• | | | | | | | | | | |

    Geerte eren

    DoorTitia Liese

    Lieve prachtige Geerte,

    Gisteren zaten we tegenover elkaar, tijdens de Samenkomdag. Voorbereidingsdag voor symposium ZEER.
    Een andere setting dan we gewend zijn.
    Normaal zijn we samen aan het werk met ons werk in de jaartraining De kunst van het verbinden.

    Gisteren was het anders.
    Een andere aanleiding.
    Een andere setting.
    Een ander doel.
    Ik schrijf je deze open brief, omdat ik gisteren zo sterk voelde dat ik je wil eren voor wie je bent.
    Voor wat je kunt.
    Voor wat je doet.
    Voor wat we samen voor Verlaat Verdriet-ers op de wereld hebben gezet.
    Een open brief, omdat ik heel sterk de behoefte voel onze samenwerking ook naar buiten toe kenbaar te maken.
    Zonder jou, zonder jouw inbreng, zonder jouw kennis, zonder jouw wortels in de natuurlijke wereld zou het Verlaat Verdriet-werk er anders uitzien!

    Zoeken

    De weg die we samen zijn gegaan heeft voor mij altijd als natuurlijke weg gevoeld. Een vanzelfsprekende weg.
    Maar zo vanzelfsprekend was dat niet.
    Jouw deelname aan de workshop Zonder Moeder van lang geleden.
    De eerste stappen die we daarna samen zetten.
    Ieder vanuit onze eigen invalshoeken.
    Onze eigen processen.
    Onze eigen kennis.

    Jij met alle kennis van jouw werk in Tesjoewa.
    Ik vanuit mijn kennis van Verlaat Verdriet.
    Onze samenwerking zoekend, maar nooit aarzelend, vorm gegeven.
    De eerste werkvormen die we daarin neer hebben gezet: de grote Verlaat Verdriet-workshops. De dagen met Familieopstellingen.
    Uiteindelijk uitmondend in onze jaartraining De kunst van het verbinden.
    De jaartraining die steeds meer de vorm heeft gekregen van ons samen.  

    Lieve prachtige Geerte.
    Voor dit alles wil ik je eren.
    Openlijk.
    In een open brief.
    Zo, dat iedereen het weet.

    Dank.
    Dank.
    Dank.

  • | | | | | | | | | | |

    William en zijn moeder Diana

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Zojuist krijg ik een bericht uit België toegestuurd, dat ik graag met je wil delen.

    Het (werk)jaar heeft zich ook op gang getrokken bij de koningshuizen. De Britse prins William heeft gisteren een bezoek gebracht aan het Child Bereavement Centre, dat één jaar bestaat. Het centrum biedt steun aan gezinnen die getroffen worden door een overlijden of aan kinderen die rouwen. William was opvallend openhartig en deelde zijn verdriet.
    “Ik was heel kwaad en kon er niet over praten”, zei hij over de dood van zijn moeder, Diana.

    De hertog en hertogin van Cambridge, William en Kate Middleton, werkten gisteren
    voor het eerst dit jaar samen een koninklijke opdracht af. Ze legden hun oor te luisteren bij het Child Bereavement Centre in Newark (Nottinghamshire). Het bezoek ligt het koppel na aan het hart, want William verloor zijn moeder Diana in de zomer van 1997 bij een ongeluk in Parijs. De prins was toen amper 15 jaar.

    Praat jij over jouw papa? Praten is heel, heel belangrijk.

    William nam zijn tijd, zette zich aan tafel bij verschillende gezinnen. Eén gesprek was dat met Lorna Ireland die met haar zoon Shinobi (12) naar het centrum gaat. Shinobi verloor zijn grootmoeder en doopmeter. Lorna was onder de indruk van de openhartigheid van William.
    “Ik was heel kwaad en kon er niet over praten”, wist de prins te vertellen over de dood van zijn moeder.

    William troostte ook Aoife, een meisje dat rouwt om haar vader die zes jaar geleden aan pancreaskanker stierf.
    “Ik was ook jong toen mijn moeder stierf. Praat jij over jouw papa? Het is heel, heel belangrijk om erover te praten”, gaf hij als advies mee.
    Aoife vertelde later aan de aanwezige pers dat ze blij was dat er “anderen zijn die haar begrijpen”.

    William is al sinds 2009 beschermheer van de organisatie Child Bereavement. Hij zet zijn schouders onder praktisch alles wat met de mentale gezondheid van de Britse jeugd te maken heeft. Het is een van zijn prioriteiten. De organisatie werd gesticht in 1994 onder de vleugels van Julia Samuel, een van de beste vriendinnen van wijlen Diana. Julia was aanwezig toen William en Kate op bezoek kwamen. Het weerzien was hartelijk. Julia is doopmeter van Williams zoontje, prins George.

