• | | | | | | | | | | |

    Wolf Biermann – Tot op de dag van vandaag

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    ‘Tot op de dag van vandaag wordt uw leven bepaald door een man die u maar één keer bewust hebt gezien. U was nog geen 4 jaar oud en de ontmoeting duurde nog geen half uur.
    ‘Het ingebakken verdriet om mijn vader is de wet waar ik naar leef’

    Wolf Biermann

    In Volkskrant Magazine van vandaag (4 maart 2017) lees ik het interview met de bekende Duitse zanger Wolf Biermann (geboren in 1936).
    Op zeven-jarige leeftijd verloor Biermann zijn vader. Zijn – Joodse – vader stierf in 1943 in vernietingskamp Auschwitz.

    Bezoek aan zijn vader

    Als kind van vier bezocht hij met zijn moeder zijn vader die toen gevangen zat in de gevangenis in Bremen.
    …………..’In de kantine stonden twee stoelen met een lange tafel ertussen. Mijn moeder nam mij op schoot. Toen werd mijn vader binnengeleid. Hij had pyama-achtige kampkleding aan, zijn hoofd was geschoren. Mijn moeder mocht hem niet aanraken’……….

    Vertrouwd

    ‘Vond u het spannend?’ ‘Nee. Geen kloppend hart, geen spoortje verlegenheid. Hij was even vertrouwd en even dichtbij als mama.’

    Hoe kan dat?

    ‘Voordat mijn moeder ging werken bij de stomerij Dependorf vertelde ze me elke avond een verhaaltje over hem voor het slapengaan. En iedere ochtend een goedmorgenverhaaltje. Ze had een geweldige truc: elke ochtend legde ze iets in mijn kraanwagentje, dat in het trappenhuis stond. Een snoepje, een hostie of een koekje, een suikerklontje, een kippenveer, een knikker. Bij het ontbjt vertelde ze dan over de avontuurlijke wijze waarop deze kostbaarheden van Bremen dwars door de Lüneburger Heide, over de Elbe, naar mij toe waren gekomen. De regen trotserend en de dieven te slim af, die mijn cadeau hadden willen stelen. Net zoals de katholieken met de hostie het lichaam van Jezus tot zich nemen, at ik iedere ochtend de hostie met mijn vaders lichaam, in de waarste zin van het woord……..’

    Mijn moeder

    ‘Mijn moeder was naaister, een sterke, slimme, volkse Moeder Courage.’

    Mijn vader

    ‘…………..Ik ben al mijn hele leven in Auschwitz. Vanaf het begin, altijd weer. Iedere schoorsteen herinnert me aan mijn vader’

  • | |

    Je ziet mij nooit meer terug

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Sonja Barend
    Je ziet me nooit meer terug

    is de recent verschenen autobiografie van Sonja Barend.

    Dagblad Trouw op vrijdag 24 februari 2017

    ……….Zonder opsmuk of emotie beschrijft Barend de sleutelscène van de tragiek die haar leven tot vandaag de dag stuurt.
    Althans, zoals haar moeder haar de summiere detalis rond haar dertiende uit de doeken deed.

    Het is 1942.
    Er is aangebeld, moeder deed open.
    Twee Nederlandse mannen kwamen de trap op.
    Op de vraag of haar man thuis was, antwoordde mevrouw Barend: ‘Ja meneer’.
    En weg was Sonja’s vader, precies zoals de laatste woorden te    gen zijn vrouw voorspelden: ‘Je ziet mij nooit meer terug’.

    Zoektocht zonder einde

    Had haar moeder niet moediger kunnen zijn? vraag Barend zich af in haar memoires.
    Zou ze het zelf anders hebben aangepakt?
    En waarom raakte haar moeder minder dan een jaar nadat haar man was verdwenen zwanger van haar stiefvader?
    Talloze vragen dwalen rond in haar hoofd, het is een frustrerende zoektocht zonder einde.

    De vraag die ze niet durfde stellen

    …………. Duizenden vragen heeft ze gesteld.
    Ministers ontfutselde Sonja Barend informatie, maar ook pedofielen en werklozen gunden haar hun verhaal.

    Hoe streng ze zichzelf voor ieder bezoek ook moed insprak om vragen te stellen over het verleden, hield zowel Barend als haar moeder over de oorlog de kaken op elkaar.

    De moedigste programmamaker van haar generatie

    ‘De moedigste progammamaker van haar generatie’ noemt Twan Huys Sonja Barend.
    Op Barends redactie hing een lijst met een aantal punten waaraan een interview moest voldoen.
    ‘Is er nog wat te lachen’, stond daarop.

    Lees meer

    Je ziet mij nooit meer terug

     

     

  • | | | | | | | | | | | | | | |

    Yoga Magazine

    DoorTitia Liese

    Acht eenvoudige houdingen bij rouw in het Yoga Magazine

    Een groot verlies verwerken, hoe doe je dat?
    Misschien verschans je je het liefst op de bank om daar te overwinteren.

    De 8 zachte yoga-oefeningen van Albertine Richaerts in het Yoga Magazine no.1 (januari/februari) 2017, blz 74 e.v. helpen je om in beweging te komen en de draad op te pakken.

