• | | | |

    Bijzondere Verlaat Verdriet-workshop februari 2025

    DoorTitia Liese

    ‘In de toekomst wil ik ook gaan werken met Verlaat Verdriet-ers’ vertelde Marije Wolthuis me een paar jaar geleden. Op haar zestiende verloor Marije haar moeder na een ziekbed van vier jaar. Twee keer deed Marije mee aan een Verlaat Verdriet-workshop. ‘Kom een keer als extra meedoen met een Verlaat Verdriet-workshop’ nodigde ik Marije uit. ‘Dan kan je in een andere hoedanigheid ervaren wat de workshop doet. Kan je in de praktijk de thema’s leren zien, en leren van de kennis en kunde die ik in de loop van de jaren heb ontwikkeld en opgebouwd.’ Marije nam de uitnodiging graag aan. Ze nam deel aan de workshop van de afgelopen dagen.  ‘Als je wilt, schrijf over jouw ervaring in de workshop. Dan plaats ik dat graag.’ Gisteravond al stuurde Marije me haar eerste reactie op haar deelname als ‘extra’ aan de workshop. Marije, dank je wel voor je aanwezigheid en voor je mooie bericht.

    Dankbaar

    Dankbaar, geraakt en voldaan voel ik mij. De afgelopen dagen was ik onderdeel van de Verlaat Verdriet-workshop bij Titia Liese. Na twee keer eerder als deelnemer een plek in te nemen, sloot ik deze keer aan als ‘meelezer’/sidekick. Zodat ik ‘als ik later groot ben’ deze kennis en kunde zelf verder kan verspreiden. Dankbaar, voor alle kennis die ik op mocht en mag slurpen en me eigen mag maken. Dankbaar, voor de verhalen van de deelnemers, hun openheid in het delen van misschien wel hun kwetsbaarste stuk, en het vertrouwen dat ze schonken aan ons groepje juist door dit delen.

    Geraakt

    Geraakt, door de verschillende verhalen, en door de gelijkenissen tussen ‘onze’ thema’s. Door de universeel lijkende vraag van elke Verlaat Verdriet-er: ‘Ja maar, hoe dan?!’ Door het zien van het vertrouwen en de dapperheid waarmee de deelnemers weer naar huis zijn gegaan, klaar om de (vele!) kleine stappen die ze tijdens dit weekend al gezet hebben, voort te zetten en hun weg verder te vervolgen met de handvatten die ze aangereikt hebben gekregen.

    Voldaan

    Voldaan, door de volledigheid van deze 3-daagse, de mooie afwisseling tussen weten en voelen, denken en doen. De manier waarop zakken in de woorden en emoties van je eigen verhaal werd afgewisseld met het creatief vormgeven van je verhaal, maken de workshop tot een uitgebalanceerd geheel. Dagen waarop ieder van ons weer verder kan bouwen op haar eigen manier. Ik kijk uit naar de terugkomdag!

    Groen gras

    Marije is al enige jaren werkzaam als therapeutisch coach, gespecialiseerd in burn-out en stress. Ze schoolt zich verder voor haar werk als therapeutisch coach in verband met trauma. Tevens staat ze klaar om verder te werken met de Verlaat Verdriet-ers die nu al naar haar praktijk komen.
    Marije – van harte welkom in onze steeds verder groeiende groep Verlaat Verdriet-ers die hun ervaringskennis professionaliseren om in te kunnen zetten in hun werk met Verlaat Verdriet-ers.
    Groen Gras coaching – praktijk van Marije Wolthuis.

    #verlaatverdriet #verlaterouw #workshopverlaatverdriet #ervaringskennis #teruggaanomverdertekunne #symposiumvoorhulpverleners #kenniscentrumverlaatverdriet #marijewolthuis #groengras

  • | | | | |

    Een kleinigheidje dat geen kleinigheidje is

    DoorTitia Liese

    Ben je Verlaat Verdriet-er?

    Ben je Verlaat Verdriet-er? Weet je dat het goed voor je zou zijn je verlate rouwproces aan te gaan? Dat het je goed zou doen? Merk je dat je wel wilt, maar dat je het steeds uit de weg gaat?

    Geen kleinigheidje

    In een verlaat rouwproces kunnen zich thema’s voordoen die kleinigheidjes lijken te zijn, maar die in werkelijkheid geen kleinigheidjes zijn. Met ‘kleinigheidjes’ bedoel ik Verlaat Verdriet-thema’s waarvan je je niet bewust bent, maar die ondertussen onbewust wel degelijk een invloedrijke rol spelen in de manier waarop je in het leven staat. Thema’s die pas zichtbaar worden als je erover leest, of erover hoort.

    Angst voor verlies

    Een van de thema’s die ik regelmatig tegenkom bij Verlaat Verdriet-ers is de angst de overleden ouder voorgoed kwijt te raken als je je verlate rouwproces aangaat. Dan kan het goed zijn je ervan bewust te worden dat deze angst gebaseerd is op de aanname dat je een verlies moet verwerken, achter je moet laten en verder moet met je leven.

