• | |

    Adopteren: vraag

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    ‘De oorlog is pas afgelopen als ouders hun kinderen weer gewoon Adolf noemen’
    Deze zin las ik lang geleden in een column van Hugo Brandt Corstius.
    Ik ben hem nooit vergeten.

    In de polder

    Vanochtend vroeg fietste ik de polder in, richting Nunspeet aan Zee (ja, dat bestaat echt). Al snel kwam ik een fietsende witte man/vader tegen, die twee prachtige, kleine zwarte meisje op kleine fietsjes begeleidde. Vast op weg naar school.

    Vraag

    Ik heb het me al vaak afgevraagd: adopteren zwarte mensen witte kinderen?
    Ik zie het nooit, maar dat kan natuurlijk aan mij liggen. Misschien let ik er niet genoeg op.
    Of is de ongelijkheid tussen mensen pas afgelopen als zwarte mensen ook ‘gewoon’ witte kinderen adopteren? Als zwarte papa’s hun witte kinderen op kleine fietsjes door de polder naar school brengen?

  • | | | | | | | | |

    De kunst van het verbinden 2017-2018

    DoorTitia Liese

    ‘Nog dagelijks ben ik dankbaar voor het hebben gevolgd van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. Het heeft me zo geholpen alle ballast van het verleden los te laten. Ik ervaar nieuwe energie en creativiteit en sta meer open voor de mensen om me heen. Veel dank daarvoor.’
    ‘Ik heb in deze groep zo’n bijzondere verbondenheid ervaren. Dank jullie allemaal daarvoor.’
    ‘Uit ervaring kan ik zeggen dat ik heel blij ben dat deze training bestaat!!’
    ‘Een warm bad.’
    ‘Heel bijzonder om te mogen ervaren wat het je allemaal kan brengen! Dank voor dit alles, jullie beiden!’

    De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet

    Startdatum van de cyclus van De kunst van het verbinden 2017-2018
    op zaterdag 9 december 2017

    Vervolgdata  

    Zaterdag 9 december 2017
    Zaterdag 10 maart 2018
    Zaterdag 9 juni 2018
    Zaterdag 8 septmber 2018
    Zaterdag 8 december 2018

    Vertrouwen en verbinden

    Vertrouwen en verbinden zijn kernwaarden in het leven. Ieder mens heeft het nodig zich verbonden te voelen met andere mensen: verbonden met je omgeving, met jezelf, met het leven en een basaal vertrouwen te hebben in andere mensen, in je omgeving, in jezelf, in het leven.
    En juist met verbinden en vertrouwen hebben veel Verlaat Verdriet-ers problemen.

    JAARTRAINING

    De jaartraining De kunst van het verbinden is een intensieve Verlaat Verdriet-training, ontwikkeld en begeleid door Titia Liese en Geerte Cammeraat.
    In deze jaartraining ervaar je, samen met Verlaat Verdriet-ervaringsgenoten, de Verlaat Verdriet-theorie die Titia Liese heeft ontwikkeld, onder meer aan de hand van basale creatieve werkvormen, aan familie-opstellingen verwante werkvormen, aan de hand van symbolen en van rituelen.
    De kracht van verbinden en delen is een belangrijke kwaliteit van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet.
    De cursusdagen vinden vijf maal over een jaar plaats, altijd op vrijdagen.

    INHOUD VAN DE JAARTRAINING

    • Dag 1: In het licht van kiezen en doen
    • Dag 2: Je eigen plaats in het leven
    • Dag 3: Van klacht naar kracht
    • Dag 4: Van gebonden naar verbonden
    • Dag 5: De kracht van het ritueel

    NB: BIJZONDERHEID

    Aan deze jaartraining verbonden zijn vier intervisiebijeenkomsten van de groepsgenoten.

    Informatie & aanmelden

    24 mei 2018
    Bureau Funale hanteert, reeds sinds de oprichting, strikte policy ten aanzien van veiligheid en privacy van personen. Daar waar mogelijk een enkele aanpassing alsnog noodzakelijk is om aan de wettelijke eisen GDPR/AGV te voldoen, werken we aan deze aanpassingen.

    via het Contactformulier 

    of bel Titia Liese (0341- 260 289)
    of lees uitgebreider over De kunst van het verbinden.

    Inschrijven

  • | | | | | | | | | | | | |

    Jij zegt het

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    ‘Je bent gewoon een verschrikkelijk jaloers mens’
    Ik herinner me ze nog goed. Al die keren dat er ‘iets met vrouwen’ was. Mijn reactie daarop. Overvallen door paniek. Angst. Niet meer in staat me ‘normaal’ te gedragen. Geen andere optie dan wachten tot het weer over was. Hopen dat het niet te snel weer zou gebeuren. Gek werd ik ervan.
    Gek werd hij ervan. ‘Je bent gewoon een verschrikkelijk jaloers mens’ was zo ongeveer het enige wat hij als reactie kon verzinnen.
    En ik: ik kon in die tijd niet anders dan tegenwerpen: ‘Ik weet niet of ik een verschrikkelijk jaloers mens ben. Daar kom ik niet eens aan toe. Ik ben voor die tijd al helemaal gek. Er gebeurt iets heel anders met me.’

