• | | |

    Documentaire Stem van je hart: uitnodiging

    DoorTitia Liese

    De weg van liefde

    Stem van je hart

    In de documentaire ‘Stem van je hart’ van regisseur Tessa Louise Pope, gaat podcastmaker en schrijver Liesbeth Rasker in gesprek met lotgenoten die net als zijzelf op jonge leeftijd een ouder verloren en op latere leeftijd zijn aangelopen tegen bepaalde copingmechanismen om als kind dat verlies te dragen.

    Uitnodiging

    Ken je of ben je iemand die 50 jaar of ouder is en op jonge leeftijd (voor 12 jaar) een ouder heeft verloren?
    En heb je een niet-Nederlandse culturele achtergrond?
    Dan willen we graag met je in contact komen.

    De film zal worden uitgezonden bij de VPRO en wordt vertoond met een impactprogramma waar (ervarings)deskundigen in gesprek gaan over het thema rouw.

    Contact

    Wil je hier met de makers over praten?
    Stuur een mail met contact-info naar amber@hazazah.com.

    Met vriendelijke groet, 
    Amber Visser, researcher voor Hazazah Pictures

    Over Hazazah en de makers

    Productiebedrijf Hazazah Pictures maakt documentaires die krachtige persoonlijke verhalen vertellen met relevante thema’s. Filmmaakster Tessa Louise Pope werkt regelmatig samen met Hazazah. Haar films haken allemaal aan dezelfde thematiek: menselijke relaties en de ondoorgrondelijke complexiteit daarvan.

    Over Tessa Louise Pope

    Haar film ‘The Origin of Trouble’ won diverse prijzen.

    Over Liesbeth Rasker

    Schrijver Liesbeth Rasker is bekend van haar podcast ‘Dag voor Dag’ waarin ze met lotgenoten in gesprek gaat over hun rouwverwerkingsproces. De podcast werd in een jaar tijd meer dan 100.000 keer beluisterd.

  • | |

    Het verhaal van Irene: Siri Hustvedt

    DoorTitia Liese

    Het boek waar ik deze week over schreef Een geschiedenis van mijn zenuwen lag binnen 2 dagen in mijn brievenbus. (En is inmiddels ook 2e hands niet meer verkrijgbaar, heb ik me laten vertellen). Uit nieuwsgierigheid kon ik het natuurlijk niet laten alvast een voorproefje te nemen. Op bladzijde 31 lees ik het verhaal van Irene. 

    Irene

    …….. Janet (Pierre Janet, filosoof en neuroloog) vertelt het verhaal van Irene. Een tot armoede vervallen jonge vrouw van twintig, die haar geliefde moeder een langzame, pijnlijke dood door tuberculose zag sterven. Nadat ze wekenlang aan het ziekbed had gezeten, merkte Irene dat haar moeder niet meer ademde. Ze deed een wanhopige poging om haar weer tot leven te wekken. Terwijl ze zo bezig was, viel haar moeders lijk op de vloer. Met inspanning van al haar krachten tilde Irene het lichaam weer op het bed.

    Na haar moeders begrafenis begon Irene in trance haar dood te herbeleven. Ze beeldde de gruwelijke dood tot in het kleinste detail uit en vertelde het verhaal telkens weer. Na een dergelijke voorstelling keerde haar normale bewustzijn terug en deed ze alsof en niets was gebeurd. Irenes familie meldde dat het meisje vreemd genoeg niet geraakt leek door het overlijden van haar moeder. Ze scheen het zelfs vergeten te zijn. Zelf toonde Irene zich verbaasd. Ze vroeg wanneer en hoe haar moeder was gestorven. ‘Eén ding begrijp ik niet’ zei ze. ‘Ik heb zoveel van haar gehouden. Waarom ben ik dan niet verdrietiger nu ze dood is? Ik kan niet rouwen. Het lijkt alsof haar afwezigheid niets voor me betekent. Alsof ze op reis is en binnenkort terugkeert.’ ……….

    Ik ben benieuwd naar het vervolg van dit boek.
    Nog even wachten tot ik over veertien dagen op Terschelling ben.

