• | | | | | | | | | | | | |

    Anna Alma Tadema

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    Alma Tadema

    In Sir Edmund van zaterdag 21 januari 2017, bijlage bij de Volkskrant, las ik in de reeks artikelen van Wieteke van Zeil ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ (citaat van Johan Cruijff, 12 jaar toen hij zijn vader verloor) ‘Verstoorde idylle’.

    Wieteke van Zeil bespreekt in ‘Verstoorde idylle’ het portret van Anna Alma Tadema dat haar vader – de beroemde Nederlands-Engelse schilder Lourens Alma-Tadema 1836-1912 – in 1883 schilderde van zijn 15 jarige dochter Anna Alma Tadema (1867-1943).

    Anna Alma Tadema

    Anna Alma Tadema verloor als kind van twee haar moeder.
    In het artikel gaat het de auteur om de ketting die Anna draagt (wie weet welke betekenis deze ketting voor de15-jarige Anna had???).

    Zelf werd ik vooral getroffen door het meisje op dit portret.
    Wat een eenzaamheid voel ik bij dit portret.
    Wat een totaal niet weten hoe het verder moet.

    Zelfportret

    Anna, zelf ook vaardig schilderes, schilderde een zelfportret.

     


     

     

     

    In ons hoekje

    In 1873 schilderde hun vader ‘In ons hoekje’.
    Op dit schilderij zie je Anna en haar twee jaar oudere zusje Laurense.

    Geschilderd verhaal van twee meisjes die als twee- en als vierjarige hun moeder verloren.

     

     

     

  • | | | | | | | | | | | | |

    Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?

    DoorTitia Liese

    Een paar dag geleden sprak ik Eef aan de telefoon. Eef en ik kennen elkaar al jaren via mijn Verlaat Verdriet-werk.
    In de loop van de tijd hebben we, soms met grote tussenposen, contact met elkaar gehouden. We zijn goed op de hoogte van elkaars Verlaat Verdriet-geschiedenis.

    ‘Ik heb zo’n moeite met ZEER’ zegt Eef.
    ‘Echt. Zo’n moeite. Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?
    En die glossy: zo glamorous is het toch niet wat wij mee hebben gemaakt?’
    Ik begrijp haar verzuchting. Zelf zit ik middenin het inspirerende proces met ZEER.
    Het ontstaanvan ZEER.
    Platform ZEER.
    De doelen van ZEER.
    Het symposium.
    De glossy.
    De schrijfwedstrijd.
    Ik ben gewoon een beetje uit het oog verloren dat het hoe en het wat voor andere Verlaat Verdriet-ers niet altijd duidelijk zal zijn.
    In het kort daarom wat uitleg over ZEER.

    ZEER geschiedenis

    In 2015 ontmoeten Carin en Titia elkaar.
    Een ontmoeting met een enorme klik. Binnen een uur hebben we bedacht dat we een symposium gaan organiseren rondom rouw.

    Titia nodigt Mary uit zich bij ons aan te sluiten.
    ‘Waarom gaan we geen glossy maken?’, vraagt Mary. ‘Iedereen maakt een glossy. Dat kunnen wij ook.’
    Carin is directeur van een drukkerij. Kan het mooier passen?
    Wij gaan een glossy maken.

    Maria sluit zich, op mijn uitnodiging, bij ons aan.

    Platform

    Het groepje bestaat nu uit vier vrouwen.
    Mary introduceert de naam ZEER. Met enthousiasme ontvangen.
    Ons groepje wordt Platform. Platform ZEER.
    Platform ZEER is voornemens jaarlijks een symposium te organiseren, en een glossy uit te geven, met een bijzondere vorm van rouw als thema.
    Altijd gebaseerd op ervaring.
    Dit jaar, 2017, is het thema VERLAAT VERDRIET.

    Symposium

    Thema voor 2017 van Platform ZEER is VERLAAT VERDRIET: de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Datum: 13 mei 2017. Zowel bedoeld voor Verlaat Verdriet-ers in Nederland als voor Verlaat Verdriet-ers in België.

    Glossy

    Mary vormt, samen met Joyce, de redactie van de glossy. Thijs schrijft een aantal artikelen.
    De glossy komt uit op 13 mei 2017: de datum van het symposium.

    Vrijwilligers

    Het werk voor ZEER is werk van vrijwilligers. Nieuwe Verlaat Verdriet-ers sluiten zich bij ons aan.
    S. maakt de site.
    Alle workshopleiders van het symposium zijn zowel Verlaat Verdriet-ers als vrijwilligers (lees binnenkort meer over de workshops en de workshopleiders op www.zeer.nu).

    Uniek en eenmalig

    Het Verlaat Verdriet-symposium van 13 mei 2017 is dus uniek en eenmalig!

    Verlaat Verdriet-werk

    Ondertussen gaat mijn Verlaat Verdriet-werk gewoon door, ook het Verlaat Verdriet-werk in samenwerking met Albertine, Els en Geerte  (Eef: van harte welkom. Sluit je bij ons aan!).
    Lees meer over Verlaat Verdriet en het Verlaat Verdriet-werk.

  • | | | | | | | | | | | | |

    Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?