    Jij zegt het

    Afgelopen dagen las ik het boek van Conny Palmen: ‘Jij zegt het’.
    ‘Jij zegt het‘ gaat over de relatie, en het – korte – huwelijk, van Ted Hughes en Sylvia Plath. Geschreven vanuit het perspectief van Ted Hughes.
    Sylvia Plath, Amerikaans dichteres, schrijfster, echtgenote en moeder van twee hele jonge kinderen verloor op haar achtste haar vader. Haar hele leven is doortrokken van angst. Van paniek. Van fysieke klachten. Van gebrek aan zelfvertrouwen. Van zelfoverschatting. Van zelfmoordpogingen. Van opnames.
    Het turbulente huwelijk met Ted Hughes eindigt per slot als Sylvia Plath op haar dertigste zelfmoord pleegt.

    Tijdens het lezen van dit boek kon ik, hoewel het gedoe in mijn relatie verleden tijd is, weer voelen hoe die angst voelde. Hoe die paniek voelde.
    Hoe het voelt dat je vanuit angst juist dat doet waarmee je creëert waar je het meest bang voor bent: onoverbrugbare afstand. Eenzaamheid. En dus paniek. En dus nog meer eenzaamheid.

    Verlaat Verdriet-thematiek

    Jij zegt het is een mooi geschreven boek, voor de leesvaardige lezer. Het helpt ook als je beschikt over enige algemene ontwikkeling, zodat je het verhaal kunt plaatsen in tijd en ruimte.
    Verlaat Verdriet-thematiek in veel opzichten meer dan volop aanwezig!

    Kraai

    Ook recent verschenen het boek van Max Porter ‘Verdriet is het ding met veren’. Kraai, het ding met veren, komt oorspronkelijk uit het werk van dichter Ted Hughes. ‘Verdriet is het ding met veren’ beschrijft de chaos die ontstaat in een gezin met jonge kinderen, als de moeder plotseling overlijdt.

    De glazen stolp

    In De glazen stolp, het enige (semi-autobiografische) prozawerk van Plath, beschrijft ze haar geschiedenis.

  • | | | | | | | |

    Opnieuw geboren worden

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    Afgelopen weekend heb ik, samen met L, een heel bijzonder weekend van de individuele biografische cursus Heel je leven ervaren.
    L, nu 75+, verloor vlak na haar geboorte niet haar ouders door de dood, haar ouders konden/mochten niet voor haar zorgen. Als gevolg daarvan groeide L. tot haar 15e op in diverse kindertehuizen (‘bij de nonnen’, zoals ze dat zelf vooral verwoordt).

    Aanpassen

    Een leven lang heeft L. het gevoel gehad niet gehoord en niet gezien te zijn.
    Niet gehoord en niet gezien in haar eenzaamheid – niemand die ooit vroeg: hoe gaat het met jou.
    Niet gehoord en niet gezien in haar onzekerheid – niemand die zich ooit afvroeg: wat gebeurt er in een kind dat van kindertehuis naar kindertehuis wordt verplaatst.
    Aanpassen, dat was wat ze moest.
    Niet zeuren.
    Niet klagen.
    Niet vragen.
    Niemand die jou ziet.
    Niemand die jou hoort.

    Anders

    L. voelde zich een leven lang anders dan anderen.
    Voelde levenslang: ik hoor er niet bij. Ik doe er niet toe.
    Met mij hoef je geen rekening te houden.
    Ze voelde een leven lang haar innerlijke eenzaamheid.
    Een buitenstaander te zijn.

    Een leven lang strijd

    Een leven lang heeft L. strijd gevoerd.
    Strijd om zichzelf een plaats te geven in het leven.
    Strijd om zichzelf een plaats te geven als vrouw.
    Strijd om zichzelf een plaats te geven in haar huwelijk.
    Strijd om zichzelf een plaats te geven als moeder.
    Strijd om zichzelf een plaats te geven als mens.

    Geesteskracht

    ‘Je kunt altijd weer opnieuw geboren worden’, zegt L. als we samen aan de ontbijttafel zitten.
    ‘Je kunt jezelf altijd weer de ruimte geven om opnieuw geboren te worden.’
    Ik val stil.
    Wat een geesteskracht heeft deze bijzondere, wijze vrouw.
    Wat een verademing in deze tijd van verwerkdwang: verder met je leven. Achter je laten. Alsof verdriet, pijn, angst niet bij het leven horen.
    Ja – je kunt jezelf altijd de ruimte geven om opnieuw geboren te worden. 

    De geboorte van Venus

    Afbeelding: De geboorte van Venus, geschilderd door Sandro Botticelli.