• | | | | | | | | | | | | |

    Anna Alma Tadema

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    Alma Tadema

    In Sir Edmund van zaterdag 21 januari 2017, bijlage bij de Volkskrant, las ik in de reeks artikelen van Wieteke van Zeil ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ (citaat van Johan Cruijff, 12 jaar toen hij zijn vader verloor) ‘Verstoorde idylle’.

    Wieteke van Zeil bespreekt in ‘Verstoorde idylle’ het portret van Anna Alma Tadema dat haar vader – de beroemde Nederlands-Engelse schilder Lourens Alma-Tadema 1836-1912 – in 1883 schilderde van zijn 15 jarige dochter Anna Alma Tadema (1867-1943).

    Anna Alma Tadema

    Anna Alma Tadema verloor als kind van twee haar moeder.
    In het artikel gaat het de auteur om de ketting die Anna draagt (wie weet welke betekenis deze ketting voor de15-jarige Anna had???).

    Zelf werd ik vooral getroffen door het meisje op dit portret.
    Wat een eenzaamheid voel ik bij dit portret.
    Wat een totaal niet weten hoe het verder moet.

    Zelfportret

    Anna, zelf ook vaardig schilderes, schilderde een zelfportret.

     


     

     

     

    In ons hoekje

    In 1873 schilderde hun vader ‘In ons hoekje’.
    Op dit schilderij zie je Anna en haar twee jaar oudere zusje Laurense.

    Geschilderd verhaal van twee meisjes die als twee- en als vierjarige hun moeder verloren.

     

     

     

  • | | | | | | | | | | | | |

    Anna Alma Tadema

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    Alma Tadema

    In Sir Edmund van zaterdag 21 januari 2017, bijlage bij de Volkskrant, las ik in de reeks artikelen van Wieteke van Zeil ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ (citaat van Johan Cruijff, 12 jaar toen hij zijn vader verloor) ‘Verstoorde idylle’.

    Wieteke van Zeil bespreekt in ‘Verstoorde idylle’ het portret van Anna Alma Tadema dat haar vader – de beroemde Nederlands-Engelse schilder Lourens Alma-Tadema 1836-1912 – in 1883 schilderde van zijn 15 jarige dochter Anna Alma Tadema (1867-1943).

    Anna Alma Tadema

    Anna Alma Tadema verloor als kind van twee haar moeder.
    In het artikel gaat het de auteur om de ketting die Anna draagt (wie weet welke betekenis deze ketting voor de15-jarige Anna had???).

    Zelf werd ik vooral getroffen door het meisje op dit portret.
    Wat een eenzaamheid voel ik bij dit portret.
    Wat een totaal niet weten hoe het verder moet.

    Zelfportret

    Anna, zelf ook vaardig schilderes, schilderde een zelfportret.

     


     

     

     

    In ons hoekje

    In 1873 schilderde hun vader ‘In ons hoekje’.
    Op dit schilderij zie je Anna en haar twee jaar oudere zusje Laurense.

    Geschilderd verhaal van twee meisjes die als twee- en als vierjarige hun moeder verloren.

     

     

     

  • | | | | | | | | | | |

    William en zijn moeder Diana

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Zojuist krijg ik een bericht uit België toegestuurd, dat ik graag met je wil delen.

    Het (werk)jaar heeft zich ook op gang getrokken bij de koningshuizen. De Britse prins William heeft gisteren een bezoek gebracht aan het Child Bereavement Centre, dat één jaar bestaat. Het centrum biedt steun aan gezinnen die getroffen worden door een overlijden of aan kinderen die rouwen. William was opvallend openhartig en deelde zijn verdriet.
    “Ik was heel kwaad en kon er niet over praten”, zei hij over de dood van zijn moeder, Diana.

    De hertog en hertogin van Cambridge, William en Kate Middleton, werkten gisteren
    voor het eerst dit jaar samen een koninklijke opdracht af. Ze legden hun oor te luisteren bij het Child Bereavement Centre in Newark (Nottinghamshire). Het bezoek ligt het koppel na aan het hart, want William verloor zijn moeder Diana in de zomer van 1997 bij een ongeluk in Parijs. De prins was toen amper 15 jaar.

    Praat jij over jouw papa? Praten is heel, heel belangrijk.

    William nam zijn tijd, zette zich aan tafel bij verschillende gezinnen. Eén gesprek was dat met Lorna Ireland die met haar zoon Shinobi (12) naar het centrum gaat. Shinobi verloor zijn grootmoeder en doopmeter. Lorna was onder de indruk van de openhartigheid van William.
    “Ik was heel kwaad en kon er niet over praten”, wist de prins te vertellen over de dood van zijn moeder.

    William troostte ook Aoife, een meisje dat rouwt om haar vader die zes jaar geleden aan pancreaskanker stierf.
    “Ik was ook jong toen mijn moeder stierf. Praat jij over jouw papa? Het is heel, heel belangrijk om erover te praten”, gaf hij als advies mee.
    Aoife vertelde later aan de aanwezige pers dat ze blij was dat er “anderen zijn die haar begrijpen”.

    William is al sinds 2009 beschermheer van de organisatie Child Bereavement. Hij zet zijn schouders onder praktisch alles wat met de mentale gezondheid van de Britse jeugd te maken heeft. Het is een van zijn prioriteiten. De organisatie werd gesticht in 1994 onder de vleugels van Julia Samuel, een van de beste vriendinnen van wijlen Diana. Julia was aanwezig toen William en Kate op bezoek kwamen. Het weerzien was hartelijk. Julia is doopmeter van Williams zoontje, prins George.

  • | | | | | | | | | | | |

    Kijken in de ziel: geen toeval

    DoorTitia Liese

    Kijken in de ziel

    Op maandagavond 2 december 2017 werd het NPO-programma van Coen Verbraak: Kijken in de ziel – De achterblijvers uitgezonden.

    Uitzending

    Zelf heb ik de uitzending niet gezien. Over de uitzending zelf kan ik dus niet iets zeggen.

    Rouw is een omgekeerde vorm van verliefdheid

    Wel las ik gisteren in de trein de recensie van Hanna Bervoets in de Volkskrant van dinsdag 3 januari 2017.
    Over die recensie kan ik wel iets zeggen.

    Dubbel ouderverlies

    Eén van de mensen die werd geïnterviewd, was een man die als kind zijn beide ouders was verloren bij de vliegramp van Tenerife. Dubbel ouderverlies dus.
    In de inleiding van de recensie werd deze man keurig genoemd als één van van de geïnterviewden. Vermeld werd eveneens keurig het feit dat hij zijn beide ouders verloor.

    Verdwenen

    Het artikel sluit af met opnieuw een vermelding van de verschillende mensen, met hun verschillende soorten van verliezen.
    Alle genoemde verliezen gingen over verliezen van de geïnterviewden die zij hebben geleden in hun volwassenheid.
    Geen woord meer over de man die als kind zijn – beide! – ouders verloor.
    Verdwenen.
    Gewoon helemaal verdwenen.

    Geen toeval

    Ik loop al veel te lang mee in het Verlaat Verdriet-werk, om niet te weten dat dit geen toeval is.
    Jong ouderverlies bij volwassenen verdwijnt.
    Verdwijnt altijd weer.
    Verdwijnt gewoon helemaal uit het zicht.
    Hebben we het niet meer over.
    Geloof me – het is geen toeval dat ook in dit artikel jong ouderverlies weer helemaal uit het zicht is verdwenen.