    DoorTitia Liese

    Een paar dag geleden sprak ik Eef aan de telefoon. Eef en ik kennen elkaar al jaren via mijn Verlaat Verdriet-werk.
    In de loop van de tijd hebben we, soms met grote tussenposen, contact met elkaar gehouden. We zijn goed op de hoogte van elkaars Verlaat Verdriet-geschiedenis.

    ‘Ik heb zo’n moeite met ZEER’ zegt Eef.
    ‘Echt. Zo’n moeite. Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?
    En die glossy: zo glamorous is het toch niet wat wij mee hebben gemaakt?’
    Ik begrijp haar verzuchting. Zelf zit ik middenin het inspirerende proces met ZEER.
    Het ontstaanvan ZEER.
    Platform ZEER.
    De doelen van ZEER.
    Het symposium.
    De glossy.
    De schrijfwedstrijd.
    Ik ben gewoon een beetje uit het oog verloren dat het hoe en het wat voor andere Verlaat Verdriet-ers niet altijd duidelijk zal zijn.
    In het kort daarom wat uitleg over ZEER.

    ZEER geschiedenis

    In 2015 ontmoeten Carin en Titia elkaar.
    Een ontmoeting met een enorme klik. Binnen een uur hebben we bedacht dat we een symposium gaan organiseren rondom rouw.

    Titia nodigt Mary uit zich bij ons aan te sluiten.
    ‘Waarom gaan we geen glossy maken?’, vraagt Mary. ‘Iedereen maakt een glossy. Dat kunnen wij ook.’
    Carin is directeur van een drukkerij. Kan het mooier passen?
    Wij gaan een glossy maken.

    Maria sluit zich, op mijn uitnodiging, bij ons aan.

    Platform

    Het groepje bestaat nu uit vier vrouwen.
    Mary introduceert de naam ZEER. Met enthousiasme ontvangen.
    Ons groepje wordt Platform. Platform ZEER.
    Platform ZEER is voornemens jaarlijks een symposium te organiseren, en een glossy uit te geven, met een bijzondere vorm van rouw als thema.
    Altijd gebaseerd op ervaring.
    Dit jaar, 2017, is het thema VERLAAT VERDRIET.

    Symposium

    Thema voor 2017 van Platform ZEER is VERLAAT VERDRIET: de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Datum: 13 mei 2017. Zowel bedoeld voor Verlaat Verdriet-ers in Nederland als voor Verlaat Verdriet-ers in België.

    Glossy

    Mary vormt, samen met Joyce, de redactie van de glossy. Thijs schrijft een aantal artikelen.
    De glossy komt uit op 13 mei 2017: de datum van het symposium.

    Vrijwilligers

    Het werk voor ZEER is werk van vrijwilligers. Nieuwe Verlaat Verdriet-ers sluiten zich bij ons aan.
    S. maakt de site.
    Alle workshopleiders van het symposium zijn zowel Verlaat Verdriet-ers als vrijwilligers (lees binnenkort meer over de workshops en de workshopleiders op www.zeer.nu).

    Uniek en eenmalig

    Het Verlaat Verdriet-symposium van 13 mei 2017 is dus uniek en eenmalig!

    Verlaat Verdriet-werk

    Ondertussen gaat mijn Verlaat Verdriet-werk gewoon door, ook het Verlaat Verdriet-werk in samenwerking met Albertine, Els en Geerte  (Eef: van harte welkom. Sluit je bij ons aan!).
    Lees meer over Verlaat Verdriet en het Verlaat Verdriet-werk.

  • | | | | | | | |

    Philippe Geubels

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Vandaag kreeg ik van verschillende kanten bericht in verband met een interview met de Belgische komiek Philippe Geubels.

    Philippe Geubels emotioneel in Het Huis: “Pas nu besef ik hoe straf het is wat mijn vader gedaan heeft”

    Stand-upcomedian Philippe Geubels is dinsdagavond te gast in Het Huis.
    Voor één keer laat hij zijn grappen en grollen 24 uur achterwege en laat hij in zijn ziel kijken.
    Wanneer hij over de dood van zijn moeder vertelt, wordt de komiek emotioneel.

    Philippe Geubels vertelt in Het Huis over zijn beroep als komiek.
    Een beroep dat volgens hem niet zo vanzelfsprekend is.
    Hij vindt het vreselijk als mensen denken dat grappig zijn vanzelf gaat.
    “Ik vind het denigrerend als mensen zeggen: Je moet maar iets zeggen en dan lachen ze.”

    Emotioneel

    In de jeugdkamer wordt Philippe emotioneel wanneer hij over zijn moeder vertelt, die stierf toen hij jong was.
    “Ik heb er eigenlijk zelf geen herinneringen aan”, zegt hij. “Ze heeft een virus gekregen en veel koorts gemaakt, te veel, en is dan gestorven.
    Ik denk dat dat mijn karakter wel gevormd heeft.”

    Zijn vader stond er dan even alleen voor met drie kinderen. “Dat is iets wat ik zelf nu pas besef, nu ik een dochter heb, hoe straf dat eigenlijk is wat hij toen gedaan heeft.”

    Lees meer

    Nieuwsblad BE
    https://www.een.be/het-huis