Zoals beloofd in Bijbellezen 2: het interview dat ik twee weken geleden had met ds. Ernst Zoomers (of eigenlijk: hij met mij).
Verschenen op 16 april 2016 in Op ‘e Riid , Kerkblad van de Protestantse Kerken op Terschelling.  

Mini interview – Iemand missen

Een onregelmatig verschijnende reeks korte interviews waarin telkens een Terschellinger (of iemand anders) wordt geïnterviewd over iets uit zijn of haar wereld. Hoe verhoudt zich dat met een gedeelte uit de Bijbel of iets anders uit de kerkelijke traditie?

Bijbellezen

Wanneer zijn leerlingen Jezus niet meer zien, horen ze dat twee mannen hen hierover aanspreken: ‘Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken?’ Het verdere verhaal hierover vind je in het eerste hoofdstuk van het bijbelboek Handelingen. In de kerk wordt het vaak met Hemelvaartsdag (dit jaar 5 mei) gelezen.
Op Terschelling kun je Titia Liese tegenkomen. Zij verblijft regelmatig in haar cottage in Lies. Titia heeft zich bekwaamd in hulp bij het verwerken van de ervaring op jonge leeftijd je vader of moeder kwijt te raken. Hoe kijkt zij aan tegen de ervaring van de leerlingen van Jezus, wanneer een wolk hun definitief het zicht beneemt op hun leraar?

Hoe taxeer jij de opmerking van de twee mannen uit Handeling 1?
‘Ik moest eerst wel even zoeken in mijn bijbel. Ik had vroeger een hele mooie kinderbijbel, dus ik ken de verhalen, maar ik ben geen bijbellezer. Maar het treft mij dat de volgelingen van Jezus aangesproken worden als Galileeërs, ze worden aangesproken op de plaats waar ze vandaan kwamen. Ik vind dat wel een mooi perspectief.’

Zie jij een relatie met de ervaring van een vroeg verlies van een moeder of vader?
‘Ik raad mensen die daarmee te maken hebben vaak aan om de weg naar die overleden ouder te proberen terug te vinden. Vaak realiseer je je pas op latere leeftijd welk verlies je hebt geleden. Verdriet verwerken, daar kun je een kind bij proberen te helpen. Een kind mist de aandacht en geborgenheid van die specifieke ouder. De boterham met pindakaas die niet meer vanzelfsprekend klaarstaat.
De ervaring van verlies is iets anders. Het besef daarvan is iets van latere leeftijd. Dan besef je dat je de hele bedding mist. Het gevoel dat je basis weg is. Dat is iets wat zich op talloze manieren kan vertalen in gevoelens, gedachten en ervaringen die je op latere leeftijd kunt tegenkomen. Ik raad dan aan om je opnieuw te gaan verbinden met degene die je mist, maar dan zoals die leefde. Verbind je met die levende ander, die ook meer is dan alleen jouw ouder. Probeer dat spoor eens terug te gaan. Teruggaan om verder te kunnen. Daarin zie ik wel een overeenkomst met hoe die twee mannen de leerlingen van Jezus aanspreken. Als Galileeërs.’

Wat is het doel van dat spoor terug, dat je aanraadt?
‘Het is mooi als je je opnieuw met de moeder of de vader, die je zo vroeg verloren bent, kunt verbinden. Als je diegene weer bij je kunt nemen. Ik zeg dan: doe dat met liefde, alle liefde die je geeft aan die verloren ander die je mist, deel je immers ook met jezelf.’

Speelt ons eiland voor jou een rol in zo’n spoor terug?
‘Ik ben geen Terschellinger, maar ik kom oorspronkelijk wel uit het noorden, uit de provincie Groningen. En mijn overgrootvader was ooit nog loods in Harlingen. Ik voel me thuis bij de mentaliteit hier, ik waardeer hier de openheid en hou van het type humor dat hier in zwang is. Terschelling voelt voor mij als thuiskomen.’      

Tip

Lees ook:
Bijbellezen 1
Bijbellezen 2
Bijbellezen 4