• | | | | | | | |

    Vrij van verslaving

     

     

     

     

    Verslaving

    Onlangs sprak ik een Verlaat Verdriet-er, die me vertelde een drugsverslaving ontwikkeld te hebben. ‘Ik heb er genoeg van’ vertelde deze Verlaat Verdriet-er. ‘Het is tijd voor een ander leven. Ik wil van die verslaving af. De eerste stappen heb ik gezet. Het zal best tijd nodig hebben, maar ik heb een duidelijk beeld van hoe ik wil dat mijn leven er uit gaat zien. Heel anders dan nu dus.
    Niet meer die afhankelijkheid.
    Niet meer die leugens.
    Niet meer die zelfverachting.
    Ik kijk er naar uit!’

    Vrij van verslaving

    Al pratend komen herinneringen aan mijn eigen alcohol-afhankelijkheid terug. Het is nu ruim tien jaar geleden dat ik van de ene op de andere dag besloot: en nu is het klaar. Ik stop NU met drinken (en met roken).
    Rigoureus, op die dag – eigenlijk nacht – van het  ene op het andere moment: ik stop ermee. Maar dat dan wel na een strijd van vele jaren!
    Een strijd tegen alcohol.
    Tegen mezelf.
    Tegen ………..
    Voor……….

    De kracht van innerlijk beeld

    Anders dan de Verlaat Verdriet-er die ik sprak, had ik al die jaren van strijd geen innerlijk beeld van hoe mijn leven eruit zou zien zonder alcoholafhankelijkheid. Dat beeld had ik namelijk niet (en ik weet nu hoe belangrijk het is je wel een innerlijk beeld te vormen van hoe je leven er dan uitziet!).

    Waarom?

    Ik leg de Verlaat Verdriet-er een van mijn vele vragen van toen voor: dronk ik om de pijn van het verlies van mijn moeder niet te hoeven voelen? Hoe zit dat bij jou? Weet jij dat?
    In diverse therapieën (en aanverwanten) heb ik daar zelf altijd weer naar gezocht: kon/wilde ik de pijn van het verlies niet verdagen? Altijd weer werd juist dát aspect bevestigd.
    En ja: dat was het vast ook.
    Maar altijd was er ook het gevoel in mij: het dekt de lading niet. Dat is het niet alleen.
    Maar waarom wel?
    Wat was het dan wel?

    Bijzondere realisatie

    Het gesprek met de Verlaat Verdriet-er maakt iets bijzonders in mij los.
    Heel basaal, niet in mijn hoofd, maar diep in mijn lijf.
    Ineens weet ik in volle omvang: de overweldigende innerlijke paniek om de verantwoordelijkheden van een volwassen leven te moeten dragen.
    Daar zat het!

  • | | | | | | | | | | | |

    Verdriet is het ding met veren

     

     

     

     

    ‘We missen onze moeder, we houden van onze vader, we zwaaien naar kraaien.
    Zo vreemd is dat niet.’

     

    Gisteren ontving ik een bericht van een Verlaat Verdriet-er met een boekenhart.
    Ze tipte me voor het debuut van Max Porter: Verdriet is het ding met veren.
    Ik geef de tip graag aan je door – en zocht alvast wat extra informatie over dit boek voor je op het web. 

    Verlies

    Een vader (bewonderaar en kenner van het werk van de dichter Ted Hughes) en zijn twee jonge zoontjes worden geconfronteerd met de plotselinge dood van hun echtgenote en moeder.
    Dan dringt op een avond Kraai, het schelmse fabeldier uit Ted Hughes’ beroemde gedichtencyclus Crow, hun Londense bovenhuis binnen.
    Kraai – tegenspeler, helper, bedrieger, genezer, kinderoppas – kondigt aan bij hen te zullen blijven tot ze hem niet meer nodig hebben. Naarmate de weken tot maanden en jaren worden, wijkt de pijn van het verlies geleidelijk voor mooie herinneringen..
    Onverwacht humoristisch en waarlijk emotioneel: Verdriet is het ding met veren is een debuut om nooit meer te vergeten.

    Ted Hughes

    Ted Hughes was de (ex-)man van Sylvia Plath, dichteres die op haar achtste haar vader verloor. Op haar een-en-dertigste maakte Sylvia Plath een einde aan haar leven.

