• | | | | | | | | | | |

    Geerte eren

    DoorTitia Liese

    Lieve prachtige Geerte,

    Gisteren zaten we tegenover elkaar, tijdens de Samenkomdag. Voorbereidingsdag voor symposium ZEER.
    Een andere setting dan we gewend zijn.
    Normaal zijn we samen aan het werk met ons werk in de jaartraining De kunst van het verbinden.

    Gisteren was het anders.
    Een andere aanleiding.
    Een andere setting.
    Een ander doel.
    Ik schrijf je deze open brief, omdat ik gisteren zo sterk voelde dat ik je wil eren voor wie je bent.
    Voor wat je kunt.
    Voor wat je doet.
    Voor wat we samen voor Verlaat Verdriet-ers op de wereld hebben gezet.
    Een open brief, omdat ik heel sterk de behoefte voel onze samenwerking ook naar buiten toe kenbaar te maken.
    Zonder jou, zonder jouw inbreng, zonder jouw kennis, zonder jouw wortels in de natuurlijke wereld zou het Verlaat Verdriet-werk er anders uitzien!

    Zoeken

    De weg die we samen zijn gegaan heeft voor mij altijd als natuurlijke weg gevoeld. Een vanzelfsprekende weg.
    Maar zo vanzelfsprekend was dat niet.
    Jouw deelname aan de workshop Zonder Moeder van lang geleden.
    De eerste stappen die we daarna samen zetten.
    Ieder vanuit onze eigen invalshoeken.
    Onze eigen processen.
    Onze eigen kennis.

    Jij met alle kennis van jouw werk in Tesjoewa.
    Ik vanuit mijn kennis van Verlaat Verdriet.
    Onze samenwerking zoekend, maar nooit aarzelend, vorm gegeven.
    De eerste werkvormen die we daarin neer hebben gezet: de grote Verlaat Verdriet-workshops. De dagen met Familieopstellingen.
    Uiteindelijk uitmondend in onze jaartraining De kunst van het verbinden.
    De jaartraining die steeds meer de vorm heeft gekregen van ons samen.  

    Lieve prachtige Geerte.
    Voor dit alles wil ik je eren.
    Openlijk.
    In een open brief.
    Zo, dat iedereen het weet.

    Dank.
    Dank.
    Dank.

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Achterkant

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Het vinden van de eigen psychische familie geeft een mens levenskracht en het gevoel ergens bij te horen.

    Je leest het vaak: rouw is de achterkant van liefde.
    Of, zoals afgelopen week, naar aanleiding van het NPO-programma Kijken in de ziel – Rouw is de omgekeerde vorm van verliefdheid.
    Een heel beperkte opvatting van rouw, in mijn optiek.
    Want wat als niet liefde maar boosheid, verdriet en woede je verbonden heeft met de persoon die er niet meer is?

    Niet omzien in wrok

    Rouw dus na het verlies van iemand
    die jou niet heeft gegeven wat je nodig had,
    die jou heeft afgewezen,
    die jou heeft miskend,
    die jou heeft gebruikt,
    die jou heeft misbruikt,
    die jou heeft verraden.
    Rouw die vele malen groter, pijnlijker en ingewikkelder kan zijn dan rouw na het verlies van een geliefd iemand.
    Wil je niet je leven spenderen aan wrok, dan is het belangrijk dat je in beweging komt!

    Volwassen-perspectief

    Rouw als achterkant van liefde is ook rouw gezien vanuit het perspectief van de volwassene.
    Maar hoe zit dat met het kindperspectief?

    Kind-perspectief

    In de workshops Verlaat Verdriet laat ik het altijd zien: het kindperspectief.
    De loyaliteit van kinderen naar de ouder(s).
    Geen enkele verbinding tussen levende wezens is zo sterk als de loyaliteit van kinderen naar hun ouder(s).
    Die gevoelens van loyaliteit stoppen niet na het onomkeerbare verlies van de ouder (ruptuur!).
    Alleen de ontvanger is er niet meer.

    De achterkant van loyaliteit

    Wel een achterkant dus.
    De achterkant van loyaliteit.

    De achterkant van loyaliteit is leegte.
    De achterkant van loyaliteit is eenzaamheid.
    Innerlijke eenzaamheid.

    Innerlijke eenzaamheid

    Innerlijke eenzaamheid: één van de grootste Verlaat Verdriet-thema’s die ik ken.
    Een thema met een enorme impact op het hele leven van Verlaat Verdriet-ers.
    Een thema dat nog veel te vaak niet gezien, laat staan erkend wordt (‘Er zijn zoveel mensen eenzaam in Nederland Titia. Het is het thema van onze tijd. Dat weet je toch zelf ook wel?‘ kreeg ik laatst weer eens te horen. Deze keer van iemand die geacht wordt heel erg veel te weten van verlies en rouw).

    Verlate rouw

    Ben je Verlaat Verdriet-er?
    Betreft deze innerlijke eenzaamheid ook jou?
    Dan is het belangrijk dat ook jij in beweging komt.
    Tegen jou wil ik de woorden zeggen van Clarissa Pinkola Estés uit haar boek De ontembare vrouw:

    Het vinden van de eigen psychische familie geeft een mens levenskracht en het gevoel ergens bij te horen.

    Symposium ZEER

    Symposium ZEER op 13 mei 2017 biedt jou de gelegenheid
    ervaringsgenoten te ontmoeten,
    je te verbinden met mensen die, net als jij, weten hoe het voelt,
    met hen te delen wat met andere mensen vaak zo moeilijk te delen is,
    om nieuwe moed en kracht op te doen.

