• | |

    Iets over woorden en over daden

    DoorTitia Liese

    Woorden en daden

    Herken je het? Een tijd waarin je het gevoel hebt dat je tot stilstand bent gekomen? Je voelt dat er iets gaande is in je. Dat er iets aan het veranderen is. Maar wat? Hoe? Waarom? Wanneer? Je voelt je ongemakkelijk. Komt niet tot daden. Wordt ontevreden over jezelf. Hoe zit het met woorden? Hoe zit het met daden?

    Dan ineens gebeurt er iets. Iets van buitenaf. Waardoor je als het ware een stroomstoot(je) krijgt. Er komt iets bij je binnen. Iets in je resoneert. Er gebeurt iets. In je lijf. In je hoofd. Er lijkt iets zichtbaar te worden. Puzzelstukjes vallen op hun plek. Een nieuwe weg wordt zichtbaar. Nieuwe perspectieven.

    Mijnen en mijlpalen

    Mij overkwam dat in het afgelopen jaar. Al een hele tijd worstelde ik met wat ik ‘Het Mijnenveld‘ heb genoemd. Als ik ergens iets vanaf weet dan is het van het mijnenveld waar Verlaat Verdriet-ers hun weg in moeten zien te vinden in hun verlate rouwproces. Als ik ergens verstand van heb dan is het van de complexiteit van het mijnenveld. Het mijnenveld waarin je hele leven als het ware samenkomt. Altijd weer had ik daarover een soort van ‘schuldgevoel’ (ook al weet ik beter dan wie dan ook hoeveel bewustwording juist dat mijnenveld teweeg brengt als we in de workshop Verlaat Verdriet stilstaan bij mijn ’theorie’. En dus ook bij het mijnenveld). Dat er een weg Er in is: zoveel is wel duidelijk. Maar hoe vertel ik Verlaat Verdriet-ers dat er ook een weg Er uit is? Onlangs gebeurde het. De ommekeer. Een verspreking. Maar een hele mooie verspreking. In plaats van Mijnenveld werd het woord Mijlpalen genoemd. Ineens had het mijnenveld niet alleen maar een INGANG. Het mijnenveld kreeg ook een UITGANG. Mijlpalen! Zo sterk dat het bij mij ook onmiddellijk visueel werd. Daar gaat nog iets van komen. Let maar op!

    Geen theorie, maar een model

    ‘Jij hebt geen theorie’ zei de wetenschapper gisteren tegen me tijdens ons gesprek. ‘Jij hebt een model. Ik ben nou eenmaal wetenschapper. Dus nee: jij hebt geen theorie. Jij hebt een model. En dat is veel beter. Een theorie ligt vast. Een model kan veranderen.’ Ik wist het. Maar ik kon het zelf geen woorden geven. Gelukkig deed hij dat, de wetenschapper (die mij overigens meteen ook even ging uitleggen wat er gebeurt bij jonge kinderen die een ouder verliezen. Maar dat even terzijde). Er gebeurde echt iets in me. Er openden zich nieuwe wegen. Waar precies naartoe: dat weet ik nog niet. Hoe precies: dat weet ik ook nog niet. Wanneer precies: nou het is al begonnen.

    2024

    Leef mee.
    Denk mee.
    Doe mee.
    Ga mee.
    Je bent van harte welkom!

    Zien

    Lezen

    Workshop Verlaat Verdriet 

  • | |

    Ik heb me omarmd gevoeld door de andere anderen

    DoorTitia Liese

    Jongen en meisje

    Omarmd

    In het afscheidsrondje van de workshop Verlaat Verdriet van 14, 15 en 16 december 2023 deelde Angelique met ons wat ze voor ieder van ons schreef: ‘Ik heb me omarmd gevoeld door de andere anderen.’ Wat een prachtige afsluiting van een workshop waarin het ‘je anders voelen dan anderen‘ als altijd een grote rol heeft gespeeld.

    Tijdens de workshop schreef Angelique ook onderstaande tekst. Met haar instemming deel ik haar teksten graag met je.

    Ik..

    heb mezelf geraakt.
    heb mezelf verbaasd.
    liet me inspireren door wat in mij klaar zat.
    heb mezelf laten verbazen door jullie kracht.
    liet me inspireren door de theorie en jou (Titia), en jullie proces.
    werd geraakt door jullie en jullie verhaal.
    liet me inspireren door nu & vroeger.
    liet me raken door mijn eigen verhaal en en heb er mededogen voor.
    En liet me verbazen door mijn terug levend wordende innerlijke kracht.