  • | | | | | | | | | | | |

    Nieuwe datum basisworkshop Dubbel Ouderverlies

    Jongen en meisje

     

     

     

     

    Dubbel ouderverlies

    Ben je jong je beide ouders verloren?
    Wil je nu, als volwassene, aandacht besteden aan de gevolgen die deze vroege verliezen voor je hebben gehad?
    Dan is deze workshop er voor jou.
    Je bent van harte welkom!

    Ervaringen van deelnemers

    ‘Ik voelde me thuis, wat voor mij heel bijzonder is.’
    ‘Eindelijk heb ik het gevoel gehad dat ik er helemaal mocht zijn.’
    ‘Ik kan weer verder.’
    ‘Het heeft me meer gebracht dan ik ooit had kunnen bedenken.’
    ‘De begeleiding van Titia en Albertine is zo warm en zo liefdevol.’

     

    Workshop Dubbel Ouderverlies

    Titia Liese en Albertine Richaerts hebben een nieuwe datum gepland voor de basisworkshop Dubbel Ouderverlies. De workshop Dubbel Ouderverlies is een Verlaat Verdriet-basisworkshop, speciaal voor mensen die in hun jeugd hun beide ouders hebben verloren.

    NIEUWE DATUM VAN DE WORKSHOP DUBBEL OUDERVERLIES

    14, 15 en 16 april 2016

    INHOUD VAN DE WORKSHOP DUBBEL OUDERVERLIES

    Deze basisworkshop Dubbel Ouderverlies is een samenwerkingsproject van Titia Liese en yoga-docent Albertine Richaerts. Albertine verloor als kind haar beide ouders door overlijden.

    Het volgen van de basisworkshop Dubbel Ouderverlies geeft je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je beide ouders, te delen met ervaringsgenoten, de rust te ervaren van eenvoudige yoga-oefeningen en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de basisworkshop Dubbel Ouderverlies biedt.

    In de tijd tussen de basisworkshop en de Terugkomdag geef je uitvoering aan voornemens die je tijdens de basisworkshop formuleert en die passen bij jou, bij jouw specifieke situatie, bij jouw wensen en bij jouw mogelijkheden.

    Alleen

    Zonder vader
    En zonder moeder
    De wereld draait door
    Stop

     

    Lees meer

    Lees meer over de basisworkshop Verlaat Verdriet en/of de basisworkshop Dubbel Ouderverlies.

    Informatie

    Titia Liese,
    T: 0341- 260 289
    E: info@verlaatverdriet.nu

    AANMELDINGSPROCEDURE

    Aanmelden via het Aanmeldingsformulier

  • | | | | | | | | | |

    Mary, Mary, Mary

    Eén van de deelneemsters aan de Verlaat Verdriet-workshop van de afgelopen dagen, vertelt hoe ze keer op keer geraakt wordt door de song Mary van singer-songwriter Bertolf Lentink.
    Bertolf is de schoonzoon van een vroeg overleden schoonmoeder, die hij alleen als foto in de vensterbank kent. Postuum vraag hij in de song zijn (schoon)moeder de hand van haar dochter.

    Link en tekst

    Thuisgekomen stuurt de deelneemster van de workshop me direct de link van de song toe.
    Ik geef lied en tekst graag aan je door (ik hoop dat ik de tekst hier, op deze plek mag plaatsen!)

    Mary

    Too bad I never got to know you
    I never got to check how much she’s like you
    For all I know is the picture in the window
    But I can’t even tell that your eyes are blue

    She says that you might’ve liked me
    And that we would’ve had something to talk about
    I wanna take your little girl and make her happy
    But how can I be sure that I’m allowed

    So Mary, Mary, Mary
    Let me ask you for your daughter’s hand
    To marry, marry, marry me
    Oh, could you make it rain if you understand

    We visited your stone day after Christmas
    We had to wipe the snow off to clearly see
    And as she laid her head down on my shoulder

    I saw all I know ‘bout you is her grief

    So Mary, Mary, Mary
    Let me ask you for your daughter’s hand
    To marry, marry, marry me
    Oh, could you make it rain if you understand

    So Mary, Mary, Mary
    Let me ask you for your daughter’s hand
    To marry, marry, marry me
    Oh, could you make it rain if you understand
    Could you make it rain if you understand
    Oh, could you make it rain
    If you understand