Vandaag is het 26 februari 2015.
Kort gezegd: ondanks de toezegging: niets meer vernomen van de huisarts.
Lees meer over Naar de huisarts: Praktijkvoorbeeld 1, Praktijkvoorbeeld 2 Praktijkvoorbeeld 3
In maart ga ik het weer proberen: contact opnemen met de bedoelde huisartsenpraktijk.
Gisteren, 9 februari 2015 dus, was het een week geleden dat ik contact probeerde te leggen met de praktijkondersteuner(s) GGZ van de huisartsenpraktijk in mijn woonplaats. (Praktijkvoorbeeld 1 en Praktijkvoorbeeld 2.)
‘Stuur maar een mailtje, dan neemt de praktijkondersteuner contact met u op’ was het advies van de dame die ik aan de telefoon kreeg. Zo gezegd, zo gedaan. Ik stuurde dezelfde dag een mailtje met mijn vraag en was benieuwd wat er vervolgens zou gaan gebeuren.
Niets.
Gisteren belde ik opnieuw met de praktijk, om te vragen wat er was gebeurd (of liever gezegd: niet gebeurd). ‘Ik ga even voor u kijken’ was het antwoord. Dat duurde zo lang, dat ik op een gegeven moment dacht: ‘Ze is me vergeten’. Maar nee: ze kwam terug.
‘Het mailtje is bij een van de huisartsen terecht gekomen’, meldde ze me. ‘Hij neemt contact met u op.’
Dan mag ik dus nu weer benieuwd zijn hoe het verder gaat.
Wordt vervolgd.
Zojuist zag ik in de bibliotheek in mijn woonplaats Nunspeet een vooraankondiging voor de boekenweeklezing van de Belgische schrijfster Griet op de Beeck, op 10 maart a.s. in De Dialoog in Ermelo.
Griet op de Beeck is de schrijfster van het – voor Verlaat Verdriet-ers zeker – prachtige boek Kom hier dat ik u kus.
Ik heb even op de site gezocht van Griet op de Beeck – in Agenda – en zag dat ze in de komende tijd op diverse plaatsen in Nederland en België lezingen geeft.
Mogelijk ook in jouw buurt.
Deze tip geef ik graag aan je door!
Kom hier dat ik u kus is een roman over Mona, als kind, als vierentwintigjarige, en als vijendertigjarige. Een verhaal over waarom we worden wie we zijn, geschreven met humor, scherpte en veel schaamteloze eerlijkheid. Over ouders en kinderen. Over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapot maken. Over waar verantwoordelijkheid eindigt en schuld begint. Over geheimen en eenzaamheid. Over ziekte en zwijgen. Over de gevaren van sterk zijn. Over vergeten en niet kunnen vergeten. Over jezelf durven redden. En natuurlijk ook nog over de liefde. Omdat dat alles is wat we hebben, of toch bijna.
Meer dan een miljoen volwassen Nederlanders verloren in hun jeugd een ouder – of beide ouders – door overlijden. Veel van deze mensen, en dat betreft zowel mannen als vrouwen, ondervinden in hun volwassenheid moeilijkheden die te maken hebben met het vroege verlies van hun ouder(s). Ze hebben bijvoorbeeld angst niet ouder te worden dan hun ouder, hebben het gevoel altijd alles alleen te moeten doen, voelen zich een buitenstaander. Ze voelen zich overal verantwoordelijk voor, leggen de lat voor zichzelf heel erg hoog, passen zich altijd aan. Ze twijfelen aan alles en iedereen, en nog het meest aan zichzelf. Ze kunnen niet genieten, hebben moeite met (intieme) relaties, houden altijd alles onder controle. Verliesangst manifesteert zich in al hun levensgebieden, met als gevolg overgevoeligheid voor stress, voor depressie, voor burn-out en voor angst- en paniekaanvallen. Veel van hen hebben gezondheidsklachten.
Tal van gevolgen dus, die niet alleen de Verlaat Verdriet-er zelf raken, maar die ook een negatieve impact hebben op mensen in de omgeving van de Verlaat Verdriet-er.
Ondanks het feit dat Verlaat Verdriet een grote groep mensen betreft, is er nog steeds relatief weinig (h)erkenning voor deze problematiek. Zowel bij hulpverleners als bij Verlaat Verdriet-ers zelf. Te veel Verlaat Verdriet-ers krijgen niet de hulp die ze nodig hebben. Ervaring wijst uit dat ze zich in hun hulpvraag niet gehoord en gezien voelen. Ze trekken zich in zichzelf terug. Blijven rondlopen met schijnbaar onoplosbare problemen. Of worden afhankelijk van verslavingen of van medicijnen.
Dat dit anders kan laat Titia Liese, Verlaat Verdriet-specialiste en auteur van diverse boeken rond Verlaat Verdriet en verlate rouw, zien in haar lezing Verlaat Verdriet: verwerken & helen op 4 februari in Apeldoorn. Deze lezing is zowel bedoeld voor volwassenen die in hun jeugd een ouder – of beide ouders – verloren door overlijden, als voor hulpverleners als voor andere belangstellenden. Datum: 17 september 2015. Tijd: 19.30 – 22.00 uur. Kosten: € 10,- per persoon, contant te betalen bij entree. Meer informatie over Verlaat Verdriet: www.verlaatverdriet.nu
Donderdag 17 september 2015
Wijkcentrum De Stolp
Violierenplein 101
7329 DR Apeldoorn
19.30 – ± 22.00 uur
€ 10,- p.p., aan de zaal contant af te rekenen
Titia Liese
T: 0341 – 260 289
Om zeker te zijn van een plaats bij deze lezing, meld je je per mail aan: lezing@verlaatverdriet.nu