    Je bent van harte welkom op 13 mei 2017! 

  • | | | | | | | | | | | | | | |

    ZEER, de website

    DoorTitia Liese

     

    ZEER

    ‘Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik ga het doen’.
    Je kunt je voorstellen hoe blij-verrast ik was toen S. contact met me opnam.
    ‘Ik ben bereid de site te maken voor ZEER’.

    Ik kan je zeggen: zelf sprong ik een gat in de lucht. Want: hoe zouden we zonder site ZEER in de wereld kunnen zetten? Maar: hoe kom je aan een site als je als organisatie (in ons geval Platform ZEER) een vrijwilligersorganisatie bent zonder geld? Laat staan aan een maatwerk-site?

    Klus

    S. heeft het op zich genomen de site te gaan bouwen. Nou heb ik zelf nooit een site gebouwd (wel gestructureerd en volgeschreven), maar een klus is het. Zeker als je jezelf al werkend de techniek eigen moet maken van het bouwen van een site! Dat betekent dat S. inmiddels al weken en weken met hart en ziel werkt aan ZEER.
    Chapeau S.!

    Grote klus

    En dan komt de volgende klus. De site moet worden gestructureerd. En volgeschreven. Dan komt er ineens iemand anders om de hoek kijken die zich gaat bemoeien met de site die je hebt gebouwd. Iemand die gaat rommelen in jouw werk.
    Aaaiii. 

    Hele grote klus

    Dan sta je voor de volgende – hele grote – klus: een klus voor je ziel.
    Je staat zelf nog middenin je intensieve verlate rouw proces.
    Dat is jouw perspectief.
    En dan ineens, door je aanbod de site te bouwen voor een thema waar je zelf zo middenin zit – waar je zelf met hart en ziel aan verbonden bent – is er een heel ander perspectief.
    Dat, waarin je steeds opnieuw woorden hebt gegeven aan je ervaringen, komt ineens in een heel ander daglicht te staan.
    Dat, waarin jij beeld hebt gegeven aan gevoelens. Hebt gezwoegd om een nieuwe stap te zetten. Hebt gehuild. En gehuild. En gehuild.
    Dat alles komt ineens in een heel ander perspectief te staan. Namelijk het perspectief van de mensen die je aan wilt spreken met je site. Die je aan wilt spreken met je aanbod. Die je uitnodigt naar symposium ZEER te komen.
    Namelijk: andere Verlaat Verdriet-ers.  

    Woorden die voor jou een heel speciale betekenis hebben worden geschrapt.
    Beelden die voor jou een heel speciale betekenis hebben worden schijnbaar achteloos terzijde geschoven.
    Ware aanslagen op je hart.
    Ware aanslagen op je ziel.
    Dat doet ZEER.
    ZEER ZEER.

    Blij en trots

    S., we zijn niet alleen ongelofelijk blij met de klus die je op je hebt genomen met het maken van de ZEER-site, we zijn ook ongelofelijk trots op je!

    Uitnodiging

    De site is nog in bewerking, maar we nodigen je graag uit om bij ons langs te komen.

    Je bent ZEER welkom op website ZEER!

  • | | | | | | | | | | | |

    Even voorstellen: ZEER webmaster

    DoorTitia Liese

     

    Webmaster ZEER

    Wat zou het mooi zijn…
    Een rustige en evenwichtige vrouw te zijn
    die plezier heeft en maakt in haar leven zonder zware rugzak.
    Een verwerkte rugzak die een plek heeft in mijn leven
    en de mooie en positieve dingen uit een heftige levensgeschiedenis heeft weten te halen.
    De omgang met mezelf vereenvoudigen,
    zonder de eeuwige strijd met gecompliceerde emoties en gevoelens.
    Een liefdevol samenlevingscontract hebben met mijn verstand & gevoel
    en met mijn liefde & angst.
    Staan voor wie ik ben,
    ruimte in durven te nemen zonder angsten en aanverwante artikelen.
    Met beide benen op de grond staan en voelen dat mijn voetzolen grip hebben op deze aarde.

    S. 10 januari 2015

    Even voorstellen

    In mijn vorige blog ZEER nieuwe site stelde ik S. al in het kort voor als onze webmaster. Graag laat ik je nader kennis maken met de Verlaat Verdriet-er achter de webmaster. Je zult niet alleen haar werk voor en met de site op de voet kunnen volgen, ook heb je al een aardig aantal ZEER-tjes van S. kunnen lezen op de ZEER-pagina op Facebook
    S. – 14 jaar toen ze haar vader verloor – heeft in de loop van haar leven veel gedaan met therapie.
    Zo kwam ze twee jaar geleden bij mij individueel twee workshops volgen. Tijdens de workshop Heel je leven liet ze me een foto zien. Over deze foto het door haar geschreven gedicht geprint. Het gedicht dat je hierboven hebt gelezen.
    Op de foto bijna-Leidse S. tijdens de Leidse Rembrandt-dagen van een paar jaar geleden.
    S. als Hendrickje Stoffels, naar het bekende schilderij van Rembrandt van Rijn.

    Inspiratie

    Zelf vind ik deze creatieve werkvorm van S., met een knip-oog naar de kunst(geschiedenis), zo geweldig mooi.
    Ik geef hem graag ter inspiratie aan je door.

    Rembrandt van Rijn, Hendrickje Stoffels, 1654

    ZEER-tjes van S.

    Zoals gezegd: je kunt S. regelmatig tegenkomen met haar ZEER-tjes.