• | | | | | | | | | | | | | |

    Uitreiken

     

     

     

     

     

     

    Als Verlaat Verdriet-er kun je je soms zo afgesloten voelen. Zo onbegrepen.
    Een buitenstaander. Geen deelnemer.
    Hoe meer je je onbegrepen voelt, hoe meer je de verbinding met ‘buiten’ verbreekt.
    Hoe minder je je in staat voelt om uit te reiken.
    Hoe meer je je in jezelf terugtrekt.
    Hoe meer je in je innerlijke eenzaamheid terecht komt.
    Uitreiken wordt steeds moeilijker voor je.

    Machteloosheid

    Gevoelens van machteloosheid lijken weer bezit van je te nemen.
    Je voelt je steeds kleiner worden.
    ‘Ik kan het niet.’
    ‘Het lukt me niet.’
    ‘Ik ben nu eenmaal zo.’

    In beweging komen

    Voor Verlaat Verdriet-ers – dus ook voor jou – is het belangrijk om in beweging te komen. Ook kleine stapjes doen hun werk!

    Uitreiken

    Stap voor stap leren om uit te reiken. Hoe moeilijk uitreiken ook is als je nog steeds in de ‘overlevenstand’ staat.
    Naar buiten gaan.
    Het leven  (opnieuw) verkennen.

    Ontmoeten

    Het helpt je in je proces enorm (kleine) stappen te zetten door ervaringsgenoten te ontmoeten.
    In beweging te komen.
    Uit te reiken

    Delen

    Delen helpt onmiddeliijk.
    Verlaat Verdriet-symposium ZEER op 13 mei 2017 biedt ook jou een unieke mogelijkheid ervaringsgenoten te ontmoeten.
    Te delen met mensen met overeenkomende ervaringen.
    Thuiskomen!

  • | |

    Roos van Jericho

     

     

     

     

    Jericho

    Ken je de Roos van Jericho?

    Afgelopen dagen wederom een prachtige basisworkshop Verlaat Verdriet gehad.
    Elke keer is het anders. Elke keer is het bijzonder.
    Elke keer is er weer de bijzondere saamhorigheid.

    Kinderbijbel

    Aan de workshop van de afgelopen dagen deed J. mee. J. is belijdend christen.
    Zelf kom ik uit een ongodsdienstig gezin. Maar wel uit een gezin met een open mind voor cultuur.
    Zo had ik als kind de mooiste kinderbijbel ooit gemaakt.
    Ik genoot van de verhalen die mijn vader mij voorlas. Maar boven alle verhalen genoot ik van de prachtige, door Piet Worm ‘getekende’ tekst en de mooie platen in deze bijbel. Met heel veel goud!

    Al werkend in de workshop met iemand voor wie geloof en bijbel zo centraal staan in zijn leven komen bij mij de verhalen – en natuurlijk de platen – terug in mijn herinnering.
    Op de dag na de workshop – gisteren dus – herinner ik me weer de tijd van mijn eigen proces. Hoe ik op een dag mijn eigen proces – die lange, lange tocht door kou en onherbergzaamheid die maar niet op leek te houden – verbond aan de tocht door de woestijn uit mijn kinderbijbel.
    De lange duur.
    De plagen.
    De ongemakken.
    Het gevoel van uitzichtloosheid.
    het gevoel dat er nooit een einde aan zou komen.

    Jericho

    Ik herinner me ook weer hoe een deelnemer aan een Verlaat Verdriet-workshop van jaren geleden een creatieve vorm maakte die me deed denken aan de plaat in mijn kinderbijbel van de val van Jericho.
    Hoe zat het ook al weer met mijn eigen muur?
    Mijn eigen muur die, ondanks al mijn pogingen die neer te halen, steeds opnieuw weer aan leek te groeien?

    Roos van Jericho

    En ik herinner me de Roos van Jericho.
    De symboliek die deze ‘roos’ lange tijd voor mij heeft gehad.
    Verdrogen.
    Oprollen.
    Afsluiten.
    Verzorgen.
    Openen.
    Verdrogen.
    Oprollen.
    Afsluiten.
    Verzorgen.
    Openen.

    Altijd weer die fascinerende dynamiek van openen als je zorg, aandacht en water aan deze roos besteedt.

    Ken je de Roos van Jericho?
    Zoek deze roos eens op.

    Wie weet wat de symboliek van de dynamiek van gesloten en open jou als Verlaat Verdriet-er brengt!

  • | | | | | | | | | | | | |

    Anna Alma Tadema

     

     

     

     

     

     

     

    Alma Tadema

    In Sir Edmund van zaterdag 21 januari 2017, bijlage bij de Volkskrant, las ik in de reeks artikelen van Wieteke van Zeil ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ (citaat van Johan Cruijff, 12 jaar toen hij zijn vader verloor) ‘Verstoorde idylle’.

    Wieteke van Zeil bespreekt in ‘Verstoorde idylle’ het portret van Anna Alma Tadema dat haar vader – de beroemde Nederlands-Engelse schilder Lourens Alma-Tadema 1836-1912 – in 1883 schilderde van zijn 15 jarige dochter Anna Alma Tadema (1867-1943).

    Anna Alma Tadema

    Anna Alma Tadema verloor als kind van twee haar moeder.
    In het artikel gaat het de auteur om de ketting die Anna draagt (wie weet welke betekenis deze ketting voor de15-jarige Anna had???).

    Zelf werd ik vooral getroffen door het meisje op dit portret.
    Wat een eenzaamheid voel ik bij dit portret.
    Wat een totaal niet weten hoe het verder moet.

    Zelfportret

    Anna, zelf ook vaardig schilderes, schilderde een zelfportret.

     


     

     

     

    In ons hoekje

    In 1873 schilderde hun vader ‘In ons hoekje’.
    Op dit schilderij zie je Anna en haar twee jaar oudere zusje Laurense.

    Geschilderd verhaal van twee meisjes die als twee- en als vierjarige hun moeder verloren.

     

     

     

  • | | | | | | | | | | | | |

    Anna Alma Tadema

     

     

     

     

     

     

     

    Alma Tadema

    In Sir Edmund van zaterdag 21 januari 2017, bijlage bij de Volkskrant, las ik in de reeks artikelen van Wieteke van Zeil ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ (citaat van Johan Cruijff, 12 jaar toen hij zijn vader verloor) ‘Verstoorde idylle’.

    Wieteke van Zeil bespreekt in ‘Verstoorde idylle’ het portret van Anna Alma Tadema dat haar vader – de beroemde Nederlands-Engelse schilder Lourens Alma-Tadema 1836-1912 – in 1883 schilderde van zijn 15 jarige dochter Anna Alma Tadema (1867-1943).

    Anna Alma Tadema

    Anna Alma Tadema verloor als kind van twee haar moeder.
    In het artikel gaat het de auteur om de ketting die Anna draagt (wie weet welke betekenis deze ketting voor de15-jarige Anna had???).

    Zelf werd ik vooral getroffen door het meisje op dit portret.
    Wat een eenzaamheid voel ik bij dit portret.
    Wat een totaal niet weten hoe het verder moet.

    Zelfportret

    Anna, zelf ook vaardig schilderes, schilderde een zelfportret.

     


     

     

     

    In ons hoekje

    In 1873 schilderde hun vader ‘In ons hoekje’.
    Op dit schilderij zie je Anna en haar twee jaar oudere zusje Laurense.

    Geschilderd verhaal van twee meisjes die als twee- en als vierjarige hun moeder verloren.