    1. Ademhalingsoefeningen
    2. Hoofdbewegingen (Brahma Mudra’s)
    3. Staande uitstrekking (Urdhva Hastasana)
    4. Halve maan (Ardha Chandrasana)
    5. Kathouding ((Marjariasana)
    6. Gedraaide buikhouding (Jathara Parivartanasana)
    7. Liggende vlinder (Supta Baddha Konasana)
    8. Gebroken kaars (Viparita Karani)

    Albertine Richaerts

    Yogadocent Albertine Richaerts verloor haar beide ouders toen ze 10 was.
    Pas 27 jaar later kon ze, onder meer in de workshop Dubbel Ouderverlies, het verdriet doorvoelen en verwerken.
    In haar paraktijk voor yoga en rouwverwerking begeleidt ze – onder veel meer -volwassenen die ook op jonge leeftijd een of beide ouders zijn verloren.

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    Sinds ruim 10 jaar begeleidt Albertine samen met Titia Liese de basisworkshops Dubbel Ouderverlies.  

    Symposium ZEER

    Albertine verzorgt een yoga-workshop tijdens het Verlaat Verdriet-symposium ZEER op 13 mei 2017.
    Lees meer over  Verlaat Verdriet-symposium ZEER: www.zeer.nu

    Viparita Karani

    Houding no. 8: Gebroken kaars (Viparita Karani)
    Deze houding verfrist, lucht op en brengt de geest tot rust.

    Leg, liggend op je rug, je benen omhoog tegen een muur. Breng je billen zo dicht mogelijk bij de muur.
    Je kunt je onderrug ondersteunen met een kussen.
    Leg je armen zijwaarts met de handpalmen naar boven, of leg ze boven je hoofd op de vloer.
    In deze rusthouding kunnen emoties opkomen. Die mogen er zijn, geef ze je liefdevolle aandacht.
    Als je bang bent, dat je in je gevoelens verdrinkt, richt dan je aandacht op je ademhaling.
    Blijf zo’n 5 minuten in deze houding. 

    Lees de oefeningen van Albertine in het Yoga Magazine.

  • | | | | | | | | | | | | | |

    Open

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Afgelopen weekend volgde ik een yoga-/stilte weekend bij Albertine Richaerts in het klooster in de Zuid Limburgse heuvels van Wahwiller. Dit was de tweede keer dat ik bij Albertine een stilteweekend gecombineerd met yoga heb gevolgd. En weer was het heerlijk.
    De vakbekwaamheid van Albertine, haar liefde, haar geduld, haar prachtige (yoga)stem, de mooie oefeningen, de stilte en de gastvrije omgeving van het klooster maken van deze stilte-weekenden echt een bijzonder feest.

    ALBERTINE

    Al sinds jaar en dag bieden Albertine en ik eens per jaar een basisworkshop Dubbel Ouderverlies aan. De workshop Dubbel Ouderverlies is een basisworkshop Verlaat Verdriet speciaal voor Verlaat Verdriet-ers die in hun jeugd beide ouders verloren door overlijden.
    Albertine verloor haar beide ouders toen ze 10 jaar was.

    Al een groot aantal jaren is Albertine yoga-docent met eigen groepen. Regelmatig biedt ze yoga/meditatie/stilte-/weekenden aan in Zuid Limburg.
    Tevens biedt Albertine in Zuid Limburg rouwbegeleiding aan. Zowel individueel als in kleine groepen.
    Neem contact op met Albertine als je daarover meer wilt weten.

    Een deur naar jezelf openen

    ‘Als je het leven van alle dag even buitensluit, open je een deur naar jezelf’ is het motto dat Albertine aan dit yoga-/stilteweekend meegeeft.
    Ik kan niet anders zeggen: ik heb ervaren dat het zo werkt!

    Voor iedereen

    De yoga-/en stilteweekenden die Albertine in dit klooster organiseert zijn voor iedereen die deel wil nemen toegankelijk. Dus niet speciaal voor Verlaat Verdriet-ers.
    Ben je Verlaat Verdriet-er, wil je je graag aanmelden voor een weekend en wil je iemand meenemen die geen Verlaat Verdriet-er is?
    Dat kan.
    De yoga-/stilteweekenden zijn bedoeld voor iedereen.

    Ik mag er zijn

    In dezelfde tijd van het jaar (maar dan een jaar geleden) hebben Albertine en ik samen, op dezelfde plaats – namelijk in het klooster in Wahlwiller – het weekend Ik mag er zijn aangeboden.
    Ik mag er zijn is een meerdaagse workshop, speciaal voor Verlaat Verdriet-ers. We werken in dit weekend met trauma-specifieke yoga-oefeningen, gecombineerd met een aantal bijzondere autobiografische schrijfopdrachten.
    Een prachtig weekend vorig jaar.
    In een hele mooie groep Verlaat Verdriet-ers.

    Mee doen?

    Ben je Verlaat Verdriet-er en had je vorig jaar mee willen doen, maar paste de datum je niet?
    Of ben je geïnteresseerd geraakt in Ik mag er zijn?
    Laat het ons weten.
    Wij organiseren Ik mag er zijn graag opnieuw.
    Mail Titia: ikmagerzijn@verlaatverdriet.nu

    Belgische Verlaat Verdriet-ers

    Ben je Verlaat Verdriet-er en woon je in België?
    Overweeg dan eens deelname aan deze workshop als een basisworkshop Verlaat Verdriet in Nederland je (nog) een stap te ver is.