  • | | | | | | | |

    Data Verlaat Verdriet-workshop winter 2017

    DoorTitia Liese

      

    Data basisworkshop Verlaat Verdriet

    2017

    9, 10 en 11 februari Deze workshop is volgeboekt.
    23, 24 en 25 februari Deze workshop is volgeboekt.
    23, 24 en 25 maart

    De geplande workshops vinden plaats van donderdagavond 19 uur – zaterdagnamiddag ± 16 uur.
    Tijdens de workshop maken we een gezamenlijke afspraak voor de datum van de Terugkomdag. De Terugkomdag vindt plaats ongeveer vier weken na de workshop.

     

    Basisworkshop Verlaat Verdriet

    Het volgen van de basisworkshop Verlaat Verdriet biedt je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je ouder, te delen met ervaringsgenoten en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de workshop biedt.
    In de tijd tussen de workshop en de Terugkomdag geef je uitvoering aan voornemens die je tijdens de workshop formuleert en die passen bij jou, bij jouw specifieke situatie, bij jouw wensen en bij jouw mogelijkheden.

    Lees meer

    Lees meer over de basisworkshop Verlaat Verdriet

    Contact

    Neem contact op met Titia Liese via het Contactformulier of telefonisch 0341- 260 289 als je meer wilt weten.

     

    Ik mag verdrietig zijn

    Arm
    Heel even
    Om me heen
    Ik mag verdrietig zijn
    Traan

     

    Deelnemers aan het woord

    “Ik kan eindelijk naar de foto van mijn vader kijken.”
    “Ik heb zoveel gehuild, en het heeft me zo opgelucht.”
    “Wat een herkenning, en wat een erkenning voor het verdriet om mijn moeder.”
    “Ik ben er nog niet, maar ik weet nu dat ik op de goede weg ben.”
    “Mij heeft  de workshop weer een hele stap verder geholpen en ik gun dit veel meer mensen die worstelen met Verlaat Verdriet.“

  • | | | | | | | | | | | | |

    When a grandparent dies

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    When a grandparent dies.
    A kids own remembering workbook for dealing with Shiva and the year byond
    geschreven/samengesteld door Nechama Liss-Levinson.

    Herdenken

    Een paar dagen geleden schreef ik over de herdenking van vriendin/collega Marijke. Vanzelfsprekend kwam ook de jarenlange samenwerking van Marijke en mij in mijn gedachten terug. Zoals bijvoorbeeld in De reis van je leven, de biografische cursus die we een aantal keren eens paar jaar aanboden op Terschelling.
    Ook dat doet herdenken met je: er komen herinneringen terug.

    Boek

    Ook moest ik weer heel sterk denken aan het bijzondere boek dat ik jaren geleden op aanraden van een vriendin kocht.
    Het boek When a grandparent dies.
    When a grandparent dies is een boek op prentenboek-formaat. Geschreven en samengesteld door de Amerikaans-Joodse Nechama Liss-Levinson.
    Dit werkboek neemt het kind mee in de joodse rouw-cultuur van Shiva, Kaddish en de rouwrituelen op joodse feestdagen gedurende het eerste jaar van rouw.

    Plaats

    Het kind krijgt, aan de hand van dit werkboek,
    een plaats in de gebeurtenissen rondom de dood van de grootouder,
    wordt vertrouwd gemaakt met dood en verlies,
    krijgt haar/zijn eigen plaats in de familie,
    krijgt haar/zijn eigen plaats in het leven,
    krijgt haar/zijn eigen plaats in de joodse cultuur.

    Het kind als nabestaande werkelijk als mens gezien.
    Als mens in klein-formaat.
    Maar wel als mens.

    Er gaat een wereld voor je open

    Er gaat een wereld voor je open met dit boek.
    Een wereld waarin tijd wordt genomen
    voor het kind;
    voor de mens;
    voor de verloren mens;
    voor de medemens;
    voor rouw;
    voor rituelen;
    voor traditie.

    Een wereld die wij – haastige westerlingen – eigenlijk niet meer kennen.
    Onze wereld van de haastige rouw.
    Van de verwerkdwang.
    Van ‘er zo snel mogelijk vanaf moeten’.
    Van de veerkracht-maffia.

    When a grandparent dies

    Dit (werk)boek is een prachtige gids voor ieder die zich afvraagt wat goed is om te doen met kinderen die een ingrijpend verlies lijden.
    Voor ieder die zich afvraagt hoeveel wij, in onze westerse geseculariseerde samenleving, zijn kwijtgeraakt als het gaat om zorgvuldigheid bij rouw.
    Voor wat we kunnen doen – werkelijk kunnen doen – met kinderen die een ingrijpend verlies lijden.

    ISBN

    ISBN-10: 1-879045-44-3
    ISBN-13: 9-781879045-44-6