    Glorieus Angelique

    Angelique verloor als kind haar vader. Ze is werkzaam in groepspraktijk De Bolderkar in België, als rouwbegeleider en traumatherapeut.

    Lees meer

  • | | |

    Joost Klein en dubbel ouderverlies

    DoorTitia Liese

    Joost Klein

    Gisteren werd bekend gemaakt dat Joost Klein (1997) voor Nederland naar het Songfestival 2024 in Malmö zal gaan.

    Vandaag las ik in een artikel over hem dat hij op zijn 12e zijn vader verloor. En een jaar later ook zijn moeder.
    Dan kan muziek en tekst ineens een extra betekenis voor je krijgen. Ik deel graag 2 coupletten met je uit zijn lied Wachttijd.

    [Refrein]
    Als het echt te veel wordt
    Als je groen en geel wordt
    En je hebt een hoop verdriet
    Als ze op je vitten
    Als je ’t niet ziet zitten
    Of als je geen uitweg ziet
    Als het echt te veel wordt
    Als je groen en geel wordt
    En je hebt een hoop verdriet
    Als je hard moet leren
    Iets moeilijks moet studeren
    Als het allemaal niet lukt (het lukt me niet)

    [Verse 2: Joost Klein]
    Mijn vader die daar lag
    Gezien maar geen gezag
    We zien wel met de dag
    We zeggen geen gedag
    Mijn moeder die daar lag
    Ik denk vaak aan die dag
    Natuurlijk doe ik dat in mijn natuurlijke habitat
    Ik blijf maar bijvullen
    Martijn van Eijzeren
    Ik ben een film kijkende over een man van ijzeren
    IJzeren metalen, Dikke van Dale
    Ikke wil dat ook maar ik kan dat niet betalen
    Ik en al mijn tranen vullen volle zalen
    Ik heb veel verhalen, ik zit vol met vragen

    Lezen

    Horen

    Wachttijd

  • | |

    Symposium Ontmoeting in de moedermaand

    DoorTitia Liese

    Moedermaand

    Meimaand

    Maand van groei. Maand van bloei.
    Al in de Romeinse tijd gewijd aan de moedergodin Maia.
    Sinds de middeleeuwen gewijd aan de heilige Maria.

    Moederdag

    Mei. De maand van Moederdag.
    Moederdag. Een dag voor Verlaat Verdriet-ers die hun moeder verloren een dag die gemengde gevoelens oproept. Gevoelens van gemis. Van intens verdriet. Maar ook gevoelens van liefde. Van soms ontluikende liefde, als je in je verlate rouw proces dichter bij je moeder komt. Als je meer de dochter /de zoon wordt van de vrouw die voor altijd jouw moeder is.

    Vader

    Zoals je hebt kunnen lezen in mijn blog Symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis organiseren we in het vroege voorjaar 2024 (datum binnenkort bekend) symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis. Gezien de spreker – en zijn boek Vader – zal de focus  op die dag in de eerste plaats liggen op Vader. En op het vroege verlies van Vader. Wat overigens niet wil zeggen dat Verlaat Verdriet-ers die hun moeder zijn verloren niet deel zouden kunnen nemen aan deze dag. Ook als je jong je moeder bent verloren kan het zijn dat je Ap Dijksterhuis graag wilt horen spreken. Graag zou willen ontmoeten. En dat kan. Bij de schrijfworkshops in de middag zullen we daar zeker rekening mee houden.

    Goed nieuws

    Nu we in de bijzondere omstandigheid zijn dat we gebruik mogen maken van De Ontmoeting in Nunspeet zijn we ook in de gelegenheid een symposium te organiseren met focus op Verlaat Verdriet-ers die hun moeder hebben verloren. We zijn onderweg met plannen en ideeën voor de invulling van deze dag. In het ochtendprogramma tijd en ruimte voor Inleiding. In de middag net als in het symposium met Ap Dijksterhuis workshops rondom schrijven.

    Ideeën en suggesties

    Mocht je ideeën of suggestie hebben voor invulling van het ochtendprogramma: van harte welkom om ze te delen. Stuur een mailtje naar titia@verlaatverdriet.nu 

    Voortgang

    Blijf op de hoogte van ontwikkelingen rondom beide symposia. Volg ons in mijn blog of op FB. Ben je nog niet aangemeld voor mijn blog? Meld je aan.
    Je bent van harte welkom!