia Liese

    Moederziel alleen: artikel in Libelle 39, 2017

    Moederziel alleen: Deborah Ligtenberg interviewde voor Libelle 39 (7-13 september 2017) drie dochters die als kind hun moeder verloren: Carla (52 jaar, 12 jaar toen ze haar moeder verloor door zelfdoding), Anouk (42 jaar, 7 jaar toen ze haar moeder verloor door kanker) en Carla (43 jaar, 9 jaar toen ze haar moeder verloor door kanker.
    Zelf verloor Deborah haar moeder op haar tiende. 

    Drie verhalen

    Deborah schreef drie prachtige verhalen, die veel meer diepgang hebben dan meestal het geval is. Vanuit haar eigen ervaring kent Deborah de thema’s die spelen bij het vroege verlies van een moeder, en dat is in alles merkbaar in deze artikelen.

    Carla

    .……..’Ik ben aan haar verplicht om mezelf wél te doorgronden en te ontdekken wat ik wil. Dat het nu lukt, geeft een heel fijn gevoel. Door het vroege verlies van mijn moeder was ik mezelf kwijt, maar ik ben weer terug bij wie ik daarvoor was: het blije meisje dat wil genieten van het leven.’ 

    Anouk

    ……..‘Mensen zijn vaak bang voor de dood en praten met moeite over ziekte. Ik niet. Ik weet hoe belangrijk het is om er open over te zijn, want dat maakt minder eenzaam.’

    Carla

    …….’ Het doorleven van mijn verdriet heeft mij verbinding met mijzelf en anderen gebracht. De reis was prachtig. Ik dacht na over wat ik ben kwijtgeraakt, maar ook over wat ik heb overwonnen. Ik voel me sterk, rustig, en ben blij met wat ik heb. Ik hoop dat mijn moeder trots op me is.’
    (Op de foto boven deze blog: Carla).

    PS

    In het PS ter afsluiting van het artikel in Libelle:
    Jaarlijks verliezen ruim zesduizend minderjarige kinderen een of beide ouders. Uit onderzoek blijkt dat mensen die op jonge leeftijd een ouder verliezen later drie keer meer kans hebben op depressies.
    Verlaat Verdriet (www.verlaatverdriet.nu) is er voor mensen die jong een ouder verliezen. 
    Meer lezen: Gids voor Verlaat Verdriet. Titia Liese, Uitgeverij Funale 

  • | | | |

    Interview met acteur Patrick Stoof

    DoorTitia Liese

    Interview in het Algemeen Dagblad van 2 september 2017 met acteur Patrick Stoof (1967), 6 jaar toen hij zijn biologische vader verloor, 18 jaar toen de tweede man van zijn moeder overleed.

    …………....’Een van de lastigste dingen: dat je als acteur soms weken niets te doen hebt. Vroeger lag hij dan dagen op de bank, en dan niet bij wijze van spreken, maar echt, hij kwam er niet af. Ook niet om te slapen. ,,Ik ben geen Mike Boddé (cabaretier, red.), iemand met een heftige aanleg voor depressie, maar kan wel overspoeld worden door een groot gevoel van eenzaamheid en verdriet.’’

    Zo’n tien jaar geleden besloot hij daar wat aan te doen. De directe aanleiding was de geboorte van zijn dochter. ,,Toen zij zo’n 1,5 jaar was, dacht ik: nu moet ik echt gelukkiger worden. Want ik kan straks wel dingen tegen haar gaan roepen als ‘volg je droom’, maar wat als ik dat zelf niet eens doe? Ik ben in therapie gegaan. Intensieve regressietherapie.’’

    Daar ging het ook over zijn familie met ‘de twee dooie vaders’. Zijn biologische vader overleed plotseling toen hij 6 was, en de tweede man van zijn moeder toen hij 18 was. ,,Ik heb mijn eerste vader nauwelijks gekend. Voor mij was mijn gezin gewoon: mijn moeder, mijn oudere broer en zus. De dood van mijn tweede vader was heftiger. Dat het zomaar kon dat iemand verdween. Ik dacht: ik moet het helemaal zelf doen.’’

    Had dat ‘grote gevoel van eenzaamheid’ iets te maken met de dood van je vaders?

    ,,Dat zou voor dit verhaal wel lekker simpel zijn, hè? Maar nee. Dat kwam, denk ik, omdat ik me als kind onbegrepen voelde. En nu nog wel. Ik ben me later gaan afzetten tegen mannen die me vertelden wat ik moest doen…………………

    Lees meer

    Artikel Algemeen Dagblad 02/09/2017

    Patrick Stoof

  • | | | | | |

    Volkskrant: interview met Loes Haverkort

    DoorTitia Liese

    Interview met Loes Haverkort

    In Volkskrant Magazine van 20 mei 2017 een interview met actrice Loes Haverkort (36). De vader van Loes Haverkort kreeg op haar 11e de eerste serieuze waarschuwing en op haar 13e een zware hartaanval. Hij overleed toen ze 20 was.

    Citaat uit Interview

    Ik heb voor dit interview je vriendin Marieke de Kleine gesproken met wie je de toneelschool hebt doorlopen. Met haar heb je later een verhitte discussie gehad omdat zij stelde dat het leven maakbaar was. Was je daar zo gekwetst door in verband met het overlijden van je vader? ‘Ja. Ik kon het niet verkroppen dat je daarin kon geloven. Want dan had mijn vader nog geleefd! Zo diep zat dat. Daarom ging ik er zo heftig in. Zij wilde me duidelijk maken dat het leven maakbaar is. Nee, zei ik, neem het leven maar zoals het is, het gaat zoals het gaat. Zo voorkom je teleurstellingen. Dat liep hoog op. We schreeuwden tegen elkaar, tot huilens aan toe. Maar gelukkig heeft dat gesprek er wel echt voor gezorgd dat ik moest gaan geloven dat het leven maakbaar is, omdat ik anders stil zou blijven staan. Dat ik anders niet meer zou handelen, dat ik alleen nog maar zou afwachten tot het leven mee weer een bepaalde kant opstuurde.’

    Bezorgd

    Floris zei dat je heel bezorgd bent. Door het overlijden van je vader ben je heel bang om mensen te verliezen. Hij zei: ‘Soms schiet ze ’s nachts wakker om te kijken of ik het nog doe……’

    Lees meer

    Volkskrant Magazine