  • | | |

    Traumasporen in: Geen tijd verliezen

    DoorTitia Liese

    Pyama-Pinksterdag

    Een van de vreselijkste eigentijdse woorden die ik ken: pyama-dag. Kun je je iets bedenken dat suffer is dan een pyama-dag? Echt. Een vreselijk woord. En wat deed ik tweede Pinksterdag 2022 op Terschelling? JAAA. Een pyama-dag. Een hele dag regen. Onafgebroken. Een hele dag binnen. In m’n huisje. Lezen. Lezen. En nog eens lezen.

    Geen tijd verliezen

    Op het allerlaatste moment voor ik naar Terschelling vertrok bestelde ik bij de plaatselijke boekhandel de biografie van Jolande Withuis over Jeanne Oosting: Geen tijd verliezen. Jeanne Bieruma Oosting. Kunstenares. Schilderes. Grafica. Biertje voor intimi.

    Wat kan een regendag in je eentje in je huisje op Terschelling heerlijk zijn. Lezen. Lezen. En nog eens lezen. Over een adelijk meisje uit de vorige eeuw dat zich vrij vocht uit haar bekrompen adelijke familie. Zeer getalenteerd. Tegen de traditie en de mores van die tijd in kiest ze voor een leven als werkende vrouw die haar eigen kost verdient. Succesvol in een leven als kunstenaar, waarin ze evenzeer leed onder afwijzing. Gevoelens van afwijzing. (Innerlijke) eenzaamheid. Angst voor de toekomst. Verliesangst.

    Traumasporen

    Dochter van een schatrijke moeder. Een adelijke moeder, die als vierjarig kind háár moeder verloor. Geboeid lees ik dit prachtige boek van biografe Jolande Withuis. Zo mooi geschreven. Zo goed gedocumenteerd. Het leven van Jeanne Oosting. Friesland. Achterhoek. Den Haag. Parijs. Amsterdam. Achterhoek. Ik geniet van deze terugblik in de wereld van de kunst en de kunstenaars van de 20e eeuw. Een vrouwenleven van een vrijgevochten, zelfstandige vrouw. Geboren in 1898. Overleden in 1994.

    Maar het meest geboeid lees ik over kwellingen die je, als je de thema’s (her)kent, voor een groot deel terug kunt leiden naar Verlaat Verdriet-thema’s. In de relatie van haar ouders. Het desastreuze huwelijk. De ingewikkelde relatie tussen een bemoeizuchtige  moeder, en een naar onafhankelijkheid snakkende dochter. Aantrekken. Afstoten. In een (bijna) onophoudelijke stroom. Angst voor afwijzing. Innerlijke eenzaamheid. Eindeloos verlangen naar intieme relaties. Vernederingen. Zelfvernederingen. Wanhoop. Depressies.

    Nee – ik heb geen tijd verloren op deze pyama-dag.
    Lezen. Lezen. En nog eens lezen in Geen tijd verliezen.

    Boek

    Ben je benieuwd naar de trans-generationele traumasporen in dit boek?
    Geen tijd verliezen

    Tentoonstellingen

    De zomer van Jeanne

  • | |

    Roeien met de laatste riemen: Lieuwe van Gogh

    DoorTitia Liese

    Interview met Lieuwe van Gogh in Volkskrant Magazine van 28 mei 2022

    Lieuwe van Gogh, de zoon van de vermoorde cineast Theo en verre nazaat van Vincent van Gogh, is 30. Na vele zoekende jaren wil hij nu alles op alles zetten om door te breken met zijn schilderkunst. ‘Mijn laatste troefkaart om enigszins succesvol te worden.’

    ……….. ‘Zijn er ook dingen die je aan je vader doen denken waardoor je hem heel erg mist?’ 
    ‘Ik heb het iets van twee tot drie keer per jaar dat het me echt opbreekt. Het slaan van gaten in de muur is voorbij, maar dan moet ik echt janken. Ik keek bijvoorbeeld graag naar de film Platvoet en zijn vriendjes en dan lag ik altijd op zijn buik. Zodra ik het nummer If we hold on together van Diana Ross hoor, dat in de film zit, gaat de sluis open en zit ik alleen maar te huilen. Fuck, de buik van hem was zo zacht man’….

    Lees meer

    Lieuwe van Gogh