    Opnieuw verbinden

    Verlaat Verdriet-ers die in hun jeugd een ouder zijn verloren door overlijden zijn via die ouder verbonden geraakt aan de dood. Ze zijn het kind geworden van een dode ouder. Een verlaat rouwproces nodigt je uit je opnieuw te verbinden met de ouder die heeft geleefd. Wie was de vrouw die jouw moeder is? Wie was de man die jouw vader is? Weer het kind worden van een ouder die heeft geleefd, in plaats voor altijd het kind te zijn van een dode ouder. Gedurende dit proces zul je merken dat je ouder dichterbij komt. In plaats van waar je bang voor was: voorgoed zal verdwijnen.

    Ben je hulpverlener?

    Besef je als hulpverlener door hoeveel verlies-angsten Verlaat Verdriet-ers kunnen worden gehinderd om hun verlate rouwproces aan te gaan? Besef je als hulpverlener hoezeer Verlaat Verdriet-ers het nodig hebben vertrouwen te hebben in jou om stappen te durven zetten in hun proces van rouw en verandering? Hoezeer Verlaat Verdriet-ers het nodig hebben zich gezien te voelen, gehoord en erkend? We nodigen je graag uit voor ons symposium Teruggaan om verder te kunnen. Ons symposium speciaal voor hulpverleners, waarin we onze kennis en kunde uit ervaring met liefde met je delen. Lees meer over het symposium en meld je aan: Kenniscentrum Verlaat Verdriet.

    Gevoelswoordenboek

    Voor Verlaat Verdriet-ers heeft Titia Liese Gevoelswoordenboek ontwikkeld. Een eenvoudige, doeltreffende werkvorm die je als hulpverlener in kunt zetten in je werk met Verlaat Verdriet-cliënten. Gevoelswoordenboek download je gratis van de website Kenniscentrum Verlaat Verdriet.

    Teruggaan om verder te kunnen

    Leer meer over Verlaat Verdriet en verlate rouw in het boek van Titia Liese: Teruggaan om verder te kunnen.

    #verlaatverdriet #verlaterouw #kenniscentrumverlaatverdriet #verliesangst

  • | | | |

    Andreas Jonker: En toen vonden ze mijn vader

    DoorTitia Liese

    Andreas Jonkers: En toen vonden ze mijn vader.

    Andreas Jonkers, 11 jaar toen hij zijn vader verloor, zag zijn vader in zijn leven precies drie keer: één keer levend, één keer opgebaard en één keer bij de begrafenis. Zijn vaders lichaam vertoonde tweeënveertig messteken toen het werd gevonden op een talud in Amsterdam-Oost.

    Andreas groeide, zoals zoveel kinderen, zonder vader op. Nooit had hij de behoefte te weten wie zijn vader was, waarom hij zo gruwelijk aan zijn einde was gekomen en wie dat had gedaan. Tot hij zelf een kind kreeg. Toen werden de vragen prangender dan ooit. Wat was er met zijn vader gebeurd? Wat voegt een vader eigenlijk toe? En hoe word je een vader als je er nooit een hebt gehad?

    En toen vonden ze mijn vader is een onthullend en aangrijpend verhaal over de dood van een vader, de geboorte van een zoon en de vraag wat het betekent om met en zonder vader op te groeien.

    Citaat

    …… Zo kan het gaan met afwezige vaders. Ik zag bij andere gezinnen hoe het was, ik ging naar school, ik ging studeren. Anderen dan je vader vangen je op, compenseren het. Ze brengen je dingen bij, bieden veiligheid en aandacht. 
    Dus ik dacht er niet aan, die zogenaamde vader. Ik wist niet wie hij was, ik voelde er niks bij, en het kon me weinig schelen dat hij helemaal verdween. Tot mijn zoon. Tot dat sigarenkistje, die brief en die verhalen……… (bladzijde 179). 

    Boek bestellen

    En toen vonden ze mijn vader

  • | | | |

    Altijd op zoek naar haar vader: Judith de Kom (93)

    DoorTitia Liese

    In de Volkskrant van dit weekend (21/22 september 2024) een interview met Judith de Kom (93, 13 jaar toen ze haar vader verloor): Altijd op zoek naar haar vader.

    Citaat 1

    Een leven lang was Judith de Kom (93) bezig met haar vader, schrijver en verzetsheld Anton de Kom, die in 1945 in concentratiekamp Neuengamme overleed. Nu is er een boek met haar herinneringen aan hem…..

    Citaat 2

    …….. Het is een raar besef dat ze haar vader Anton de Kom al meer dan tachtig jaar niet gezien heeft. Ze weet niet meer hoe hij rook, of hoe zijn stem klonk. En toch zit haar vader nog altijd in alles wat Judith de Kom (93) doet. Een leven lang was ze bezig met de man die voor anderen een icoon werd, maar die ze zelf als dochter maar veertien jaar meemaakte: Anton de Kom, schrijver, verzetsheld, in 1898 geboren in Paramaribo, Suriname en in 1945 gestorven in concentratiekamp Neuengamme. Ze verdiepte zich in zijn verhaal, in zijn werk, en gaf als voordrachtskunstenaar overal ter wereld lezingen over hem. En nu is er haar boek Ik omhels je onafgebroken.…..  

    Citaat 3

    ……. Ze bewaart nog steeds haar poesiealbum, waarvan haar vader de eerste bladzijde beschreef. Het boekje valt na ruim tachtig jaar bijna uit elkaar. Maar De Koms ragfijne handschrift is nog duidelijk leesbaar. Geen gedichtje over rozen die verwelken en schepen die vergaan, maar een serieus vers met als titel: ‘Suriname, ons vaderland.’…..

    Lees meer